Share

3 เธอเป็นของฉันคนเดียว (2) nc18++

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-06 11:15:27

“อื้อ!” คนที่เพิ่งถูกดึงเข้ามาในห้องส่งเสียงได้เพียงในลำคอ เพราะเธอถูกร่างใหญ่กดไว้กับประตูที่เพิ่งปิดลง ข้อมือบางสองข้างถูกจับด้วยมือแข็งแรง และกดเอาไว้ข้างศีรษะเล็ก ปากอิ่มถูกปากอุ่นร้อนจูบอย่างเอาแต่ใจ 

         คนที่ถูกจูบโดยไม่ทันตั้งตัวเบิกตากว้าง และดิ้นรนอยู่ชั่วครู่ แต่พอได้ยินเสียงครางไม่พอใจของคนตัวสูง ช่อใบบัวก็หลับตาลง เธอแหงนเงยหน้ายอมรับจูบจากเขาด้วยความเต็มใจ และเอาอกเอาใจเขาด้วยการจูบตอบอย่างไม่ประสา

         ธันวาตะโบมจูบอย่างหื่นกระหาย เขากดปากแนบแน่น ดูดลิ้นเล็กจนเกิดเสียงดังหลายครั้ง ก่อนจะปล่อย แล้วสอดลิ้นควานลึก ดูดกลืนรสชาติความหวานซ่านในปากนุ่มจนพอใจแล้วจึงถอนจูบ

         เสียงหอบหายใจสองหนุ่มสาวดังประสานกัน คนหนึ่งหอบหายใจแรงเพราะยังจูบไม่ค่อยเป็น เลยหายใจไม่ทัน อีกคนหอบใจแรงเพราะร่างกายมันร้อนรุ่มพลุ่งพล่าน ยิ่งเห็นใบหน้าสาวแดงซ่าน ปากอิ่มบวมนิด ๆ เพราะฝีมือตัวเอง ความต้องการในกายหนุ่มก็ยิ่งพุ่งทะยานสูง

         “คุณธันวา” ช่อใบบัวครางเรียกเขาเสียงสั่นพร่า เมื่อใบหน้าหล่อเหลาซุกเข้าหาซอกคอ เขาสูดดมเสียงดัง แล้วลากลิ้นเลียลำคอขาวผ่อง ทำให้ขนอ่อนบนกายสาวลุกซู่

ช่อใบบัวรับรู้ถึงความเป็นชายที่แข็งคึก เขาเอามันนาบกับหน้าท้องของเธอ แม้จะหวาดหวั่นและประหม่า แต่การเล้าโลมอย่างช่ำชองของเขาก็ปลุกความต้องการในกายสาวได้อย่างดีเยี่ยม เธออุ่นลื่นและชุ่มฉ่ำเต็มซอกสาว

“เธอทำตามที่เราตกลงไว้ไหม” ธันวาพึมพำถามทั้งที่ยังซุกหน้าอยู่กับซอกคอหอมกรุ่น

“ค่ะ”

“ไม่ได้ให้ใครเอาใช่ไหม”

“ไม่ค่ะ”

“ดีมาก จำเอาไว้ว่าเธอเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น ตราบใดที่ฉันยังจ่ายเงินเดือนให้เธออยู่ เธอไม่มีสิทธิ์อ้าขาให้คนอื่นเอา เข้าใจไหม”

“เข้าใจค่ะ”

         ธันวาปล่อยข้อมือบางสองข้าง เขาเงยหน้าขึ้นมา กวาดสายตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า

         “ไปเรียนมาใช่ไหม”

         “ค่ะ” ช่อใบบัวก้มหน้าตอบเสียงเบาแผ่ว

         “พรุ่งนี้เธอไม่มีเรียนใช่ไหม” เขาถามทั้งที่รู้ตารางเรียนของเธอ แต่ก็ถามเพื่อให้แน่ใจว่า พรุ่งนี้เธอว่างจริง ๆ เพราะคืนนี้ เขาจัดหนักแน่

         “ค่ะ พรุ่งนี้ บัวไม่มีเรียน”

