Mag-log inShare
04 ผัวคนแรกของเธอ Nc+
Petsa ng paglalathala:
2026-03-31 02:53:3404 ผัวคนแรกของเธอ Nc+
“ถอยไป ฉันจะกลับบ้าน!” มิรันดาขว้างหมอนใส่คนตัวสูงที่ยืนมองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ให้ตายเถอะ! ใจคอมันไม่คิดที่จะใส่กางเกงบ้างเลยหรอ คิดว่ามันน่ามองมากหรือไง “ได้ฉันแล้วจะทิ้งไปง่ายๆแบบนี้หรอ” “คิดซะว่าเรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้นมันคืออุบัติเหตุก็แล้วกัน แล้วหลังจากนี้อย่ามายุ่งกับฉันอีก!” “อุบัติเหตุดุ้นกระแทกกีงั้นหรอ เหอะ! เลอะเทอะชิบหาย” “แล้วแกต้องการอะไร บอกมา!” มิรันดายกมือเท้าเอว มองหน้าอีกฝ่ายอย่างหาเรื่อง ร้อยวันพันปีไม่เคยเมาจนขาดสติขนาดนี้ เมื่อคืนมันต้องเกิดอะไรขึ้นแน่ๆ ถึงทำให้เธอหมดสภาพจนจำอะไรไม่ได้ “ต้องการเธอ” เขาตอบสั้นๆด้วยสีหน้านิ่งเรียบ สายตาคมเอาแต่หยุดนิ่งอยู่ที่หน้าสวยจนมิรันดาเริ่มรู้สึกร้อนๆหนาวๆ มันจะมองอะไรนักหนา! “ฝันไปเถอะ! หน้าอย่างแกไปตายให้หนอนแดกไป๊” “ปากคอเราะร้ายจังเลยนะครับคุณหนูมิรันดา” เขาหยิบบุหรี่ Marlboro ขึ้นมาสูบอย่างสบายใจ แถมยังแกล้งพ้นควันใส่หน้าหวานอีก ทำเอามิรันดามองตาเขียวปั๊ดเลยทีเดียว “ไม่แน่นะ ในอนาคต…เราสองคนอาจจะได้ร่วมงานกัน” “ฉันไม่มีวันร่วมงานกับคนอย่างแกหรอก ถ้าแกเข้ามาเพราะกะจะทำร้ายพี่อนาคินล่ะก็….แกได้เห็นดีกับฉันแน่!” “ถ้าฉันจะทำ…ใครก็ห้ามไม่ได้หรอก” สงครามยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ไล้สายตามองเรือนร่างขาวเนียนพร้อมกับสูดปากด้วยท่าทางหื่นกระหาย มิรันดาเมื่อรู้ตัวว่าถูกภัยคุกคามทางสายตา ก็รีบดึงผ้าห่มมาคลุมร่าง “ไอ้ทุเรศ! ไม่เคยมองหรือยังไง” “ไม่เคยมอง…นมใหญ่ขนาดนี้” “ขยับออกไปให้พ้นๆจากฉันเดี๋ยวนี้ ฉันไม่อยากเห็นหน้าแก!” หญิงสาวรู้สึกเลือดขึ้นหน้าเพราะอีกฝ่ายไม่สำนึก แถมยังข่มขู่ต่างๆนาๆ คิดหรือว่าจะมีครั้งที่สอง ครั้งนี้ถือว่าให้ทานหมาก็แล้วกัน! สงครามยอมขยับออกให้ห่างจากคนตัวเล็กเพราะเห็นว่าเธอกำลังไม่สบอารมณ์อย่างแรง “ขยับให้แล้ว พอใจยัง” มิรันดาหรี่ตามอง ก่อนจะยกมือกอดอกถามอีกฝ่ายด้วยสีหน้าตรึงเครียดเพราะเธอไม่รู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น จู่ๆก็มาโผล่ในห้องนี้พร้อมกับควายหนึ่งตัว “เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” “เธอเดินตามฉันมา” “ไม่เชื่อ!” “ถ้าไม่เชื่อ ไปดูกล้องวงจรปิดก็ได้ เธอเป็นคนเดินตามฉันมา แล้วก็เข้ามาแก้ผ้าให้ฉันดูในห้อง ต้องให้บรรยาอีกไหมว่าหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น” “ฉันไม่เคยเมาขนาดนี้ มันต้องมีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นกับฉันแน่ๆ” หญิงสาวจิ๊ปากด้วยความสงสัย เหล้าแค่ไม่กี่แก้วจะทำให้นักท่องราตรีสาวเมาได้ขนาดนี้เลยหรอ หนักกว่านี้ก็เคยดื่มมาแล้ว แต่ก็ไม่เคยเมาจนขาดสติ “แดกเหล้ายังกะน้ำเปล่าขนาดนี้ ไม่เมาก็บ้าแล้ว เมาแล้วมีอารมณ์จนถึงขั้นมาให้ฉันเอาเลยหรอ” สงครามกระตุกยิ้มด้วยสีหน้าอารมณ์ดีเมื่อเห็นอีกฝ่ายนั่งทำหน้าเครียด “ฉันไม่ได้เมา เมื่อคืนต้องมีคนวางยาฉันแน่ๆ” คนไม่ยอมรับความจริงเอาแต่บ่นพึมพำ “จะใส่ร้ายฉันว่างั้นเถอะ” “ก็แกมันทำตัวน่าสงสัย” มิรันดาหรี่ตามองอีกฝ่ายตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าอย่างไม่ไว้ใจ ดูก็รู้ว่าทั้งหมดเป็นฝีมือมัน “แกวางยาฉันใช่มั้ย!” “ห้ะ! ฉันเนี่ยนะ บ้าไปแล้ว ฉันจะไปวางยาเธอได้ยังไง” “ถ้างั้นฉันขอค้นตัวแก” “เอาเลย แต่ถ้าไม่เจอ เธอต้องให้ฉันเอาอีกรอบ…โทษฐานใส่ร้ายฉัน” สงครามเชิดหน้าขึ้น ท้าทายอีกฝ่ายและมันก็ได้ผลจริงๆ รู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตกำลังปะทุออกมาจากร่างบาง มิรันดาลุกจากที่นอนแล้วเดินเข้าไปใกล้ๆร่างสูง ได้ยินเสียงมันหัวเราะเยาะในลำคอแถมยังแสยะยิ้มเหมือนสะใจที่ได้ทำร้ายเธอ หญิงสาวค้นทุกซอกทุกมุม แต่ก็ไม่เจอหลักฐาน “ไง เจอหลักฐานอะไรหรือเปล่า” “ไม่เจอ” เธอตอบสั้นๆแล้วถอยห่างจากร่างสูง “งั้นฉัน…ขอค้นตัวเธอคืนบ้าง” “จะทำอะไร อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ!” “ฉันก็ต้องค้นเพื่อความมั่นใจ ว่าไอ้อนาคินไม่ได้เป็นคนส่งเธอมา” “ไอ้สมองปฏิเสธความรู้ คู่หมั้นของฉันเนี่ยนะจะส่งฉันมาให้แกย่ำยี แกนั่นแหละเป็นคนอยู่เบื่องหลังเรื่องเมื่อคืน!” “แบบนี้ก็แย่เลยสิ ถ้าคู่หมั้นของเธอรู้ว่าเมื่อคืนเรามีอะไรกัน มันยังจะอยากหมั้นกับเธออยู่หรือเปล่า” “อย่าทำอะไรบ้าๆนะไอ้สงคราม!” หัวไหล่ทั้งสองข้างของมิรันดากำลังสั่นสะท้านด้วยความโกรธจนควบคุมไม่อยู่ “แล้วถ้ามันเห็นคลิปนี้….มันจะว่ายังไงนะ” ชายหนุ่มเดาะลิ้นไปมา ปั้นหน้ายั่วโมโห มิรันดาปรี๊ดแตก พุ่งตัวเข้าไปฟาดหมัดเข้าที่ปลายคางของสงครามจนบุหรี่กระเด็นออกจากปาก แรงกระแทกจากหมัดส่งผลให้เลือดสีแดงสดค่อยๆไหลซึมออกจากมุมปากอีกครั้ง “บ้าอ้ย! สองรอบแล้วนะมิรันดา เธอคิดว่าฉันใจดีขนาดนั้นหรอ” ชายหนุ่มตวัดหน้ามาเอาเรื่อง ไม่คิดว่าหมัดเล็กๆจะมีอนุภาพรุนแรงขนาดนี้ “ถ้าแกกล้าส่งคลิปบ้าๆนั่นไปให้พี่อนาคินล่ะก็ ฉันฆ่าแกแน่!” “งั้นก็ฆ่าเลยสิ เอาเลย ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอจะฆ่าฉันด้วยวิธีไหน” เรียวปากหยักแสยะยิ้มท้าทาย