MasukShare
11
Tanggal publikasi:
2026-11-10 22:08:43“ข้าจะไม่ใช้อำนาจโดยไร้หลักฐาน”
“ข้อสอง หากต้องนำเอกสารต้นฉบับไปตรวจสอบ ขอให้มีบันทึกรับมอบอย่างเป็นทางการ เพื่อป้องกันเอกสารสูญหายหรือถูกเปลี่ยนแปลง”
“สมควร”
“ส่วนข้อสาม หากพระองค์พบหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับการยักย้ายสินเดิมของมารดาหม่อมฉัน ขอให้แจ้งให้หม่อมฉันทราบในส่วนที่เปิดเผยได้ โดยไม่กระทบต่อการสอบสวนเพคะ”
เซียวจิ่งเหยียนมองนางอย่างพิจารณา
“เจ้าคิดรอบคอบดี”
“หม่อมฉันเพียงไม่อยากเสียเปรียบเพคะ”
“แล้วหากข้าไม่ตกลง”
ชิงหลันยิ้มหวาน
“หม่อมฉันก็จะตรวจสอบต่อด้วยตนเอง ส่วนพระองค์คงต้องหาหลักฐานจากทางอื่น”
หานจื่อเฉินแทบกลั้นหายใจ แต่เซียวจิ่งเหยียนกลับหัวเราะออกมา
“เจ้าช่างไม่เกรงใจข้าเลย”
“หม่อมฉันเกรงพระองค์เพคะ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะยอมเสียเปรียบ”
“ตกลง”
ชิงหลันเลิกคิ้วเล็กน้อย
“พระองค์ตกลงจริงหรือเพคะ”
“ข้าตกลงในสิ่งที่ทำได้ตามกฎหมาย แต่หากพบความผิดจริง ข้าก็ไม่อาจละเว้นการสอบสวนเพียงเพราะเป็นทรัพย์สินของมารดาเจ้า”
ชิงหลันพยักหน้า
“หม่อมฉันเข้าใจเพคะ”
“เช่นนั้นเราก็เริ่มกันได้”
ชิงหลันหยิบสำเนาเอกสารบางส่วนออกมาวางบนโต๊ะ
“นี่คือรายการจ่ายเงินให้สำนักการค้าหย่งอันที่หม่อมฉันพบวันนี้เพคะ”
เซียวจิ่งเหยียนรับไปตรวจ
“จำนวนเงินสูงไม่น้อย”
“และไม่มีหลักฐานรับสินค้าสอดคล้องกันเพคะ”
หานจื่อเฉินขยับเข้ามาดู
“ท่านอ๋อง สำนักการค้าหย่งอันเป็นหนึ่งในสำนักการค้าที่กระหม่อมกำลังตรวจสอบพ่ะย่ะค่ะ”
เซียวจิ่งเหยียนพยักหน้า
“ข้าทราบ”
ชิงหลันมองทั้งสอง
“หมายความว่าสำนักการค้าแห่งนี้มีปัญหาจริงหรือเพคะ?”
