LOGINShare
06 ตามมาจัดการคนร่าน!
publish date:
2026-05-04 10:22:1206 ตามมาจัดการคนร่าน!
ปึ้ง!! ประตูห้องถูกปิดเสียงดังปึ้งจากคนไม่สบอารมณ์อย่างรุนแรง เธอรีบถออดเสื้อผ้าสกปรกของคนจิตใจสกปรกออกจากร่างกายแล้วโยนทิ้งลงถังขยะ ทำไมชีวิตต้องมาเจออะไรแบบนี้! ทำไมต้องเป็นมัน! “แก!! ไอ้สงคราม!” มิรันดากำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้น เมื่อคืนเธอพลาดท่าให้มันได้ยังไง “ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น” โกรธจนน้ำตาไหลพราก ทำไมครั้งแรกของเธอต้องเป็นผู้ชายที่เธอเกลียดแสนเกลียด เกลียดหน้าตา เกลียดท่าทางกวนๆของมัน “แกตั้งใจกลับมาแก้แค้นฉันใช่มั้ย” ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอเองก็มีความผิดที่เคยแกล้งมันตอนเด็กๆ แต่มันก็ไม่ควรแก้แค้นเธอด้วยวิธีนี้ แล้วถ้าพี่อนาคินรู้ว่าเธอไม่บริสุทธิ์แล้ว เขายังจะอยากหมั้นกับเธออยู่หรือเปล่า “แกทำลายชีวิตฉัน คอยดูเถอะ…เผลอเมื่อไหร่ฉันฆ่าแกแน่!” หลังจากนั่งสงบอารมณ์อยู่พักใหญ่ มิรันดาเพิ่งนึกได้ว่าวันนี้มีนัดกับปลายฟ้าและวิคตอเรียที่ไนท์คลับหรูใจกลางเมือง แต่พอเห็นร่องรอยตามเนื้อตัว เธอก็กรีดร้องออกมาจนสุดเสียงด้วยความเจ็บแค้นใจพร้อมทั้งใช้มือถูขยี้ ลบรอยสกปรกออกไปจากร่างกาย ไอ้สงครามมันจงใจทิ้งรอยพวกนี้เอาไว้ให้เธอเจ็บใจเล่นๆ อาบน้ำไป...ร้องไห้ไป มิรันดาไม่เคยรังเกียจร่างกายของตัวเองเท่านี้มาก่อน ร่างกายที่ตกเป็นของมันไปแล้วทุกซอกทุกมุม เจ็บทั้งกาย เจ็บทั้งใจ มันคงสะใจมากสินะที่ได้ทำร้ายเธอ “ฉันเกียดแก…ไอ้นรกส่งมาเกิด!” . . เวลาต่อมามิรันดาก็มาโผล่อยู่ที่หน้าไนท์คลับหรู การปรากฏตัวของเธอสร้างเสียงฮือฮาให้กับบรรดาผู้ชายขาหื่นอีกแล้ว เพราะชุดเดรสสุดแซ่บที่เธอสวมใส่มานั้น มันสั้นชนิดที่ถ้าก้มก็คงมีบางอย่างโผล่ออกมา แถมเนื้อผ้าก็ยังเป็นผ้าบางๆแนบเนื้ออวดสัดส่วนสุดเซ็กซี่ ส่วนร่องรอยที่สงครามได้กระทำถูกปกปิดด้วยคอนซีลเลอร์จนเนียนกริบจนแทบมองไม่เห็นร่องรอย แต่ถึงจะสวยแซ่บแค่ไหนก็ไม่มีผู้ชายคนไหนกล้าเข้ามาจีบเธอเลยสักคน เพราะหลายคนต่างก็รู้จักฉายาของเธอดี ‘นางฟ้ายาพิษ’ อาจเป็นเพราะนิสัยขี้เหวี่ยงขี้วีนจนกลายเป็นที่เลื่องลือ ทำให้พวกผู้ชายที่อยากเข้ามาจีบทำได้แค่มองตาปริบๆ “หน้าบึ้งมาเชียว ใครเหยียบหางมาล่ะเนี่ย” วิกตอเรียเอ่ยถามพร้อมกับส่งแก้วเครื่องดื่มให้มิรันดา “Welcome drink จ้ะ” “ขอบคุณ” มิรันดารับแก้วเหล้าไปแล้วกระดกพร๊วดเดียวจนหมดแก้ว ก่อนจะกระแทกแก้วลงบนโต๊ะเสียงดังปึง “ขออีกแก้ว” “เฮ้ เธอทะเลาะกับพ่อมาหรอรัน” ปลายฟ้าเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเพราะปกติไม่เคยเห็นมิรันดามีอาการตรึงเครียดขนาดนี้ “เปล่า ฉันแค่มีเรื่องไม่สบายใจนิดหน่อย” มิรันดาจิ๊ปากด้วยความหงุดหงิด ทำไมถึงลบภาพไอ้สงครามออกไปจากหัวไม่ได้ มันจะตามหลอกหลอนไปถึงไหน “ไม่เอาน่า เครียดมากเดี๋ยวรอยตีนกาขึ้นนะ ขี้เกียจพาไปจิ้มเข็ม” วิกตอเรียรินเหล้าแล้วส่งให้มิรันดาอีกรอบ วันนี้เพื่อนสาวดูหิวเหล้าแปลกๆ “ว่าแต่เมื่อคืนเธอหายไปไหนมา ฉันกับยัยปลายฟ้าโทรหาก็ไม่ยอมรับสาย” “เมื่อคืนฉันไปงานเลี้ยงแทนพ่อมา” “ว้าว! เพื่อนสาวของฉันออกงานแล้ว เป็นไง มีผู้ชายมาจีบไหม” “ไม่มีหรอก เจอแต่อะไรก็ไม่รู้” มิรันดาหน้าบูดบึ้งกว่าเดิมเมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้น “ใครจะกล้าจีบเธอล่ะรัน ก็หน้าเธอเป็นมิตรซะที่ไหน” “ถึงมีคนมาจีบฉันก็ไม่ได้สนใจหรอก เพราะฉันมีคนของใจอยู่แล้ว” “เมื่อไหร่คนของใจจะขอเพื่อนฉันแต่งงานสักทีน้า” ปลายฟ้าแซวเพราะไม่อยากให้มิรันดาเครียด “ว่าแต่เธอกับพี่อนาคินได้เสียกันหรือยัง” “ห้ะ! ยะ…ยัง” มิรันดาสะดุ้งกับคำถาม ก่อนจะเอ่ยตอบกลับไป “โถ่…รัน เธอทนได้ยังไง เมื่อไหร่จะมีประสบการณ์เหมือนคนอื่นสักที” “กะ…ก็พี่อนาคินเขาไม่ค่อยว่าง พวกเธอก็รู้ไม่ใช่หรอว่าพี่อนาคินบ้างานแค่ไหน” “เขาไม่ได้บ้างานหรอก เขาแค่ไม่ได้สนใจเธอ” วิกตอเรียพูดออกไปตรงๆหวังดึงสติของมิรันดา ทุกคนรู้ โลกรู้ว่าอนาคินไม่ได้รักมิรันดา มีแต่เธอนั่นแหละที่วิ่งตามผู้ชายอยู่ฝ่ายเดียว “คนเรามักจะมีเวลาว่างให้สิ่งสำคัญได้เสมอ” ประโยคนั้นดันไปตอกย้ำความเจ็บปวดของมิรันดาเข้า ทำให้เธอต้องกระดกเหล้าอยู่หลายรอบเพื่อลืมสิ่งที่เพื่อนพูด ไม่รู้ว่าตอนนี้ต้องลืมเรื่องไหนก่อน เรื่องพี่อนาคิน หรือเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ทุกอย่างมันประดังประเดอยู่ในหัวจนไม่รู้ว่าตอนนี้ต้องทำยังไงถึงจะลบเรื่องราวพวกนี้ออกไปได้ “ไม่เอาน่าวิก อย่าพูดแบบนี้สิ เดี๋ยวรันก็เสียใจแย่” ปลายฟ้าสะกิดไม่ให้วิกตอเรียพูดถึงเรื่องอนาคิน แม้ว่าจะเห็นด้วยกับสิ่งที่วิกตอเรียพูดเพราะทุกคนดูออกว่าอนาคินไม่ได้รักเพื่อนของเธอเลยสักนิด มิรันดาไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น ทุกอย่างอลม่านตีกันอยู่ในสมอง เอาแต่นั่งกระดกเหล้าเข้าปากครั้งแล้วครั้งเล่าจนไม่ทันสังเกตว่ามีสายตาคมของใครบางคนกำลังมองมาด้วยความไม่พอใจ สายตาคู่นั้นไล่มองการแต่งตัวของเธอตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า แววตาเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวทันที เขาลุกจากโต๊ะแล้วจงใจเดินเข้ามาใกล้ๆโต๊ะของมิรันดา