ความโกรธทำให้มิรันดาลืมตัวไปว่าตอนนี้ตนเองก็อยู่สภาพเปลือยทั้งร่างเช่นเดียวกับสงคราม ชายหนุ่มไล้สายตาอันแสนหื่นกระหายลงไปยังเนินเนียนที่กระแทกมาทั้งคืน “ว้ายย!!” มิรันดารีบยกมือปิดส่วนนั้นและก็เพิ่งนึกได้ว่าตัวเองก็ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเหมือนกัน “ตั้งใจมาอ่อยฉันก็บอกมาเถอะ” “อ่อยบ้านแกสิ! แกทำเสื้อผ้าฉันขาดหมด แล้วฉันจะใส่อะไร” “ปกติเธอก็ชอบใส่อะไรที่เหมือนไม่ได้ใส่อยู่แล้วไม่ใช่หรอ ถ้าชอบอวดขนาดนั้น ก็แก้ผ้าไปเลยสิ” เขาใช้เท้าเขี่ยชุดเดรสสั้นสีดำที่กองอยู่บนพื้น เหมือนเป็นพรมเช็ดเท้า “นึกว่าเศษผ้า ใส่เข้าไปได้ยังไง” “นั่นมันเรื่องของฉัน! ฉันจะใส่อะไรมันก็ไม่เกี่ยวกับแก” “ทำไมจะไม่เกี่ยว ฉันคือผัวคนแรกของเธอ และฉันก็ไม่อนุญาตให้เธอแต่งตัวโป๊อีก” “ฉันจะใส่ แล้วแกจะทำไม” ไม่รอให้เขาพูดจบ เธอก็รีบอ้าปากสวน “คนที่จะสั่งฉันได้มีแค่พี่อนาคินคนเดียวเท่านั้น ส่วนเศษสวะอย่างแก…สั่งสมองทั้งสองซีกให้มันทำงานปกติเถอะ!” “คำก็ไอ้อนาคิน สองคำก็ไอ้อนาคิน ไม่คิดว่าผัวจะเสียใจบ้างหรอ” “บอกแล้วไงว่าแกไม่ใช่ผัวฉัน! เรื่องเมื่อคืนมันจบแล้วไป ฉันจะถือซะว่าทำทานให้หมาก็แล้วกัน” “งั้นก็ทำอีกสักรอบสิ พอดีหมามันยังไม่อิ่ม หึหึ” ร่างสูงเบียดเข้ามาใกล้ๆ สัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน ในวินาทีนั้นมิรันดารู้ตัวแล้วว่าอันตรายกำลังคืบคลานเข้ามา ก็ดูสายตาของมันสิ เหมือนกำลังจะจับเธอกิน! มิรันดากำลังจะวิ่งหนีปีศาจร้าย แต่สงครามรู้ทัน ดันร่างเล็กติดผนังแล้วกักขังเธอเอาไว้ในอ้อมแขน พอคนตัวเล็กกำลังจะใช้เล็บยาวตะกุยหน้า เขาก็ล็อคข้อมือของเธอเอาไว้เหนือหัว สุดท้ายก็สิ้นฤทธิ์ “ปล่อยนะ! ไอ้บ้าเอ้ย” “อยากกินนม” “ไม่!! ฉันไม่ให้แกกิน” “ห้ามได้หรอ” สงครามก้มหน้าลงไป ใช้คมเขี้ยวกัดเข้าไปที่เนินหน้าอกอวบอย่างแรงจนหญิงสาวสะดุ้งเฮือก จากนั้นเขาก็ครอบครองเม็ดทับทิมสีชมพูอ่อนด้วยริมฝีปาก ดูดุนอย่างดุเดือด มิรันดาดิ้นขลุกอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อให้หลุดพ้นจากพันธนาการ “อืม” สงครามทั้งดูด ทั้งเลีย ขบเม้มจนเกิดรอยแดง ลิ้นเรียวตวัดเกี่ยวยอดเม็ดทับทิมไปมาอย่างช่ำชอง “อะ…ไอ้สงคราม หยุดเดี๋ยวนี้นะ…อื้อ!” “ฉันจะหยุดก็ต่อเมื่อ…เธอยอมอมให้ฉัน” “ว่าไงนะ!” “จะอมหรือไม่อม?” “ไม่! ฉันไม่อม” “งั้นฉันก็จะดูดจนกว่า....เม็ดลูกเกดของเธอจนหลุดติดปากฉัน” ————-------
Pinakabagong kabanata
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 47 คนที่หล่อขนาดนี้เป็นของเธอนะ End