“มีข้อสงสัยหลายประการ” เซียวจิ่งเหยียนตอบ “แต่ยังต้องหาหลักฐานเพิ่มเติม”
“แล้วเฉินกั๋วจงเล่าเพคะ”
เซียวจิ่งเหยียนเงยหน้าขึ้นทันที
“เจ้าพบชื่อนี้ด้วยหรือ”
ชิงหลันพยักหน้า
“ปรากฏในเอกสารบางฉบับ แต่หม่อมฉันยังไม่ทราบว่าเกี่ยวข้องอย่างไร”
เซียวจิ่งเหยียนมองนางนิ่ง
“เจ้าระวังตัวไว้ให้ดี”
“เพราะเหตุใดเพคะ”
“เพราะคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อาจมีอำนาจมากกว่าที่เจ้าคิด” ชิงหลันยิ้มบาง ๆ
“หม่อมฉันก็คิดเช่นนั้นเพคะ”
“แล้วเจ้ายังจะตรวจต่อ”
“แน่นอนเพคะ”
“ไม่กลัวหรือ”
ชิงหลันเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบตรง ๆ
“กลัวเพคะ”
เซียวจิ่งเหยียนเลิกคิ้วเล็กน้อย
“แต่ความกลัวไม่ใช่เหตุผลให้หม่อมฉันยอมแพ้”
นางมองเอกสารบนโต๊ะ
“ทรัพย์สินเหล่านี้เป็นสิ่งที่มารดาทิ้งไว้ให้ หากหม่อมฉันไม่ปกป้อง แล้วจะให้ผู้ใดปกป้องเล่าเพคะ”
เซียวจิ่งเหยียนมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างชื่นชม
“เจ้าช่างแตกต่างจากที่ข้าเคยได้ยินมา”
“ข่าวลือกล่าวว่าหม่อมฉันเป็นเช่นไรหรือเพคะ”
“อ่อนหวาน เรียบร้อย ไม่ชอบมีเรื่องกับผู้ใด”
ชิงหลันหัวเราะเบา ๆ
“ก็ไม่ผิดทั้งหมดเพคะ”
“อย่างไร”
“หม่อมฉันไม่ชอบมีเรื่องกับผู้ใดจริง ๆ”
นางยิ้มหวาน
“แต่หากมีคนมาหาเรื่องก่อน หม่อมฉันก็ไม่คิดปล่อยผ่าน”
เซียวจิ่งเหยียนหัวเราะอย่างพึงพอใจ
“ข้าเริ่มเข้าใจแล้ว”
“เข้าใจสิ่งใดเพคะ”
“เหตุใดคนในจวนเสนาบดีจึงปวดหัวเพราะเจ้า”
ชิงหลันยิ้มกว้างขึ้น
“หม่อมฉันยังทำให้พวกเขาปวดหัวได้มากกว่านี้อีกเพคะ”
“เช่นนั้นข้าคงต้องรอดู”
เมื่อการพูดคุยสิ้นสุดลง เซียวจิ่งเหยียนจึงลุกขึ้น
“ข้าจะให้หานจื่อเฉินตรวจสอบข้อมูลที่เกี่ยวข้องต่อ หากพบสิ่งใดที่เปิดเผยได้ จะส่งข่าวให้เจ้า”
“ขอบพระทัยเพคะ”
“ส่วนเจ้า อย่าประมาท”
“หม่อมฉันระวังตัวอยู่แล้วเพคะ”
“หากมีเรื่องเกินกำลัง จงบอกข้า”
ชิงหลันย่อกายคารวะ
“ขอบพระทัยเพคะ แต่หากหม่อมฉันจัดการได้เอง ก็ขอให้พระองค์ปล่อยให้หม่อมฉันจัดการ”
เซียวจิ่งเหยียนยิ้ม
“ตกลง”
ก่อนออกจากห้อง เขาหันกลับมามองนางอีกครั้ง
“เสิ่นชิงหลัน”
“เพคะ”
“ข้าจะรอดูว่าเจ้าจะเดินหมากต่อไปอย่างไร”
ชิงหลันยิ้มอ่อนหวาน
“เช่นนั้นพระองค์ก็คอยดูให้ดีนะเพคะ”
เมื่อเซียวจิ่งเหยียนจากไป เถาเถาก็รีบเข้ามาหาเจ้านาย
“คุณหนู! ท่านกล้าต่อรองกับฉินอ๋องถึงเพียงนั้นเลยหรือเจ้าคะ!”
“แล้วอย่างไร”
“นั่นฉินอ๋องเชียวนะเจ้าคะ!”
ชิงหลันหัวเราะ
“ข้ารู้ว่าเขาเป็นใคร”
“แต่ท่านไม่กลัวเลยหรือ”
“กลัวสิ”
“แล้วเหตุใด...”
