ตอนที่ 25 เสียงของความรัก

จนกระทั่งร่างสูงที่ไม่อาจทนต่อความต้องการของตัวเองได้จึงยอมผละใบหน้าออกจากกุหลาบงามดอกโตแล้วหยัดกายแกร่งขึ้นพร้อมกับกระชากผ้าขนหนูออกจากเอวสอบจนเผยให้เห็นท่อนเอ็นลำใหญ่ ที่ทั้งใหญ่และยาวจนคนตัวเล็กที่นอนมองอยู่ถึงกับตาค้างกับความใหญ่โตของมันที่เธอเคยสัมผัสมากับมือแต่ก็เพิ่งจะเคยเห็นกับตาของจริงก็วันนี้ แต่ถึงแม้มันจะดูหน้ากลัวแต่กลับทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นไปด้วยอย่างน่าประหลาดใจ

โดยที่ร่างสูงก็นั่งมองด้วยความเอ็นดูขณะที่มือใหญ่ก็คอยชักสาวท่อนเอ็นของตัวเองไปด้วยเบาๆ จากนั้นก็เขยิบกายเข้าไปประชิดหว่างขาเรียวเล็กแล้วจับท่อนเอ็นถูไถกับปากทางรูรักเบาๆ ทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้งพร้อมกับเอ่ยห้าม

“อื้อ! พะ พี่ขุนเดี๋ยวก่อน พี่ไม่ใส่ถุงเหรอ” เพราะเห็นๆอยู่ว่าเขาไม่ได้ป้องกันอะไรเลยจึงทวงถามไป แต่แทนที่เขาจะหยุดก็เปล่าเลย ยังพยายามถูไถท่อนเอ็นของเขากับน้องสาวของเธอไม่หยุด

“พี่จะเอาสดกับเรา พี่มีวิธีของพี่ไม่ท้องหรอกไม่ต้องกลัวนะ” เพราะรู้ดีว่าคนตัวเล็กกำลังกลัวอะไรอยู่จึงบอกกล่าวเพื่อให้เธอคลายความกังวล

“วิธีอะไรคะ”

“ปล่อยนอกไง”

“แต่เอมเรียนมา ครูบอกว่าวิธีหลั่งนอกมันมีความเสี่ยงสูงนะ”

“หึ เด็กน้อยชะมัด” เธอถึงขั้นยึดหลักวิชาการมาพูด ช่างน่าเอ็นดูเสียจริงในสายตาเขา ปากหยักจึงหลุดยิ้มออกมาทันที

“อึ๊มขนาดนี้ยังบอกว่าเด็กน้อยอีก พูดใหม่มั้ยคะ” คำพูดที่เปร่งออกมาประจวบกับสีหน้าท้าทายของคนตัวเล็กในตอนนี้ช่างดูดื้อเอาเรื่อง แต่กลับน่าเอ็นดูเหมือนเช่นเคยในสายตาเขา อดไม่ได้ที่จะต่อปากต่อคำกับเธอเสียหน่อย

“ร่างกายเราน่ะไม่เด็ก แต่สมองอ่ะเด็กน้อย”

“พี่นั่นแหละสมองเด็กน้อย เอมยังรู้จักป้องกันแต่พี่ไม่ สักแต่จะเอาอย่างเดียวเกิดพลาดขึ้นมาทำไง อื้อ!”

ไม่ทันที่คนตัวเล็กจะได้พูดอะไรต่อจากนั้น ร่างสูงก็โน้มตัวลงไปประกบจูบปากเธอทันทีอย่างดูดดื่มและรุนแรงกว่าจูบทุกครั้งที่ผ่านมา เพราะต้องการจะลงโทษเด็กปากดีที่มาว่าเขาทั้งที่เขาอายุมากกว่าเธอตั้งหลายปี ต่อให้สิ่งที่เธอพูดมาจะไม่ผิดแต่เขาก็ต้องลงโทษเธอเสียบ้างไม่งั้นเดี๋ยวเธอก็จะปีนเกรียวเป็นว่าเล่น จากนั้นก็กัดริมฝีปากล่างของเธอไปหนึ่งทีก่อนจะผละใบหน้าออก มือเล็กจึงฟาดลงบนบ่าแกร่งทันทีพร้อมกับเสียงหวานโวยวายออกมา

เพียะ!

“เล่นอะไรเนี่ยเอมเจ็บนะกัดมาได้ ชาติที่แล้วพี่เกิดเป็นหมาหรือไงเล่า อุ๊บ!”

