Partager

ตอนที่ 9

last update Date de publication: 2024-12-11 12:44:41

ยิ้มหวาน

3 ปีต่อมา

วันเวลาก็ผ่านมารวดเร็วใช้ชีวิตแบบใหม่กับโรงเรียนใหม่ ในตอนนั้นเมื่อ 3 ปีก่อนพี่ทิพย์ตัดสินใจพาผมย้ายไปเรียนอีกโรงเรียนหนึ่งเป็นโรงเรียนชายล้วน และเป็นโรงเรียนที่พี่ทิพย์ได้มีโอกาสมาเป็นครูสอนที่นี่ด้วยผมจึงถือโอกาสนี้ย้ายตามมาแถมยังย้ายบ้านอีกด้วย จะได้ไม่เจอกับความทรงจำเก่าๆที่ผมได้รับ แต่ก็ช่างเถอะมันผ่านมาเกือบ 3 ปีแล้ว ถามว่ายังเจ็บไหมก็เหมือนกับว่ามันเพิ่งผ่านไปเมื่อวานนี้เองใครจะไปลืมความเจ็บนี้ได้ง่ายๆล่ะ

"ยิ้มวันนี้เข้าเรียนมหาลัยปีแรกต้องรีบไปหน่อยนะ"

"ครับผมยิ้มแต่งตัวเสร็จแล้ว"

"แหมพ่อ Bad Boy ของพี่แต่งตัวซะกระชากใจเลยนะ"

"พี่ก็พูดเกินไปงั้นผมไปก่อนนะครับว่าที่เจ้าสาว"

"ย่ะ ถ้าพี่แต่งงานไปแล้วอ่ะคิดถึงพี่เขาแล้วกัน"

"ผมเองต่างหากที่ต้องดีใจที่พี่ได้ลงจากคานสักที"

"เจอเด็กคนนี้น่าตีจริงๆพี่ต้องไปทำงานแล้วส่วนยิ้มก็เดินทางดีๆนะได้รถใหม่ซะด้วย"

"คุณปู่ส่งรถมาให้ผมไม่อยากขับเลยครับ"

"ก็ดีแล้วที่เขายังคิดว่าน้องยิ้มเป็นหลานของเขาเขาถึงส่งมาให้ไงกับเขาไปเถอะได้ทั้ง BMW ได้ทั้งบิ๊กไบค์รวยจะตายเท่ห์ด้วยใช้ไปเถอะ"

เมื่อ 2 ปีก่อนผมพึ่งรับรู้ว่าตัวเองมีพ่อมีคุณปู่กับเขาด้วยในตอนนั้น ตั้งแต่ผมเกิดมาผมรับรู้เพียงแค่ว่าผมมีพี่สาว แล้วก็แม่ของผมเท่านั้น แต่ว่าพี่สาวกับแม่ของผมเกิดอุบัติเหตุทำให้ตัวของผมเหลืออยู่คนเดียวในตอนนั้นพี่ทิพย์จึงเข้ามาดูแลผมนับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาและผมพึ่งมารู้ว่าผมเองก็มีคุณพ่อและคุณปู่เมื่อ 2 ปีที่แล้วเอง

เขาอยากทดแทนความรักของผมโดยการซื้อของนู่นนี่นั่นให้ฝากเงินเข้าบัญชีให้เดือนละเป็นแสนแต่ผมก็ไม่ได้มีความรู้สึกที่อยากจะได้เงินพวกนั้นเลยแม้แต่น้อยแม้กระทั่งรถพวกเขาก็สรรหาซื้อมาให้ผมผมขอส่งคืน เขาก็ไม่ยอมเพราะนี่คือการแสดงความรักของพวกเขา

"เดินทางดีๆนะขับรถระวังด้วย"

"ครับผมจะพยายาม"

"ห้ามพยายามแต่ต้องทำให้ได้ด้วยอันตรายนะรู้ไหม"

"ครับผมเข้าใจไปก่อนนะคนสวย"

"จ้า ดูแลตัวเองด้วย"

"ครับผม"