“เพราะหากข้าไม่พูดเงื่อนไขให้ชัดตั้งแต่แรก วันหน้าก็อาจไม่มีโอกาสพูดอีก”
เถาเถาพยักหน้าอย่างเข้าใจ
“จริงด้วยเจ้าค่ะ”
ชิงหลันหันกลับไปมองกองเอกสาร
“เอาละ เรามีงานต้องทำอีกมาก”
ช่วงบ่าย หลี่จงนำเอกสารอีกชุดหนึ่งมาให้ชิงหลันตรวจสอบ
“คุณหนูรอง บ่าวพบสิ่งนี้ในหีบเอกสารขอรับ”
ชิงหลันรับมาเปิดดูเป็นบันทึกการจ่ายเงินหลายรายการ มีตรารับรองของเฉียนฟู่ และบางรายการระบุว่าจ่ายให้ผู้ดูแลทรัพย์สินของหลิวซื่อ
นางนำมาเทียบกับบัญชีร้าน จำนวนเงินบางส่วนตรงกับรายการที่หายไปอย่างน่าสงสัย
เถาเถารีบถาม
“คุณหนู เช่นนี้ก็แปลว่าฮูหยินขโมยเงินใช่หรือไม่เจ้าคะ”
“ยังสรุปไม่ได้” ชิงหลันตอบทันที
“ต้องตรวจว่าผู้รับเงินจริงเป็นใคร และเงินถูกนำไปใช้เพื่อสิ่งใด”
“แล้วเราจะทำอย่างไรต่อเจ้าคะ”
“ให้ท่านลุงหลี่รวบรวมหลักฐานเพิ่มเติม ส่วนเอกสารเหล่านี้ต้องทำสำเนาเก็บไว้ต่างสถานที่”
หลี่จงพยักหน้า
“บ่าวจะจัดการให้เรียบร้อยขอรับ”
ชิงหลันหันไปหาเถาเถา
“เจ้าช่วยส่งข้อความกลับจวนให้ข้าด้วย”
“ข้อความว่าอย่างไรเจ้าคะ”
ชิงหลันหยิบพู่กันขึ้นมาเขียนลงบนกระดาษ
Bab terbaru
ข้าคือดอกบัวดำ 67
เขาพยักหน้า“ดีแล้ว”ชิงหลันยิ้มบาง ๆ“ท่านพ่อไม่ต้องเป็นห่วงข้านะเจ้าคะ”“ข้ารู้”เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนกล่าว“หากวันใดเจ้าต้องการกลับมาเยี่ยมจวนเสนาบดี ที่นี่ยังคงเป็นบ้านของเจ้าเสมอ”ชิงหลันมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง“ขอบคุณเจ้าค่ะ ท่านพ่อ”เสิ่นเหวินจงยิ้ม ก่อนถอยออกไปเพื่อให้บุตรสาวเตรียมตัวต่อเถาเถาช่วยปักเครื่องประดับของหลินหว่านอี๋ลงบนมวยผมเจ้าสาว“คุณหนู อดีตฮูหยินต้องดีใจมากแน่เจ้าค่ะ”ชิงหลันมองเงาสะท้อนของตนในกระจก“ข้าก็หวังเช่นนั้น”นางยิ้มบาง ๆ“ท่านแม่ วันนี้ข้ามีความสุขแล้วนะเจ้าคะ”พิธีสมรสจัดขึ้นอย่างสมเกียรติ ณ ตำหนักฉินอ๋องเสียงดนตรีมงคลดังคลอไปทั่วลานกว้าง แขกเหรื่อจากตระกูลขุนนางและผู้มีเกียรติต่างมาร่วมแสดงความยินดีเซียวจิ่งเหยียนในชุดเจ้าบ่าวสีแดงเข้มยืนรอรับเจ้าสาวด้วยสีหน้าเปี่ยมสุขเมื่อชิงหลันก้าวเข้ามา เขาก็ยื่นมือไปรับนางอย่างอ่อนโยนพิธีดำเนินไปตามธรรมเนียม ทั้งสองคำนับฟ้าดิน คำนับผู้ใหญ่ และคำนับกันและกันต่อหน้าสักขีพยานหลังพิธี ชิงหลันถูกพาไปยังห้องหอไม่นาน เซียวจิ่งเหยียนก็เดินเข้ามาเขาหยุดยืนตรงหน้านาง ก่อนค่อย ๆ เปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออกเมื่อเห็นใบหน