แล้วก็เดินผ่านไป “เอ้ะ! นั่นเพื่อนเก่าของเราใช่มั้ย” ปลายฟ้าที่เห็นเป็นคนแรกสะกิดให้วิกตอเรียมองตาม ในขณะที่มิรันดาไม่ได้สนใจอะไร เอาแต่นั่งดื่มเหล้าอย่างเงียบๆ “ไหนๆ” “นั่นไง คนที่ใส่ชุดดำ” ปลายฟ้าชี้ไปที่ชายร่างสูงสะดุดตาที่ยืนอยู่มุมมืด “ไม่รู้ว่าฉันจำคนผิดหรือเปล่า” “ใช่จริงๆด้วย นั่นเพื่อนเก่าเรา ว่าแต่…เขาชื่ออะไรนะ” “ฉันจำได้แล้วเขาชื่อ…สงคราม!” ปึก! “อึก! แค่ก!แค่ก…เธอว่าอะไรนะ” มิรันดาถึงกับสำลักเหล้าทันทีที่ได้ยินชื่อนั้น ให้ตายเถอะ! หรือว่าไอ้สงครามมันตามเธอมา “ก็สงครามไง เมื่อกี้ฉันเห็นเขายืนอยู่ตรงนั้น” “แก…” มิรันดาเผลอกำแก้วเหล้าแน่นเมื่อได้ยินชื่อของผู้ชายที่ไม่อยากจดจำที่สุดในชีวิต! นี่มันวันซวยอะไรของเธอ “เป็นอะไรไปรัน ทำไมทำหน้าแบบนั้น ยังเกลียดเขาอยู่อีกหรอ” ปลายฟ้าเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เพราะในอดีตมิรันดากับสงครามเคยเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน แต่นั่นมันก็นานมาแล้ว สองคนนี้คงไม่อะไรกันแล้วแหละ “เปล่า ไม่มีอะไร เดี๋ยวฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” มิรันดาลุกพร้วดขึ้นจากโต๊ะแล้วเดินกระแทกเท้าไปเข้าห้องน้ำเพื่อสงบสติอารมณ์ ท่ามกลางความแปลกใจของเพื่อนๆทั้งสอง อุตส่าห์มาดื่มเหล้าย้อมใจเพื่อลืมมัน แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะตามมาถึงที่นี่ นี่มันจะตามจองล้างจองผลาญกันไปถึงไหน! “แกตามมาขอส่วนบุญหรือไง!” มิรันดาไม่รู้ตัวว่าตอนนี้มีใครบางคนกำลังเดินตามมาและตอนนี้เขาก็ยืนอยู่ตรงหน้าห้องน้ำ อาศัยจังหวะปลอดผู้คน รีบแทรกตัวเข้ามาข้างในแล้วจัดการล็อคประตูทันที "ฉันไม่ได้ตามมาขอส่วนบุญ แต่ฉันตามมาจัดการคนร่าน"
Latest chapter
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 47 คนที่หล่อขนาดนี้เป็นของเธอนะ End
47 คนที่หล่อขนาดนี้เป็นของเธอนะ หลายวันต่อมา...ที่บ้านหลังใหญ่เงียบสงบผิดปกติในบ่ายของวันอาทิตย์ แจกันดอกลิลลี่สีขาวถูกจัดวางอย่างประณีตบนโต๊ะกลางห้องรับแขก กลิ่นหอมอ่อนๆลอยคลุ้งปะปนกับบรรยากาศอบอุ่น มิรันดานั่งข้างๆคนเป็นแม่ ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น ตรงข้ามเธอคือสงคราม เขาอยู่ในสูทสีเทาเข้ม นั่งตัวตรงอย่างสำรวม สุทธิพงษ์พ่อของมิรันดาวางแก้วน้ำชาลง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่เหมือนจะรู้อยู่แล้วว่าวันนี้สงครามจะมาทำอะไร แต่เขาก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ “วันนี้คุณสงครามตั้งใจมาคุยเรื่องอะไรกับพวกเราหรือเปล่า” สุทธิพงษ์ยิ้มไม่หุบ สงครามลุกขึ้นยืน โค้งศีรษะให้ทั้งสองท่านอย่างให้เกียรติ “ผมมาวันนี้…เพื่อขออนุญาตอย่างเป็นทางการครับ” เขาหันไปมองมิรันดา แววตาอ่อนลงอย่างชัดเจน “ผมรักมิรันดา และตั้งใจจะใช้ชีวิตที่เหลือเพื่อดูแลเธอ” ห้องทั้งห้องเงียบลง มิรันดาลุ้นใจระทึกว่าพ่อกับแม่จะยอมให้เธอแต่งงานกับสงครามหรือเปล่า เพราะที่ผ่านมาทุกคนเข้าใจว่าเธอต้องแต่งงานกับอนาคิน แต่จู่ๆเจ้าบ่าวก็เปลี่ยนไปเป็นอีกคน โดยเฉพาะแม่ของมิรันดาที่อึ้งจนพูดไม่ออก ลูกสาวเพิ่งถอนหมั้นไป แต่ได้ว่าที่เ
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 46 ข้างกันตลอดไป
46 ข้างกันตลอดไปหลังทุกอย่างสงบลง สงครามพามิรันดากลับมาที่โรงแรมเดิมที่เธอเคยเข้าพัก หญิงสาวรู้สึกแปลกใจว่าทำไมตอนเดินเข้ามา พนักงานถึงโค้งศีรษะให้ทุกคนราวกับเขาเป็นบุคคลสำคัญ“แต่ฉันเช็คเอาท์ไปแล้วนะ” คนตัวเล็กถามกลับสงครามไม่ได้ตอบทันที เขาเพียงพาเธอเดินผ่านล็อบบี้ พนักงานทุกคนโค้งศีรษะให้พร้อมกันอย่างเป็นระเบียบ“สวัสดีครับ คุณสงคราม”มิรันดาชะงักกับท่าทางสนิทสนมของพนักงาน ทุกคนดูใส่ใจเขาเป็นพิเศษ และสีหน้าของเขาก็ดูผ่อนคลายเหมือนอยู่บ้านตัวเองปกติแล้วชั้นเพ้นท์เฮ้าส์ไม่ใช่จะจองกันได้ง่ายๆ แต่เธอได้มาในราคาแสนถูกราวกับได้ห้องมาฟรี แล้วคืนนั้นสงครามเข้ามาในห้องได้ยังไงเธอหันไปมองเขาด้วยความสงสัย“อย่าบอกนะว่านายเป็น…”“ฉันเป็นเจ้าของที่นี่”กึก!เท้าเล็กหยุดเดินทันที“อะไรนะ”“โรงแรมทั้งหมดอยู่ภายใต้บริษัทของฉัน”“งั้นตอนที่ฉันมาพักครั้งแรก…นายก็รู้ใช่มั้ย” มิรันดานิ่งอึ้งไปหลายวินาที“รู้สิ” เขายอมรับตรงๆ “เธอไม่แปลกใจหรอ ห้องระดับเพนท์เฮาส์แต่ได้มาในราคาที่ถูกขนาดนี้”“แล้วทำไมไม่บอกฉัน!” คนตัวเล็กอ้าปากค้าง ทั้งตกใจทั้งสับสน“ก็ตอนนั้นโกรธอยู่ จะบอกได้ยังไง”
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 45 จุดจบของคนคิดไม่ดี
45 จุดจบของคนคิดไม่ดีมิรันดานั่งเงียบ มือยังสั่นระริกจากเหตุการณ์เมื่อครู่ สงครามเดินเข้ามานั่งตรงข้ามเธอ สายตาที่เคยแข็งกร้าว วันนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดอย่างชัดเจน เขาย่อตัวคุกเข่าลงตรงหน้าเธออย่างไม่ลังเล“มิรันดา…” เสียงของเขาแหบพร่าด้วยความรู้สึกผิดอัดแน่นเต็มหัวใจ “ฉันขอโทษ”คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตากลมโตมีหยาดน้ำตาเอ่อคลอ ทำให้เขารู้สึกใจหายทั้งครั้งที่ทำให้เธอต้องมีน้ำตา ปกติคนอย่างมิรันดาไม่เคยแสดงด้านอ่อนแอให้คนอื่นเห็นขนาดนี้“ฉันขอโทษที่ไม่เชื่อเธอ” เขาพูดต่อ ดวงตาคมกริบทั้งสองข้างแดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ “ทั้งๆที่เธอพยายามอธิบาย ทั้งๆที่เธอร้องไห้ต่อหน้าฉัน แต่ฉันเลือกเชื่อภาพสกปรกพวกนั่นมากกว่าผู้หญิงที่ฉันรัก”“…” มิรันดาเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น หยาดน้ำตาไหลลงมาอาบใบหน้า“คืนนั้นเธอกับอนาคินไม่ได้มีอะไรกันเลย” เขากล้ำกลืนความเจ็บลงคอ “แต่ฉันกลับทำเหมือนว่าเธอทรยศฉัน”สงครามก้มหน้างุด ปล่อยให้ความเจ็บปวดกัดกินในใจจนเหวอะแหว่ง เขาช่างเป็นผู้ชายที่ไม่ได้เรื่อง ปล่อยให้ผู้หญิงของตัวเองตกอยู่ในอันตรายจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดเขาแย่มากเลยใช่ไหม“มันเจ็บนะสงคราม” เส
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 44 ดวงใจของฉัน
44 ดวงใจของฉันปึ้ง!!อีกด้านหนึ่งของสนาม ประตูเหล็กถูกถีบเปิดอย่างแรงจนเสียงดังสนั่น ทุกสายตาหันไปมองด้วยความตกใจสงครามเดินเข้ามาอย่างช้าๆ ด้านหลังคืออนาคินกับลูกน้องอีกหลายสิบคน บรรยากาศภายในสนามแข่งรถเปลี่ยนทันที จากความคึกคะนอง กลายเป็นความตึงเครียดแครอลรีนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ เบิกตาโพลงด้วยความตกใจ แต่เธอก็แสร้งทำว่าเป็นผู้เข้ามาชมการแข่งขัน เพราะกลัวเขารู้ว่าเธอคือผู้อยู่เบื่องหลังเรื่องทั้งหมด“อ่าว บังเอิญอีกแล้วนะคะ มาดูโชว์เหมือนกันหรอ” เธอแสร้งถามขณะที่เขากำลังจะเดินผ่านหน้าไปสงครามไม่แม้แต่จะมองเธอ สายตาของเขาจับจ้องไปที่กรงเหล็ก ที่มีผู้หญิงของเขาถูกทำเหมือนสิ่งของ ทันทีที่เห็นภาพนั้น เส้นเลือดที่ขมับก็ปูดขึ้นมาชัดเจน“เปิดกรง” เขาพูดเสียงต่ำเสียงนั้นไม่ได้ดังมาก แต่หนักพอที่จะให้คนแถวนั้นเงียบลงแครอลรีนนั่งนิ่ง ตัวเกร็ง กลืนน้ำลายลงคอเอือกใหญ่“คุณไม่มีสิทธิ์ค่ะ ตอนนี้เธอเป็นของเดิมพัน ใครชนะก็ได้เธอไป” เสียงของพนักงานที่ดูแลนามเอ่ยกับสงครามคำว่า ‘ของ' ทำให้หมัดของสงครามกำแน่น อนาคินก้าวขึ้นมาข้างๆแล้วพูดกับเธอคนนั้น“น้องสาวผมไม่ใช่รางวัลพนันของใคร เธอ
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 43 ท่ามกลางความหวาดกลัว
43 ท่ามกลางความหวาดกลัว@อีกฟากหนึ่ง“ไปตามจับมันมาให้ได้! ”เสียงตะโกนไล่หลังดังแว่วๆ ร่างเล็กพาตัวเองวิ่งหนีสุดชีวิตจนกระทั่งทะลุทางลูกรังออกมาเจอถนนคอนกรีต เธอไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าตอนนี้อยู่ส่วนไหนของฮ่องกง รู้แค่ว่าต้องหนีเอาชีวิตรอดให้ได้“เราสองคนต้องปลอดภัยนะลูก เราต้องรอด” เธอซ่อนตัวในโพรงหญ้า ทำตัวให้เงียบที่สุด ชายฉกรรจ์หลายคนวิ่งผ่านไปแล้ว และในจังหวะนั้นเองเธอก็พุ่งออกจากโพรงหญ้าแล้วโบกมือสุดแรงให้รถคันหนึ่งที่กำลังแล่นมา“ช่วยด้วยคะ ช่วยฉันด้วย!”