"อ๋อ แล้วคอนโดที่คุณปู่ซื้อให้เป็นชื่อของยิ้มน่ะจะไปดูวันไหน"

"ไว้อีก 2-3 วันนะครับเพราะว่ายังไม่อยากไปตอนนี้"

"พี่เข้าใจงั้นพี่ไปทำงานก่อนนะแล้วยิ้มก็เดินทางดีๆด้วย"

"ครับผม ไว้เจอกันตอนเย็นนะครับ"

"จ้า ไว้เจอกันตอนเย็น"

มหาวิทยาลัยXQA

มหาวิทยาลัยแห่งนี้เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่ขึ้นชื่อเรื่อง ที่มีเด็กหน้าตาดีมากมายมาเรียนที่นี่ แต่ก็ไม่ใช่ว่าที่นี่จะไม่มีคนหน้าตาธรรมดามาเรียนนะครับผมเองก็น่าจะธรรมดา อันนี้คือความคิดของผมนะครับแต่คนอื่นไม่รู้ว่าจะคิดเหมือนผมหรือเปล่า

"น้องเข้าเรียนคณะอะไรครับ"

ผมหันไปมองตามเสียงของรุ่นพี่ที่เดินเข้ามาถามเป็นรุ่นพี่ที่ได้รับมอบหมายให้มาพาน้องไปยังคณะแต่ละคณะ

"ผมเรียนวิศวะคอมนะครับ"

"งั้นตามพี่มานะครับ หยกพาน้องไปวิศวะคอมหน่อยเร็ว"

"ได้ตามพี่มานะคะ"

"ครับผม"

ระหว่างทางก็มีบทสนทนาต่างๆที่พี่หยกเป็นรุ่นพี่วิศวะคอมเหมือนกันแต่ตอนนี้พี่เขาอยู่ปี 3 แล้ว ก็ทักทายตามประสาแล้วก็ถามไถ่ผมอยู่เรื่อยๆ

"น้องชื่ออะไรอ่ะคะพี่จะได้เขียนชื่อให้น้องถูก"

"ชื่อยิ้มครับ"

"น้องยิ้มนะคะพี่เขียนรหัสลงไปในชื่อให้ด้วยนะแล้วก็นี่ค่ะยินดีต้อนรับเข้าสู่วิศวะคอมนะค่ะ"

"ขอบคุณมากครับ"

"น้องยิ้มนี่ยิ้มหวานมากเลยน่ารักจังเลยนะคะที่นี่มีแต่คนหล่อหาคนน่ารักน้อยมากถ้าร้อยเปอร์เซ็นต์ก็มีแค่ 20% เท่านั้นนะคะ"

ขอบคุณครับ

"เรายังไม่รู้จักชื่อพี่ใช่ไหมน้องยิ้มพี่ชื่อพี่ส้มโอนะคะเป็นรองประธานคณะคณะของเรานะคะมีทั้งหมด 4 สาขาก็คือวิศวะคอม โยธา เครื่องกลและไฟฟ้า งั้นพี่จะให้รุ่นพี่พาน้องยิ้มไปรวมกลุ่มกับเพื่อนๆจะได้ไปเดินดูคณะของเราแต่ละสาขานะคะ"

"ขอบคุณครับพี่ส้มโอ"

"ไม่เป็นไรจ้ะยินดีต้อนรับน้องยิ้มคะ"

"ขอบคุณครับ"

"สกายพาน้องไปรวมกลุ่มกับเพื่อนนะแล้วพาน้องๆไปดูแต่ละสาขาหน่อย"

"ได้ค่ะ พี่ส้มโอ"

ผมมาเดินชม สาขาของคณะผมจนครบทั้ง 4 สาขาก่อนที่ผมจะโดนรุ่นพี่ปล่อยให้กลับบ้าน ผมก็กลับบ้านแต่ว่าวันพรุ่งนี้ผมต้องมา เข้ากิจกรรมรับน้องของวิศวกรรมศาสตร์ที่มีขึ้นทุกปี

ผมจะได้มีประสบการณ์รับน้องแบบโซตัสเหมือนคนอื่นๆด้วยนะรู้สึกตื่นเต้นและยินดีมากเลยที่ผมจะมีโอกาสได้เข้ามาทำอะไรแบบนี้ในช่วง ของปีหนึ่งที่มีได้แค่ครั้งเดียวนอกจากคุณจะย้ายหรือลาออกจากมหาลัยไปเข้ามหาลัยอื่นถึงจะได้เป็นเด็กปี 1 ใหม่อีกครั้ง

พลั่ก!!