         ธันวายิ้มในหน้า เขากดบ่าบอบบางสองข้างและสั่งว่า

         “นั่งลง”

         ช่อใบบัวกะพริบตาปริบ ๆ เธอมองเขาอย่างไม่เข้าใจ

         “อมให้หน่อย ฉันทนไม่ไหวแล้ว แข็งจะตายห่า ทำให้ฉันสบายตัวก่อน แล้วเธอค่อยไปอาบน้ำ”

         ช่อใบบัวนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าร่างสูงอย่างว่าง่าย แม้ใจดวงน้อยจะสั่นไหวรุนแรง

ตอนนี้นี่เองที่ช่อใบบัวได้รู้ว่า คุณธันวาสวมเพียงผ้าขนหนูผืนเดียว กลิ่นหอมสะอาดจากตัวเขา ทำให้เธอรู้ว่า เขาอาบน้ำแล้ว เขาเตรียมพร้อมก่อนที่เธอจะมา แต่เธอยังสวมชุดนักศึกษา ยังไม่ได้อาบน้ำเลย

         “อ้าปากกว้าง ๆ” ธันวาสั่งพลางใช้มือข้างเดียวบีบแก้มนวลจนปากอิ่มเผยอ เขาบังคับให้เธอแหงนเงยหน้าขึ้นมา

         ตาคมมองสบตาคู่สวย และบอกเด็กเลี้ยงของเขาว่า

         “ทำให้ฉันพอใจ แล้วฉันจะให้ทิปเพิ่ม”

         มือหนาสอดผ่านรอยแยกของผ้าขนหนู เขาจับหัวมนทู่แตะลงบนกลีบปากนุ่ม

         ช่อใบบัวหลับตาลง เธออ้าปากกว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ สองมือยกขึ้นมาจับท่อนลำขนาดใหญ่ แล้วขยับใบหน้าเข้าใกล้ รับมันเข้ามาไว้ในปากให้ได้มากที่สุด

         ธันวามองแก่นกายไซซ์ 60 ค่อย ๆ สอดเข้าในปากนุ่ม เธอรับเขาไว้ได้ไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ แต่แค่นี้ก็ทำให้เขาแทบระเบิดพร่าง แล้วพอเธอตวัดลิ้นเลียอย่างเงอะงะ เขาถึงกับกัดฟันแน่น 

         มือหนาข้างหนึ่งค้ำยันไว้กับบานประตู มืออีกข้างขยุ้มเส้นผมยาวไว้เต็มมือ เขาขยับบั้นเอว ขับเคลื่อนแก่นกายเข้าออกในปากอิ่ม ขณะที่ตาคมจับจ้องความใหญ่โตขับเคลื่อนเข้าออกในปากนุ่มอย่างเร้าใจ

         ช่อใบบัวเลื่อนสองมือไปจับต้นขาแกร่งเอาไว้ เธอหลับตาแน่น ขยับใบหน้าเข้าออก รูดรัดแก่นกายแข็งคึกอย่างตั้งใจ ตวัดลิ้นเลียอย่างยากลำบาก เพราะเขาทั้งแข็งทั้งใหญ่คับปาก รสชาติที่ของน้ำของเขาที่หลั่งออกมามันแปลก ๆ เธอกลืนกินมันลงท้องอึกแล้วอึกเล่า หัวมนทู่ที่แทงถึงคอหอยทำให้น้ำหูน้ำตาไหล แต่เธอก็ยังปรนเปรอเขาอย่างสุดฝีมือ

         ธันวาขยับบั้นเอวเร็วขึ้น จังหวะสุดท้าย เขากดแก่นกายไว้ในปากนุ่ม ใบหน้าหล่อเหลาแหงนเงยขึ้น เขากัดฟันแน่น ครางลึกในลำคอ  แล้วปลดปล่อยน้ำล้นทะลักเต็มปากสาว

         ช่อใบบัวพยายามดูดกลืนน้ำอุ่น ๆ ที่หลั่งเต็มปาก แต่มันมากมายจนเธอกลืนไม่ทัน น้ำสีขาวจึงไหลย้อยลงตรงมุมปาก ไหลเปื้อนลำคอขาวผ่อง และเปื้อนเสื้อนักศึกษาของเธอด้วย

