Se connecterPartager
9
Date de publication:
2026-11-10 22:05:49เฉียนฟู่เริ่มมีเหงื่อผุดบนหน้าผาก
“เรื่องนี้...”
“ผิดพลาดอีกแล้วหรือ”
ชิงหลันยิ้มบาง ๆ
“ร้านผ้าจิ่นซิ่วช่างน่าสงสารจริง ๆ ตัวเลขผิดพลาดทีไร เงินของร้านก็หายไปทุกครั้ง”
หลี่จงอดพยักหน้าไม่ได้
“คุณหนูรอง ยังมีรายการอีกหลายแห่งที่จำนวนเงินไม่ตรงกันขอรับ”
“ข้าทราบแล้ว”
ชิงหลันหันไปหาเฉียนฟู่
“ข้าให้โอกาสเจ้าอธิบาย”
“บ่าวไม่ทราบจริง ๆ ขอรับ เรื่องบัญชีเป็นหน้าที่ของเสมียน!”
“เช่นนั้นเรียกเสมียนมา” ไม่นาน เสมียนวัยหนุ่มก็ถูกพาเข้ามา ชิงหลันถามอย่างตรงไปตรงมา
“ตัวเลขในบัญชีเหล่านี้ใครเป็นคนกำหนด”
เสมียนเหลือบมองเฉียนฟู่
“บ่าว...”
“ตอบตามจริง ข้าไม่ได้ถามว่าเจ้าคิดว่าผู้ใดทำผิด”
เสมียนกลืนน้ำลาย
“ผู้จัดการเฉียนเป็นคนส่งรายการให้บ่าวลงบัญชีขอรับ”
เฉียนฟู่ตวาดทันที
“เจ้าพูดอะไร!”
ชิงหลันหันขวับ
“ข้าถามเขา ไม่ได้ถามเจ้า”
“คุณหนูรอง”
“หากเจ้าบริสุทธิ์ จะกลัวคำตอบของเขาทำไม?”
เฉียนฟู่จำต้องเงียบ ชิงหลันหันกลับไปหาเสมียน
“เจ้ามีเอกสารที่ได้รับจากผู้จัดการเฉียนหรือไม่”
“มีบางส่วนขอรับ”
“นำมาให้ข้าตรวจ”
“ขอรับ” ชิงหลันพยักหน้า
“ดี ข้าจะตรวจตามหลักฐาน ไม่กล่าวโทษผู้ใดเพียงเพราะคำพูดฝ่ายเดียว”
นางหันไปหาเฉียนฟู่อีกครั้ง
“ส่วนเจ้า อย่าเพิ่งรีบร้อนโยนความผิดให้ลูกน้อง”
เฉียนฟู่ก้มหน้าลง
“ขอรับ”
ชิงหลันพลิกบัญชีต่อ ก่อนพบชื่อที่คุ้นตา
สำนักการค้าหย่งอัน… นางหยุดอ่าน
“รายการนี้จ่ายเงินให้สำนักการค้าหย่งอันสองร้อยตำลึง เป็นค่าอะไร”
เฉียนฟู่รีบตอบ
“ค่าขนส่งสินค้าขอรับ”
“สินค้าใด”
“ผ้าไหมขอรับ”
“จำนวนเท่าใด”
“เอ่อ...”
“ส่งไปที่ใด?”
“เรื่องนี้บ่าวจำไม่ได้ขอรับ”
ชิงหลันปิดสมุดบัญชีดังพับ
“เฉียนฟู่ เจ้าเป็นผู้จัดการร้าน แต่จำไม่ได้ว่าจ่ายเงินสองร้อยตำลึงเพื่อขนส่งสินค้าใด”
“บ่าวต้องตรวจเอกสารก่อนขอรับ”
“เช่นนั้นก็ไปหาเอกสารมา”
เฉียนฟู่หน้าเสีย ชิงหลันยิ้มเย็น
“ข้ามีเวลาทั้งวัน”
ขณะการตรวจบัญชีกำลังดำเนินไป คนสนิทของหลิวซื่อก็เดินทางมาถึงร้าน
ชายผู้นั้นก้าวเข้ามาอย่างเร่งรีบ ก่อนกล่าวเสียงแข็ง
“คุณหนูรอง ฮูหยินมีคำสั่งให้หยุดตรวจบัญชีเดี๋ยวนี้ขอรับ!”
ชิงหลันเงยหน้าขึ้นช้า ๆ
“เหตุใด”
“ฮูหยินกล่าวว่าเรื่องบัญชีเป็นหน้าที่ของผู้ดูแลกิจการ คุณหนูรองไม่ควรเข้ามายุ่งเกี่ยว”
“แล้วหนังสืออนุญาตจากท่านพ่อล่ะ”
“เรื่องนั้น...”
“เจ้ามีหนังสือจากท่านพ่อให้ยกเลิกคำสั่งเดิมหรือไม่”
“ไม่มีขอรับ”
“เช่นนั้นข้าก็จะตรวจต่อ” ชายผู้นั้นขมวดคิ้ว
“แต่ฮูหยิน...”
“กลับไปบอกหลิวซื่อว่า หากนางไม่พอใจ ก็เชิญไปขอให้ท่านพ่อออกคำสั่งใหม่”
ชิงหลันชี้ไปยังหนังสือบนโต๊ะ
“ตราบใดที่คำสั่งนี้ยังมีผล ข้าจะตรวจบัญชีจนกว่าจะเสร็จ”
“คุณหนูรอง ท่านทำเช่นนี้จะทำให้ฮูหยินไม่พอใจนะขอรับ” ชิงหลันหัวเราะเบา ๆ
“แล้วเจ้าคิดว่าข้ากำลังพยายามทำให้นางพอใจอยู่หรือ” ชายผู้นั้นอึ้งไปทันที เถาเถารีบหันหน้าหนีเพื่อกลั้นหัวเราะ ชิงหลันกล่าวต่อ
“หากไม่มีธุระอื่นก็กลับไปเสีย อย่ามาขัดขวางการทำงานของข้า”
“แต่...”
“หรือเจ้าต้องการให้ข้าจดชื่อเจ้าไว้ด้วย”
ชายผู้นั้นรีบประสานมือ
“บ่าวขอตัวขอรับ!”
เมื่ออีกฝ่ายจากไป เถาเถาก็หัวเราะออกมา
“คุณหนู วันนี้คนของฮูหยินคงต้องวิ่งกลับไปรายงานกันจนขาแทบขาดแล้วเจ้าค่ะ!”
“ปล่อยให้วิ่งไป”
ชิงหลันยกถ้วยชาขึ้นจิบ
“ยิ่งหลิวซื่อร้อนใจ นางก็ยิ่งมีโอกาสทำผิดพลาด”
ผ่านไปครู่หนึ่ง เถาเถาที่ออกไปตรวจดูด้านหลังร้านก็รีบกลับเข้ามา
“คุณหนูเจ้าคะ!”
ชิงหลันเงยหน้า
“มีอะไร”
“บ่าวเห็นลูกจ้างสองคนกำลังขนหีบไม้ออกทางประตูหลัง พวกเขาบอกว่าจะนำเอกสารเก่าไปทิ้งเจ้าค่ะ”
เฉียนฟู่ที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะสะดุ้งทันที ชิงหลันสังเกตเห็น แต่ไม่ได้แสดงอาการตกใจ
“เอกสารเก่าหรือ”
“เจ้าค่ะ”
“แล้วเหตุใดต้องนำไปทิ้งวันนี้”
“บ่าวก็สงสัยเช่นกันเจ้าค่ะ จึงให้พวกเขาหยุดรออยู่”
ชิงหลันลุกขึ้นทันที
“ไปดูกัน”
เมื่อเดินไปถึงลานหลังร้าน นางก็พบหีบไม้ใบใหญ่สองใบวางอยู่บนรถเข็น มีลูกจ้างสองคนยืนหน้าซีดอยู่ข้าง ๆ
“ใครสั่งให้ขนหีบเหล่านี้ออกไป”
ลูกจ้างทั้งสองมองหน้ากัน
“ผู้จัดการเฉียนขอรับ”
เฉียนฟู่ที่เดินตามมาถึงรีบตวาด
“เหลวไหล! ข้าสั่งให้พวกเจ้าเก็บของ ไม่ได้สั่งให้นำออกไปทิ้ง!”
