Partager

ตอนที่ 10

last update Date de publication: 2024-12-11 12:45:14

ยิ้มหวาน

ผมมาทานอาหารคนเดียวตามปกติของผมแต่ครั้งนี้ท่านมาทานอาหารของผมหลังจากที่ไปลงชื่อลงทะเบียนเข้ามหาลัยแล้วก็ได้เจอกับคนที่เคยรู้จักอย่างพี่เนตร ที่มากับพี่ธัญที่ไม่ได้เจอกันตั้ง 3 ปี

"น้องยิ้มใช่หรือเปล่า"

"สวัสดีครับพี่เนตร พี่ธัญ"

"สวัสดีครับไม่เจอกันตั้ง 3 ปีเป็นยังไงบ้าง"

"ก็ดีนะครับ"

"พี่ขอโทษนะที่ตอนนั้นช่วยอะไรยิ้มไม่ได้เลย"

"พี่ธัญ ไม่ต้องคิดมากอะไรหรอกครับขนาดคนที่ทำให้ผมเจ็บเขายังกล้าที่จะทำเลย"

"พี่รู้นะว่าการที่พี่พูดถึงเรื่องในอดีตมันทำให้น้องยิ้มต้องเจ็บแต่ตอนนี้เพื่อนพี่มันเป็นไปเยอะมากเลยนะ"

"ตอนที่มันเลิกกับน้องยิ้มแล้วกลับมาคบกับน้ำตาลมันก็เปลี่ยนเป็นคนละคนเป็นคนเก็บตัวมากกว่าเดิมอีกแล้วก็ชอบไปนั่งดื่มคนเดียวทุกวันจนตอนนี้มันก็ยังไม่เลิกทำแบบนั้น"

"พี่เขาเป็นคนบอกเลิกยิ้มเอง พี่เขาจะเป็นยังไงก็ช่างพี่ก็ไม่ต้องเอาเรื่องของพี่เขามาพูดอีกนะครับผมเลิกกับเขาไปนานแล้ว"

"พี่เองก็ขอโทษนะ พี่ไม่ได้ช่วยอะไรน้องได้เลย"

"ช่างมันเถอะครับ ผมกลับก่อนนะครับผมทานอาหารเสร็จแล้ว"

"ถ้ารักกัน ทำไมไม่อยู่ด้วยกันจะเลิกกันทำไม"

"ผมก็คิดว่าอย่างนั้น..."

ใช่นี่คือความคิดของผม ถ้าเรารักกันทำไมต้องเลิกกันเพราะเราเลิกกันเขาเป็นฝ่ายที่เป็นคนไปเริ่มต้นกับแฟนเก่าของเขาเองไม่สิคำว่าแฟนเก่ามันเป็นคำพูดของผมต่างหากผมไม่ได้เป็นเหมือนผู้หญิงผมเป็นผู้ชายนะ เจ็บคงน้อยกว่าผู้หญิงมากผู้หญิงเขาทำอ่อนแอและเขาดูน่ารักแต่ผมมันไม่ใช่ต่อให้ผมอ่อนแอมากขนาดไหนเขาก็คิดว่าผมอยู่ได้แต่รู้หรือเปล่าว่าผมอยู่ไม่ได้ แต่จำเป็นต้องทำตัวเข้มแข็งเธอต้องการให้อยู่ในสังคมนี้ให้ได้

"ยิ้ม..."

สิ่งที่ผมไม่ได้ยินมานานเลยออกมาแต่ละคำพูดที่พูดออกมาผมยังจำเสียงของเขาได้ดี

พี่พยัคฆ์

คนที่ผมไม่อยากเจอมากที่สุด

"รอพี่ก่อนสิน้องยิ้ม"

"สวัสดีครับคุณคงจำคนผิด ผมไปก่อนนะครับ"

"น้องยิ้ม..."