ทว่าเมื่อเผลอลืมตัวด่าอีกคนก็รีบเอามือปิดปากตัวเองอย่างไวเพราะกลัวเขาจะกัดปากทำโทษอีก ก่อนจะยกมือไหว้ขอโทษเขาด้วยสีหน้าอ้อนๆ

“เอมขอโทษค่ะ”

“แค่ขอโทษไม่พอหรอก”

สิ้นประโยคดังกล่าวร่างสูงก็จับยัดท่อนเอ็นเข้าไปในรูรักของคนตัวเล็กทันทีแต่ก็ไม่ได้ดันแรง แม้จะอยากลงโทษเด็กปากดีแต่เพราะนี่คือครั้งแรกของเธอเขาจึงอยากอ่อนโยนกับเธอให้ได้มากที่สุด

“อื้อ! พี่ขุนเอมเจ็บ”

แม้เขาจะดันเข้าไปเบาๆแล้ว แต่ด้วยครั้งแรกของคนตัวเล็กมันก็ยังทำให้เธอเจ็บอยู่ดี ร่างสูงจึงจูบหน้าผากมนไปหนึ่งทีอย่างอ่อนโยนเพื่อเป็นการปลอบประโลมเธอ จากนั้นจึงหยัดกายขึ้นนั่งและพยายามดันท่อนเอ็นเข้าไปในรูรักต่อ แต่ยิ่งดันมันเข้าไปเท่าไหร่ภายในของคนตัวเล็กก็ยิ่งบีบรัดท่อนเอ็นของเขามากขึ้นเรื่อยๆ เหมือนมันอยากจะรัดของเขาให้แหลกที่บังอาจเข้าไปลุกล้ำเขตแดนสงวนของเธอ ท่ามกลางเสียงร้องครางด้วยความเจ็บของคนตัวเล็ก จนเขารู้สึกสงสารเธอจับใจแต่ก็ไม่อาจหยุดการกระทำนี้ได้ โดยที่เขาเองก็โดนเธอรัดแน่นจนเจ็บปวดไม่น้อยไปกว่าเธอเลย

“พี่ขุน ฮึ เอมเจ็บ เมื่อไหร่มันจะเข้ามาสุดสักที”

“เมื่อกี้ยังปากเก่งอยู่เลย ตอนนี้งอแงแล้วเหรอ คนเก่งของพี่หายไปไหนแล้วหื้ม”

และทันทีที่ร่างสูงพูดจบ ในจังหวะที่คนตัวเล็กเผลอเขาก็เพิ่มแรงแล้วดันท่อนเอ็นเข้าไปในรูรักจนสุดลำ ให้เธอทนเจ็บในคราวเดียวเพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องทรมานนาน

กึก!

ปึก!

“อ๊ะ! เจ็บๆ ฮึ ไม่เอาแล้วมันเจ็บ เอมเจ็บมากเลย ทำไมมันเจ็บแบบนี้อะพี่ขุน ฮึๆ” ทั้งที่ทำใจไว้แล้วว่าครั้งแรกของผู้หญิงมันคงจะเจ็บไม่น้อย ทว่าเมื่อโดนกับตัวก็ไม่คิดว่ามันจะเจ็บขนาดนี้ หรืออาจเป็นเพราะของเขามันใหญ่เกินไปเลยทำให้เธอเจ็บมากกว่าที่ควร

ร่างสูงรีบโน้มตัวลงไปจูบปลอบประโลมคนตัวเล็กทันที แม้เขาจะไม่ใช่ผู้หญิงแต่ก็พอจะรับรู้ได้ว่าเธอคงทนเจ็บไม่น้อย จึงทำได้แค่ปลอบโยนเธอและจะอ่อนโยนกับเธอให้มากที่สุด

ไม่นานเมื่อปลอบจนเห็นว่าคนตัวเล็กนิ่งไปและร่างกายของเธอเหมือนจะเริ่มปรับตัวได้ เขาจึงเริ่มขยับเอวสอบช้าๆในจังหวะแรกๆ เมื่อขยับกระแทกไปเรื่อยๆจังหวะก็เริ่มเร็วและเพิ่มแรงขึ้นเรื่อยๆเช่นเดียวกัน กระทั่งเปลี่ยนจากเสียงร้องงอแงของคนตัวเล็กในตอนแรกมาเป็นเสียงครางหวานๆแทนและยังเปร่งออกมาไม่ขาดช่วง ร่างสูงก็ไม่ต่างกัน เขาครางกระเส่าไม่พักเช่นเดียวกับเอวสอบที่ขยับกระแทกท่อนเอ็นใส่รูรักไม่หยุดหย่อน จนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังแทรกแข็งกับเสียงครางของทั้งคู่ไม่ว่างเว้น

“อื้อ พี่ขุน อ๊ะ”

