ตอนที่ 23: ขบวนเรือยักษ์จากโพ้นทะเล

ท้องทะเลทิศตะวันออกไกลที่เคยเงียบสงัด บัดนี้กลับถูกยึดครองด้วยเงาทมิฬขนาดมหึมาที่เคลื่อนตัวเข้าหาชายฝั่งอย่างช้าๆ  มันไม่ใช่เรือสำเภาไม้แบบที่ชาแผ่นดินใหญ่คุ้นตา แต่เป็นกองเรือเหล็กกล้าที่ส่งควันดำพวยพุ่งสู่ท้องฟ้า และมีเสียงหวูดดังกังวานก้องไปทั่วคาบสมุทร

การปรากฏตัวของแขกไม่ได้รับเชิญกลุ่มนี้ทำให้ทหารยามที่ด่านชายฝั่งไห่หนานถึงกับขวัญหนีดีฝ่อ รีบส่งม้าเร็วเข้าสู่เมืองหลวงทันที  เฉียวซีเมย ในวัยครรภ์ย่างเข้าสู่เดือนที่สี่ นั่งอยู่ที่ศาลาริมน้ำภายในจวน แววตาของเธอนิ่งสนิทขณะจ้องมองหน้าต่างระบบที่กะพริบเตือนด้วยแสงสีม่วงเข้ม

[ ติ๊ง! ตรวจพบกองเรือพาณิชย์ติดอาวุธจาก 'จักรวรรดิเนโอ-อาเทเนีย' ]

[ ระดับเทคโนโลยี: ยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมตอนต้น (ไอน้ำและฟันเฟือง) ]

[ จำนวนเรือ: 24 ลำ พร้อมกำลังพลติดอาวุธครบมือ ]

"ในที่สุดพวกเขาก็มา..." ซีเมยพึมพำกับตัวเอง มือเรียวลูกท้องเบาๆ ราวกับจะบอกลูกน้อยว่า 'แม่ต้องทำงานใหญ่แล้วนะ'

"เมยเมย! ข่าวจากชายแดนใต้บอกว่ามีปีศาจเหล็กพ่นควันบุกน่านน้ำเรา!" หลี่เทียน พุ่งเข้ามาในศาลาด้วยท่าทางรีบร้อน  ชุดเกราะของเขาเสียดสีกันจนเกิดเสียงดังแววตาของแม่ทัพใหญ่เต็มไปด้วยความกังวล

"ข้าสั่งระดมพลกองทัพเรือพยัคฆ์คำรามแล้ว เราจะลงใต้ไปจัดการพวกมันเดี๋ยวนี้!"  ซีเมยลุกขึ้นยืนช้าๆ โดยมีหลี่เทียนรีบเข้าไปประคอง "ท่านพี่ ใจเย็นก่อนเจ้าค่ะ  พวกเขาไม่ได้มาเพื่อทำสงครามในทันที แต่พวกเขามาเพื่อ 'บีบบังคับทางการค้า' สไตล์นักล่าอาณานิคมต่างหาก ถ้าเราเริ่มยิงก่อน เราจะกลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบในระดับสากล"

"แล้วเจ้าจะให้ข้านั่งมองพวกมันลอยหน้าลอยตาอยู่ในน้ำของเรางั้นหรือ?"

"ไม่ใช่เจ้าค่ะ ข้าจะให้ท่านนำกองทัพไปต้อนรับ... แต่ในฐานะ 'เจ้าบ้านที่แข็งแกร่งกว่า' ข้าจะลงใต้ไปกับท่านด้วย"

การเดินทางครั้งนี้แม้หลี่เทียนจะคัดค้านด้วยความเป็นห่วงครรภ์ของภรรยา

แต่เมื่อซีเมยโชว์ 'รถม้าหุ้มเบาะลมกันกระแทก' และระบบปรับอากาศส่วนตัวที่เธอแลกมา หลี่เทียนก็ต้องยอมจำนนต่อเทคโนโลยีของนาง  เมื่อขบวนของแม่ทัพ

และสตรีคลังทองเดินทางถึงท่าเรือไห่หนาน ภาพเบื้องหน้าคือ   ความโอ่อ่าของเรือเหล็กที่จอดทอดสมออยู่ห่างจากฝั่งเพียงไม่กี่ลี้  ตัวแทนจากจักรวรรดิเนโอ-อาเทเนีย นามว่า 'เซอร์แม็กซิมัส' ชายร่างสูงใหญ่สวมชุดเครื่องแบบสีน้ำเงินประดับยศทองระยิบระยับ ก้าวขึ้นสู่ท่าเรือพร้อมกับผู้ติดตามที่ถือกล่องโลหะลึกลับ

"ในนามของจักรพรรดิแห่งเนโอ-อาเทเนีย เรามาเพื่อยื่นข้อเสนอทางการค้าที่เป็นธรรม..." เซอร์แม็กซิมัสกล่าวผ่านล่ามด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง  

"เราต้องการสิทธิ์ผูกขาดการซื้อเครื่องหอมและดินปืนของพวกท่าน และขอเช่าท่าเรือไห่หนานเป็นเวลา 99 ปี เพื่อแลกกับ 'เทคโนโลยีแสงสว่าง' ที่พวกท่านไม่เคยเห็นมาก่อน"

