บทที่ 129

            อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้

            “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ”

            “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ

            “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก

            “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ

            อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร”

            “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย

            “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู

            ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ”

            อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ 

            “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้”

            คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง

            “อยู่แล้วค่ะ...โดยเฉพาะวันนี้” เธอบอก

            “วันนี้” อติรุจย้อนถามสีหน้าสงสัย “มีอะไรพิเศษเหรอครับ”

            “อย่าบอกนะว่าคุณจำวันสำคัญนี้ไม่ได้จริง ๆ อารมณ์เสียที่สุด” สีหน้าของทรรศิกางอง้ำขึ้นมาทันตาเห็น

            “จำได้สิ มันเป็นวันเกิดของผม แล้วไหนล่ะของขวัญวันเกิด”

            คำตอบของเขาทำให้เธอยิ้มออกมาได้ “ก็นี่ไงคะของขวัญวันเกิดที่เทย่าจัดเตรียมมาเพื่อคุณโดยเฉพาะ”

            ทรรศิกาพูดพร้อมกับดึงสายเสื้อคลุมที่ตนเองสวมใส่อย่างช้า ๆ จากนั้นก็เปลื้องเสื้อคลุมตัวบางออกจากกาย เผยให้เห็นเรือนร่างเพรียวที่ถูกปกปิดด้วยชุดชั้นในลายเสือเพียงสองชิ้นเท่านั้น และเจ้าบราเซียร์ลายเสือตัวนี้แหละที่เขาเก็บมาตอนที่พบเธอครั้งแรก

            อติรุจแกล้งกวาดสายตามองไปตามสัดส่วนยวนตาตั้งแต่ใบหน้าจรดปลายเท้า แล้วก็ทำหน้าเหมือนเห็นเสาเข็ม

            ทรรศิกาที่พริ้มตานอนเฉย แถมเอียงมุมองศาเล็กน้อยชวนเซ็กซี่ เห็นสามีหนุ่มนิ่งเงียบไปก็หรี่ดวงตาคู่โตขึ้นมองชายหนุ่ม เหมือนจะถาม

            “ผมเคยเห็นหมดแล้ว ไม่เห็นจะมีอะไรน่าตื่นเต้นเลย” ว่าแล้วเขาก็แกล้งทิ้งตัวลงนอนข้าง ๆ ยกท่อนแขนขึ้นปิดตา

            นางเสือร้ายแอบสำรวจตัวเองก็เห็นว่าชุดที่ใส่เซ็กซี่เร้าใจดี แต่ทำไมผู้เป็นสามีถึงได้มีท่าทีเย็นชาขนาดนี้ เธอจึงทำใจกล้าลองยั่วยวนเขาด้วยท่วงท่าและลีลาของนางแมวยั่วสวาท และลีลาสุดเซ็กซี่เร้าใจ จนอติรุจแทบจะอดใจไว้ไม่ไหว แต่เป็นเพราะอยากดูลีลาที่พลิ้วไหวของภรรยาทำให้เขายังไม่ทำอะไรตามที่ใจคิด

            หญิงสาวค่อยขยับคลานขึ้นไปทาบทับตัวเขาเอาไว้ เธอกดแขนทั้งสองข้างของเขาไว้บนที่นอนและโน้มตัวไปกระซิบถามที่ข้างหูเขา

            “ต้องการอุปกรณ์เสริมชนิดโซ่ แส้ กุญแจมือด้วยไหมคะ เทย่าจะได้จัดให้ถึงใจคุณ”

            “ไม่จำเป็น แค่ชุดก็เอาอยู่แล้ว” เขาตอบพร้อมกับกวาดสายตามองชุดชั้นในลายเสือที่ภรรยาจงใจหยิบมาสวมใส่ยั่วยวนเขาในคืนนี้

            ทรรศิกาเงยหน้ามาสบตาเขา นัยน์ตาของเขาบ่งบอกถึงความปรารถนาอันร้อนแรง ที่คุกรุ่นด้วยไอรัก

            “หวังว่าคุณจะถูกใจกับของขวัญชิ้นพิเศษที่เทย่าจัดเตรียมมาให้นะคะ”

            “ถูกใจแน่นอน แม้ครั้งแรกเจ้าบราเซียร์ตัวสวยนี้จะทำให้ผมขายหน้าแทบแย่ก็ตามที”

            ทรรศิกาหัวเราะคิก ช้อนสายตาขึ้นมองเขาหวานฉ่ำ

            “คุณจำได้ด้วยเหรอคะ”

            อติรุจพยักหน้า สมาธิเริ่มไม่ค่อยอยู่ที่การสนทนาเท่าไร เพราะถูกรบกวนด้วยร่างขาวเนียน หอมกรุ่นของภรรยาสาว

            “จำไม่เคยลืมเลยล่ะ ก็บราของคุณตัวนี้ทำให้ผมถูกเพื่อนร่วมงานล้อเลียน แถมยังถูกมองว่าเป็นพวกโรคจิตชอบสะสมบราของผู้หญิง แต่ที่สำคัญเจ้าชุดนี้มันทำให้ผมไม่สามารถลืมเจ้าของมันได้เลย”

            ทรรศิกาถอนหายใจสีหน้าเปี่ยมสุข โน้มใบหน้าคมเข้มของสามีมาจนหน้าผากของทั้งสองชนกัน

            “เทย่าว่าเรื่องของเรา ต่อให้ไม่มีแผนการรักของคุณย่า เราสองคนก็มาพบและรักกันได้อยู่ดี”

            อติรุจพยักหน้าเห็นด้วย “แต่ถ้าไม่มีกุศโลบายอันแยบยลของคุณย่า กว่าเรื่องของเราจะลงเอยกันได้ ผมว่าอาจมีการนองเลือดนะ”