ข้าคือดอกบัวดำ 66
“พ่ะย่ะค่ะ”“ข้าได้ยินเรื่องความสามารถของนางมามาก ทั้งยังทราบว่านางช่วยรวบรวมหลักฐานสำคัญในคดีครั้งนี้”“นางเป็นสตรีที่ฉลาดและกล้าหาญพ่ะย่ะค่ะ”ฮ่องเต้ทรงแย้มพระโอษฐ์“ดูเหมือนเจ้าจะชื่นชมนางมาก”“มากพ่ะย่ะค่ะ”“แล้วนางตกลงจะแต่งงานกับเจ้าหรือยัง”เซียวจิ่งเหยียนชะงักเล็กน้อย“กระหม่อมกำลังจะไปถามนางพ่ะย่ะค่ะ”ฮ่องเต้ทรงพระสรวลทันที“เจ้ามาขอพระราชทานสมรสทั้งที่ยังไม่ได้ถามความสมัครใจของนางหรือ”“กระหม่อมเพียงมาขอความเห็นชอบจากเสด็จพี่ก่อนพ่ะย่ะค่ะ”“เช่นนั้นก็ไปถามนางให้เรียบร้อยก่อน”“พ่ะย่ะค่ะ”“ข้าไม่อยากให้พระอนุชาของข้ากลับมาบอกว่าถูกคุณหนูเสิ่นปฏิเสธต่อหน้าคนทั้งเมือง”เซียวจิ่งเหยียนหัวเราะ“กระหม่อมจะพยายามไม่ให้เกิดเรื่องเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ”“ดี หากนางตกลง ข้าจะพระราชทานสมรสให้”“ขอบพระทัยเสด็จพี่พ่ะย่ะค่ะ”วันต่อมา เซียวจิ่งเหยียนเดินทางมาหาชิงหลันที่จวนเสนาบดีนางกำลังนั่งอ่านบัญชีอยู่ในศาลาสวนดอกเหมย เมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาพร้อมกล่องขนมก็หัวเราะ“ท่านอ๋อง พระองค์ทรงคิดจะใช้ขนมดอกกุ้ยฮวาซื้อใจหม่อมฉันไปอีกนานเพียงใดเพคะ”“จนกว่าเจ้าจะยอมรับข้า”“แล้วหากหม่อมฉันไม่ยอมเล่าเพคะ”
ข้าคือดอกบัวดำ 65
เสียงหัวเราะของทั้งสองทำให้บรรยากาศภายในร้านกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งในวันเดียวกัน ชิงหลันยังได้รับรายงานผลการพิจารณาคดีของผู้เกี่ยวข้องรายอื่นเฉียนฟู่ต้องรับผิดในส่วนที่ตนมีส่วนทำบัญชีเท็จ แต่การให้ความร่วมมือกับทางการได้รับการพิจารณาประกอบโทษ หลังพ้นโทษเขาไม่ได้กลับมาดำรงตำแหน่งผู้จัดการร้านอีกเหอคังได้รับโทษจากการร่วมทำบัญชีเท็จ โดยคำให้การที่ช่วยเปิดเผยเส้นทางเงินได้รับการพิจารณาเช่นกันจ้าวซานและอาหลิวถูกพิจารณาความรับผิดตามสิ่งที่แต่ละคนกระทำและรู้เห็น ไม่ได้ถูกลงโทษเท่ากันเพียงเพราะเคยทำงานให้คนของเฉินกั๋วจงส่วนอาหย่งซึ่งถูกจับจากเหตุพยายามลักขโมยหีบเอกสาร ได้ให้ความร่วมมือกับทางการและเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับผู้บงการ จึงได้รับการพิจารณาลดหย่อนโทษตามความเหมาะสม