"โอ๊ยยยยยย"

"น้องเป็นอะไรหรือเปล่าครับพี่ขอโทษนะ"

"ผมไม่เป็นไรครับ"

"น้ำตกมึงชนน้องน่ารักจนล้มแบบนี้ได้ไงวะ"

"กูไม่ได้ตั้งใจสักหน่อยให้พี่ไปส่งไหมครับพี่ชลเรากำลังจะล้มขนาดนี้"

"ไม่เป็นไรครับผมไม่ได้เจ็บอะไรมากขนาดนั้น"

"พี่ขอโทษจริงๆนะถ้าเป็นอะไรก็ติดต่อพี่มา..."

พี่เขาส่งกระดาษที่มีเบอร์โทรของพี่เขาให้กับผมผมรับมาแต่ก็ไม่คิดที่จะโทรไปหาเขาจริงๆหรอกครับใครจะโทรไปหาคนแปลกหน้ากันล่ะ

................

....................

...............

....................

"ไอ้น้ำตกกูเห็นนะว่ามึงมองน้องเขาด้วยสายตาแบบไหน"

"ก็น้องเขาน่ารักนี่หว่า"

"ก็จริงของมึงน้องเขาโคตรน่ารักเลยว่ะยิ้มแต่ละทีหัวใจกูเต้นไม่เป็นจังหวะเลยแหละ"

"เพ้อเจ้อมึงอ่ะไอ้ชิบหายไป เข้าคณะไปดูแลน้องได้แล้ว"

"แหมกันซีนกูอย่าบอกนะว่าชอบน้องเขามากขนาดนั้นน่ะ"

"อยากได้น้องเป็นแฟน"

"ก่อนที่มึงอยากได้น้องเขาเป็นแฟนมึงถามความสมัครใจว่าน้องอยากได้มึงเป็นแฟนหรือเปล่าดูท่าทางจะเอาเบอร์ของมึงไปทิ้งขยะก็ไม่ก็ให้คนอื่นละมั้ง"

"กูเป็นถึงรองเดือนมหาลัยนะเว้ยกูหล่อขนาดนี้น้องเขาจะไม่ชอบกูได้ยังไง"

"มึงนี่โกหกแม้กระทั่งตัวเองก็จริงของมึงมึงเป็นถึงรองเดือนมหาลัยหล่อขนาดนี้จะไม่เอาได้ยังไงแต่น้องก็อาจจะมีแฟนแล้วก็ได้นะเว้ยทำใจซะเพื่อน"

"มึงคอยดูว่ากูจะจีบน้องเขาติดหรือเปล่า"

"เออๆกูจะคอยดู"

...............

.............