"ผมขอตัวก่อนนะครับ"

"ขอโทษนะแล้วก็ขอบคุณนะที่ยอมพูดด้วย"

ผมไม่ได้พูดอะไรต่อก่อนที่จะเดินออกไปผมหันไปมองใบหน้าของพี่พยัคฆ์อีกครั้งเขาดูซูบผอมลงไปแตกต่างจากเมื่อ 3 ปีก่อนที่เรายังอยู่ด้วยกันเขาดูสภาพแย่มากเลยแหละ จนตัวของผมอดที่จะระบายลมหายใจออกมายังเป็นห่วงไม่ได้

แต่ต่อให้ผมห่วงเขาขนาดไหนมันก็ไม่ใช่หน้าที่ของผมอีกแล้วเจ้าหน้าที่ดีเป็นของผู้หญิงที่เขารักไม่ใช่ผม

วันนี้ผมโคตรซวยเลยว่ะ

เขี้ยวพยัคฆ์

วันนั้นเมื่อ 3 ปีก่อนการตัดสินใจครั้งใหญ่ระหว่างที่ผมกำลังใช้เวลาพิสูจน์ใจตนเองแต่ของผมก็เลือกที่จะทิ้งยิ้มหวานแล้วกลับไปหาน้ำตาลอีกครั้งดูเหมือนว่าการตัดสินใจครั้งนี้ผมทำร้ายชีวิตของใครคนหนึ่งมากเหลือเกิน

น้องยิ้มย้ายโรงเรียน ย้ายบ้าน โดยที่ผมตามหาน้องไม่ได้อีกเลยเพื่อนของผมตัดขาดคำว่าเพื่อน จากผมไปแล้วหลังจากที่รู้ว่าผมกับน้องยิ้มเลิกกัน ผมเป็นผู้ชายโลเลคนนึงที่ไม่อาจลืมคนรักเก่าได้ผลจริงผมกับน้ำตาลเราไม่ได้เลิกกันอย่างที่น้ำตาลพูดเราต่างแยกย้ายกันไปตามหาความฝันของตัวเองและในระหว่างนั้นที่ผมรอเขาผมก็เลิกน้อยใจและท้อใจและในคืนนั้นผมก็ได้เจอกับน้องยิ้มมันก็เป็นแสงสว่างที่ชุดรักผมที่กำลังรอคอยจนกลายเป็นเงามืดอยู่เบื้องหลังของคนอื่นน้องยิ้มเป็นแสงสว่างที่ดึง ออกมาจากมุมมืดและก็มีความรู้สึกมีความสุขมากขึ้นแต่ดูเหมือนว่าเวลาเกือบปีของเราจะสิ้นสุดลงเร็วเกินไปเมื่อผมได้เจอกับความรักที่ผมเฝ้ารอมานานกลับคืนมาแม้ว่าในใจของผมจะบอกว่ารู้สึกว่ารักน้องยิ้มแต่ว่าแต่ของผมก็เปลี่ยนไปเมื่อได้กลับมาเจอน้ำตาลอีกครั้ง

"พยัคฆ์ รอน้ำตาลนานไหม"

"ไม่นานหรอกเราก็เพิ่งมา"

ผมคงจะเคยชินกับการอยู่กับน้องยิ้มมากกว่าการที่ผมได้อยู่กับน้ำตาลมีหลายอย่างที่ผมมีความคิดไม่ตรงกันกับน้ำตาลอยู่หลายเรื่องทั้งเรื่องการมาสายของเธอทั้งเรื่องการกินการเลือกของการไปเที่ยวเราคนละสไตล์กันเลยก็ว่าได้แต่พบกับยิ้ม เวลาเลือกอะไรน้องจะเป็นคนตามใจผมอยู่เสมอจะมีเอาแต่ใจบ้างแต่ก็ยังดีกว่าที่จะเอาแต่ใจทุกวันแบบนี้ น้องไม่เคยมาสาย ไม่ว่าน้องจะทำอะไรน้องจะมาก่อนครึ่งชั่วโมงอยู่เสมอจนบางทีผมก็รู้สึกละอายใจที่ต้องให้น้องมารอแต่นั่นก็เป็นความสมัครใจของน้อง แต่นี่น้ำตาลให้ผมมารอ เกือบ 1 ชั่วโมงค่อยมาถึงผมเลยคิดถึงน้องมากขึ้นไปอีก

