บทที่ 212 : ว่าอย่างไรนะ นางอยากดูสินเดิม เสียมารยาทจริง ๆ    

บทที่ 212 : ว่าอย่างไรนะ นางอยากดูสินเดิม เสียมารยาทจริง ๆ

ฉวีฮูหยินปรายตามองนางคล้ายดูแคลน

“สินเดิมเท่าไหร่ก็เป็นเรื่องของลูกสะใภ้ ของของนางแม่สามีอย่างข้ าจะกล้าไปแตะต้องได้อย่างไรกัน ไม่เช่นนั้นถึงถูกคนนินทา หาว่าที่บ้านไม่อบรมสั่งสอนมา ถึงขั้นกล้าไปแตะต้องสินเดิมของลูกสะใภ้ วันข้างหน้าน้องสะใภ้รองก็อย่าได้ทำเหมือนกัน ได้อับอายขายขี้หน้าคนอื่นเขาตาย”

กู่ฮูหยินบีบผ้าเช็ดหน้าในมือจนยับย่น สะบัดแขนเสื้อเดินจากไปในทันที เป็นจังหวะที่ครอบครัวของเจ้าสาว เดินผ่านประตูเข้ามาพอดี

“พวกท่านมากันแล้ว เชิญ ๆ ข้าเตรียมที่นั่งไว้ให้แล้ว”

ฉวีฮูหยินผายมือเชิญบ้านเจ้าสาว เข้าไปนั่งในห้องโถงใหญ่ของเรือน

หวงชางกับฉินซื่อค่อนข้างพูดคุยถูกคอกับฉวีฮูหยิน พวกเขาจึงช่วยกันต้อนรับแขกเหรื่อในงาน มีทั้งสหายของเซี่ยเฉินจิ่นกับเซี่ยเฉินฟู่ สหายร่วมการค้าของหวงชางที่ย้ายมาร่วมงานที่นี่ต่อ ครอบครัวของฉีเฟินเยว่นอกจากนางแล้ว ก็มีบิดามารดากับน้องชาย มาร่วมแสดงความยินดีด้วย

“ขุนนางสักคนยังไม่มา ที่แท้ครอบครัวเจ้าสาวเองก็ไม่ได้รู้จักใครเลยจริง ๆ” กู่ฮูหยินม