เอี๊ยดด!!!รถเบรกดังเอี๊ยด ล้อเสียดถนนจนควันขึ้น มิรันดารีบวิ่งไปที่ประตูฝั่งคนขับ มือสั่นเทาคว้าที่มือจับก่อนที่กระจกค่อยๆเลื่อนลงปรากฏรอยยิ้มร้ายของคนที่นั่งอยู่ด้านใน“วิ่งหนีใครหรอ…มิรันดา”เลือดในกายมิรันดาเย็นเฉียบ ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างด้วยความตกใจ“แครอลรีน!”“ก็นึกว่าจะแน่” แครอลรีนเอียงศีรษะ แววตามุ่งร้ายจ้องมิรันดาเขม่ง “ทำไม กลัวหรอ”มิรันดาถอยหลังหนึ่งก้าว หัวใจเต้นรัวจนแทบทะลุอกด้วยความหวาดกลัว“ฝีมือเธอใช่มั้ย!”แครอลรีนแสยะยิ้มมุมปาก แววตาแข็งกร้าวเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย “ฝีมือสงครามต่างหาก เขา
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 42 มิรันดาหายตัวไป
42 มิรันดาหายตัวไปเสียงดังเอะอะหน้าห้องทำให้สงครามที่กำลังนั่งครุ่นคิดว่าจะเอายังไงต่อดี ค่อยๆชะเง้อคอมองไปทางประตู เหมือนกับว่ามีแขกไม่ได้รับเชิญมาเยือนแล้วลูกน้องไม่ยอมให้เข้ามาสักพักก็มีลูกน้องวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“คุณสงครามครับ คือว่า…เอ่อ…คุณอนาคินมาขอพบครับ”“ว่าไงนะ” เขาทวนคำถามอย่างไม่เชื่อหู“คุณอนาคินบอกว่ามีเรื่องอยากคุยด้วย นายจะให้ผมไล่กลับไปเลยไหมครับ”“อย่า” สงครามยกมือห้าม ก่อนจะส่งสัญญาณบอกลูกน้อง “ให้มันเข้ามา”สงครามนั่งรออย่างใจเย็น ถือว่ามันกล้ามาที่มาเหยียบถิ่นของเขา ไม่กลัวหายสาปสูญหรือยังไง อนาคินเดินเข้ามาข้างในด้วยสีหน้าตรึงเครียด เขาเดินมาหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงานของสงครามทั้งสองสบตากัน“คิดยังไงถึงกล้ามาที่นี่” “ผมมาตามหาน้องสาว” น้ำเสียงของอนาคินนิ่งเรียบแต่กลับแฝงไปด้วยความร้อนใจ“มิรันดาหรอ เธอก็กลับไปแล้วนี่”“ผมมาตามหามิรันดา แต่จู่ๆเธอก็ขาดการติดต่อไป”“เธอเช็คเอาท์ออกจากโรงแรมไปตั้งแต่สิบโมงแล้ว คุณคงคาดจากเธอ” สายตาของสงครามยังนิ่งเรียบเหมือนเดิม “ไม่! มิรันดายังไม่ได้กลับ เธอยังอยู่ฮ่องกง”สงครามขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ มิร
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 07 เธอคือเหยื่อของฉัน
07 เธอคือเหยื่อของฉันมิรันดาแทบลืมหายใจเมื่อเห็นใครบางคนกำลังแทรกตัวเข้ามาในห้องน้ำ“แก!! เข้ามาได้ยังไง นี่ห้องน้ำผู้หญิงนะ”“แล้วไง ฉันเป็นหุ้นส่วนที่นี่ ใครกล้าไล่” ชายหนุ่มยักไหล่อย่างไม่แยแส ก่อนจะย่างสามขุมเข้ามาหาคนตัวเล็กอย่างช้าๆ มุมปากร้ายแสยะยิ้มเมื่อเห็นอีกฝ่ายกลัวจนหน้าซีด“ถอยออก
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 05 มิรันดาแผลงฤทธิ์!