47 คนที่หล่อขนาดนี้เป็นของเธอนะ หลายวันต่อมา...ที่บ้านหลังใหญ่เงียบสงบผิดปกติในบ่ายของวันอาทิตย์ แจกันดอกลิลลี่สีขาวถูกจัดวางอย่างประณีตบนโต๊ะกลางห้องรับแขก กลิ่นหอมอ่อนๆลอยคลุ้งปะปนกับบรรยากาศอบอุ่น มิรันดานั่งข้างๆคนเป็นแม่ ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น ตรงข้ามเธอคือสงคราม เขาอยู่ในสูทสีเทาเข้ม นั่งตัวตรงอย่างสำรวม สุทธิพงษ์พ่อของมิรันดาวางแก้วน้ำชาลง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่เหมือนจะรู้อยู่แล้วว่าวันนี้สงครามจะมาทำอะไร แต่เขาก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ “วันนี้คุณสงครามตั้งใจมาคุยเรื่องอะไรกับพวกเราหรือเปล่า” สุทธิพงษ์ยิ้มไม่หุบ สงครามลุกขึ้นยืน โค้งศีรษะให้ทั้งสองท่านอย่างให้เกียรติ “ผมมาวันนี้…เพื่อขออนุญาตอย่างเป็นทางการครับ” เขาหันไปมองมิรันดา แววตาอ่อนลงอย่างชัดเจน “ผมรักมิรันดา และตั้งใจจะใช้ชีวิตที่เหลือเพื่อดูแลเธอ” ห้องทั้งห้องเงียบลง มิรันดาลุ้นใจระทึกว่าพ่อกับแม่จะยอมให้เธอแต่งงานกับสงครามหรือเปล่า เพราะที่ผ่านมาทุกคนเข้าใจว่าเธอต้องแต่งงานกับอนาคิน แต่จู่ๆเจ้าบ่าวก็เปลี่ยนไปเป็นอีกคน โดยเฉพาะแม่ของมิรันดาที่อึ้งจนพูดไม่ออก ลูกสาวเพิ่งถอนหมั้นไป แต่ได้ว่าที่เ
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 46 ข้างกันตลอดไป
46 ข้างกันตลอดไปหลังทุกอย่างสงบลง สงครามพามิรันดากลับมาที่โรงแรมเดิมที่เธอเคยเข้าพัก หญิงสาวรู้สึกแปลกใจว่าทำไมตอนเดินเข้ามา พนักงานถึงโค้งศีรษะให้ทุกคนราวกับเขาเป็นบุคคลสำคัญ“แต่ฉันเช็คเอาท์ไปแล้วนะ” คนตัวเล็กถามกลับสงครามไม่ได้ตอบทันที เขาเพียงพาเธอเดินผ่านล็อบบี้ พนักงานทุกคนโค้งศีรษะให้พร้อมกันอย่างเป็นระเบียบ“สวัสดีครับ คุณสงคราม”มิรันดาชะงักกับท่าทางสนิทสนมของพนักงาน ทุกคนดูใส่ใจเขาเป็นพิเศษ และสีหน้าของเขาก็ดูผ่อนคลายเหมือนอยู่บ้านตัวเองปกติแล้วชั้นเพ้นท์เฮ้าส์ไม่ใช่จะจองกันได้ง่ายๆ แต่เธอได้มาในราคาแสนถูกราวกับได้ห้องมาฟรี แล้วคืนนั้นสงครามเข้ามาในห้องได้ยังไงเธอหันไปมองเขาด้วยความสงสัย“อย่าบอกนะว่านายเป็น…”“ฉันเป็นเจ้าของที่นี่”กึก!เท้าเล็กหยุดเดินทันที“อะไรนะ”“โรงแรมทั้งหมดอยู่ภายใต้บริษัทของฉัน”“งั้นตอนที่ฉันมาพักครั้งแรก…นายก็รู้ใช่มั้ย” มิรันดานิ่งอึ้งไปหลายวินาที“รู้สิ” เขายอมรับตรงๆ “เธอไม่แปลกใจหรอ ห้องระดับเพนท์เฮาส์แต่ได้มาในราคาที่ถูกขนาดนี้”“แล้วทำไมไม่บอกฉัน!” คนตัวเล็กอ้าปากค้าง ทั้งตกใจทั้งสับสน“ก็ตอนนั้นโกรธอยู่ จะบอกได้ยังไง”
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 45 จุดจบของคนคิดไม่ดี