ชิงหลันหันไปมองเขา
“เช่นนั้นเปิดหีบ”
เฉียนฟู่รีบขวาง
“คุณหนูรอง! ของในนั้นเป็นเพียงเอกสารเก่า ไม่มีสิ่งใดสำคัญขอรับ”
“ถ้าไม่สำคัญก็ยิ่งเปิดได้”
“แต่...”
“เถาเถา เปิด”
“เจ้าค่ะ”
เมื่อฝาหีบถูกยกขึ้น ภายในกลับเต็มไปด้วยสมุดบันทึก ใบรับเงิน และเอกสารการค้าจำนวนมาก
ชิงหลันหยิบเอกสารฉบับหนึ่งขึ้นมา
“เอกสารเก่าที่เจ้าว่า ยังมีรายการรับเงินของเดือนก่อนอยู่เลยนี่”
เฉียนฟู่หน้าซีดเผือด
“บ่าว...”
“หรือเจ้าคิดว่าเอกสารที่เพิ่งเขียนเมื่อเดือนก่อนกลายเป็นของเก่าแล้ว”
ไม่มีคำตอบ…
ชิงหลันหยิบเอกสารอีกฉบับขึ้นมาตรวจ ก่อนพบตราประทับของสำนักการค้าหย่งอัน
นางหันไปหาหลี่จง
“ท่านลุงหลี่ ช่วยตรวจดูว่าตรานี้ตรงกับเอกสารที่เราได้รับมาหรือไม่”
หลี่จงรับไปพิจารณา
“ลักษณะคล้ายกันมากขอรับ แต่ต้องตรวจเทียบให้ละเอียดอีกครั้ง”
Dernier chapitre
ข้าคือดอกบัวดำ 67
เขาพยักหน้า“ดีแล้ว”ชิงหลันยิ้มบาง ๆ“ท่านพ่อไม่ต้องเป็นห่วงข้านะเจ้าคะ”“ข้ารู้”เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนกล่าว“หากวันใดเจ้าต้องการกลับมาเยี่ยมจวนเสนาบดี ที่นี่ยังคงเป็นบ้านของเจ้าเสมอ”ชิงหลันมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง“ขอบคุณเจ้าค่ะ ท่านพ่อ”เสิ่นเหวินจงยิ้ม ก่อนถอยออกไปเพื่อให้บุตรสาวเตรียมตัวต่อเถาเถาช่วยปักเครื่องประดับของหลินหว่านอี๋ลงบนมวยผมเจ้าสาว“คุณหนู อดีตฮูหยินต้องดีใจมากแน่เจ้าค่ะ”ชิงหลันมองเงาสะท้อนของตนในกระจก“ข้าก็หวังเช่นนั้น”นางยิ้มบาง ๆ“ท่านแม่ วันนี้ข้ามีความสุขแล้วนะเจ้าคะ”พิธีสมรสจัดขึ้นอย่างสมเกียรติ ณ ตำหนักฉินอ๋องเสียงดนตรีมงคลดังคลอไปทั่วลานกว้าง แขกเหรื่อจากตระกูลขุนนางและผู้มีเกียรติต่างมาร่วมแสดงความยินดีเซียวจิ่งเหยียนในชุดเจ้าบ่าวสีแดงเข้มยืนรอรับเจ้าสาวด้วยสีหน้าเปี่ยมสุขเมื่อชิงหลันก้าวเข้ามา เขาก็ยื่นมือไปรับนางอย่างอ่อนโยนพิธีดำเนินไปตามธรรมเนียม ทั้งสองคำนับฟ้าดิน คำนับผู้ใหญ่ และคำนับกันและกันต่อหน้าสักขีพยานหลังพิธี ชิงหลันถูกพาไปยังห้องหอไม่นาน เซียวจิ่งเหยียนก็เดินเข้ามาเขาหยุดยืนตรงหน้านาง ก่อนค่อย ๆ เปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออกเมื่อเห็นใบหน
ข้าคือดอกบัวดำ 66