            คราวนี้ทรรศิกาเห็นด้วย เธอยิ้มหวานระยับส่งให้สามี

            “ทุกวันนี้เทย่านึกขอบคุณคุณย่าเสมอ ที่ตัดสินใจทำแบบนี้กับเทย่า นอกจากจะทำให้เทย่าได้สามีแสนน่ารักแล้ว ยังทำให้เทย่ารู้จักที่จะรักและเห็นใจคนอื่นมากขึ้นด้วยค่ะ...ขอบคุณที่รักเทย่านะคะ”

            เธอบอกพร้อมกับจุมพิตชายหนุ่มอย่างดูดดื่ม

            นายแพทย์หนุ่มไม่รีรอตอบสนองไปอย่างเร่าร้อนเท่าเทียมกัน แต่คืนนี้เขาไม่รีบที่จะตักตวงความสุขจากเรือนร่างบางของภรรยา แต่เลือกที่จะพูดจาหยอกเย้าอีกฝ่ายแทน

            “ถามจริง ๆ ทำไมคุณถึงชอบลุกขึ้นทำอะไรแปลก ๆ อยู่เรื่อย เมื่ออาทิตย์ก่อนก็แต่งตัวเลียนแบบพริตตี้มายั่วยวนผมทีหนึ่งละ ล่าสุดเมื่อสองคืนที่แล้วคุณก็แปลงร่างเป็นนักศึกษาสาวใสซื่อบริสุทธิ์ ที่กำลังมองหาป๋ากระเป๋าหนักมาช่วยจ่ายค่าหน่วยกิตให้ ส่วนคืนนี้ก็เป็นนางแมวยั่วสวาทสุดเซ็กซี่”

            “แล้วคุณไม่ชอบหรือคะ”

            “ชอบสิ ชอบมากเลยล่ะ เพียงแต่ผมอยากรู้เหตุผลที่ทำให้คุณลุกขึ้นมาทำแบบนี้”

            “เทย่าเคยได้ยินมาว่าผู้ชายที่แต่งงานแล้วมักจะเบื่อน้ำพริกถ้วยเก่า และไปหาเศษหาเลยกับผู้หญิงอื่น เทย่าไม่อยากให้คุณเบื่อเทย่าก็เลยพยายามสร้างบรรยากาศให้เร้าใจ คุณจะได้ไม่จำเจหรือเบื่อน้ำพริกถ้วยเก่าอย่างเทย่าไงคะ”

            อติรุจหัวเราะกับคำตอบของภรรยา

            “ผมไม่มีวันเบื่อคุณหรอกเทย่า ในเมื่อคุณขยันสร้างบรรยากาศแปลกใหม่ให้ผมตื่นเต้นเร้าใจอยู่เรื่อย”

            “เทย่าทำได้ทุกอย่างเพื่อมัดใจคุณ ไม่เว้นแม้แต่การเป็นโสเภณีบนเตียงนอนของสามี”

            “นับว่าผมโชคดีที่มีเมียคอยสร้างบรรยากาศแปลกใหม่ให้เร้าใจผมอยู่เสมอ แต่ผมอยากบอกให้คุณรู้และเข้าใจว่า ความรักที่ผมมีต่อเทย่านั้นมันไม่มีวันจืดจาง นับวันมีแต่จะหนักแน่นและมั่งคงยิ่งขึ้น ต่อให้เทย่าแก่ลง หรือไม่ต้องทำอะไรพิสดารพวกนี้ผมก็รักเทย่าเสมอ อย่าไปคิดเลยว่าถ้าเทย่าไม่ทำแล้วผมจะเบื่อ ความรักของเราสองคนแม้จะเกิดจากแผนการ หรือกุศโลบายรักของใครก็ตาม แต่สุดท้ายแล้ว รักของเรามันคือรักแท้ที่เกิดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ มันจะไม่มีวันเปลี่ยนหรือสั่นคลอน ไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม ผมก็ยังรักเทย่าเสมอ”

            ทรรศิกาน้ำตาซึม โถมกอดสามีหนุ่ม ซึ่งอติรุจก็ตั้งหลักรออยู่แล้ว เข้ารัดกายสาวเข้ามาแนบชิด มือคร้ามใหญ่บรรจงปลดตะขอบราลายเสือ ก่อนจะเหวี่ยงมันทิ้งไปอย่างไม่สนใจไยดี แล้วเริ่มต้นบรรเลงเพลงรักที่แม้จะเร่าร้อนแต่ทว่าอ่อนหวานที่จะหล่อหลอมสองกายให้ประสานเป็นหนึ่งเดียว

            แต่การหลอมรวมของสองหนุ่มสาวในครั้งนี้มันกลับลึกซึ้งรุนแรงอย่างไม่รู้เบื่อ แม้ว่าอุณหภูมิภายในห้องจะเย็นยะเยือกด้วยไอเย็นจากแอร์คอนดิชัน แต่ร่างกายของสองหนุ่มสาวกลับเร่าร้อนไปด้วยเพลิงเสน่หา ที่เขาบรรจงมอบให้เธออย่างไม่รู้จักคำว่าพอ ไฟรักไฟปรารถนาที่รุ่มร้อนทำให้เขาพาเธอเข้าสู่วังวนแห่งสมรภูมิรักนับครั้งไม่ถ้วน

            เรื่องราวระหว่างเธอและเขาอาจจะเริ่มต้นกันได้ไม่ดีนัก แต่พรหมลิขิตก็ชักพาให้ทั้งเขาและเธอ มารักกัน  เธอเชื่อมั่นว่าเขาจะรักและทะนุถนอมเธอเช่นนี้ไม่เปลี่ยนแปลง...

                                                  จบบริบูรณ์