         ธันวาถอนหายใจยาว เขาดึงลำกายออกมาจากปากอิ่ม เขามองคนที่นั่งคุกเข่าน้ำตาเปื้อนเต็มดวงหน้า และน้ำรักของเขาก็เปื้อนเต็มปากเต็มคอของเธอ

         ปากหยักเหยียดยิ้ม เขาใช้นิ้วโป้งเช็ดมุมปากอิ่ม แล้วบอกว่า

         “ไปอาบน้ำแล้วแล้วนอนรอบนเตียง เดี๋ยวฉันตามเข้าไป”

         พอบอกเธอแล้ว เขาก็หันหลังเดินไปนั่งลงบนโซฟา เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กข้อความและเช็กงาน โดยไม่สนใจคนที่เกาะประตูลุกขึ้นยืน แล้วเดินเข้าไปในห้องนอนของเขา

         ...

         เมื่อเข้ามายืนอยู่ใต้สายน้ำที่พร่างพรมจากฝักบัว ช่อใบบัวก็ร้องไห้ออกมาอย่างสุดจะกลั้น น้ำตาที่ไหลออกมาถูกสายน้ำชำระล้างออกไปพร้อมกัน เธอจะร้องไห้แค่นี้พอ หลังจากนี้เธอจะทำหน้าที่เด็กเลี้ยงของคุณธันวา จะยอมรับสิ่งที่เธอตัดสินใจเลือกเอง ไม่มีโอกาสให้เธอหันหลังกลับแล้ว

         หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้ว ช่อใบบัวเช็ดเนื้อตัวด้วยผ้าขนหนูสีขาวที่พับและถูกวางไว้บนเคาน์เตอร์ เธอนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวออกมาจากห้องน้ำ 

         “แก้ผ้าออก”

         ช่อใบบัวชะงักเท้า เธอยืนนิ่งอยู่หน้าห้องน้ำ เธอใช้เวลาอาบน้ำค่อนข้างนาน นานจนเขาเข้ามานอนรอบนเตียงแล้ว 

         ร่างสูงนั่งหัวเตียง เขาเหยียดขายาว และดึงผ้าห่มคลุมเพียงร่างกายท่อนล่าง

         ช่อใบบัวเม้มปากน้อย ๆ เธอประหม่าและมือก็สั่นในตอนที่ดึงผ้าขนหนูออกจากร่างกาย เธอเอามือประสานกันปิดบังสัดส่วนความสาวอาไว้ แล้วเดินก้มหน้าไปขึ้นเตียง

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ก็แค่นางบำเรอที่คุณไม่เคยแคร์ NC20+   5 เป็นไข้ ไอคุก ๆ (1)

    เป็นเช้าที่ตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นสดใส ธันวาหอมแก้มคนที่นอนหลับอยู่ในอ้อมกอด เขาลูบแก้มนุ่มเบา ๆ เจ้าของแก้มครางงึมงำในลำคอแล้วพลิกตัวนอนตะแคงหันหลังให้เขาคล้ายรำคาญ ธันวายิ้มเอ็นดูคนที่หมดแรงคาอกเขาไปตั้งแต่เมื่อคืน เช้านี้เธอจึงขี้เซา และคงไม่ตื่นง่าย ๆ เขาจูบหัวไหล่มาเบา ๆ ตัดใจลุกจากเตียง เพราะขืนอยู่ใกล้เธอแบบนี้ เขาต้องจับเธอกดอีกแน่นอน แต่เขาไม่อยากให้เธอช้ำไปมากกว่านี้แล้ว แค่นี้ ร่องรอยที่เขาฝากไว้บนตัวเธอก็เยอะแยะไปหมดแล้ว ร่างสูงเดินเข้าห้องน้ำไปทำธุระส่วนตัว พอออกมาจากห้องน้ำก็สวมเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขาสั้น แล้วเดินออกจากห้องนอนไป ปล่อยให้เด็กเลี้ยงที่ทำหน้าที่อย่างดีเยี่ยมมาตลอดทั้งคืนนอนหลับพักผ่อนตามสบาย แม้จะบอกเพื่อนว่าขอลาพักผ่อน แต่ธันวาก็ยังเป็นห่วงบริษัท ห่วงงาน พอชงกาแฟเสร็จ เขาก็ถือแก้วกาแฟเดินไปนั่งที่โซฟาในห้องโถงเปิดแล็ปท็อปเช็กเมลเช็กงาน หลังจากเช็กงานเรียบร้อยแล้ว เขายกแก้วกาแฟที่เหลือค่อนแก้วขึ้นดื่มจนหมด ลุกจากโซฟาเพื่อจะเอาแก้วไปเก็บ แต่สายตาก็เหลือบไปเห็นกระเป๋าสะพายของช่อใบบัวที่ตกอยู่ใกล้ประตู ธั

