ANMELDENTeilen
บทที่ 125
Veröffentlichungsdatum:
18.09.2026 00:08:27สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้
เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย
อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย”
อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก
“ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว
“อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก
“เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอัญกับพี่รุจไม่ได้มีอะไรกันอย่างที่ทุกคนคิด เพราะความรักที่อัญมีต่อพี่รุจทำให้อัญเผลอทำสิ่งที่ผิดพลาดลงไป อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ และก็หวังว่าทุกคนจะให้อภัยในความผิดของอัญในครั้งนี้”
“คุณอัญชิสาทำอะไรผิดพลาดไว้ทำไมถึงไม่พูดให้ชัดเจนล่ะคะ”
ทรรศิกาเอ่ยขึ้นมาด้วยความอดรนทนไม่ไหว ที่อีกฝ่ายดูจะจงใจไม่เอ่ยถึงรายละเอียดของความผิดที่เคยก่อไว้
คำถามของทรรศิกาทำให้อัญชิสาจำต้องเอ่ยปากพูดถึงเรื่องที่เคยทำไว้
“อัญยอมรับค่ะว่าอัญได้ใส่ยานอนหลับลงไปในแก้วกาแฟของพี่รุจ พอยาออกฤทธิ์อัญก็พาตัวพี่รุจขึ้นไปบนห้อง พร้อมกับถอดเสื้อของพี่รุจและถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก จากนั้นก็ขึ้นไปนอนบนเตียงกับพี่รุจ เมื่อทุกคนเข้ามาเห็นภาพเหล่านั้นจึงทำให้เกิดความเข้าใจผิด ที่จริงแล้วอัญกับพี่รุจยังไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งต่อกัน แต่ที่อัญทำลงไปทั้งหมดนั้นก็เป็นเพราะความรักที่อัญมีต่อตัวพี่รุจ และอัญก็ไม่ทราบว่าพี่รุจมีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายอยู่แล้ว”
“ผมรู้ดีว่าสิ่งที่ลูกสาวของผมทำลงไปทั้งหมดนั้นมันไม่ถูกต้อง ผมเองก็ได้ว่ากล่าวตักเตือนไปแล้วตั้งแต่เมื่อคืน ก็ได้แต่หวังว่าทุกคนจะให้อภัยในความผิดของอัญ และผมรับปากว่าจะไม่ยอมให้เรื่องในทำนองนี้เกิดขึ้นอีกเด็ดขาด”
สิ่งที่อดุลย์มิได้พูดถึงคือกว่าเขาจะเค้นเอาความจริงจากปากของอัญชิสามาได้นั้น ก็ต้องใช้เวลาเกือบค่อนคืน จากนั้นก็ต้องสั่งสอนกันอีกยกใหญ่ ก่อนจะพาตัวเจ้าปัญหามาขอโทษทุกคนที่นี่
“เรื่องมันแล้วไปแล้วก็ให้มันผ่านไป แต่ขอให้หนูอัญจำไว้เป็นบทเรียน จะได้ไม่ทำผิดพลาดแบบนี้อีก” รจนาเอ่ยขึ้นหลังจากฟังจบ
“พี่รุจยกโทษให้อัญได้ไหมคะ”
“ในเมื่ออัญรู้ตัวว่าสิ่งที่อัญทำลงไปทั้งหมดมันเป็นความผิดของอัญพี่ก็จะอภัยให้ แต่อยากให้อัญรู้ไว้อย่างหนึ่งว่าพี่รักอัญเหมือนน้องและไม่เคยคิดกับอัญในแง่ชู้สาว เพราะฉะนั้นไม่ว่าอัญจะพยายามอย่างไร ก็ไม่มีทางเปลี่ยนความคิดที่พี่มีต่ออัญได้ ที่สำคัญเทย่าเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่พี่รัก และพี่ไม่เคยคิดที่จะนอกใจเขา” อติรุจพูดชัดเจนต่อหน้าทุกคน
คำพูดของอติรุจเหมือนน้ำกรดที่รินรดหัวใจของอัญชิสา แววตาของเธอโชนแสงวาวโรจน์ ความริษยาที่มีต่อทรรศิกานั้นมิได้หมดไป เพียงแต่ไม่สามารถแสดงออกมาได้เท่านั้น
