Home / โรแมนติก / ของเล่นจอมวายร้าย / EP7...ยังไงก็ต้องแต่งงาน

Share

EP7...ยังไงก็ต้องแต่งงาน

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เวหาไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหนเลย เขาใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย ปิดกั้นตัวเองจากความรู้สึกทุกอย่าง ไม่เปิดโอกาสให้ใครก้าวเข้ามาในหัวใจ มีเพียงแค่เลือดเท่านั้นที่เข้าไปหล่อเลี้ยงหัวใจเย็นชาก้อนนั้น

ซึ่งเป็นสิ่งที่พ่ออย่างเขากังวลและเป็นห่วงอยู่ลึกๆ เขากลัวว่าวันหนึ่ง เวหาจะจมอยู่กับความโกรธ ความแค้น และความว่างเปล่า จนกลายเป็นคนที่ไม่เหลือความรักให้ใครอีก

และอาจไม่มีใครยืนอยู่ข้างกายเขาเลยสักคน!

“แกควรมีใครสักคนในชีวิต”

เวหาหัวเราะเยาะทันที

“ผมไม่ต้องการ”

“แต่ฉันต้องการ”

บรรยากาศภายในห้องเริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อย ๆ

“ชาตินี้ผมไม่คิดจะแต่งงานกับใครทั้งนั้น สำหรับผม ผู้หญิงไม่ใช่สิ่งจำเป็นในชีวิต”

คณินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยประโยคที่ทำให้ใบหน้าของลูกชายแข็งค้าง

“ถ้าแกไม่แต่ง ฉันจะเริ่มพิจารณาเรื่องผู้สืบทอดธุรกิจใหม่”

ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ

เวหากำหมัดแน่น แววตาคมเข้มฉายแววโกรธเกรี้ยว เส้นเลือดบริเวณขมับปูดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

หากเป็นเมื่อก่อน เขาคงไม่สนใจคำขู่พวกนี้แม้แต่น้อย แต่ตอนนี้สถานการณ์ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

ไม่กี่เดือนก่อน เมียน้อยของพ่อเพิ่งคลอดลูกชายให้ตระกูลอัครา เด็กคนนั้นกลายเป็นทายาทอีกคนที่มีสิทธิ์ได้รับทุกอย่างเช่นเดียวกับเขา

ถึงเวหาจะไม่เคยเห็นหน้าหรือคิดจะยอมรับน้องชายต่างแม่คนนั้น แต่เขาก็รู้ดีว่าครั้งนี้ไม่ใช่เวลาที่จะดื้อรั้นเหมือนในอดีต

“พ่อแค่จะหาเรื่องตัดผมจากกองมรดก ทำไมต้องเอาเรื่องคู่หมั้นมาขู่ให้วุ่นวายด้วย!”

คณินมองลูกชายอย่างเหนื่อยหน่ายใจ “ฉันไม่ได้จะตัดแกจากกองมรดก ฉันแค่จะหาผู้สืบทอดธุรกิจที่เหมาะสม ฉันอยากให้แกมีครอบครัวที่มั่นคง ทำให้กรรมการบริษัทมั่นใจในตัวแกมากขึ้น”

“ผมไม่เข้าใจว่าการแต่งงานจะทำให้ผมมั่นคงตรงไหน การบริหารงานเก่ง มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับการแต่งงานซะหน่อย ตอนนี้ผมก็บริหารงานได้ดี”

“แล้วต่อไปใครจะมาทำงานสืบต่อจากแกล่ะ ถ้าแกไม่มีลูก”

“อ้อ ถ้าผมไม่มีลูก ผมก็ไม่มีสิทธิ์จะขึ้นบริหารบริษัทสินะ ..พอมีลูกชายคนใหม่ เลยคิดจะเฉดหัวผมสินะ ทั้งที่ผมช่วยพ่อทำงานงกๆ รู้ทั้งรู้ว่าผมไม่อยากแต่งงาน ไม่อยากมีลูก ผมจะแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่เคยรู้จักไม่เคยเห็นหน้าได้ยังไง”

หลังจากบรรยากาศตึงเครียดอยู่พักใหญ่ คณินก็เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ ก่อนโยนข้อเสนอใหม่ออกมา

“ยังไงแกก็ไม่รักใครอยู่แล้วนี่ แฟนก็ไม่เคยมีสักคน จนคนลือกันไปทั่วว่าแกเป็นเกย์”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ของเล่นจอมวายร้าย   EP77...ตอนจบ - สามีฉันคือCEO