ผมจึงทำได้เพียงไปดื่มเหล้าให้ลืมความรักทำตัวเหมือนคนอกหักทั้งที่ตัวเองเป็นคนบอกเลิกน้องเลือกผู้หญิงคนนี้แทนผู้หญิงที่ผมคิดว่ารักหากผมย้อนเวลากลับไปได้ผมจะไม่เลือกน้ำตาล แต่ว่าในโลกของความเป็นจริงผมย้อนเวลากลับไปไม่ได้แล้ว

"น้องยิ้ม..."

"ขอโทษนะครับคุณคงจำคนผิดแล้ว"

"ขอโทษนะแล้วก็ขอบคุณ"

ขอโทษที่ทำให้น้องเจ็บขอโทษที่ไม่ได้เลือกน้องขอโทษที่พี่เห็นแก่ตัวและโลเลขอบคุณที่น้องยอมพูดด้วยขอบคุณที่เราได้มาเจอกันด้วยความบังเอิญแบบนี้ขอบคุณจริงๆ

"เลิกมองได้แล้ว!"

"น้ำตาล..."

"อาลัยอาวรณ์มันขนาดนั้นเลยหรอตอนนั้นทำไมไม่เลือกมันล่ะ!!"

"หยุดพูดถึงน้องยิ้มไม่ดีนะถ้าเธอยังพูดอีกครั้งนี้จะไม่ให้อภัยแล้ว!"

"ทำไมพูดถึงแฟนเก่าของเธอไม่ได้เลยใช่ไหม!!"

"น้ำตาล!!"

"พยัคฆ์!!!"

"เราเลิกกันเถอะ"

"พยัคฆ์!!!"

"ฉันอดทนเธอมานานพอแล้วฉันควรที่จะได้อยู่กับคนที่ฉันรักมากกว่าที่ต้องทนอยู่กับเธอเพราะความโง่ของฉันและความยึดติดของฉันเองน้ำตาลเราเลิกกันเถอะ"

"ถามจริงเถอะเลิกกับมันมาตั้ง 3 ปีกลับมาอยู่กับแฟนเก่ายังฉันคิดว่าคนอย่างมันจะเอาเธอคืนหรอขนาดเมื่อกี้ยังไม่อยากพูดกับเธอเลยเธอรู้ตัวหรือเปล่าว่าทำให้มันเกลียดเธอมากขนาดไหน!!"

"ฉันรักน้องยิ้มมากและฉันพรุ่งมารู้ตัวว่าฉันรักเขามากขนาดไหน"

"งั้นหรองั้นก็ได้เชิญกลับไปหามันเลย!!!"

"ได้!!!!"

ผมก็ไม่อยากทนอยู่กับผู้หญิงแบบนี้เหมือนกันแต่ใครจะคิดว่าหลังจากเดินออกมาแค่เพียงไม่กี่ก้าวรถคันใหญ่พบผู้เข้าชนผมทันที

โครมมม!!!

เฮือกกกกกกกกก

เหี้ย!!