05 มิรันดาแผลงฤทธิ์!“ก็ได้ นายอยากให้ฉันอมมากใช่ไหม” มิรันดาถามกลับด้วยสีหน้านิ่งเรียบ ไม่มองหน้าอีกฝ่าย“ฉันก็แค่อยากทดสอบว่าผู้หญิงอย่างเธอจะมีน้ำยาแค่ไหน” ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆแล้วใช้ปลายจมูกถูต้นคอเรียวเบาๆ “แต่ถ้าจะให้ดี…เลียไข่ให้ฉันด้วย”กร๊อด!เสียงมือเล็กกำหมัดแน่น!คิดหรอว่าค
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 04 ผัวคนแรกของเธอ Nc+
04 ผัวคนแรกของเธอ Nc+“ถอยไป ฉันจะกลับบ้าน!” มิรันดาขว้างหมอนใส่คนตัวสูงที่ยืนมองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ให้ตายเถอะ! ใจคอมันไม่คิดที่จะใส่กางเกงบ้างเลยหรอ คิดว่ามันน่ามองมากหรือไง“ได้ฉันแล้วจะทิ้งไปง่ายๆแบบนี้หรอ”“คิดซะว่าเรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้นมันคืออุบัติเหตุก็แล้วกัน แล้วหลังจากนี้อย่ามายุ่ง
ของหวงมาเฟีย (คลั่งรัก+ปากแซ่บ) 03 ฝันร้ายของมิรันดา
03 ฝันร้ายของมิรันดาติ๊ด...ติ๊ด...เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นในเวลาหกโมงเช้า หญิงสาวที่อยู่ในสภาพสะลึมสะลือควานมือหาสมาร์ทโฟนเพื่อจะกดปิดเสียงรบกวน แต่ทันทีที่ขยับตัวก็เกิดอาการเจ็บปแปล๊บไปทั่วร่างกายโดยเฉพาะส่วนนั้น “อู้ยย~”เธอสูดปากด้วยความเจ็บปวดก่อนจะกดปิดเสียงนาฬิกาปลุกได้สำเร็จแล้วกลับมานอ
You May Also Like
คลั่งรักเฮียวาคิม
นามปากกา อายดอลลี่18.0K viewsสยบรักมาเฟีย
มดตัวจี๊ด10.6K viewsBAD PRISON ขังรัก
อยู่ในตะเกียงแก้ว11.7K viewsเด็ก (ขายตัว) ของมาเฟีย
Naya Solene12.9K viewsเมียเด็กคนโปรดของเจ้าพ่อมาเฟีย
Mayji Mirin5.3K viewsแรงแค้นนายแฟนเก่า
ทรายแมว335 viewsเมียนอกสายตาของเฮียเมฆ (เมฆาร้าย)
กระปุกอ้วน22164 viewsFriend Zone | ข้ามเขตเพื่อน
อิษสรา | ISSARA1.3K views