    “ขอโทษที่มาสายนะ” เวหาเลื่อนเก้าอี้ข้างบุหลันออกแล้วนั่งลงชบากับนงนุชตกใจ งงงัน ทำไมรองประธานถึงมานั่งที่โต๊ะพวกเธอล่ะบุหลันเองก็ประหลาดใจเหมือนกันที่เขามา รีบกระซิบถามเขา “คุณมีประชุมสำคัญไม่ใช่เหรอ”“เลิกแล้ว ไว้ประชุมต่อพรุ่งนี้ก็ได้”บุหลันยิ้มแฉ่ง “ดีใจจังที่คุณมา”“ผมต้องมาอยู่แล้ว คุณเลี้ยงทั้งที”“แล้วคุณจะให้รางวัลฉันรึเปล่า ที่ฉันชนะการแข่งขันน่ะ”เขาขยับใบหน้าเข้าใกล้ใบหน้าเธอ “แน่นอน จะให้รางวัลแบบจัดหนักจัดเต็มเลย”“บ้า! พูดอะไรเนี่ย”ใช่...สองผัวเมียนี่บ้าไปแล้ว ลืมไปแล้วรึไงว่าไม่ได้นั่งกันอยู่สองกันบุหลันยิ้มเขินหันไปสบตากับเพื่อทั้งสองอย่างจัง สติถึงได้กลับมาว่าไม่ได้อยู่กันแค่สองคน“เอ่อ...จริงสิ ยังไม่ได้แนะนำเลย ชบา นงนุช นี่สามีฉันเองแหละ”“สามี!” ชบากับนงนุชอุทานพร้อมกัน จากนั้นทั้งคู่ก็นั่งตัวแข็งเหมือนถูกสาป“ที่รัก ..นี่เพื่อนร่วมงานของฉันเอง ชบากับนงนุช เราสามคนสนิทกันมาก พักอยู่ที่หอเดียวกันด้วย”“ยินดีที่ได้รู้จักครับ” เวหาทักทายเพื่อนเมียด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง สุภาพ พร้อมรอยยิ้มเล็กน้อยบุหลันเห็นเพื่อนทั้งสองนั่งเกร็ง เลยรีบเทขวดเบียร์ใส่แก้วของเพื่อนๆ

  • ของเล่นจอมวายร้าย   EP76...แฟนเธอมาแล้ว

    สัปดาห์ต่อมา...การแข่งขันภายในของห้องครัวเบเกอรี่ก็ถูกจัดขึ้น โดยมีผู้ตัดสินหลักสามคนด้วยกัน คือหัวหน้าเชฟคเชนทร์ ผู้จัดการห้องอาหาร และเชฟชาวอิตาเลียนประจำห้องอาหารยุโรปส่วนผู้ตัดสินรองคือพนักงานห้องครัวทุกคน ที่จะต้องใส่คะแนนให้แก่จานขนมที่พวกเขาชื่อชอบมากที่สุด โดยไม่เปิดเผยว่าขนมจานนั้นเป็นฝีมือใครสำหรับผู้ชนะการแข่งขัน จะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้ช่วยเชฟ ส่วนขนมที่ได้รับคะแนนเป็นอันดับหนึ่ง จะได้เป็นเมนูพิเศษของห้องอาหารโรงแรมต่อไป และใช่เลย...ครั้งนี้ผู้ที่ได้รับคะแนนสูงสุดในการแข่งขันก็คือ...“ดีใจด้วยนะแก!” ชบายื่นมือที่กำแก้วเบียร์ผ่านโต๊ะมาชนกับแก้วของบุหลันที่ยื่นออกไป ขณะหมู่ย่างบนเตากำลังสุกได้ที่ ส่งกลิ่นหอมฟุ้ง“ในที่สุด แกก็ได้เป็นรองหัวหน้าเชฟแล้ว” นงนุชที่นั่งคู่กับชบายื่นแก้วเบียร์มาชนกับเพื่อนทั้งสองคน “แกเก่งสุดๆเลยเยลลี่!”บุหลันยิ้มอย่างมีความสุข “ที่สำคัญ เมนูที่ฉันคิดค้นขึ้นมาก็จะได้ไปอยู่ในเมนูขนมของโรงแรมด้วย”“งั้นต่อไปแกก็รวยแล้วสิ เพราะแกจะได้เปอร์เซ็นต์จากการขายเมนูนั้นด้วย”“ใช่ ขอให้เมนูของฉันขายดีๆยอดปังๆเถอะ”ชบาคีบหมูย่างเข้าปากแล้วเคี้ยวตุ้ยๆ “ว่

  • ของเล่นจอมวายร้าย   EP75...ไล่เธอออกเดี๋ยวนี้!