กูฝันเฉยเลย

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   พิเศษ 2

    บังเอิญหลังจากคลอดลูก ก็มีเวลาพัก ถึง 2 เดือนกว่า และในช่วงเปิดเทอมที่ 2 ผมก็แข็งแรงพอที่จะไป มหาลัยเพื่อที่จะเรียนตามปกติ โดยการเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้ ผมได้พบกับรุ่นน้องที่ชื่อจอมทัพที่มาตามวนเวียน อยู่กับปิ๊งเพื่อนสนิทของผมอยู่ตลอดเวลาอย่างกับเงาตามตัว"ปิ๊งสรุปปิ๊งจะเอายังไงกับน้องเขา""ฉันไม่เอาไงอ่ะ""อ้าวทำไมพูดงั้นอ่ะ""บังเอิญ แกยังดีนะที่มีสามีสุดที่รักคอยดูแล คอยรักคอยเอาใจใส่แก้กับแฟนของแกยังรักกันแต่ฉันก็ติดคนนั้นไม่ได้รักกันเลยนะ อยู่ด้วยกันไปมันก็ไม่มีประโยชน์หรอกอีกอย่างนะพ่อแม่ของเด็กคนนี้แอนตี้เพศที่สามด้วย""เราไม่ใช่เพศที่ 3 สักหน่อยจะเป็นผู้ชายนะอยากดูป่ะล่ะทำไมไม่ให้เปิดให้พ่อกับแม่ของน้องจอมทัพดูแล้วว่าก็มีเหมือนกันไม่ได้เป็นเพศที่สาม""ตลกแล้วคลอดลูกแล้วตลกแหละ""ไม่อยากให้เครียดแต่ก็เสียตัวให้เขาแล้วนี่อย่าคิดมากอย่างนั้นดิ""ก็พอเสียตัวให้มันแล้วนั่นแหละจึงต้องคิดแบบนี้พ่อแม่เขาไม่ใช่พ่อแม่ของพี่สิงห์หรือพ่อแม่เขาบังเอิญนะที่ต้องยอมรับเรื่องเพศที่สามแบบนี้""ความรักไม่ใช่เรื่องเกี่ยวกับเพศสักหน่อยไม่เกี่ยวกับสถานะทางสังคมด้วยมันเกี่ยวแค่ว่าคนสองคนรักกันเท่านั้

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ss2 ตอนที่ 18

    สิงห์เหนือผมเดินทางไปทำงานที่ต่างประเทศ เคลียร์งานทุกอย่างเพื่อที่จะได้มีช่วงเวลาก่อนคลอดอยู่กับบังเอิญแต่ผมได้มาทำงานเพียงไม่ถึง 1 อาทิตย์ด้วยซ้ำ คุณแม่ก็บอกมาว่า น้องบังโอ่งคลอดลูกแล้วทำให้ผมตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่จะได้เจอกับลูกจึงเคลียร์งานให้เสร็จแล้วจองตั๋วเครื่องบินเพื่อเดินทางกลับ"ไอ้เพลิงมึงขับรถเร็วๆหน่อยได้ไหมกูร้อนใจจะตายห่าอยู่แล้ว""มึงตั้งสตินี่มันกรุงเทพฯนะเว้ยรถติดแม่งตั้งแต่ 6:00 น ถึง 5:00 น วันพรุ่งนี้ รถติดมึงต้องเข้าใจไฟแดงแม่งอยู่ทุกที่""มึงก็เร็วๆหน่อยได้ไหมเมียกูคลอดลูกนะเว้ย""กูเข้าใจแต่มึงต้องเข้าใจด้วยว่าที่นี่มันรถติด อีกอย่างเมียมึงก็คลอดแล้วด้วยมึงไปมึงก็จะเห็นหน้าลูกเลยแหละไม่ต้องไปรอคลอดเป็นเพื่อนเมียมึง""มึงแม่ง!""อย่าด่ากูนะกูพามึงวนรอบกรุงเทพอีก 5 รอบนะมึง""เออๆ มึงรีบไปเร็วๆเหอะ กูอยากเห็นหน้าลูกจะแย่อยู่แล้ว""เออรู้แล้ว""บ่นมากมึงเร็วทำตัวเหมือนคนแก่ไปได้""มึงนี่มันชอบใช้แรงงาน กูจริงๆว่ะ"ไอ้เพลิงพาผมมาส่งที่โรงพยาบาลเมื่อผมมาถึงก็บ่ายกว่าแล้วท่าทางที่ว่าผมนั่งเครื่องบินมาตั้งแต่เมื่อคืนเหนื่อยจริงๆแต่ถึงยังไงกันหน่อยคันนี้ก็คุ้มทุนของผม