  • ก็แค่นางบำเรอที่คุณไม่เคยแคร์ NC20+   4 หน้าที่เด็กเลี้ยง (2) nc20+++

    ธันวารับรู้ถึงอาการสั่นของหญิงสาว แต่เขาไม่คิดจะหยุด เขาสอดแขนลงใต้แผ่นหลังเนียน กอดเธอไว้แน่น แล้วค่อย ๆ ขยับบั้นเอว สอดใส่แก่นกายเข้าไปอย่างใจเย็น “คุณธันวา...” ช่อใบบัวเรียกด้วยน้ำเสียงสั่นเจือสะอื้น เขาใหญ่โตมาก การสอดแทรกเข้ามาในตัวเธอ ทำให้เธอเจ็บแสบจนน้ำตาไหลริน “แน่นเกินไปแล้ว อ่า...เสียวฉิบหาย” แม้เข้าไปยังไม่ทันถึงครึ่งลำ แต่ธันวาก็ถูกบีบรัดจนแทบหลั่งอยู่รอมร่อ “เจ็บเหรอ” “ค่ะ” “อย่าเกร็ง มันเข้ายาก” ช่อใบบัวสูดลมหายใจลึก เธอผ่อนคลายอย่างที่เขาบอก ธันวาขยับบั้นเอว ถอดถอน สอดใส่ เขาทำแบบนี้ซ้ำ ๆ อย่างใจเย็น เพราะไม่อยากให้เธอเจ็บมากเกินไป “คะ...คุณธันวาคะ” “หืม...” “เสียวค่ะ อยากได้แรง ๆ” ธันวายิ้มพอใจ เขาขยับบั้นเอวสอดใส่เข้าไปอีกนิด แล้วถอดถอนออกมา สูดลมหายใจลึก กัดฟัน แล้วกระแทกลำกายฝ่าปราการบางเบาเข้าใส่ร่องสาวสุดแรง หัวมนอวบแหวกร่องเนื้อเข้าสู่ช่องทางรักคับแน่น จมจ่อมและสลักลึกใจกลางความสาวสด เธอบีบรัดเขาทั้งลำอย่างเร้าใจ ช่อใบบัวสะท้านเฮือก หวีด

