หึงรึไง

1 หึงรึไง

@THE M คาสิโน

ก๊อกก๊อกก๊อก!!!

เสียงเคาะประตูหน้าห้องทำงานของเขาดังขึ้นเรียกให้เขาละสายตาจากกองเอกสารตรงหน้าแล้วมองมาที่ประตูก่อนที่จะเอ่ยอนุญาตให้คนด้านนอกเข้ามาในห้องทำงานของเขาได้

“ เชิญ ”

ทันทีที่เขาอนุญาต คนด้านนอกก็เปิดประตูเข้ามาและคนที่เข้ามาในห้องทำงานของเขานั้นก็คือน้องสาวคนสวยของเขากับเพื่อนสนิทของเธอที่มีบ้านอยู่ด้านข้างบ้านของเรานั่นเอง

“ พี่มาร์ค ”

เสียงหวานของน้องสาวเรียกเขาพร้อมกับส่งยิ้มหวานมาให้แล้วสองสาวก็เดินเข้ามาในห้องทำงาน ทำให้เขามองหน้าเธอและกวาดสายตามองคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ด้านข้างของเธอด้วย

“ หนูมาหาพี่ถึงที่คาสิโนมีอะไรกับพี่หรือเปล่า ทำไมไม่โทรมาเพราะที่นี่มันไม่เหมาะกับหนู มันอันตรายมากนะครับ ” มาร์คพูดกับน้องสาวคนสวยของตัวเองด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนปนเป็นห่วงเพราะว่าสถานที่แห่งนี้มันไม่เหมาะสมกับเด็กอย่างพวกเธอเลยซักนิด ถึงแม้ว่าที่นี่ จะเป็นคาสิโนของเขาเองแต่มันก็มีอันตรายมากเช่นกัน

“ กอล์ฟพี่มาร์คไม่กลับบ้านเลยนี่คะ หนูเลยคิดถึงแม่กับแด๊ดดี้ก็คิดถึงพี่ด้วย วันนี้น้องว่างเลยชวนยัยเชอลิน มาหาที่นี่ ” คำพูดของมันคือเรื่องจริง เพราะตั้งแต่ที่เขารับช่วงต่องานจากแด๊ด เขาก็ไม่มีเวลาจะได้กลับบ้านเลย ถึงแม้ว่าจะได้กลับก็นานครั้งกลับไปก็แค่ไปทานข้าวกับครอบครัวเพียงเท่านั้นและตัวเขาก็รีบกลับมาทำงานต่อ จะว่าไปชีวิตของเขาก็มีแต่งานและเรียนเพียงเท่านั้น เนื่องจากตอนนี้มาร์คก็เรียนอยู่ในชั้นปีสุดท้ายแล้วต่างจากน้องสาวของเขาและผู้หญิงตัวเล็กที่ยืนอยู่ด้านข้างของเธอ เพราะว่าทั้งสองคนเพิ่งจะเข้าเรียนปีหนึ่งที่มหาวิทยาลัยเดียวกันกับที่เค้าเรียนต่างคณะกันเพียงเท่านั้นและที่แม่กับแด๊ด ของเขาอยากจะเจอหน้าเขาก็คงจะมีเรื่องเดียว แต่ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาเพราะตอนนี้คนในใจของเขายังไม่รู้อะไรเลยแต่ถ้าเกิดเขามีความต้องการในเรื่องอย่างว่าก็แค่ให้ลูกน้องของเขาเรียกผู้หญิงมาบำเรอความต้องการของเขาเพียงเท่านั้นและหลังจากเสร็จเขาก็จัดการจ่ายและจบความสัมพันธ์กับผู้หญิงพวกนั้นทันทีโดยที่ไม่มีการผูกมัดใดๆต่อกัน

“ ช่วงนี้งานของพี่ค่อนข้างเยอะนะครับ เอาเป็นว่าวันเสาร์นี้พี่กลับไปทานข้าวด้วยดีไหม ” มาร์คบอกกับน้องสาวของตัวเองแต่สายตาของเขากับมองเลยที่เชอลินด้วย

“ ดีมากเลย พี่ชายของมีนาน่ารักที่สุดเลย ” คำพูดของพี่ชายทำให้คนตัวเล็กยิ้มกว้างและกระโดดดีใจที่พี่ชายจะกลับบ้านและระหว่างที่เธอกำลังดีใจอยู่เสียงโทรศัพท์ราคาแพงของก็ดังขึ้น

ตี๊ดตี๊ด!!

มีนาเธอหยิบโทรศัพท์ราคาแพงของเธอออกมาจากกระเป๋าสะพายของตัวเอง เพราะเห็นว่าสายนี้เป็นใครเธอจึงรีบขอตัวออกไปรับโทรศัพท์ที่ด้านนอกทำให้ภายในห้องแห่งนี้เหลือเพียงแค่พี่ชายของเธอและเพื่อนสนิทของเธอเพียงเท่านั้น

“ หนูขอตัวไปรับโทรศัพท์ของคุณแม่แป๊บนะคะ ” หลังจากที่มีนาออกไปแล้ว เชอลินที่ไม่เคยพูดดีกับเขาเลยสักครั้ง อยู่ๆเสียงหวานของเธอดังขึ้นมา

“ ไม่มีเวลากลับบ้าน แต่มีเวลาพาสาวไปเดินเที่ยว ตลกสิ้นดี ” หลังจากน้ำเสียงของคนตัวเล็กพูดจบ มาร์คก็มองมาที่ใบหน้าของคนพูดทันที เชอลินเธอนั่งอยู่บนโซฟาหนังภายในห้องทำงานของเขา คำพูดของเธอทำให้มาร์คต้องขมวดคิ้วขึ้นทันทีเพราะไม่รู้ว่าตัวเองพาผู้หญิงไปเดินห้างตอนไหน

“ ทำไมพูดแบบนี้ เราหึงพี่รึไง ” ปกติแล้วต่อให้เชอรีนจะไม่ค่อยพูดดีกับเขา แต่ตัวของมาร์คก็ชอบกวนเชอลินเสมอและครั้งนี้ในเมื่อน้องพูดเหมือนหึงเขาเขาก็เลยแกล้งถามเธอ

“ ใครจะไปหึงพี่กัน เชอก็แค่พูดตามความจริงเพราะคนแถวนี้ทำตัวเหมือนยุ่งมากแต่เห็นควงสาวไม่ซ้ำหน้า ” คำพูดของพี่ที่พูดขึ้นมาทำให้เชอลินต้องรีบเถียงเขาทันที เธอนี่นะ จะไปหึงคนแบบเขาให้ตายเถอะ

“ ก็เชอไงที่พูดเมื่อกี้นี้พูดเหมือนหึงพี่เลย ”