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ss2 ตอนที่ 17

    บังเอิญ"บังเอิญทำไมวันนี้ดูเศร้าจังเป็นอะไรหรือเปล่าแล้วนี่ก็ไม่เห็นพี่สิงห์มาหาบังเอิญเลย""เรากับพี่สิงห์เลิกกันแล้ว""ห๊ะ!! อะไรนะเลิกกันแล้วหรอทำไมอ่ะยังรักกันอยู่เลยไม่ใช่หรอ""มันก็มีเหตุผลส่วนตัว""บางที พี่เขาอาจจะมีเหตุผล บังเอิญอย่าเอาความคิดของตัวเองมาตีกลองให้กับคนอื่นนะพี่เขาอาจจะมีเหตุผลของตัวเองจริงๆก็ได้""นั่นแหละเขาก็คงมีเหตุผลของเขา เราเลยเป็นคนบอกเลิกเขาเอง""น้องน้องชื่อบังเอิญใช่ป่ะมีผู้ชายมาหาอ่ะ อยู่กลางลานเกียร์ของเราน่ะรีบไปสิ""ใครมาหาอ่ะ ไปกันเถอะบังเอิญไปดูกัน"ขออย่าให้เป็นพี่สิงห์เลย เพราะถ้าพี่เขามาขอร้องอ้อนวอนผมอีกครั้งผมอาจจะใจอ่อนก็ได้ สวรรค์ก็คงไม่เห็นค่าของผมไม่ยุติธรรมเลยสักนิด เพราะสิ่งที่ผมเห็นก็คือพี่สิงห์ กับลานเกียร์ที่มีดอกไม้มากมายกองอยู่ตรงนั้น"พี่สิงห์มาทำไมอ่ะ""บังเอิญ ที่ทำให้เธอเสียใจ แต่พี่อย่าคิดจะอยู่เคียงข้างเธอตลอดไปเราแต่งงานกันนะ""ถ้าการแต่งงานก็คือการรับผิดชอบของพี่ผมไม่ต้องการหรอกนะ""ไม่ใช่การรับผิดชอบ ที่พี่บอกว่าไม่พร้อมที่จะแต่งงานกับคนอื่นเพราะพี่คิดว่าพี่ยังไม่ดีพอสำหรับบังเอิญ พี่กลัวว่าจะไม่ดีพอสำหรับการมีครอบครัว

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ss 2 ตอนที่ 16

    สิงห์เหนือ"ตาสิงห์ ลูกทำแบบนี้กับน้องจริงๆหรอ""ครับคุณแม่ผมกับน้องเราคบกันและผมทำน้องท้องผมก็เพิ่งรู้ครับ""แล้วแกจะเอายังไงกับน้อง""ผมยังไม่พร้อมที่จะแต่งงานในช่วงนี้ครับ""พี่สิงห์...""พี่ต้องบอกบังเอิญจริงๆและตรงๆ ในช่วงนี้พี่ไม่พร้อมที่จะแต่งงานจริงๆ พี่ไม่พร้อม เหนื่อยหลายด้าน พี่ต้องขอโทษด้วย""แต่ว่าบังเอิญท้องลูกของพี่นะ ทำไมพี่ถึงพูดแบบนั้นกับบังเอิญได้ขนาดนี้""พี่แค่บอกว่าช่วงนี้พี่แต่งงานไม่ได้จริงๆในอนาคตเราค่อยแต่งงานกันก็ได้""ทำไมถึงแต่งงานตอนนี้ไม่ได้แค่แต่งงานกันเฉยอ่ะยังไงเราก็อยู่ด้วยกันอยู่แล้วอ่ะไม่ได้แต่งงานไม่ได้""พี่ขอโทษนะบังเอิญที่ต้องพูดตรงกับบังเอิญพี่ยังไม่พร้อมที่จะแต่งงานกับใครทั้งสิ้นพี่ไม่ได้มีคนอื่นแต่พี่แค่คิดว่าการแต่งงานไม่ใช่เรื่องที่จะจบปัญหาเรื่องนี้อีกอย่างบังเอิญ ก็เรียนอยู่อ่ะ จะหยุดเรียนเพราะต้องท้องงั้นหรอ มื้ออื่นก็มีชีวิตของคนอื่นพี่ก็จะมีชีวิตของพี่แต่พี่ไม่ใช่ว่าพี่จะไม่รับผิดชอบเมินแต่พี่แค่ยังไม่แต่งงานกับคนอื่นในช่วงนี้เท่านั้นเอง""งั้นพี่ก็ไปเถอะเราเลิกกัน ไปตามทางของพี่ซะ ผมก็จะไปตามทางของผม เราก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก""

