บทที่ 5 ไม่ผิดจากที่คาด 2/2

จางจื่ออี้แค่นยิ้มเย็นชาที่มุมปาก ...ไม่ผิดจากที่คาดไว้จริง ๆ

นางวางพู่กันลงช้า ๆ พลางพินิจมองหยดหมึกที่เปื้อนกระดาษ “ชิงฆ่าตัวตายหนีความผิดหรือ? ช่างเป็นเหตุผลที่ใช้หลอกเด็กได้ดีนัก ซู่อี๋เหนียงหรือใครก็ตามที่อยู่เบื้องหลังนาง คงจะเริ่มกลัวจนตัวสั่น ถึงขนาดต้องยอมเสี่ยงปิดปากคนในเขตของหน่วยจงกู่เว่ยเช่นนี้”

เหม่ยหลานฟางในร่างเด็กสาวกำหมัดแน่น การที่คนร้ายสามารถลงมือในคุกที่แน่นหนาของผู้บัญชาการหูอี้เทียนได้ แสดงว่าเส้นสายของพวกมันย่อมไม่ธรรมดา และนั่นยิ่งยืนยันว่าการที่นางหนีมาตั้งหลักที่บ้านท่านตาคือทางเลือกที่ถูกต้องที่สุด

“ท่านผู้บัญชาการหูอี้เทียนเล่า... เขามีท่าทีอย่างไรกับเรื่องนี้?” จางจื่ออี้เอ่ยถามถึงบุรุษที่ถูกกล่าวขานว่าเป็นมัจจุราชหน้าหยกที่นางยังอ่านไม่ออก

“นอกจากจะรายงานการตายต่อตระกูลจางแล้วก็ส่งคนมาแจ้งนายท่านไป๋เจ้าค่ะ”

นางพยักหน้ารับรู้จากนั้นก็ให้สาวใช้ออกไป นางที่ได้รับพลังไอมังกรทุกวันนอกจากสติจะคืนกลับมาแล้ว ยังสุขุมกว่าแต่ก่อนมาก แต่นางคิดไม่ตกว่าเหตุใด หน่วยจงกู่เว่ย ถึงไม่ทำให้เป็นเรื่องใหญ่ แต่กลับยอมเสียชื่อเสียงว่าเป็นแค่สุนัขยามเฝ้าแผ่นดินแทน ทั้งที่จากประวัติของหน่วยนี้ท่านตาบันทึกเอาไว้ละเอียดมากว่า แต่ละคนมากฝีมือ

เรื่องนี้นางควรต้องหาเวลาไปสนทนากับท่านตาสักครั้ง...

หนึ่งปีผ่านไป...

กาลเวลาไหลผ่านไปดั่งสายน้ำไม่มีวันไหลย้อนกลับ หนึ่งปีที่ผ่านมา จางจื่ออี้ใช้ชีวิตอย่างสงบเงียบอยู่ในจวนท่านตา ร่างกายที่เคยซีดเซียวบัดนี้เริ่มมีเลือดฝาดด้วยพลังปราณจากชัยภูมิหัวใจมังกรและการบำรุงอย่างเข้มงวด วัยสิบสองหนาวของนางเริ่มฉายแววความงามที่แฝงไปด้วยความสุขุมลุ่มลึกอย่างที่เด็กวัยเดียวกันมิอาจเทียบได้

เรือนร่างของนางเริ่มเติบโตและทรวดทรงองค์เอวเริ่มออกเป็นสตรียังสาวกว่าเด็กในวัยเดียวกัน ยิ่งเนินอวบอิ่มตรงหน้าอกยิ่งใหญ่มากจนนางอึดอัดด้วยซ้ำ จนแม่นมเฉินต้องหาช่างตัดตู้โตวโดยเฉพาะให้นางใส่ ทั้งยังเป็นความลับ เพราะเรื่องพวกนี้มักชอบเอาไปนินทากันระหว่างสตรีในจวนต่าง ๆ

นางที่ตอนเป็นเหม่ยหลานฟางเรียกร้องแต่ออกไปเที่ยวเล่นสนุก แต่นางในร่างจางจื่ออี้กลับเป็นหนอนหนังสือ ตั้งใจอ่านเขียนเรียนคัดอักษรโคลงกลอนแตกฉาน เดินหมากดีดพิณล้วนแต่มากฝีมือ นางยังเป็นคู่เดินหมากให้ท่านตาทุกวัน ยิ่งเรื่องงานเรือนยิ่งไม่ขาดตกบกพร่อง เรียกได้ว่านางตั้งใจเป็นสตรีที่งดงามล่มบ้านล่มเมือง และเป็นสตรีที่มีความสามารถสูงส่ง ที่สำคัญนางศึกษาเรื่องดาราศาสตร์ดวงดาวและการวางฤกษ์ยามอีกด้วย เพื่อที่นางจะได้ไม่โดนหลอกอีก

ทว่าภายใต้ความสงบนั้น นางกลับส่ง แม่นมเฉิน ออกไปสืบข่าวลับที่ติดค้างอยู่ในใจ ข่าวเกี่ยวกับตระกูลเหม่ย... ครอบครัวของนางในชาติก่อน

วันหนึ่งในห้องอักษรที่มืดสลัวนิด ๆ จากตะวันที่เพิ่งลับขอบฟ้า แม่นมเฉินก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าขาวซีดและดวงตาที่สั่นระริก นางวางม้วนรายงานลับลงบนโต๊ะไม้พะยูงด้วยมือที่สั่นเทา

“คุณหนู... ข่าวที่ท่านให้บ่าวไปสืบเรื่องตระกูลเหม่ย... บ่าวได้ความมาแล้วเจ้าค่ะ”

จางจื่ออี้วางพู่กันในมือลง ความรู้สึกสังหรณ์ใจบางอย่างแล่นพล่านไปทั่วสันหลัง “ว่ามา...”