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   พิเศษ 2

    บังเอิญหลังจากคลอดลูก ก็มีเวลาพัก ถึง 2 เดือนกว่า และในช่วงเปิดเทอมที่ 2 ผมก็แข็งแรงพอที่จะไป มหาลัยเพื่อที่จะเรียนตามปกติ โดยการเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้ ผมได้พบกับรุ่นน้องที่ชื่อจอมทัพที่มาตามวนเวียน อยู่กับปิ๊งเพื่อนสนิทของผมอยู่ตลอดเวลาอย่างกับเงาตามตัว"ปิ๊งสรุปปิ๊งจะเอายังไงกับน้องเขา""ฉันไม่เอาไงอ่ะ""อ้าวทำไมพูดงั้นอ่ะ""บังเอิญ แกยังดีนะที่มีสามีสุดที่รักคอยดูแล คอยรักคอยเอาใจใส่แก้กับแฟนของแกยังรักกันแต่ฉันก็ติดคนนั้นไม่ได้รักกันเลยนะ อยู่ด้วยกันไปมันก็ไม่มีประโยชน์หรอกอีกอย่างนะพ่อแม่ของเด็กคนนี้แอนตี้เพศที่สามด้วย""เราไม่ใช่เพศที่ 3 สักหน่อยจะเป็นผู้ชายนะอยากดูป่ะล่ะทำไมไม่ให้เปิดให้พ่อกับแม่ของน้องจอมทัพดูแล้วว่าก็มีเหมือนกันไม่ได้เป็นเพศที่สาม""ตลกแล้วคลอดลูกแล้วตลกแหละ""ไม่อยากให้เครียดแต่ก็เสียตัวให้เขาแล้วนี่อย่าคิดมากอย่างนั้นดิ""ก็พอเสียตัวให้มันแล้วนั่นแหละจึงต้องคิดแบบนี้พ่อแม่เขาไม่ใช่พ่อแม่ของพี่สิงห์หรือพ่อแม่เขาบังเอิญนะที่ต้องยอมรับเรื่องเพศที่สามแบบนี้""ความรักไม่ใช่เรื่องเกี่ยวกับเพศสักหน่อยไม่เกี่ยวกับสถานะทางสังคมด้วยมันเกี่ยวแค่ว่าคนสองคนรักกันเท่านั้

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ss2 ตอนที่ 18

    สิงห์เหนือผมเดินทางไปทำงานที่ต่างประเทศ เคลียร์งานทุกอย่างเพื่อที่จะได้มีช่วงเวลาก่อนคลอดอยู่กับบังเอิญแต่ผมได้มาทำงานเพียงไม่ถึง 1 อาทิตย์ด้วยซ้ำ คุณแม่ก็บอกมาว่า น้องบังโอ่งคลอดลูกแล้วทำให้ผมตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่จะได้เจอกับลูกจึงเคลียร์งานให้เสร็จแล้วจองตั๋วเครื่องบินเพื่อเดินทางกลับ"ไอ้เพลิงมึงขับรถเร็วๆหน่อยได้ไหมกูร้อนใจจะตายห่าอยู่แล้ว""มึงตั้งสตินี่มันกรุงเทพฯนะเว้ยรถติดแม่งตั้งแต่ 6:00 น ถึง 5:00 น วันพรุ่งนี้ รถติดมึงต้องเข้าใจไฟแดงแม่งอยู่ทุกที่""มึงก็เร็วๆหน่อยได้ไหมเมียกูคลอดลูกนะเว้ย""กูเข้าใจแต่มึงต้องเข้าใจด้วยว่าที่นี่มันรถติด อีกอย่างเมียมึงก็คลอดแล้วด้วยมึงไปมึงก็จะเห็นหน้าลูกเลยแหละไม่ต้องไปรอคลอดเป็นเพื่อนเมียมึง""มึงแม่ง!""อย่าด่ากูนะกูพามึงวนรอบกรุงเทพอีก 5 รอบนะมึง""เออๆ มึงรีบไปเร็วๆเหอะ กูอยากเห็นหน้าลูกจะแย่อยู่แล้ว""เออรู้แล้ว""บ่นมากมึงเร็วทำตัวเหมือนคนแก่ไปได้""มึงนี่มันชอบใช้แรงงาน กูจริงๆว่ะ"ไอ้เพลิงพาผมมาส่งที่โรงพยาบาลเมื่อผมมาถึงก็บ่ายกว่าแล้วท่าทางที่ว่าผมนั่งเครื่องบินมาตั้งแต่เมื่อคืนเหนื่อยจริงๆแต่ถึงยังไงกันหน่อยคันนี้ก็คุ้มทุนของผม