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ss2 ตอนที่ 15

    บังเอิญผมตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าอาการวินเวียนศีรษะทำให้ผมรู้สึกอยากอาเจียนขึ้นมาอาการแปลกประหลาดแบบนี้ ทำให้ผมรู้สึกไม่ค่อยดีเลยมันเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ทำให้ผมต้องเดินเข้าไปหาคุณแม่ที่กำลังแต่งตัวอยู่ในห้อง"มีอะไรบังเอิญหน้าซีดขนาดนั้นเป็นอะไรหรือเปล่ามาให้มาม๊าดูหน่อยซิ""มาม๊าบังเอิญเวียนหัวเหมือนจะอ้วกตัวร้อนในหน่อยๆด้วย""เดี๋ยวมาม๊าจะพาไปหาหมอนะเดี๋ยวไปบอกปาป๊าก่อนนะ พี่พยัคฆ์ออกมานี่เร็ว""มีอะไรเกิดอะไรขึ้นพี่กำลังทำอาหารอยู่มีอะไรครับ""น้องบังเอิญสิบอกว่ารู้สึกเวียนหัวมีไข้ขึ้นมานิดๆแล้วรู้สึกอยากอาเจียนด้วยจะพาลูกไปหาหมอพี่ไปเตรียมรถเร็ว""ได้เดี๋ยวพี่ไปเตรียมรถก่อนเดี๋ยวพี่ไปเดี๋ยวนี้แหละ"คุณพ่อตื่นเต้นจนผมรู้สึกกังวลมากกว่าเดิมเมื่อคุณพ่อพาผมมาถึงโรงพยาบาลก็ติดต่อกับทางโรงพยาบาลในการตรวจผมอย่างเร่งด่วนและนั่นทำให้ผมรู้ว่าผมนั้น"ท้องงั้นหรอ!!""ท้อง....""ผมท้อง..."เราสามคนพูดเรื่องนี้ขึ้นมาพร้อมกันทำให้ผมรู้สึกแย่ไปกว่าเดิมนี่ผมกำลังตั้งท้องในขณะที่ชีวิตตัวเองกำลังไปได้สวยแบบนี้เนี่ยนะมันไม่จริงใช่ไหมเนี่ยครับท้องได้ 5 เดือนแล้วครับ ตอนนี้แม้ว่าในท้องของคนไข้จะเล็กมากแต่

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ss2 ตอนที่ 14

    (ปิ๊ง)บังเอิญ"ปิ๊งพอแล้วเดี๋ยวน้องจะตาย!""เกิดอะไรขึ้นทำไมมีนักเรียนล้มอยู่ที่พื้น นายบัวบูรพา ทำอะไรน่ะ!""ถีบรุ่นน้องล้มครับ""บัวบูรพา นายก่อเรื่องอีกแล้วนะตัวเล็กแค่นี้ทำไมถึงเกาะเรื่องทำร้ายร่างกายคนบ่อยขนาดนี้นะปีที่แล้วก็ทำปีนี้ยังจะทำอีกหรอ""อาจารย์ผมไม่ได้ผิดนะ จะผิดก็ผิดที่ผมจีบน้องเขา แต่น้องเขามาด่าผมก่อนนะครับไม่ซี น้องเขาแต่งตัวโป๊แล้วน้องเขาก็เดินมาอ่อยแฟนเพื่อนผมพูดจาไม่น่ารักเลยอ่ะ แถมยังด่าผมว่าเป็นอีตุ๊ด ถ้าอาจารย์โดนด่าว่าเป็นอีตุ๊ดเนี่ยอาจารย์จะยืนปรบมือให้หรอครับ""บัวบูรพา! อาจารย์ปวดหัวกับเธอจริงๆ!""ถ้าอาจารย์ไม่พอใจก็โทรบอก คุณพ่อก็ได้นะครับ""อาจารย์ปวดหัวกับเธอจริงๆ ขอโทษน้องเขาซะเรื่องจะได้จบๆไป""อาจารย์คะหนูเจ็บขนาดนี้แล้วคำแค่ขอโทษเนี่ยมันไม่หายหรอกนะคะ""หรืออยากโดนต่อยอีก จะได้เพิ่มโทษเข้าไปพร้อมกันเลย!""อาจารย์ดูสิคะถ้าเป็นรุ่นพี่ภาษาอะไรรังแกรุ่นน้องอย่างพวกหนู""นี่ มหาลัยเนี้ยรู้หรือเปล่า ว่าใครเป็นเจ้าของ""พ่อเป็นเจ้าของหรือไงปวดเก่งชะมัด""เออพ่อเป็นเจ้าของที่นี่มีอะไรไหม""น้องปิ๊งพี่ว่า ขอโทษกันจะได้จบๆนะครับพี่เองก็เป็นตัวต้นเหตุถ้าพี่ไ