  • ก็แค่นางบำเรอที่คุณไม่เคยแคร์ NC20+   4 หน้าที่เด็กเลี้ยง (1) nc20+++

    ตาคมจับจ้องเรือนกายขาวผ่องไม่วางตา เขามองลามเลียไปทั้งร่างสาว มองตั้งแต่หัวจรดเท้า พอเธอขึ้นมานั่งพับเพียบบนเตียง และช้อนสายตาขึ้นมองเขาอย่างหวาดหวั่น ธันวาก็ยื่นมือไปจับแขนเรียว เขาออกแรงดึงเพียงนิดเดียว ช่อใบบัวก็ลงมานอนคว่ำอยู่บนเรือนกายแกร่ง “คุณธันวา...” ช่อใบบัวเรียกเขาด้วยความตกใจ เพราะยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกเขาดึงเข้าไปหา แถมตอนนี้เขายังกอดเธอไว้แน่น ธันวายิ้มอ่อนบาง เขามองสบตาคู่ตื่นตระหนก “จูบฉัน” ช่อใบบัวทำตามคำสั่งของเขา เธอขยับตัวเลื่อนขึ้นไป จนใบหน้าเสมอกัน เรือนกายนวลนุ่มเสียดสีแนบชิดกับผิวเนื้อแข็งแกร่งและร้อนผะผ่าว สองมือบางจับบ่ากว้างเอาไว้ ในตอนที่เธอก้มหน้าลงไป กดปากอิ่มลงบนปากอุ่นร้อน เพียงแค่ปากนุ่มแตะแต้มผิวเผิน คนใจร้อนอย่างธันวาก็ไม่อาจรอได้ เขากดร่างสาวลงนอนหงาย แล้วขึ้นคร่อม ทาบทับเธอเอาไว้ใต้เรือนกายกำยำ เขาจูบอย่างรุนแรงเอาแต่ใจ พร้อมกับมือหนาฟอนเฟ้นลูบไล้ไปทั่วกายสาว ช่อใบบัวถูกล่อหลอกให้หลงไปกับจูบรุกเร้า ร่างกายของเธอถูกเรือนกายชายหนุ่มห่มเอาไว้ทั้งตัว มือร้อนผ่าวแตะต้องสัมผัสไปทั

  • ก็แค่นางบำเรอที่คุณไม่เคยแคร์ NC20+   3 เธอเป็นของฉันคนเดียว (2) nc18++

    “อื้อ!” คนที่เพิ่งถูกดึงเข้ามาในห้องส่งเสียงได้เพียงในลำคอ เพราะเธอถูกร่างใหญ่กดไว้กับประตูที่เพิ่งปิดลง ข้อมือบางสองข้างถูกจับด้วยมือแข็งแรง และกดเอาไว้ข้างศีรษะเล็ก ปากอิ่มถูกปากอุ่นร้อนจูบอย่างเอาแต่ใจ คนที่ถูกจูบโดยไม่ทันตั้งตัวเบิกตากว้าง และดิ้นรนอยู่ชั่วครู่ แต่พอได้ยินเสียงครางไม่พอใจของคนตัวสูง ช่อใบบัวก็หลับตาลง เธอแหงนเงยหน้ายอมรับจูบจากเขาด้วยความเต็มใจ และเอาอกเอาใจเขาด้วยการจูบตอบอย่างไม่ประสา ธันวาตะโบมจูบอย่างหื่นกระหาย เขากดปากแนบแน่น ดูดลิ้นเล็กจนเกิดเสียงดังหลายครั้ง ก่อนจะปล่อย แล้วสอดลิ้นควานลึก ดูดกลืนรสชาติความหวานซ่านในปากนุ่มจนพอใจแล้วจึงถอนจูบ เสียงหอบหายใจสองหนุ่มสาวดังประสานกัน คนหนึ่งหอบหายใจแรงเพราะยังจูบไม่ค่อยเป็น เลยหายใจไม่ทัน อีกคนหอบใจแรงเพราะร่างกายมันร้อนรุ่มพลุ่งพล่าน ยิ่งเห็นใบหน้าสาวแดงซ่าน ปากอิ่มบวมนิด ๆ เพราะฝีมือตัวเอง ความต้องการในกายหนุ่มก็ยิ่งพุ่งทะยานสูง “คุณธันวา” ช่อใบบัวครางเรียกเขาเสียงสั่นพร่า เมื่อใบหน้าหล่อเหลาซุกเข้าหาซอกคอ เขาสูดดมเสียงดัง แล้วลากลิ้นเลียลำคอขาวผ่อง ทำให้ขนอ่อนบนกายสาวลุกซู่

  • ก็แค่นางบำเรอที่คุณไม่เคยแคร์ NC20+   3 เธอเป็นของฉันคนเดียว (1)