“เสียวใช่มั้ย เดี๋ยวพี่จะทำให้เอมเสียวยิ่งกว่านี้อีก” พูดจบร่างสูงก็จับคนตัวเล็กเปลี่ยนท่าให้เธอนอนตะแคงข้างแล้วจับขาเรียวเล็กข้างหนึ่งยกขึ้นพาดบ่าแกร่ง จากนั้นก็กระแทกท่อนเอ็นใส่รูรักเป็นจังหวะเข้าสุดออกสุด ซึ่งท่านี้มันก็ช่างเข้าได้ลึกสุดใจยิ่งทำให้ความเสียวเพิ่มทวีคูณขึ้นไปอีก ยิ่งยามที่เขามองร่างบางขยับเขยื่อนขึ้นลงตามแรงกระแทกของเขาก็ยิ่งทำให้รู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก ก่อนจะกระแทกรัวเร็วในจังหวะสุดท้ายแล้วจับคนตัวเล็กเปลี่ยนท่าอีกครั้งให้เธออยู่ในท่าครานเข่า

ส่วนเขาก็ตามมากระแทกรูรักจากทางด้านหลัง โน้มตัวลงไปจูบซับแผ่นหลังขาวเนียนไร้รอยติอย่าหลงใหลโดยที่เอวสอบยังคงทำหน้าที่ของมันได้ดี อีกทั้งมือใหญ่ข้างหนึ่งยังคอยบีบขย้ำเต้าอวบอิ่มอย่างมันมือสลับกับนิ้วร้ายคอยบีบบี้และเขี่ยยอดอกเม็ดเล็กเล่นไปมาเพื่อสร้างความเสียวซ่านให้คนตัวเล็กไม่มีขาดตอน ส่วนมือใหญ่อีกข้างก็ค้ำยันที่นอนยึดเป็นหลักเพื่อทรงตัวไม่ให้ทับลงบนคนตัวเล็ก

ไม่นานก็จับเธอเปลี่ยนท่าอีก เขาพาเธอลงไปยืนบนพื้นก่อนจะกดเธอให้นอนคว่ำหน้าลงบนเตียงโดยที่ส่วนขายังยืนอยู่บนพื้น แล้วจับยัดท่อนเอ็นใส่รูรักก่อนจะกระแทกเธอจากด้านหลังต่อทันที

ซึ่งหลังจากนั้นร่างสูงก็จับคนตัวเล็กเปลี่ยนท่าไปมาเรื่อยๆโดยแต่ละท่าไม่ซ้ำกันเลย ท่าไหนที่ว่ายากเข้าเอามาใช้กับเธอหมดเพราะต้องการให้เธอติดใจในลีลาบนเตียงของเขาจนไม่อาจมองใครหรือมีใครมาแทนที่เขาได้ แต่ทว่าในทุกๆการกระทำทุกท่วงท่าทุกสัมผัสของเขาที่มันทั้งเร่าร้อนและรุนแรงแต่มันก็ยังคงแฝงความอ่อนโยนเอาไว้เสมอ ไม่เช่นนั้นคนตัวเล็กคงไม่ร้องครางเสียงหลงอยู่ใต้ร่างเขาเหมือนเช่นตอนนี้หรอก

ซึ่งบทรักอันเร่าร้อนในครั้งนี้ไม่รู้ว่าจะจบสิ้นเมื่อไหร่ และจะสิ้นสุดในกี่น้ำก็ไม่อาจรู้ได้ แต่ที่รู้คือในตอนนี้คนเป็นแม่ที่อยู่ข้างล่างกับแขกที่เพิ่งกลับมาจากตลาดก็เริ่มได้ยินเสียงดังแปลกๆมาจากข้างบน อีกทั้งเจ้าขาที่เพิ่งกลับจากทำงานก็บังเอิญได้ยินเข้าพอดี และด้วยความสงสัยทุกคนข้างล่างจึงพากันขึ้นมาดูว่าเสียงแปลกๆดังกล่าวที่ได้ยินมันดังมาจากไหน 

แต่แล้วก็พบว่าดังมาจากห้องของเจ้าขุน ด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงพากันเอาหูแนบประตูห้องเพื่อจะได้ฟังให้ชัดๆ ซึ่งเสียงแรกที่ดังชัดขึ้นมาคือเสียงปับๆที่ไม่ใช่เสียงปรบมือแน่นอน เพียงแค่คนฟังได้ยินก็รู้ได้ทันทีว่ามันคือเสียงอะไร ซึ่งเสียงมันดังถี่มาก ฟังจากเสียงเหมือนว่าเหตุการณ์ข้างในจะดูรุนแรงพอสมควร พาให้นึกเป็นห่วงคนที่ถูกระทำอยู่ข้างใน ไม่รู้จะยังอยู่ดีหรือเปล่า

“อ๊ะ อื้อ พี่ขุนเอมไม่ไหวแล้ว เอมเหนื่อย”

“ทนอีกนิดนะเด็กดี อีกรอบเดียวนะครับ ซี๊ด~ อาส์”