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ตอนที่ 4

    (เนตร)ผมรู้จักพี่เขาดีเป็นผู้ชายเจ้าชู้ชอบจีบคนไปทั่วในตอนนั้นที่ผมยังเป็นเด็กผมเคยเจอกับพี่เขาในงานเลี้ยงของงานแต่งงานพี่สาวผมพี่นุ่มนิ่ม เคยเป็นแฟนเก่าของพี่ธัญ พวกเขาคบกันตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย สมัยพวกเขาเรียนมหาลัยผมยังเป็นเด็กกับเปี๊ยกอยู่เลย เขาจำผมไม่ได้ด้วยซ้ำว่าผมเป็นน้องของใครรู้แค่เพียงว

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ตอนที่ 3

    (เขี้ยวพยัคฆ์)ผมมารับน้องยิ้มที่ยืนรอผมหน้าโรงเรียนขาขาวๆที่ผมมองอยู่ทำให้ผมรู้สึกร้อนรนในใจหัวใจเต้นรัวทันทีอยากตั้มเมียจริงๆอยากตั้มเมีย!คืนนี้ก่อนเถอะจะเอาให้ลงจากตียงไม่ได้เลย หึย ไอแต่ละทีก็ คุกๆ คุกๆ"รอนานมั้ย""ไม่นานหรอกครับวันนี้ยิ้มอยากกินไอติม""เดียวพี่จะพาไปกิน""ดีเลยครับ""ขึ้นรถ

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ตอนที่​2​

    (เขี้ยวพยัคฆ์)ผมนั่งมองเด็กน้อยที่กำลังหลับตอนแรกที่ตื่นขึ้นมาเราสองคนนอนเปลือยเปล่ากันทั้งสองคนผมที่ตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงได้แต่สวมเสื้อผ้าให้อีกฝ่ายก่อนที่ร่างบางตัวน้อยๆขยับก่อนจะหันมามองผม"อือ...พี่...โอ๊ย!""น้องยิ้มเป็นไงบ้าง""เจ็บสะโพกครับ""พี่จะรับผิดชอบน้องยิ้มเอง""รับผิดชอบ?""ใช่ ในเ

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ตอนที่​1

    [ยิ้มหวาน]วันนี้ผมมาเรียนตามปกติของเด็กม.ต้นที่กำลังจะขึ้นม.ปลายวันนี้มีวิชาพละเลยใส่ชุดกีฬามาเรียนผมชื่นชอบการออกกำลังกายอยู่แล้วแม้ว่าตัวผมจะตัวเล็กกว่าคนอื่นๆก็ตาม"ยิ้มมานี้หน่อยมาช่วยยกพวกบอลหน่อย""ครับครู""นายนี้ตัวเล็กจริงนะยิ้ม""ก็คงเพราะเป็นกรรมพันธุ์มั้งครับ""ครูมีลูกชายอยู่คนหนึ่งสน

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status