    “คุณทำเพื่อปกป้องภรรยาของบอสหรือคะ”อรอุมายิ้มขำ “ฉันไม่สนภรรยาของบอสหรอกนะ ก็แค่การแต่งงานแบบคลุมถุงชน บอสไม่สนใจยั่ยนั่นหรอก ก็แค่เมียในนาม ไม่ใช่คนที่เขารัก”“โอเคค่ะ ฉันไม่อยากเถียงกับคุณแล้ว ฉันกลับไปทำงานดีกว่า”“ก็ไปสิ ทำงานให้ดีล่ะ เพราะนี่คือวันสุดท้ายที่เธอจะได้ทำงานที่นี่!”บุหลันอึ้งไปนิด ก่อนจะพยักหน้า แล้วหันหลังให้อรอุมา แต่ไม่ทันจะก้าว เสียงใครบางคนดังมาจากด้านหลัง“เดี๋ยว!”เธอหยุดชะงัก หันกลับไปมองเขาเวหาเดินมาหาเธอกับอรอุมาอรอุมารีบปรับสีหน้าโกรธเกรี้ยวให้เป็นปกติ ยืนในท่าสุภาพเรียบร้อย“นึกว่าไปแล้วซะอีก คุณลืมโทรศัพท์” เวหายื่นโทรศัพท์ให้เธออรอุมายิ้มขำ ยัยเชฟแผนสูงเหลือเกิน แกล้งทำเป็นลืมโทรศัพท์งั้นเหรอ“อ๋อ ขอบคุณค่ะ ฉันมัวแต่คุยกับเลขาของคุณอยู่น่ะ เธอคุยสนุกดีนะ”อรอุมาแอบส่งสายตาขู่เธอ“เธอเป็นน้องสาวของธามไง ผมเคยบอกคุณแล้ว จำไม่ได้เหรอ”“อ๋อ น้องสาวคุณธาม คนนี้เอง” เธอแสร้งทำเป็นเพิ่งรู้ “บอสมีเลขาที่เก่งมากค่ะ”อรอุมาขมวดคิ้วนิ่วหน้า ทำไมเจ้านายกับยัยเชฟคุยกันสนิทสนมขนาดนี้ แถมยัยเชฟก็ยังรู้เรื่องพี่ชายของเธอด้วย เวหาพยักหน้าให้เธอ แอบส่งสายตาหวาน ก่

  • ของเล่นจอมวายร้าย   EP74...คิดจะมายั่วบอสเหรอ?!

    “อย่าแรงสิ เดี๋ยวมีรอยนะ” เธอกระซิบเตือนเขารำคาญปากที่พูดห้ามตลอดเวลา เลยประกบจูบแนบแน่นแล้วบดขยี้เสียเลย “อืมม อืออ” รสจูบสุดร้อนแรงของเขาทำให้เธออดใจไม่ไหว แลบลิ้นออกมาสอดประสานกับลิ้นสากแผ่นใหญ่ของเขาแล้วบดจูบแลกลิ้นกันอย่างเมามันส์“อืออ พอแล้วที่รัก เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”“ผมมีห้องพักส่วนตัวนะ เข้าไปมั้ย”“นี่ หยุดหื่นได้แล้ว” เธอหน้าแดงก่ำด้วยความอาย ดวงตาตื่นเล็กน้อยเมื่อรับรู้ถึงความแข็งคัดของลำแกร่งที่สะโพกของเธอทาบทับเอาไว้“นะที่รัก แป๊บเดียว”“อย่างคุณน่ะ ไม่แป๊บหรอก ใกล้ถึงเวลางานฉันแล้วด้วย คุณกินมื้อเที่ยงนะ..”“อือ ไม่เอาอ่ะ อยู่ต่ออีกนิดนะ” ไม่อ้อนเปล่า แต่ประกบปากจูบริมฝีปากเธออย่างกระหาย ไล่ริมฝีปากจูบลงมาตามลำคอ ขบเม้มเนินอกราวกับกำลังกินของโปรด ครางกระเส่าในลำคออย่างสุขสม“อ่า ที่รัก.. ของผม.. อยากเข้าไปในตัวคุณ”“อืออ” ใบหน้าสวยเคลิบเคลิ้ม ดวงตาปรืออย่างมีอารมณ์ รสจูบของเขาทำเธอร้อนเร่าไปทั้งตัวเสมอ “งั้น..ฉันให้เวลาสิบห้านาที”เวหายิ้มดีใจ สายตาร้อนแรงวามวาว รีบอุ้มเมียสุดที่รักเข้าไปในห้องพักส่วนตัวทันทีหลังจากมีความสุขกันไปหนึ่งครั้งในห้องพักส่วนตัวของห้องทำง