45 จุดจบของคนคิดไม่ดีมิรันดานั่งเงียบ มือยังสั่นระริกจากเหตุการณ์เมื่อครู่ สงครามเดินเข้ามานั่งตรงข้ามเธอ สายตาที่เคยแข็งกร้าว วันนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดอย่างชัดเจน เขาย่อตัวคุกเข่าลงตรงหน้าเธออย่างไม่ลังเล“มิรันดา…” เสียงของเขาแหบพร่าด้วยความรู้สึกผิดอัดแน่นเต็มหัวใจ “ฉันขอโทษ”คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตากลมโตมีหยาดน้ำตาเอ่อคลอ ทำให้เขารู้สึกใจหายทั้งครั้งที่ทำให้เธอต้องมีน้ำตา ปกติคนอย่างมิรันดาไม่เคยแสดงด้านอ่อนแอให้คนอื่นเห็นขนาดนี้“ฉันขอโทษที่ไม่เชื่อเธอ” เขาพูดต่อ ดวงตาคมกริบทั้งสองข้างแดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ “ทั้งๆที่เธอพยายามอธิบาย ทั้งๆที่เธอร้องไห้ต่อหน้าฉัน แต่ฉันเลือกเชื่อภาพสกปรกพวกนั่นมากกว่าผู้หญิงที่ฉันรัก”“…” มิรันดาเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น หยาดน้ำตาไหลลงมาอาบใบหน้า“คืนนั้นเธอกับอนาคินไม่ได้มีอะไรกันเลย” เขากล้ำกลืนความเจ็บลงคอ “แต่ฉันกลับทำเหมือนว่าเธอทรยศฉัน”สงครามก้มหน้างุด ปล่อยให้ความเจ็บปวดกัดกินในใจจนเหวอะแหว่ง เขาช่างเป็นผู้ชายที่ไม่ได้เรื่อง ปล่อยให้ผู้หญิงของตัวเองตกอยู่ในอันตรายจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดเขาแย่มากเลยใช่ไหม“มันเจ็บนะสงคราม” เส
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 44 ดวงใจของฉัน
44 ดวงใจของฉันปึ้ง!!อีกด้านหนึ่งของสนาม ประตูเหล็กถูกถีบเปิดอย่างแรงจนเสียงดังสนั่น ทุกสายตาหันไปมองด้วยความตกใจสงครามเดินเข้ามาอย่างช้าๆ ด้านหลังคืออนาคินกับลูกน้องอีกหลายสิบคน บรรยากาศภายในสนามแข่งรถเปลี่ยนทันที จากความคึกคะนอง กลายเป็นความตึงเครียดแครอลรีนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ เบิกตาโพลงด้วยความตกใจ แต่เธอก็แสร้งทำว่าเป็นผู้เข้ามาชมการแข่งขัน เพราะกลัวเขารู้ว่าเธอคือผู้อยู่เบื่องหลังเรื่องทั้งหมด“อ่าว บังเอิญอีกแล้วนะคะ มาดูโชว์เหมือนกันหรอ” เธอแสร้งถามขณะที่เขากำลังจะเดินผ่านหน้าไปสงครามไม่แม้แต่จะมองเธอ สายตาของเขาจับจ้องไปที่กรงเหล็ก ที่มีผู้หญิงของเขาถูกทำเหมือนสิ่งของ ทันทีที่เห็นภาพนั้น เส้นเลือดที่ขมับก็ปูดขึ้นมาชัดเจน“เปิดกรง” เขาพูดเสียงต่ำเสียงนั้นไม่ได้ดังมาก แต่หนักพอที่จะให้คนแถวนั้นเงียบลงแครอลรีนนั่งนิ่ง ตัวเกร็ง กลืนน้ำลายลงคอเอือกใหญ่“คุณไม่มีสิทธิ์ค่ะ ตอนนี้เธอเป็นของเดิมพัน ใครชนะก็ได้เธอไป” เสียงของพนักงานที่ดูแลนามเอ่ยกับสงครามคำว่า ‘ของ' ทำให้หมัดของสงครามกำแน่น อนาคินก้าวขึ้นมาข้างๆแล้วพูดกับเธอคนนั้น“น้องสาวผมไม่ใช่รางวัลพนันของใคร เธอ
