FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 19 ทำไมนางเปลี่ยนไป
Data de publicação:
2026-08-31 18:30:28
Último capítulo
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 66 หอสุราเชียนเปย
คำสั่งนั้นทำให้จื่อเซี่ยเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ“หอสุราหรือเจ้าคะ แต่ว่า คุณหนูเป็นสตรี จะให้ไปสถานที่เช่นนั้น...”หอสุราเชียนเปยเป็นแหล่งรวมของบัณฑิต ขุนนางกระทั่งเจ้านายชั้นสูง แต่ก็เป็นที่ที่บุรุษมักจะไปดื่มกินกันอย่างเปิดเผย ไม่ใช่สถานที่คุณหนูในห้องหอจะไปปรากฏตัว“ทำตามที่ข้าสั่ง”ซูอี้จินตัดบทสั้นๆ น้ำเสียงนั้นไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้งใดๆ ทั้งสิ้น“และไม่ต้องถามอะไรอีก”จื่อเซี่ยกลืนคำพูดที่เหลือลงคออย่างรวดเร็ว นางขยับไปเคาะผนังรถม้าเบาๆ สองสามครั้งเพื่อส่งสัญญาณให้สารถี“คุณหนูให้เปลี่ยนเส้นทางไปหอสุราเชียนเปย” นางบอกเสียงแผ่วรถม้าชะลอความเร็วลงเล็กน้อยก่อนจะเลี้ยวที่หัวมุมถนนถัดไป มุ่งหน้าสู่ย่านการค้าที่คึกคักที่สุดของเมืองหลวงซึ่งเป็นที่ตั้งของหอสุราชื่อดังหอสุราเชียนเปย...เป็นหอสุราที่สมคำร่ำลือในเรื่องความโด่งดังและโอ่อ่า ตัวอาคารสามชั้นสร้างจากไม้เนื้อดีสลักเสลาอย่างวิจิตร แม้จะเป็นยามกลางวันที่ยังไม่ทันจะคล้อยบ่าย แต่ด้านในกลับเนืองแ
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 65 ประกายไฟแค้น
มันเป็นคำขู่ที่น่าขยะแขยง...เป็นคำประกาศกร้าวถึงความต้องการที่จะครอบครองและควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างในตัวนางราวกับนางเป็นเพียงสิ่งของชิ้นหนึ่งในชาติก่อน เพียงแค่ได้ยินคำพูดทำนองนี้จากเขา นางคงจะตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวและยอมสยบแต่โดยดี เชื่อว่านั่นคือชะตากรรมที่นางต้องยอมรับแต่ในชาตินี้...คำขู่นั้นไม่ได้สร้างความหวาดหวั่นให้นางแม้แต่น้อยในทางกลับกัน... มันกลับเหมือนน้ำมันที่ถูกราดรดลงบนกองไฟแห่งความแค้นที่สุมอยู่ในใจของนางมาเนิ่นนานประกายไฟเล็กๆ ที่เคยเป็นแค่การตอบโต้เพื่อป้องกันตัว บัดนี้มันลุกโชนขึ้นกลายเป็นเพลิงกัลป์ที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งให้มอดไหม้เป็นจุณนางตระหนักได้อย่างถ่องแท้ในวินาทีนั้นเอง การคอยตั้งรับ การแก้หมากไปทีละตา การเอาคืนเล็กๆ น้อยๆ มันไม่เพียงพออีกต่อไปแล้วตราบใดที่บุรุษผู้นี้ยังคงอยู่ ตราบใดที่เขายังมีความทะเยอทะยานที่จะปีนป่ายขึ้นไปสู่จุดสูงสุดโดยใช้ตัวนางและตระกูลซูเป็นบันได นางและท่านพ่อพร้อมด้วยพี่ชายที่เป็นครอบครัวเดียวที่นางเหลืออยู่ก็จะไม่มีวันปลอดภัยเขาคือต้นตอของหายนะ คื
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 64 ธาตุแท้วิญญูชน