เขาสั่งให้ลูกน้องเปิดกล่องโลหะ เผยให้เห็นหลอดไฟไส้ลวดที่เริ่มเปล่งแสงสีส้มจางๆ จากแบตเตอรี่แบบหยาบ ชาวบ้านและขุนนางท้องถิ่นถึงกับฮือฮา คิดว่าเป็นเวทมนตร์จากสวรรค์  ซีเมยที่ยืนอยู่เคียงข้างหลี่เทียนแค่นหัวเราะเบาๆ เธอเดินก้าวออกมาข้างหน้า แสงแดดสะท้อนชุดสีทองหม่นของเธอจนดูราวกับนางพญา

"สิทธิ์ผูกขาด 99 ปีเพื่อแลกกับหลอดไฟอายุการใช้งานสั้นๆ เพียงไม่กี่ดวงงั้นหรือเจ้าคะ?" ซีเมยเอ่ยภาษาของพวกเขาออกมาอย่างคล่องแคล่ว

 (ด้วยความช่วยเหลือจากระบบแปลภาษา) ทำเอาเซอร์แม็กซิมัสถึงกับชะงัก

"ท่านหญิง... ท่านพูดภาษาของเราได้?"

"ข้าไม่เพียงแต่พูดได้ แต่ข้ายังรู้ด้วยว่า เทคโนโลยีของพวกท่านน่ะ... มันคือ 'ของตกรุ่น' สำหรับข้า" ซีเมยดีดนิ้วหนึ่งครั้ง ทันใดนั้น โดรนขนาดจิ๋วนับร้อยที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อของเธอก็บินขึ้นสู่ท้องฟ้า พวกมันเรียงตัวกันเป็นรูปมังกรทะยานและเปล่งแสงสีรุ้งที่สว่างกว่าหลอดไฟของพวกเขานับพันเท่า!

"นี่คือแสงสว่างที่แท้จริงเจ้าค่ะเซอร์แม็กซิมัส แสงที่ไม่มีวันดับและสั่งการได้ด้วยความคิด... ส่วนเรื่องการค้า ถ้าท่านต้องการดินปืนของข้า ท่านต้องเอา 'แร่ใยหินและแร่เหล็กคุณภาพสูง' มาแลกในอัตราที่ข้ากำหนด ไม่ใช่มาข่มขู่เช่าแผ่นดินของข้า!"  บรรยากาศเริ่มตึงเครียดทันที เซอร์แม็กซิมัสหน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย

"ท่านหญิง ท่านอาจจะมีของเล่นที่แปลกตา แต่กองเรือของเรามีปืนใหญ่ที่สามารถถล่มเมืองนี้ให้ราบได้ในพริบตา ท่านมั่นใจหรือว่าจะปฏิเสธข้อเสนอของเรา?"

หลี่เทียนที่ยืนเงียบมานานก้าวข้ามมาบังซีเมย มือหนากุมด้ามดาบพยัคฆ์คำรามจนเห็นเส้นเลือด "ถ้าปืนใหญ่ของท่านขยับแม้เพียงนิ้วเดียว ข้าจะให้ท่านเห็นว่า '

พายุระเบิดพยัคฆ์เหิน' ของเมียข้า มันจะจมเรือเหล็กของท่านลงสู่ก้นบึ้งทะเลภายในอึดใจเดียว!"  ซีเมยยิ้มอย่างพึงพอใจในคำขู่ของสามี

"เรามาคุยกันแบบนักธุรกิจดีกว่าค่ะเซอร์ อย่าใช้กำลังเลย มันสิ้นเปลือง... ข้าขอท้าท่าน หากพรุ่งนี้ในการประมูลสินค้าประจำปี ท่านสามารถนำสินค้าที่ 'ล้ำค่า' กว่าของร้านรัญจวนจิตมาแสดงได้ ข้าจะยอมพิจารณาข้อเสนอท่านอีกครั้ง แต่ถ้าท่านแพ้... ท่านต้องยอมเซ็นสัญญาเป็น 'ลูกข่ายการค้า' ของข้า และส่งส่วยแร่ธาตุให้เราทุกปี!"  เซอร์แม็กซิมัสกัดฟัน "ตกลง! ข้าจะแสดงให้เห็นว่าอารยธรรมที่แท้จริงคืออะไร!"

