LOGIN“เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ”
“ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย”
“พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม
“จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ”
“ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ”
“มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี
“เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน
“แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่าคุณจะมีปัญหาอะไรเลยนี่คะ” ทรรศิกาเอ่ยถาม
“ก็ตอนนั้นผมยังไม่มีคุณนี่เทย่า ผิดกับตอนนี้อยู่ใกล้คุณทีไรผมคิดได้แต่เรื่องอย่างว่า”
“รู้ตัวไหมคะว่าพูดอะไรออกมา แม้แต่ความคิดยังติดเรต ไม่รู้จักเกรงอกเกรงใจผู้ใหญ่”
“ผู้ใหญ่ที่อยู่ที่นี่เขารู้กันทั้งนั้นแหละว่าผมรักคุณมากแค่ไหน ถ้าไม่ได้ระบายออกมาซะบ้างคงจะแน่นอกตาย”
“ยังจะพูดอีก คุณนี่ยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุจริง ๆ”
“ผมติดนิสัยนี้มาจากคุณไง”
ทรรศิกาค้อนขวับให้เขาทันทีที่เขาโยนความผิดนี้มาให้เธอ ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายถึงกับหันมายิ้มให้กันอย่างมีความสุขที่ลูกหลานของตนเองรักใคร่และลงเอยกันได้อย่างที่ใจคิด จากนั้นก็ปล่อยให้สองหนุ่มสาวพูดคุยกันไปตามลำพัง
ส่วนผู้ใหญ่ก็หันมานั่งปรึกษากันในรายละเอียดเกี่ยวกับพิธีแต่งงาน ที่บอกได้คำเดียวว่างานนี้ถือเป็นงานช้างยิ่งใหญ่ระดับทอล์กออฟเดอะทาวน์แน่นอน เพราะเป็นการดองเป็นทองแผ่นเดียวกันระหว่างตระกูลธีร์วรารัศมิ์และตระกูลเขมะสิริกุล ซึ่งถือเป็นสองตระกูลดังที่คนส่วนใหญ่ต่างก็รู้จักเป็นอย่างดี และถ้ามีการประกาศเรื่องนี้ออกไปจะต้องมีแต่คนจับตามองโดยเฉพาะพวกสื่อต่างๆ
สองเดือนต่อมา ณ ห้องจัดเลี้ยงสุดหรูในโรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ
เหล่าบรรดากองทัพนักข่าวและบุคคลที่มีชื่อเสียงในวงการธุรกิจ รวมไปถึงพวกสังคมไฮโซได้มารวมตัวกันที่นี่ เพื่อมาร่วมงานเลี้ยงฉลองครบรอบห้าสิบปีของบริษัทอัญมณียักษ์ใหญ่อย่างสตาร์ไดมอนด์
แต่ไม่มีใครเห็นการปรากฏตัวของทรรศิกา เขมะสิริกุล ซึ่งเป็นทายาทเพียงหนึ่งเดียวของสตาร์ไดมอนด์ เมื่อนักข่าวเอ่ยถามคุณหญิงทิพย์มณีเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็จะได้รับรอยยิ้มแทนคำตอบ
งานนี้มีนางแบบระดับแนวหน้ามาร่วมเดินแบบเพื่อโชว์เครื่องเพชร ที่ชนะการประกวดซึ่งทางบริษัทได้จัดขึ้นมาก่อนหน้านี้ รวมถึงมีการมอบรางวัลให้กับเจ้าของผลงานที่ชนะการประกวดจากโครงการดังกล่าว แต่ไฮไลต์สำคัญในค่ำคืนนี้อยู่ที่นายแบบและนางแบบกิตติมศักดิ์ที่มาพร้อมกับความโดดเด่นของ ‘หน้ากากเพชร’
“และแล้วก็ถึงช่วงเวลาสำคัญที่เราภูมิใจนำเสนอ เครื่องประดับที่ถือเป็นไฮไลต์ของงานในค่ำคืนนี้ ซึ่งเป็นผลงานชิ้นสำคัญเพราะเป็นฝีมือการออกแบบของคุณเทย่า ทายาทเพียงหนึ่งเดียวของสตาร์ไดมอนด์ และเราก็ได้รับเกียรติจากนายแบบและนางแบบกิตติมศักดิ์คนสำคัญ เชิญทุกท่านพบกับคุณอติรุจ ธีร์วรารัศมิ์ และคุณทรรศิกา เขมะสิริกุล”
สิ้นเสียงของพิธีกรสองหนุ่มสาวคนสำคัญก็ปรากฏตัวบนเวทีพร้อมกัน ทรรศิกาอยู่ในชุดราตรียาวเกาะอกสีแดงเพลิงตัดกับสีผิวขาวนวลของเธอ เรียวปากบางสีระเรื่อมีรอยยิ้มผุดขึ้นเล็กน้อย แต่เป็นรอยยิ้มที่ดูเซ็กซี่และตรึงทุกสายตาให้หยุดอยู่ที่เธอ
ส่วนอติรุจก็อยู่ในชุดสูทสีเข้มดูองอาจภูมิฐานไม่น้อยหน้าฝ่ายหญิง ทั้งคู่สวมหน้ากากเพชรที่ทรรศิกาเป็นคนออกแบบ นักข่าวแข่งกันรัวชัตเตอร์เพื่อเก็บภาพสำคัญพร้อมกันอย่างต่อเนื่องโดยมิได้นัดหมาย
สองหนุ่มสาวเดินควงคู่กันมาที่หน้าเวทีราวกับนายแบบนางแบบมืออาชีพ เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วห้องจัดเลี้ยง จากนั้นเหล่านางแบบก็ตบเท้าขึ้นมายืนโชว์ตัวบนเวทีอีกครั้งพร้อมกับการปรากฏตัวของคุณหญิงทิพย์มณี
จากนั้นคุณหญิงก็ได้มอบโล่รางวัลเกียรติยศ พร้อมกับเงินรางวัลให้กับผู้ชนะการประกวดทั้งสามคน
อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง
เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย
หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ
“เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่
สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั
ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”






![คุณเลขากับสามีทิพย์ [ Comedy 18++]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