  • ของเล่นจอมวายร้าย   EP73...อื้อ ที่รัก อย่าสิ นี่มันห้องทำงานนะ

    หลังแยกกับเพื่อนทั้งสอง บุหลันหยิบถุงใส่แซนวิสที่ทำเองออกจากครัว แวะไปซื้อกาแฟร้านโปรด แล้วขึ้นลิฟต์ กดชั้น59 ซึ่งเป็นออฟฟิศใหญ่ของฝ่ายบริหารเมื่อประตูลิฟต์เปิดออก เธอเดินเข้าไปในสำนักงานสุดทันสมัย พนักงานหนุ่มสาวแต่งตัวดีเดินกันขวักไขว่ หลายคนกำลังจะออกไปกินข้าว บางกลุ่มยังนั่งเม้ามอยด์ที่โต๊ทำงาน หลายคนอยู่ในห้องแคนทีนของชั้น กำลังดื่มกาแฟกินขนมกันอยู่“ห้องทำงานรองประธานอยู่ทางไหนคะ” เธอถามพนักงานหญิงสองคนที่กำลังจะเดินไปที่ลิฟต์ พวกเธอหยุดเดิน มองเธออย่างแปลกใจ คงสงสัยว่าเชฟขนมของโรงแรมขึ้นมาทำไมที่ชั้นบริหาร“ทางนั้นค่ะ” แต่พวกเธอก็บอกอย่างสุภาพ“ขอบคุณค่ะ”“ว่าแต่ มาทำไมหรือคะ”“มาส่งแซนวิสค่ะ”เธอพยักหน้าขอบคุณสองสาวแล้วเดินไปตามเส้นทางที่สองสาวแนะนำให้ กระทั่งเห็นประตูบานใหญ่ มีป้ายเขียนกำกับเอาไว้ว่าห้องรองCEOเธอเดินตรงไปที่ประตูบานนั้น แต่ไม่ทันจะเคาะประตู เสียงหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นเสียก่อน“มาหาใครคะ”เธอหันไปมองเจ้าของเสียง หญิงสาวหน้าตาดี สวมเสื้อเชิ้ตขาวกับกระโปรงสั้นสีดำ ยืนขึ้นหลังโต๊ะทำงานที่มีป้ายติดว่าเลขาCEOบุหลันยิ้มสดใส “ฉันมาหารองประธานค่ะ”เลขาสาวลุกออกจากโต๊

  • ของเล่นจอมวายร้าย   EP72...แฟนเธอคือใครเหรอ?

    “เฮ๊ย! กลับมาทำงานว่ะ สงสัยจะไปไม่รอด”เมื่อเห็นบุหลันกลับมาทำงานในครัวเบเกอรี่ หลังจากลาออกไปเมื่อสามสัปดาห์ก่อนระรินก็ต้อนรับเธอด้วยน้ำเสียงดูถูก สีหน้าเย้ยหยันทันที“แล้วทำไมหัวหน้าเชฟถึงรับยัยนี่กลับมาอีกเนี่ย”“ก็เพราะหัวหน้ายังไม่เซ็นใบลาออกของเยลลี่ไงล่ะ” ชบาพูดแทนเพื่อน“เพราะหัวหน้าไม่อยากเสียคนเก่งๆไปน่ะ”นุงนุชพูดเสริม“ชิ!” ระรินสบถดูถูก แม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าบุหลันเก่งของจริง แต่เธอไม่มีวันยอมรับหรอก คนที่จบมาจากสถาบันเล็กๆอย่างบุหลัน จะมาเทียบกับคนที่จบจากสถานใหญ่ๆอย่างเธอได้ยังไง“ที่รับกลับมา น่าจะเพราะเรื่องอื่นมากกว่า ไม่รู้ว่าหัวหน้าชอบความเก่ง หรือชอบ..อย่างอื่นกันแน่”กลุ่มของระรินพากันหัวเราะหยามเหยียด บางคนถึงขั้นจับนมตัวเอง“เสียดายนมฉันเล็ก ไม่งั้นจะใช้เต้าไต่บ้าง”“เฮ่อ..” บุหลันถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ไม่อยากเถียงกับพวกที่อคติกับเธอ เถียงไปก็ไม่มีประโยชน์ สู้สร้างผลงานให้เป็นที่ประจักษ์ดีกว่า“พวกเธอไม่ควรดูถูกหัวหน้าอย่างนั้นนะ หัวหน้าน่ะเป็นมืออาชีพมาก” บุหลันมองหน้าระริน พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “เธอคงจะเจ็บใจเรื่องที่ฉันชนะทำครัวซองต์ครั้งก่อนสินะ ทั้งที

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status