ก่อนกลับไปใช้ชีวิตตามปกติหลังพ้นโทษผู้ที่เกี่ยวข้องกับการส่งจดหมายข่มขู่และพยายามลักพาตัวอาเหมยก็ถูกดำเนินคดีตามหลักฐานที่ตรวจพบเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย ชิงหลันจึงเรียกอาเหมยมาพบอดีตสาวใช้เดินเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นเต้น“คุณหนูเรียกบ่าวหรือเจ้าคะ”“ใช่ นั่งก่อนเถิด”“บ่าวไม่กล้าเจ้าค่ะ”“เช่นนั้นก็ตามใจ”ชิงหลันยื่นซองเงิ
ข้าคือดอกบัวดำ 64
ทางการจึงพิพากษาให้จำคุกตามบทลงโทษของแคว้น พร้อมสั่งให้คืนทรัพย์สินที่ยักย้ายไปทั้งหมดเมื่อคำตัดสินออกมา เสิ่นเหวินจงจึงเดินทางไปพบหลิวซื่อเป็นครั้งสุดท้ายหญิงวัยกลางคนที่เคยแต่งกายหรูหรา บัดนี้นั่งอยู่ในห้องควบคุมตัวด้วยอาภรณ์เรียบง่าย ใบหน้าซีดเซียวไร้เครื่องประทินโฉมทันทีที่เห็นสามี นางก็รีบลุกขึ้น“ท่านพี่! ท่านมาช่วยข้าแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ”เสิ่นเหวินจงมองนางนิ่ง“ข้ามาแจ้งเรื่องหนึ่ง”“เรื่องใดเจ้าคะ”“ข้าได้ดำเนินการหย่าขาดจากเจ้าแล้ว”หลิวซื่อเบิกตากว้าง“ท่านว่าอย่างไรนะ!”“เอกสารได้รับการรับรองแล้ว ต่อจากนี้เจ้าจะไม่มีอำนาจจัดการเรื่องใดภายในจวนเสิ่นอีก”“ท่านพี่!” นางร้องเสียงหลง “ข้าอยู่กับท่านมาหลายปี ท่านจะทอดทิ้งข้าเช่นนี้จริงหรือ!”“ข้าไม่ได้ทอดทิ้งเจ้าเพราะเจ้าตกต่ำ แต่เพราะสิ่งที่เจ้าทำ”“ข้าทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว!”“ด้วยการยักย้ายสินเดิมของหว่านอี๋หรือ ด้วยการขับไล่คนที่พยายามช่วยชีวิตนาง หรือด้วยการปล่อยให้ชิงหลันถูกกลั่นแกล้ง”หลิวซื่อชะงัก“ข้า…”“ข้าเองก็มีความผิดที่ปล่อยให้เรื่องเหล่านี้เกิดขึ้น แต่ความผิดของข้าไม่อาจทำให้การกระทำของเจ้ากลายเป็นสิ่งถูกต้อง”
ข้าคือดอกบัวดำ 63
“ค่าตอบแทนจำนวนมากในช่วงเดียวกับที่หลินหว่านอี๋ได้รับยาชุดใหม่หรือ”“เรื่องนั้น…”“แล้วเหตุใดหลังนางเสียชีวิต จึงมีคำสั่งให้ทำลายเอกสารบางส่วนของสำนักการค้าหย่งอัน”เฉินกั๋วจงหน้าซีดลงอีกเซียวจิ่งเหยียนมองเขานิ่ง“เจ้าสั่งให้เฉินฝูหยุดการตรวจสอบบัญชีของหลินหว่านอี๋จริงหรือไม่”“จริงพ่ะย่ะค่ะ แต่กระหม่อมไม่ได้สั่งให้ฆ่านาง!”