แต่แล้วเสียงที่ดังออกมาจากคนในห้องโดยไม่รู้เลยว่าคนที่ยืนมุงกันอยู่หน้าประตูได้ยินอย่างชัดเจนยิ่งตอกย้ำให้รู้ว่าคนข้างในกำลังเร่าร้อนกันเพียงใด จนฝ้ายที่เป็นแขกก็ไม่อาจทนไหวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“บัดสีบัดเถลิงที่สุด กลางวันแสกๆเด็กพวกนี้ทำอะไรกัน รู้จักอายบ้างไหมเนี่ย ไปสกายเรากลับบ้านกันเถอะลูก แม่อยู่ที่นี่ต่อไม่ไหวแล้ว”

สกายที่ยืนกัดฟันกรอดและกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ แต่ก็ทำได้เพียงแค่ยืนมองประตูห้องของทั้งคู่ที่กำลังเร่าร้อนกันอยู่ข้างใน กระทั่งถูกคนเป็นแม่ลากออกไปแต่สายตาเขาก็ยังคงมองประตูห้องดังกล่าวอย่างโกรธกรุ่น ไม่อาจทำใจยอมรับความจริงได้ในทันทีว่าตอนนี้เขาแพ้แล้วจริงๆ แพ้ทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มไม่ได้ลงมือทำอะไรเลยด้วยซ้ำ ความรู้สึกนี้บอกได้ประโยคเดียวคือโคตรเจ็บใจ

กระทั่งเมื่อสองแม่ลูกผู้เป็นแขกกลับบ้านไปแล้ว แต่ทว่าของขวัญก็ยังคงเอาหูแนบประตูห้องของลูกชายไม่ห่าง จนเจ้าขาที่รู้สึกใจคอไม่ดีเพราะเป็นห่วงน้องสาวที่อยู่ข้างในจึงเอ่ยขอความคิดเห็นจากแม่

“แม่คะ เราควรห้ามสองคนนั้นดีมั้ย เจ้าเป็นห่วงเอม ฟังเสียงน้องร้องเอมใจคอไม่ดีเลยค่ะ”

“เราน่ะไม่เคยมีแฟนจะไปรู้อะไรล่ะ แบบนี้แหละเค้าเรียกว่าเสียงของความรัก”

”ถึงเจ้าจะไม่เคยมีแฟนแต่เจ้าก็พอรู้นะคะว่าพี่ขุนทำอะไรเอม แต่เจ้าแค่เป็นห่วงน้อง”

“เอาหน่าไม่ต้องเป็นห่วงหรอก เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมชาติ รุนแรงบ้างก็ปกติ แบบนี้แหละแม่เคยผ่านมาก่อนแม่รู้ดี คิกๆ” พูดเองก็เขินเอง เพราะในยามคิดถึงเมื่อก่อนตอนที่เธอเสียสาวครั้งแรกให้พ่อของลูก เขาก็จัดหนักจัดเต็มให้เธอจนเธอหลับคาเตียงไปเลย ว่าแล้วยิ่งคิดก็ยิ่งเขิน

แต่เมื่อเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังแรงขึ้นกว่าเดิมอีกทั้งเสียงครางของคนในห้องร้องออกมาราวกับจะขาดใจกันไปข้างนึง

“โอ๊ย! เจ็บ พี่ขุนเบาๆหน่อย”

“อืม~ ซี๊ด~ ทนหน่อยพี่จะเสร็จแล้วครับ”

ทำเอาเจ้าขารวมถึงคนเป็นแม่พากันตกใจตามๆกัน...

“แม่คะ ขนาดนี้ยังนับว่าปกติอยู่ใช่มั้ยคะ”

“เอาหน่าไม่ต้องเป็นห่วงสองคนนั้นหรอก เรารีบไปช่วยแม่ทำกับข้าวมื้อเย็นดีกว่านะ เดี๋ยวพ่อก็น่าจะกลับจากสวนแล้ว”

“เอ่อ ก็ได้ค่ะ”

เมื่อตกลงกันเสร็จสองแม่ลูกก็ปล่อยให้สองคนที่อยู่ในห้องได้ใช้ช่วงเวลาที่เร่าร้อนได้อย่างเต็มที่ พวกเธอพากันเดินควงแขนลงไปข้างล่าง เดินไปคุยไปตามประสาแม่ลูก

“จริงด้วยวันนี้พ่อเข้าสวนกับพี่ขุนแต่ทำไมพี่ขุนถึงกลับบ้านมาก่อนล่ะคะ”

“แม่เป็นคนโทรบอกให้กลับมาเองแหละ”

“ทำไมคะ เกิดอะไรขึ้น”

“เรื่องมันยาวเดี๋ยวแม่เล่าให้ฟัง”

“ได้ค่ะ”