“เทย่าว่าไงลูก อภัยให้น้องได้ไหม” อติเทพเอ่ยถาม
“ถ้าเขาสำนึกผิดจริงเทย่าก็พร้อมที่จะอภัยให้ค่ะ” หญิงสาวตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน
แต่ภายในใจกลับคิดว่าสีหน้าและแววตาของอัญชิสา ไม่ได้บ่งบอกว่าสำนึกสักนิดว่าตนเองได้สร้างความเดือดร้อนอะไรให้ใครไว้บ้าง ทรรศิกาหันไปสบตาอัญชิสาราวกับจะบอกว่า ‘อภัยก็ได้แต่ไม่ลืม’ และอดคิดไม่ได้ว่าบางทีการที่เธอถูกทำร้ายร่างกายคราวก่อนอาจจะเป็นฝีมือของผู้หญิงคนนี้
ทรรศิกาค่อนข้างมั่นใจด้วยซ้ำว่าอัญชิสาน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้อง หรือเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังในการส่งคนมาทำร้ายเธอ เพียงแต่ไม่มีหลักฐานมายืนยันความผิด แม้แต่ตำรวจเองก็ยังตามจับตัวคนร้ายไม่ได้และคงไม่มีทางจับได้ เดาว่างานนี้คงไม่แคล้วต้องยกประโยชน์ให้จำเลย
อันที่จริงทรรศิกาคิดว่าทุกคนยกโทษให้กับความผิดของอัญชิสาง่ายเกินไป แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ในเมื่อผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายเห็นดีเห็นงามให้เรื่องจบลงเพียงเท่านี้
“เป็นอันว่าตกลงกันได้แล้วนะครับ ผมสัญญาครับว่าต่อไปนี้จะดูแลไม่ให้ยัยอัญมาก่อเรื่องก่อราวอะไรได้อีก” อดุลย์เอ่ยกับทุกคนก่อนจะหันไปพูดกับอติรุจ
“อาต้องขอโทษรุจด้วยนะที่ยัยอัญมาสร้างความวุ่นวาย ทำให้รุจกับเทย่าผิดใจกันจนเป็นเหตุให้รุจต้องเจ็บตัวแบบนี้”
“ไม่เป็นไรหรอกครับคุณอา ผมกับเทย่าปรับความเข้าใจกันเรียบร้อยแล้วครับ อีกอย่างเรื่องมันแล้วไปแล้วก็ปล่อยให้มันผ่านไปเถอะครับ คุณอาอย่าเก็บมาใส่ใจเลยนะครับ”
อดุลย์พูดคุยอยู่สักพักก็ขอตัวกลับไปพร้อมกับอัญชิสา เพราะจะต้องรีบไปขึ้นเครื่องกลับเชียงใหม่
Aktuellstes Kapitel
กุศโลบายรัก บทที่ 129
อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง
กุศโลบายรัก บทที่ 128
เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย
กุศโลบายรัก บทที่ 127
หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ
กุศโลบายรัก บทที่ 126
“เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่
กุศโลบายรัก บทที่ 125
สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั
กุศโลบายรัก บทที่ 124
ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”
Das könnte dir auch gefallen
เพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี63.5K Aufrufeพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่601.0K Aufrufeแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI78.5K Aufrufeเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน81.4K Aufrufeวิมานรักพยัคฆ์ร้าย
ศรีปุรัม มณีปุรัม78 Aufrufeพันธะเสน่หาอาจารย์เถื่อน
Kim Nayeol348 Aufrufeคืนอันเร่าร้อนในอ้อมกอดของน้าเขยโรมัน
เลีย โคลลาร์กา ซิโยซา48 Aufrufeฝากใจจนได้รัก
Melyssa302 Aufrufe