“พ่ะย่ะค่ะ”“ข้าได้ยินเรื่องความสามารถของนางมามาก ทั้งยังทราบว่านางช่วยรวบรวมหลักฐานสำคัญในคดีครั้งนี้”“นางเป็นสตรีที่ฉลาดและกล้าหาญพ่ะย่ะค่ะ”ฮ่องเต้ทรงแย้มพระโอษฐ์“ดูเหมือนเจ้าจะชื่นชมนางมาก”“มากพ่ะย่ะค่ะ”“แล้วนางตกลงจะแต่งงานกับเจ้าหรือยัง”เซียวจิ่งเหยียนชะงักเล็กน้อย“กระหม่อมกำลังจะไปถามนางพ่ะย่ะค่ะ”ฮ่องเต้ทรงพระสรวลทันที“เจ้ามาขอพระราชทานสมรสทั้งที่ยังไม่ได้ถามความสมัครใจของนางหรือ”“กระหม่อมเพียงมาขอความเห็นชอบจากเสด็จพี่ก่อนพ่ะย่ะค่ะ”“เช่นนั้นก็ไปถามนางให้เรียบร้อยก่อน”“พ่ะย่ะค่ะ”“ข้าไม่อยากให้พระอนุชาของข้ากลับมาบอกว่าถูกคุณหนูเสิ่นปฏิเสธต่อหน้าคนทั้งเมือง”เซียวจิ่งเหยียนหัวเราะ“กระหม่อมจะพยายามไม่ให้เกิดเรื่องเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ”“ดี หากนางตกลง ข้าจะพระราชทานสมรสให้”“ขอบพระทัยเสด็จพี่พ่ะย่ะค่ะ”วันต่อมา เซียวจิ่งเหยียนเดินทางมาหาชิงหลันที่จวนเสนาบดีนางกำลังนั่งอ่านบัญชีอยู่ในศาลาสวนดอกเหมย เมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาพร้อมกล่องขนมก็หัวเราะ“ท่านอ๋อง พระองค์ทรงคิดจะใช้ขนมดอกกุ้ยฮวาซื้อใจหม่อมฉันไปอีกนานเพียงใดเพคะ”“จนกว่าเจ้าจะยอมรับข้า”“แล้วหากหม่อมฉันไม่ยอมเล่าเพคะ”
ข้าคือดอกบัวดำ 65
เสียงหัวเราะของทั้งสองทำให้บรรยากาศภายในร้านกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งในวันเดียวกัน ชิงหลันยังได้รับรายงานผลการพิจารณาคดีของผู้เกี่ยวข้องรายอื่นเฉียนฟู่ต้องรับผิดในส่วนที่ตนมีส่วนทำบัญชีเท็จ แต่การให้ความร่วมมือกับทางการได้รับการพิจารณาประกอบโทษ หลังพ้นโทษเขาไม่ได้กลับมาดำรงตำแหน่งผู้จัดการร้านอีกเหอคังได้รับโทษจากการร่วมทำบัญชีเท็จ โดยคำให้การที่ช่วยเปิดเผยเส้นทางเงินได้รับการพิจารณาเช่นกันจ้าวซานและอาหลิวถูกพิจารณาความรับผิดตามสิ่งที่แต่ละคนกระทำและรู้เห็น ไม่ได้ถูกลงโทษเท่ากันเพียงเพราะเคยทำงานให้คนของเฉินกั๋วจงส่วนอาหย่งซึ่งถูกจับจากเหตุพยายามลักขโมยหีบเอกสาร ได้ให้ความร่วมมือกับทางการและเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับผู้บงการ จึงได้รับการพิจารณาลดหย่อนโทษตามความเหมาะสม ก่อนกลับไปใช้ชีวิตตามปกติหลังพ้นโทษผู้ที่เกี่ยวข้องกับการส่งจดหมายข่มขู่และพยายามลักพาตัวอาเหมยก็ถูกดำเนินคดีตามหลักฐานที่ตรวจพบเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย ชิงหลันจึงเรียกอาเหมยมาพบอดีตสาวใช้เดินเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นเต้น“คุณหนูเรียกบ่าวหรือเจ้าคะ”“ใช่ นั่งก่อนเถิด”“บ่าวไม่กล้าเจ้าค่ะ”“เช่นนั้นก็ตามใจ”ชิงหลันยื่นซองเงิ