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 43 ท่ามกลางความหวาดกลัว
43 ท่ามกลางความหวาดกลัว@อีกฟากหนึ่ง“ไปตามจับมันมาให้ได้! ”เสียงตะโกนไล่หลังดังแว่วๆ ร่างเล็กพาตัวเองวิ่งหนีสุดชีวิตจนกระทั่งทะลุทางลูกรังออกมาเจอถนนคอนกรีต เธอไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าตอนนี้อยู่ส่วนไหนของฮ่องกง รู้แค่ว่าต้องหนีเอาชีวิตรอดให้ได้“เราสองคนต้องปลอดภัยนะลูก เราต้องรอด” เธอซ่อนตัวในโพรงหญ้า ทำตัวให้เงียบที่สุด ชายฉกรรจ์หลายคนวิ่งผ่านไปแล้ว และในจังหวะนั้นเองเธอก็พุ่งออกจากโพรงหญ้าแล้วโบกมือสุดแรงให้รถคันหนึ่งที่กำลังแล่นมา“ช่วยด้วยคะ ช่วยฉันด้วย!”เอี๊ยดด!!!รถเบรกดังเอี๊ยด ล้อเสียดถนนจนควันขึ้น มิรันดารีบวิ่งไปที่ประตูฝั่งคนขับ มือสั่นเทาคว้าที่มือจับก่อนที่กระจกค่อยๆเลื่อนลงปรากฏรอยยิ้มร้ายของคนที่นั่งอยู่ด้านใน“วิ่งหนีใครหรอ…มิรันดา”เลือดในกายมิรันดาเย็นเฉียบ ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างด้วยความตกใจ“แครอลรีน!”“ก็นึกว่าจะแน่” แครอลรีนเอียงศีรษะ แววตามุ่งร้ายจ้องมิรันดาเขม่ง “ทำไม กลัวหรอ”มิรันดาถอยหลังหนึ่งก้าว หัวใจเต้นรัวจนแทบทะลุอกด้วยความหวาดกลัว“ฝีมือเธอใช่มั้ย!”แครอลรีนแสยะยิ้มมุมปาก แววตาแข็งกร้าวเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย “ฝีมือสงครามต่างหาก เขา
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 42 มิรันดาหายตัวไป
42 มิรันดาหายตัวไปเสียงดังเอะอะหน้าห้องทำให้สงครามที่กำลังนั่งครุ่นคิดว่าจะเอายังไงต่อดี ค่อยๆชะเง้อคอมองไปทางประตู เหมือนกับว่ามีแขกไม่ได้รับเชิญมาเยือนแล้วลูกน้องไม่ยอมให้เข้ามาสักพักก็มีลูกน้องวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“คุณสงครามครับ คือว่า…เอ่อ…คุณอนาคินมาขอพบครับ”“ว่าไงนะ” เขาทวนคำถามอย่างไม่เชื่อหู“คุณอนาคินบอกว่ามีเรื่องอยากคุยด้วย นายจะให้ผมไล่กลับไปเลยไหมครับ”“อย่า” สงครามยกมือห้าม ก่อนจะส่งสัญญาณบอกลูกน้อง “ให้มันเข้ามา”สงครามนั่งรออย่างใจเย็น ถือว่ามันกล้ามาที่มาเหยียบถิ่นของเขา ไม่กลัวหายสาปสูญหรือยังไง อนาคินเดินเข้ามาข้างในด้วยสีหน้าตรึงเครียด เขาเดินมาหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงานของสงครามทั้งสองสบตากัน“คิดยังไงถึงกล้ามาที่นี่” “ผมมาตามหาน้องสาว” น้ำเสียงของอนาคินนิ่งเรียบแต่กลับแฝงไปด้วยความร้อนใจ“มิรันดาหรอ เธอก็กลับไปแล้วนี่”“ผมมาตามหามิรันดา แต่จู่ๆเธอก็ขาดการติดต่อไป”“เธอเช็คเอาท์ออกจากโรงแรมไปตั้งแต่สิบโมงแล้ว คุณคงคาดจากเธอ” สายตาของสงครามยังนิ่งเรียบเหมือนเดิม “ไม่! มิรันดายังไม่ได้กลับ เธอยังอยู่ฮ่องกง”สงครามขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ มิร