คืนนั้น ภายในจวนพักแรม หลี่เทียนนั่งมองซีเมยที่กำลังสาละวนอยู่กับการเรียกดูรายการสินค้าในระบบ "เมยเมย เจ้ามั่นใจนะว่าพรุ่งนี้จะชนะพวกมันได้?เรือเหล็กพวกนั้นดูแข็งแกร่งนัก"   ซีเมยเดินเข้าไปนั่งบนตักสามีพลางโอบคอเขา "ท่านพี่เจ้าคะ โลกที่พวกเขาจากมาน่ะ พึ่งพาแต่จักรกลและแรงงานทาส  แต่ระบบของข้าน่ะ พึ่งพาความรู้ที่ก้าวข้ามกาลเวลา ข้าจะแสดงให้เขาเห็นว่า 'เครื่องแก้วเจียระไน' และ 'น้ำหอมสกัดเย็น' ที่ซึมลึกถึงจิตวิญญาณน่ะ มีค่ามากกว่าเหล็กพ่นควันของเขาเยอะ"  หลี่เทียนก้มลงจูบหน้าผากภรรยาอย่างอ่อนโยน "ข้าเชื่อใจเจ้า... แต่เจ้าต้องระวังนะ ลูกในท้องคงอยากให้แม่พักผ่อนบ้าง"

ซีเมยลูบท้องเบาๆ "เจ้าตัวเล็กเก่งมากเจ้าค่ะท่านพี่ เขาไม่กวนแม่เลยตอนข้าประชันหน้ากับพวกฝรั่งนั่น... สงสัยจะได้ความนิ่งมาจากท่านพ่อนะเจ้าคะ"  ทั้งคู่หัวเราะเบาๆ ท่ามกลางลมทะเลที่พัดพาความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่มาสู่แผ่นดิน วันรุ่งขึ้น ณ ลานประมูลกลางเมืองไห่หนาน ชาวเมืองและพ่อค้าจากทั่วสารทิศมามุงดูการประชันระหว่าง 'สตรีคลังทอง' กับ 'คนต่างถิ่น' เซอร์แม็กซิมัสนำสินค้าชิ้นเอกออกมาแสดง มันคือ 'เครื่องเล่นแผ่นเสียงโบราณ' ที่ส่งเสียงเพลงดนตรีคลาสสิกออกมาอย่างน่าทึ่ง ชาวบ้านต่างพากันตบมือเร้าใจ

"นี่คือเสียงเพลงจากสวรรค์ที่ถูกบันทึกไว้ในแผ่นโลหะ!" เซอร์แม็กซิมัสกล่าวอย่างภูมิใจ  ซีเมยก้าวออกมาพร้อมกับกล่องไม้สีดำเล็กๆ เธอวางมันลงบนโต๊ะและกดปุ่มเพียงครั้งเดียว

[ ติ๊ง! เริ่มต้นโหมด: การแสดงแสงสีเสียงแบบโฮโลแกรม ]  ทันใดนั้น กลางลานประมูลปรากฏภาพของเหล่านางสวรรค์ร่ายรำที่ดูสมจริงจนชาวบ้านเอื้อมมือจะไปสัมผัส พร้อมกับเสียงดนตรีที่ใสกระจ่างราวกับวงดนตรีมาบรรเลงอยู่ตรงหน้า ไม่เพียงเท่านั้น ซีเมยยังเปิดขวด 'น้ำหอมกลิ่นเมฆาม่วง'  ที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปไกลนับลี้ จนผู้คนที่ได้สูดดมถึงกับเคลิบเคลิ้มลืมแทบหายใจ 

"เครื่องเล่นของท่านมีเพียงเสียง... แต่ของข้ามีทั้งภาพ เสียง และ 'ความฝัน' ค่ะเซอร์แม็กซิมัส"  เซอร์แม็กซิมัสถึงกับเข่าอ่อนล้มพับลงกับพื้น เขาตระหนักได้ทันทีว่าอารยธรรมที่เขาภูมิใจนักหนา แท้จริงแล้วเป็นเพียงกะลาใบเล็กๆ เมื่อเทียบกับสิ่งที่สตรีผู้นี้ครอบครองอยู่  ชัยชนะในครั้งนี้ทำให้จักรวรรดิเนโอ-อาเทเนียต้องยอมจำนนและเซ็นสัญญาสันติภาพและการค้าที่ซีเมยได้เปรียบทุกประตู  เมืองไห่หนานกลายเป็นศูนย์กลางการค้าระหว่างประเทศแห่งแรกของโลก และชื่อเสียงของเฉียวซีเมยก็โด่งดังข้ามมหาสมุทรไปไกล

[ ติ๊ง! ภารกิจ 'สยบอาณานิคมโพ้นทะเล' สำเร็จสมบูรณ์ ]

[ คะแนนสะสม: +5,000 คะแนน ]

[ ปลดล็อก: 'ระบบโรงเรียนพาณิชย์นานาชาติ' และ 'ชุดอุปกรณ์พยาบาลคุณแม่มือโปร' ]

ซีเมยนั่งมองเรือเหล็กที่บัดนี้ต้องติดธงพยัคฆ์คำรามเพื่อแสดงตัวเป็นพันธมิตร แววตาของเธอมุ่งมั่นกว่าเดิม

"ท่านพี่เจ้าคะ... แผ่นดินของเราไม่ได้แค่ร่ำรวยแล้ว แต่มันกำลังจะกลายเป็นศูนย์กลางของโลกใบนี้จริงๆ"

หลี่เทียนกอดเธอไว้แน่น "และเจ้า... คือผู้ที่ทำให้ทุกอย่างเกิดขึ้น ข้าจะรักและปกป้องเจ้ากับลูกไปชั่วนิรันดร์"