เฉินซิวหยวนจะเริ่มต้นด้วยการแสดงความห่วงใย...จากนั้นก็ค่อยๆ ตำหนิการกระทำของนางอย่างนุ่มนวล หวังต้อนให้นางจมอยู่กับความรู้สึกผิด เพื่อที่นางจะได้สูญเสียความมั่นใจ ตกอยู่ภายใต้เงื้อมมือ และยินยอมเชื่อฟังเขาแต่เพียงผู้เดียวก่อนจะตบท้ายด้วยการแสดงความเป็นผู้รู้ที่พร้อมจะชี้นำและให้อภัย ปลูกฝังความคิดที่ว่ามีเพียงเขาเท่านั้นที่เข้าใจและหวังดีต่อนางอย่างแท้จริง เป็นผู้เดียวที่จะนำทางนางไปในทางที่ถูกที่ควรได้ทว่าซูอี้จินในชาตินี้ไม่ใช่เด็กสาวโง่งมคนเดิมอีกต่อไปแล้วซูอี้จินฟังคำพูดหว่านล้อมของเฉินซิวหยวนตั้งแต่ต้นจนจบด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าในใจกลับมีแต่ความขบขันและสมเพชเวทนาในความตื้นเขินของบุรุษผู้นี้“ท่านพูดจบหรือยัง คุณชายเฉิน?”คำถามสั้นๆ ที่หลุดออกจากริมฝีปากของนาง ทำให้เฉินซิวหยวนชะงักงันไปในทันที คำพูดสวยหรูที่เตรียมไว้พลันติดอยู่ในลำคอ สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นงุนงง“เจ้า...ว่ากระไรนะ”“ข้าถามว่า ท่านกล่าววาจาไร้สาระจบหรือยัง”“แล้วข้าก็ชักจะสงสัยเสียแล้วสิ ว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องอันใ
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 63 ดักรอ
นางมองซูมู่เหยียนที่ตอนนี้นั่งร้องไห้ฟูมฟายอยู่กับพื้น ใบหน้าบวมเป่งจนแทบไม่เหลือเค้าความงามเดิม...เนื้อตัวมอมแมมไปด้วยดินและเศษหญ้า ความแค้นที่สุมอยู่ในอกได้รับการปลดปล่อยไปอีกเปลาะหนึ่ง แม้มันจะเป็นเพียงการเอาคืนเล็กๆ น้อยๆ เมื่อเทียบกับสิ่งที่พวกมันเคยทำกับครอบครัวของนางในชาติก่อน แต่มันก็ทำให้นางรู้สึกดีขึ้นมาก“เฮ้อ...ข้าค่อยรู้สึกปลอดโปร่งขึ้นมาบ้างแล้ว กลับจวนกันเถอะจื่อเซี่ย”นางลุกขึ้นยืน ปัดชายกระโปรงเบาๆ หมุนตัวเตรียมเดินจากไป ทิ้งภาพความวินาศสันตะโรไว้เบื้องหลังอย่างไม่ไยดี“เจ้าค่ะ คุณหนู”จื่อเซี่ยรีบเดินตามอย่างว่าง่าย นางไม่กล้าถามอะไรอีกต่อไปแล้ว ความหวาดเกรงในตัวคุณหนูของนางเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน นางทำได้เพียงก้มหน้ามองปลายเท้าของตนเองขณะก้าวเดินตามหลังทั้งสองเดินออกจากลานชมบุปผาที่ยังคงเสียงดังจอแจไปด้วยเสียงกรีดร้องและเสียงหัวเราะ มุ่งหน้าไปยังทางเดินหินที่เงียบสงัดซึ่งทอดตัวยาวไปยังจุดจอดรถม้า ทางเดินสายนี้ขนาบข้างด้วยแนวต้นหลิวสูงใหญ่ที่ทอดกิ่งก้านสาขาลงมาบดบังแสงแดด ทำให้บรรยากาศค่อนข้างเปลี่ยวและเย็นส
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 62 ล่อแมลง