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 07 เธอคือเหยื่อของฉัน
07 เธอคือเหยื่อของฉันมิรันดาแทบลืมหายใจเมื่อเห็นใครบางคนกำลังแทรกตัวเข้ามาในห้องน้ำ“แก!! เข้ามาได้ยังไง นี่ห้องน้ำผู้หญิงนะ”“แล้วไง ฉันเป็นหุ้นส่วนที่นี่ ใครกล้าไล่” ชายหนุ่มยักไหล่อย่างไม่แยแส ก่อนจะย่างสามขุมเข้ามาหาคนตัวเล็กอย่างช้าๆ มุมปากร้ายแสยะยิ้มเมื่อเห็นอีกฝ่ายกลัวจนหน้าซีด“ถอยออก
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 06 ตามมาจัดการคนร่าน!
06 ตามมาจัดการคนร่าน!ปึ้ง!!ประตูห้องถูกปิดเสียงดังปึ้งจากคนไม่สบอารมณ์อย่างรุนแรง เธอรีบถออดเสื้อผ้าสกปรกของคนจิตใจสกปรกออกจากร่างกายแล้วโยนทิ้งลงถังขยะ ทำไมชีวิตต้องมาเจออะไรแบบนี้!ทำไมต้องเป็นมัน!“แก!! ไอ้สงคราม!” มิรันดากำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้น เมื่อคืนเธอพลาดท่าให้มันได้ยังไง “ฉันต
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 05 มิรันดาแผลงฤทธิ์!
05 มิรันดาแผลงฤทธิ์!“ก็ได้ นายอยากให้ฉันอมมากใช่ไหม” มิรันดาถามกลับด้วยสีหน้านิ่งเรียบ ไม่มองหน้าอีกฝ่าย“ฉันก็แค่อยากทดสอบว่าผู้หญิงอย่างเธอจะมีน้ำยาแค่ไหน” ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆแล้วใช้ปลายจมูกถูต้นคอเรียวเบาๆ “แต่ถ้าจะให้ดี…เลียไข่ให้ฉันด้วย”กร๊อด!เสียงมือเล็กกำหมัดแน่น!คิดหรอว่าค
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 03 ฝันร้ายของมิรันดา
03 ฝันร้ายของมิรันดาติ๊ด...ติ๊ด...เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นในเวลาหกโมงเช้า หญิงสาวที่อยู่ในสภาพสะลึมสะลือควานมือหาสมาร์ทโฟนเพื่อจะกดปิดเสียงรบกวน แต่ทันทีที่ขยับตัวก็เกิดอาการเจ็บปแปล๊บไปทั่วร่างกายโดยเฉพาะส่วนนั้น “อู้ยย~”เธอสูดปากด้วยความเจ็บปวดก่อนจะกดปิดเสียงนาฬิกาปลุกได้สำเร็จแล้วกลับมานอ
Maaari mong magustuhan
ภรรยาที่เขา..ไม่ต้องการ
Naya Solene16.6K viewsกับดักรักมาเฟีย
King0078.6K viewsมาเฟียคลั่งรัก
ยัยแม่มดแสนน่ารัก165.2K viewsDangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
Tiwa32.0K viewsBAD GUY พลาดรักคนเลว
ไอส์'ลิต343 viewsหย่ารักมาเฟียร้าย
เจ้านู๋อลิซ2.2K viewsLUV My Devil รักหมดหัวใจของนายปีศาจ
Phat_sara234 viewsหลอกหมอมาเป็นเมีย
คิมฮานึล432 views