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ss2 ตอนที่ 17

    บังเอิญ"บังเอิญทำไมวันนี้ดูเศร้าจังเป็นอะไรหรือเปล่าแล้วนี่ก็ไม่เห็นพี่สิงห์มาหาบังเอิญเลย""เรากับพี่สิงห์เลิกกันแล้ว""ห๊ะ!! อะไรนะเลิกกันแล้วหรอทำไมอ่ะยังรักกันอยู่เลยไม่ใช่หรอ""มันก็มีเหตุผลส่วนตัว""บางที พี่เขาอาจจะมีเหตุผล บังเอิญอย่าเอาความคิดของตัวเองมาตีกลองให้กับคนอื่นนะพี่เขาอาจจะมีเหตุผลของตัวเองจริงๆก็ได้""นั่นแหละเขาก็คงมีเหตุผลของเขา เราเลยเป็นคนบอกเลิกเขาเอง""น้องน้องชื่อบังเอิญใช่ป่ะมีผู้ชายมาหาอ่ะ อยู่กลางลานเกียร์ของเราน่ะรีบไปสิ""ใครมาหาอ่ะ ไปกันเถอะบังเอิญไปดูกัน"ขออย่าให้เป็นพี่สิงห์เลย เพราะถ้าพี่เขามาขอร้องอ้อนวอนผมอีกครั้งผมอาจจะใจอ่อนก็ได้ สวรรค์ก็คงไม่เห็นค่าของผมไม่ยุติธรรมเลยสักนิด เพราะสิ่งที่ผมเห็นก็คือพี่สิงห์ กับลานเกียร์ที่มีดอกไม้มากมายกองอยู่ตรงนั้น"พี่สิงห์มาทำไมอ่ะ""บังเอิญ ที่ทำให้เธอเสียใจ แต่พี่อย่าคิดจะอยู่เคียงข้างเธอตลอดไปเราแต่งงานกันนะ""ถ้าการแต่งงานก็คือการรับผิดชอบของพี่ผมไม่ต้องการหรอกนะ""ไม่ใช่การรับผิดชอบ ที่พี่บอกว่าไม่พร้อมที่จะแต่งงานกับคนอื่นเพราะพี่คิดว่าพี่ยังไม่ดีพอสำหรับบังเอิญ พี่กลัวว่าจะไม่ดีพอสำหรับการมีครอบครัว

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ss 2 ตอนที่ 16

    สิงห์เหนือ"ตาสิงห์ ลูกทำแบบนี้กับน้องจริงๆหรอ""ครับคุณแม่ผมกับน้องเราคบกันและผมทำน้องท้องผมก็เพิ่งรู้ครับ""แล้วแกจะเอายังไงกับน้อง""ผมยังไม่พร้อมที่จะแต่งงานในช่วงนี้ครับ""พี่สิงห์...""พี่ต้องบอกบังเอิญจริงๆและตรงๆ ในช่วงนี้พี่ไม่พร้อมที่จะแต่งงานจริงๆ พี่ไม่พร้อม เหนื่อยหลายด้าน พี่ต้องขอโทษด้วย""แต่ว่าบังเอิญท้องลูกของพี่นะ ทำไมพี่ถึงพูดแบบนั้นกับบังเอิญได้ขนาดนี้""พี่แค่บอกว่าช่วงนี้พี่แต่งงานไม่ได้จริงๆในอนาคตเราค่อยแต่งงานกันก็ได้""ทำไมถึงแต่งงานตอนนี้ไม่ได้แค่แต่งงานกันเฉยอ่ะยังไงเราก็อยู่ด้วยกันอยู่แล้วอ่ะไม่ได้แต่งงานไม่ได้""พี่ขอโทษนะบังเอิญที่ต้องพูดตรงกับบังเอิญพี่ยังไม่พร้อมที่จะแต่งงานกับใครทั้งสิ้นพี่ไม่ได้มีคนอื่นแต่พี่แค่คิดว่าการแต่งงานไม่ใช่เรื่องที่จะจบปัญหาเรื่องนี้อีกอย่างบังเอิญ ก็เรียนอยู่อ่ะ จะหยุดเรียนเพราะต้องท้องงั้นหรอ มื้ออื่นก็มีชีวิตของคนอื่นพี่ก็จะมีชีวิตของพี่แต่พี่ไม่ใช่ว่าพี่จะไม่รับผิดชอบเมินแต่พี่แค่ยังไม่แต่งงานกับคนอื่นในช่วงนี้เท่านั้นเอง""งั้นพี่ก็ไปเถอะเราเลิกกัน ไปตามทางของพี่ซะ ผมก็จะไปตามทางของผม เราก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก""