“ตระกูลเหม่ย... พินาศสิ้นแล้วเจ้าค่ะ” แม่นมเฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงน่ากลัวระคนสยดสยอง

“หลังจากที่คุณหนูเหม่ยหายไปไม่นาน มีรายงานว่าระหว่างที่นายท่านเหม่ยและฮูหยินเดินทางไปไหว้พระที่นอกเมืองเพื่อขอพรให้พบกับบุตรสาว กลับถูกกลุ่มโจรป่ารุมฆ่าตายอย่างอนาถ...ส่วนคุณชายใหญ่เหม่ย แม้จะสอบได้ตำแหน่งทั่นฮวา ทว่ากลับถูกส่งไปรับตำแหน่งนายอำเภอเล็ก ๆ ที่ชายแดนใต้ และระหว่างเดินทาง... ก็ถูกกลุ่มโจรดักสังหารตายยกขบวน ไม่เว้นแม้แต่บ่าวไพร่ในจวนตระกูลเหม่ยที่กระจัดกระจายไป ก็มีข่าวว่าล้มตายด้วยโรคระบาดและอุบัติเหตุจนหมดสิ้นเจ้าค่ะ”

ถ้วยน้ำชาในมือจางจื่ออี้ร่วงหล่นแตกกระจาย จิตวิญญาณของเหม่ยหลานฟางสั่นสะท้านด้วยแรงโทสะที่พวยพุ่งขึ้นมากอีกครั้ง

 โจรป่ารึ? โจรดักฆ่ายกขบวนรึ? ครอบครัวของนางเป็นตระกูลขุนนางที่จัดว่าสำคัญครอบครัวหนึ่ง พี่ชายของนางเป็นถึงทั่นฮวาที่มีอนาคตไกล เหตุใดโศกนาฏกรรมเหล่านี้ถึงได้เกิดขึ้นพร้อมกันราวกับจงใจเช่นนี้!

ที่สำคัญเรื่องต่าง ๆ ปิดเงียบไม่พอ ทางการยังไม่สืบหาความจริงอีกด้วย ยิ่งเมื่ออ่านไปแล้วนางแทบอยากไปตีกลองร้องทุกข์

“ใคร... ใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้” นางเค้นเสียงถามผ่านไรฟันทั้งระงับโทสะที่กักเก็บไว้สุดกำลัง

“ยังไม่มีหลักฐานแน่ชัดเจ้าค่ะคุณหนู” แม่นมเฉินก้มหน้าลงต่ำ ก่อนเอ่ยต่อ

 “ตระกูลชิงที่คุณหนูให้จับตามอง ตอนนี้ชิงต้าเหรินซื่อจื่อตระกูลชิงกั๋วกง ยามนี้ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นขุนนางขั้นสามในราชสำนัก และเพิ่งจะเข้าพิธีมงคลสมรสกับคุณหนูรองจากตระกูลอู่โหวเจ้าค่ะ และไม่มีใครเคยเอ่ยว่าซื่อจื่อเคยแต่งงานมาก่อน”

ดวงตาของจางจื่ออี้แดงก่ำด้วยความอาฆาต แววตาที่เคยนิ่งสงบดุจผิวน้ำบัดนี้กลับกลายเป็นเปลวเพลิงที่พร้อมจะเผาไหม้ทุกอย่าง

พวกตระกูลชิง... เจ้าช่างเลือดเย็นนัก! 

นางเข้าใจทุกอย่างแล้ว... การที่นางถูกขังอยู่ในเรือนหลังไม่ให้รับรู้ข่าวสาร การที่ครอบครัวของนางถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก และการที่เขากลับไปเสวยสุขกับอำนาจใหม่และแต่งสตรีในตระกูลอู่โหวเข้ามา ทุกอย่างมันคือแผนการอำมหิตที่เตรียมการไว้เพื่อกำจัดเสี้ยนหนามของตระกูลชิง!

ชะตามังกรของข้าถูกเจ้าแย่งชิงไป... ชีวิตครอบครัวข้าถูกเจ้าสังหารจนดับสูญ

 ส่วนพวกตระกูลชิงมีแต่ความรุ่งเรือง แต่ไม่เป็นไรข้ารอได้...ข้ารอวันที่จะกลับไปเอาคืนได้เสมอ...เสพสุขกันให้สมใจเล่า...ตอนที่ตกต่ำอย่าได้ร้องขอชีวิต