ข้าคือดอกบัวดำ 64
ทางการจึงพิพากษาให้จำคุกตามบทลงโทษของแคว้น พร้อมสั่งให้คืนทรัพย์สินที่ยักย้ายไปทั้งหมดเมื่อคำตัดสินออกมา เสิ่นเหวินจงจึงเดินทางไปพบหลิวซื่อเป็นครั้งสุดท้ายหญิงวัยกลางคนที่เคยแต่งกายหรูหรา บัดนี้นั่งอยู่ในห้องควบคุมตัวด้วยอาภรณ์เรียบง่าย ใบหน้าซีดเซียวไร้เครื่องประทินโฉมทันทีที่เห็นสามี นางก็รีบลุกขึ้น“ท่านพี่! ท่านมาช่วยข้าแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ”เสิ่นเหวินจงมองนางนิ่ง“ข้ามาแจ้งเรื่องหนึ่ง”“เรื่องใดเจ้าคะ”“ข้าได้ดำเนินการหย่าขาดจากเจ้าแล้ว”หลิวซื่อเบิกตากว้าง“ท่านว่าอย่างไรนะ!”“เอกสารได้รับการรับรองแล้ว ต่อจากนี้เจ้าจะไม่มีอำนาจจัดการเรื่องใดภายในจวนเสิ่นอีก”“ท่านพี่!” นางร้องเสียงหลง “ข้าอยู่กับท่านมาหลายปี ท่านจะทอดทิ้งข้าเช่นนี้จริงหรือ!”“ข้าไม่ได้ทอดทิ้งเจ้าเพราะเจ้าตกต่ำ แต่เพราะสิ่งที่เจ้าทำ”“ข้าทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว!”“ด้วยการยักย้ายสินเดิมของหว่านอี๋หรือ ด้วยการขับไล่คนที่พยายามช่วยชีวิตนาง หรือด้วยการปล่อยให้ชิงหลันถูกกลั่นแกล้ง”หลิวซื่อชะงัก“ข้า…”“ข้าเองก็มีความผิดที่ปล่อยให้เรื่องเหล่านี้เกิดขึ้น แต่ความผิดของข้าไม่อาจทำให้การกระทำของเจ้ากลายเป็นสิ่งถูกต้อง”
ข้าคือดอกบัวดำ 63
“ค่าตอบแทนจำนวนมากในช่วงเดียวกับที่หลินหว่านอี๋ได้รับยาชุดใหม่หรือ”“เรื่องนั้น…”“แล้วเหตุใดหลังนางเสียชีวิต จึงมีคำสั่งให้ทำลายเอกสารบางส่วนของสำนักการค้าหย่งอัน”เฉินกั๋วจงหน้าซีดลงอีกเซียวจิ่งเหยียนมองเขานิ่ง“เจ้าสั่งให้เฉินฝูหยุดการตรวจสอบบัญชีของหลินหว่านอี๋จริงหรือไม่”“จริงพ่ะย่ะค่ะ แต่กระหม่อมไม่ได้สั่งให้ฆ่านาง!”“แล้วเจ้าสั่งว่าอย่างไร”เฉินกั๋วจงกำมือแน่น“กระหม่อมเพียงบอกว่าอย่าให้นางยุ่งเรื่องบัญชีอีก”“ด้วยวิธีใด”“กระหม่อมไม่ได้ระบุ…”“แต่เมื่อเฉินฝูรายงานว่าจะใช้ยาเพื่อทำให้นางอ่อนแรง เจ้าก็ไม่ได้ห้าม”เฉินกั๋วจงเงียบไปหานจื่อเฉินจึงนำคำให้การของเฉินฝูวางตรงหน้า“เฉินฝูให้การว่าเขาเคยรายงานเรื่องยาต่อท่าน และท่านตอบเพียงว่าให้จัดการให้เรียบร้อย นอกจากนี้ เจ้าหน้าที่ยังตรวจพบหลักฐานการจ่ายเงินให้เฉินฝูหลังจากเขารายงานผลการดำเนินการแล้ว ท่านจะอธิบายเรื่องนี้อย่างไร”“มันโกหก!”