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ss2 ตอนที่ 15

    บังเอิญผมตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าอาการวินเวียนศีรษะทำให้ผมรู้สึกอยากอาเจียนขึ้นมาอาการแปลกประหลาดแบบนี้ ทำให้ผมรู้สึกไม่ค่อยดีเลยมันเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ทำให้ผมต้องเดินเข้าไปหาคุณแม่ที่กำลังแต่งตัวอยู่ในห้อง"มีอะไรบังเอิญหน้าซีดขนาดนั้นเป็นอะไรหรือเปล่ามาให้มาม๊าดูหน่อยซิ""มาม๊าบังเอิญเวียนหัวเหมือนจะอ้วกตัวร้อนในหน่อยๆด้วย""เดี๋ยวมาม๊าจะพาไปหาหมอนะเดี๋ยวไปบอกปาป๊าก่อนนะ พี่พยัคฆ์ออกมานี่เร็ว""มีอะไรเกิดอะไรขึ้นพี่กำลังทำอาหารอยู่มีอะไรครับ""น้องบังเอิญสิบอกว่ารู้สึกเวียนหัวมีไข้ขึ้นมานิดๆแล้วรู้สึกอยากอาเจียนด้วยจะพาลูกไปหาหมอพี่ไปเตรียมรถเร็ว""ได้เดี๋ยวพี่ไปเตรียมรถก่อนเดี๋ยวพี่ไปเดี๋ยวนี้แหละ"คุณพ่อตื่นเต้นจนผมรู้สึกกังวลมากกว่าเดิมเมื่อคุณพ่อพาผมมาถึงโรงพยาบาลก็ติดต่อกับทางโรงพยาบาลในการตรวจผมอย่างเร่งด่วนและนั่นทำให้ผมรู้ว่าผมนั้น"ท้องงั้นหรอ!!""ท้อง....""ผมท้อง..."เราสามคนพูดเรื่องนี้ขึ้นมาพร้อมกันทำให้ผมรู้สึกแย่ไปกว่าเดิมนี่ผมกำลังตั้งท้องในขณะที่ชีวิตตัวเองกำลังไปได้สวยแบบนี้เนี่ยนะมันไม่จริงใช่ไหมเนี่ยครับท้องได้ 5 เดือนแล้วครับ ตอนนี้แม้ว่าในท้องของคนไข้จะเล็กมากแต่

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ss2 ตอนที่ 14

    (ปิ๊ง)บังเอิญ"ปิ๊งพอแล้วเดี๋ยวน้องจะตาย!""เกิดอะไรขึ้นทำไมมีนักเรียนล้มอยู่ที่พื้น นายบัวบูรพา ทำอะไรน่ะ!""ถีบรุ่นน้องล้มครับ""บัวบูรพา นายก่อเรื่องอีกแล้วนะตัวเล็กแค่นี้ทำไมถึงเกาะเรื่องทำร้ายร่างกายคนบ่อยขนาดนี้นะปีที่แล้วก็ทำปีนี้ยังจะทำอีกหรอ""อาจารย์ผมไม่ได้ผิดนะ จะผิดก็ผิดที่ผมจีบน้องเขา แต่น้องเขามาด่าผมก่อนนะครับไม่ซี น้องเขาแต่งตัวโป๊แล้วน้องเขาก็เดินมาอ่อยแฟนเพื่อนผมพูดจาไม่น่ารักเลยอ่ะ แถมยังด่าผมว่าเป็นอีตุ๊ด ถ้าอาจารย์โดนด่าว่าเป็นอีตุ๊ดเนี่ยอาจารย์จะยืนปรบมือให้หรอครับ""บัวบูรพา! อาจารย์ปวดหัวกับเธอจริงๆ!""ถ้าอาจารย์ไม่พอใจก็โทรบอก คุณพ่อก็ได้นะครับ""อาจารย์ปวดหัวกับเธอจริงๆ ขอโทษน้องเขาซะเรื่องจะได้จบๆไป""อาจารย์คะหนูเจ็บขนาดนี้แล้วคำแค่ขอโทษเนี่ยมันไม่หายหรอกนะคะ""หรืออยากโดนต่อยอีก จะได้เพิ่มโทษเข้าไปพร้อมกันเลย!""อาจารย์ดูสิคะถ้าเป็นรุ่นพี่ภาษาอะไรรังแกรุ่นน้องอย่างพวกหนู""นี่ มหาลัยเนี้ยรู้หรือเปล่า ว่าใครเป็นเจ้าของ""พ่อเป็นเจ้าของหรือไงปวดเก่งชะมัด""เออพ่อเป็นเจ้าของที่นี่มีอะไรไหม""น้องปิ๊งพี่ว่า ขอโทษกันจะได้จบๆนะครับพี่เองก็เป็นตัวต้นเหตุถ้าพี่ไ