    ณ มหาวิทยาลัยช่อใบบัวนั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนสนิท ไข่มุกและพลอยขวัญ ทั้งสามคนเพิ่งกินอาหารกลางวันเสร็จจ จึงมานั่งรอเรียนคาบบ่ายที่โต๊ะใต้ตึกของคณะ“บัวได้งานแล้วใช่ไหม” พลอยขวัญถามด้วยความเป็นห่วง เพราะช่อใบบัวเล่าเรื่องของครอบครัวให้เพื่อนรักฟังทั้งหมด เพื่อนทั้งสองจึงเป็นห่วงช่อใบบัวมาก“อือ...ได้แล้ว” ช่อใบบัวตอบไม่เต็มเสียง เธอเปิดหนังสือ แล้วทำทีก้มหน้าอ่าน เพราะไม่กล้ามองสบตาเพื่อน และไม่อยากเล่ารายละเอียดงานให้เพื่อนฟังไข่มุกยิ้มดีใจ เธอจับมือของช่อใบบัวแล้วบีบเบา ๆ“ถ้ามีอะไรให้มุกกับพลอยช่วย บัวบอกได้เลยนะ เราสองคนยินดีและเต็มใบช่วยมาก ๆ”ช่อใบบัวเงยหน้าขึ้นมา เธอยิ้มให้กับเพื่อนทั้งสอง“ขอบใจนะมุก ขอบใจนะพลอย”พลอยขวัญยื่นมือไปกุมมืออีกข้างของช่อใบบัว แล้วบอกว่า“บัวห้ามลืมเด็ดขาดว่า บัวยังมีพลอยกับมุกอยู่เคียงข้าง และจะคอยซัพพอร์ตบัวตลอดไป สู้ ๆ นะ”“อือ...สู้ ๆ” ช่อใบบัวพยักหน้า เธอยิ้มเต็มใบหน้า เธออาจจะโชคร้ายเรื่องครอบครัว แต่เธอโชคดีที่มีเพื่อนน่ารักและจริงใจ แต่อะไรที่มันหนักหนาเกินไป เธอก็ไม่คิดจะรบกวนเพื่อน “ขึ้นตึกกันเถอะ ไปจองที่นั่งเรียนกัน” ช่อใบบัวเปลี่ยนเรื่อง

  • ก็แค่นางบำเรอที่คุณไม่เคยแคร์ NC20+   2 พ่อนักบุญทุนตัวเอง (2)

    หลังจากกินอาหารมื้อกลางวันกับครอบครัวแล้ว ธันวาขอตัวกลับคอนโด ระหว่างขับรถกลับ เขาผิวปากอย่างอารมณ์ดี กะว่าพอถึงห้องแล้ว จะทักแชทไปบอกเด็กเลี้ยงให้มาหา ทว่าความคิดนั้นก็ต้องเป็นหมัน เพราะภากรโทรมาบอกเขาว่า งานมีปัญหา ธันวาจึงต้องเปลี่ยนเส้นทางขับรถ จากที่จะไปคอนโด ก็ต้องไปที่บริษัทแทน… “วันนี้วันหยุดนะโว้ย!” ธันวาโวยวายทันทีที่เปิดประตูห้องทำงานของภากรเข้าไป สองหนุ่มที่นั่งอยู่ในห้องก่อนแล้ว หันไปมองไอ้คนขี้โวยวายด้วยสายตาเรียบเฉย ภากรนั่งอยู่บนเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ อชิระนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตรงกันข้ามกับภากร ธันวาเดินไปลากเก้าอี้มานั่งข้างอชิระ เขาถอนหายใจ กอดอก แล้วถามเพื่อนว่า “มีปัญหาอะไร เล่ามา!” อชิระพยักพเยิดบอกให้ภากรเป็นคนพูด “ไซซ์งานที่เชียงใหม่มีปัญหานิดหน่อย มึงต้องไปตรวจสอบและแก้ไข” “ทำไมต้องเป็นกู” ธันวาถามเสียงแข็ง เขาไม่อยากไป เขางอแง เขาอยากกินตับสาวมากกว่าไปตรวจงานที่เชียงใหม่ ภากรกอดอก มองหน้าเพื่อนยิ้ม ๆ แล้วตอบว่า “เพราะมึงโสด กูมีเมียแล้ว ไอ้อชิก็มีคู่หมั้นแล้ว”

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status