“แล้วเจ้าสั่งว่าอย่างไร”เฉินกั๋วจงกำมือแน่น“กระหม่อมเพียงบอกว่าอย่าให้นางยุ่งเรื่องบัญชีอีก”“ด้วยวิธีใด”“กระหม่อมไม่ได้ระบุ…”“แต่เมื่อเฉินฝูรายงานว่าจะใช้ยาเพื่อทำให้นางอ่อนแรง เจ้าก็ไม่ได้ห้าม”เฉินกั๋วจงเงียบไปหานจื่อเฉินจึงนำคำให้การของเฉินฝูวางตรงหน้า“เฉินฝูให้การว่าเขาเคยรายงานเรื่องยาต่อท่าน และท่านตอบเพียงว่าให้จัดการให้เรียบร้อย นอกจากนี้ เจ้าหน้าที่ยังตรวจพบหลักฐานการจ่ายเงินให้เฉินฝูหลังจากเขารายงานผลการดำเนินการแล้ว ท่านจะอธิบายเรื่องนี้อย่างไร”“มันโกหก!”“เช่นนั้นเหตุใดท่านจึงจ่ายเงินให้เขาหลังจากเรื่องสำเร็จ”เฉินกั๋วจงอ้าปาก แต่กลับไม่มีคำตอบเซียวจิ่งเหยียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบ“เจ้ามีสิทธิ์ปฏิเสธ แต่หลักฐานทั้งหมดจะถูกส่งให้ผู้พิพากษาพิจาร
ข้าคือดอกบัวดำ 62
ชิงหลันนิ่งคิด“หม่อมฉันอยากดูแลร้านจิ่นซิ่วให้กลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง แล้วก็จัดการสินเดิมของท่านแม่ให้เรียบร้อย”“เท่านั้นหรือ”“ยังมีอีกเพคะ”“ว่ามา”“หม่อมฉันอยากใช้ชีวิตอย่างสงบ ไม่ต้องคอยระวังว่าจะมีใครวางแผนทำร้าย ไม่ต้องตื่นขึ้นมาแล้วคิดว่าวันนี้ต้องรับมือกับผู้ใด”เซียวจิ่งเหยียนพยักหน้า“เป็นความปรารถนาที่ดี”“แล้วพระองค์เล่าเพคะ”“ข้าหรือ”“เมื่อเรื่องทั้งหมดจบลง พระองค์อยากทำสิ่งใด”เขามองนางนิ่ง ก่อนตอบ“ข้าอยากอยู่กับคนผู้หนึ่ง”ชิงหลันเลิกคิ้ว“ผู้ใดหรือเพคะ”“สตรีที่ชอบทำให้ข้าปวดหัว”นางหัวเราะ“ฟังดูเป็นสตรีที่ไม่น่าคบหานะเพคะ”“นางดื้อรั้น ชอบโต้เถียง และไม่เคยยอมแพ้ผู้ใดง่าย ๆ”“ยิ่งฟังยิ่งไม่น่าคบหาเพคะ”“แต่ข้ากลับชอบนางมาก”ชิงหลันชะงักเล็กน้อยเซียวจิ่งเหยียนยิ้ม“เจ้าคิดว่าข้าควรทำอย่างไรดี”นางแสร้งครุ่นคิด“หากเป็นเช่นนั้น พระองค์ก็คงต้องอดทนมากหน่อยเพคะ”“ข้าอดทนได้”“นางอาจทำให้พระองค์เหนื่อย”“ข้าไม่กลัว”“นางอาจไม่ใช่สตรีเรียบร้อยอย่างที่คนอื่นคาดหวัง”“ข้าก็ไม่เคยต้องการสตรีเช่นนั้น”ชิงหลันเงยหน้าสบตาเขา“แล้วพระองค์ต้องการสตรีเช่นไรเพคะ”เซียวจิ่งเหยีย
Anda juga akan menyukai
ม่านหมอก
นิยายของเนม122.0K Dibacaในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ70.5K Dibacaแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน
ลานิรินน์203.8K Dibacaถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.8K Dibacaเพลิงอัครา (Set รักไม่ผิด)
MOONY MAY35 Dibacaพราก
วรศิษฏ์100 Dibacaเพียงเศษเสี้ยวของหัวใจ
โกลัญญา13 DibacaAvenge แผนแค้นทวงคืน
SUNISAYOK220 Dibaca