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ss2 ตอนที่ 11

    บังเอิญในวันเปิดภาคเรียนของผมผมก็มาเรียนตามปกติอย่างที่เคยทำมาตลอดแต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมรู้สึกว่า บางอย่างมันเริ่มเปลี่ยนไปสายตาของคนทุกคนเริ่มจ้องมองมาที่ผม บางคนก็หันไปซุบซิบนินทาบางคนก็แสดงอาการไม่พอใจและเกลียดผม มีเพียงปิ๊งเพื่อนของผมเท่านั้นที่อยู่ด้วย"ปิ๊ง คนพวกนั้นเป็นอะไรอ่ะอยู่ๆก็มองเร

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ss2 ตอนที่ 7

    ...หลังสอบปลายภาคเสร็จ..."บังเอิญหลังสอบเสร็จแล้วบังเอิญจะไปไหน""รอว่าจะไปต่างจังหวัดสัก 2-3 เดือนจนกว่าจะเปิดเทอมหนักแล้วปิ๊งล่ะ""จะไปเที่ยวกับพี่ชายน่ะขอโทษนะวันนั้นน่ะเราลืมบอกไป ว่าพี่ชายเราเป็นฝาแฝดของเราเองอ่ะ""ไม่เป็นไรหรอก เรื่องของเรากับพี่สิงห์มันเกิดขึ้นเร็วและจบเร็วเป็นเรื่องปกติธรร

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ตอนที่ 15

    ยิ้มหวานผมลากพี่พยัคฆ์กลับมาที่บ้านส่วนตัวที่คุณปู่ซื้อไว้ให้ก่อนที่ท่านจะไปฮันนี่มูนกับภรรยาคนที่ 4 ของคุณปู่ที่อายุ 26 ปีที่ต่างประเทศ พี่พยัคฆ์ที่ตัวใหญ่เหมือนควายโดนผมลากเข้าบ้านอย่างทุลักทุเลพอสมควรยาที่ผมวางนั้นเป็นยานอนหลับอย่าคิดลึกว่าผมจะวางยาปลุกเหมือนในละครแบบนั้นหรอกนะ"คุณหนู""ช่วยหน่อย"

  • กินเด็กเขาบอกว่าเป็นอมตะ   ตอนที่ 10

    ยิ้มหวานผมมาทานอาหารคนเดียวตามปกติของผมแต่ครั้งนี้ท่านมาทานอาหารของผมหลังจากที่ไปลงชื่อลงทะเบียนเข้ามหาลัยแล้วก็ได้เจอกับคนที่เคยรู้จักอย่างพี่เนตร ที่มากับพี่ธัญที่ไม่ได้เจอกันตั้ง 3 ปี"น้องยิ้มใช่หรือเปล่า""สวัสดีครับพี่เนตร พี่ธัญ""สวัสดีครับไม่เจอกันตั้ง 3 ปีเป็นยังไงบ้าง""ก็ดีนะครับ""พี่

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status