“เช่นนั้นเหตุใดท่านจึงจ่ายเงินให้เขาหลังจากเรื่องสำเร็จ”เฉินกั๋วจงอ้าปาก แต่กลับไม่มีคำตอบเซียวจิ่งเหยียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบ“เจ้ามีสิทธิ์ปฏิเสธ แต่หลักฐานทั้งหมดจะถูกส่งให้ผู้พิพากษาพิจาร
ข้าคือดอกบัวดำ 62
ชิงหลันนิ่งคิด“หม่อมฉันอยากดูแลร้านจิ่นซิ่วให้กลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง แล้วก็จัดการสินเดิมของท่านแม่ให้เรียบร้อย”“เท่านั้นหรือ”“ยังมีอีกเพคะ”“ว่ามา”“หม่อมฉันอยากใช้ชีวิตอย่างสงบ ไม่ต้องคอยระวังว่าจะมีใครวางแผนทำร้าย ไม่ต้องตื่นขึ้นมาแล้วคิดว่าวันนี้ต้องรับมือกับผู้ใด”เซียวจิ่งเหยียนพยักหน้า“เป็นความปรารถนาที่ดี”“แล้วพระองค์เล่าเพคะ”“ข้าหรือ”“เมื่อเรื่องทั้งหมดจบลง พระองค์อยากทำสิ่งใด”เขามองนางนิ่ง ก่อนตอบ“ข้าอยากอยู่กับคนผู้หนึ่ง”ชิงหลันเลิกคิ้ว“ผู้ใดหรือเพคะ”“สตรีที่ชอบทำให้ข้าปวดหัว”นางหัวเราะ“ฟังดูเป็นสตรีที่ไม่น่าคบหานะเพคะ”“นางดื้อรั้น ชอบโต้เถียง และไม่เคยยอมแพ้ผู้ใดง่าย ๆ”“ยิ่งฟังยิ่งไม่น่าคบหาเพคะ”“แต่ข้ากลับชอบนางมาก”ชิงหลันชะงักเล็กน้อยเซียวจิ่งเหยียนยิ้ม“เจ้าคิดว่าข้าควรทำอย่างไรดี”นางแสร้งครุ่นคิด“หากเป็นเช่นนั้น พระองค์ก็คงต้องอดทนมากหน่อยเพคะ”“ข้าอดทนได้”“นางอาจทำให้พระองค์เหนื่อย”“ข้าไม่กลัว”“นางอาจไม่ใช่สตรีเรียบร้อยอย่างที่คนอื่นคาดหวัง”“ข้าก็ไม่เคยต้องการสตรีเช่นนั้น”ชิงหลันเงยหน้าสบตาเขา“แล้วพระองค์ต้องการสตรีเช่นไรเพคะ”เซียวจิ่งเหยีย
Vous vous intéresseriez aussi à
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.6K Vuesบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.8K Vuesบังเอิญเป็นผัวเธอ
กาแฟหอมกรุ่น116.9K Vuesคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.3M Vuesกว่าจะรู้ว่ารัก (อดีตสามีขอทวงคืน)
เมเจอร์_แคนิส24 Vuesกลภูริช (ซีรีส์บ้านไร่ / ภูริช VS ปลายพรรษา)
MOONY MAY40 Vuesยามความรักมอดไหม้เหลือเพียงเถ้าธุลี
เพลิงพนา1.5K Vuesหอบลูกหนีคุณสามีใจร้าย
คิมฮานึล508 Vues