แต่แล้วเรื่องประหลาดก็เกิดขึ้น... ไม่ใช่แค่แมลงตัวนั้นตัวเดียว แต่เพื่อนของมันอีกนับสิบตัวก็เริ่มบินเข้ามารุมล้อมคุณหนูหลี่ ตามมาด้วยแมลงวันหัวเขียวอีกหลายตัวที่บินมาจากไหนก็ไม่ทราบ“อะไรกันเนี่ย!” คุณหนูหลี่เริ่มหน้าเสีย นางถอยหลังไปก้าวหนึ่ง“ทำไมแมลงมันเยอะขนาดนี้”ไม่ใช่แค่นางคนเดียว คุณหนูคนอื่นๆ ในกลุ่มก็เริ่มประสบชะตากรรมเดียวกัน ฝูงแมลงเล็กๆ พากันบินเข้ามารุมตอมพวกนางราวกับพวกนางเป็นเศษอาหารเน่าๆ ที่ถูกทิ้งไว้กลางแดด“นี่มันอะไรกัน!”ซูมู่เหยียนตวาดเบาๆ ความอดทนของนางเริ่มหมดลง นางใช้พัดในมือปัดป่ายแมลงที่บินวนอยู่รอบใบหน้า“ไปให้พ้นนะ!”“กรี๊ดดด! ไปให้พ้นนะ!”คุณหนูจางกรีดร้องขึ้นมาเป็นคนแรกเมื่อผึ้งตัวอ้วนพีตัวหนึ่งบินมาเกาะที่แขนเสื้อของนาง นางสะบัดแขนอย่างแรงด้วยความตกใจจนผ้าแพรราคาแพงยับยู่ยี่เสียงกรีดร้องของนางเป็นเหมือนสัญญาณเปิดฉากมหกรรมหายนะ ฝูงแมลงที่ตอนแรกมีเพียงหลักสิบ บัดนี้กลับเพิ่มจำนวนขึ้นเป็นหลักร้อย พวกมันบินมาจากทุกทิศทุกทาง ทั้งผึ้ง แมลงวัน แมลงหวี่ แ
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 61 ไม่สำนึก
ทั้งเว่ยชางหลางและองครักษ์ของเขาเดินเงียบๆ ไปอีกครู่หนึ่งผ่านสะพานหินโค้งที่ทอดข้ามลำธารเล็กๆ เสียงน้ำไหล เป็นสิ่งเดียวที่ทำลายความเงียบระหว่างคนทั้งสองอยู่ๆ เว่ยชางหลางก็เอ่ยทำลายความเงียบขึ้นมา “เฉินซิวหยวน...บุตรชายอนุจากตระกูลเฉินคนนั้น”โม่เฉินรีบตอบรับ “ขอรับ บัณฑิตเฉินผู้นั้น...”“ไปสืบประวัติมาให้ละเอียด” แววตาของเว่ยชางหลางฉายประกายแข็งกร้าว“ข้าต้องการรู้ทุกเรื่องที่คนผู้นั้นทำ ทุกคนที่ติดต่อ ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเล็กน้อยเพียงใดก็ตาม โดยเฉพาะ...เรื่องที่เจ้านั่นพัวพันกับคนของจวนแม่ทัพตระกูลซู”โม่เฉินใจหายวาบ เขาสัมผัสได้ถึงโทสะที่แผ่ออกมาจากตัวผู้เป็นนายได้อย่างชัดเจน บัณฑิตแซ่เฉินผู้นั้นคงทำอะไรบางอย่างที่ขัดใจท่านอ๋องเข้าอย่างจังจนถึงขั้นต้องลงมือสืบสาวราวเรื่องเป็นการส่วนตัว“ข้าจะรีบไปจัดการทันทีขอรับ” โม่เฉินรับคำอย่างแข็งขันเว่ยชางหลางไม่ได้พูดอะไรอีก เขาเพียงปรายตามองกลับไปยังทิศทางของศาลากลางน้ำ เงาร่างเล็กๆ ของสตรีผู้นั้นยังคงติดอยู่ในห้วงคำนึงแววตาที่ท้าท
Você também pode gostar
คุณหนูตัวปลอม
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko25.2K visualizaçõesย้อนรักทวงแค้น
วิ๋นเจิง239.9K visualizaçõesภรรยาเปลี่ยนชะตา
ไห่ถาง37.5K visualizaçõesวังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย171.0K visualizações1989 ย้อนเวลากลับมาเป็นนิติเวชสาวหัวใจแกร่ง
หวงตี้ny40 visualizaçõesเมื่อข้าเก็บสามีได้ในไร่ชา
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน760 visualizaçõesกู้หรันซี ชายาตกอับแห่งแดนเหนือ
น้ำพริกหวาน204 visualizaçõesเมื่อนางร้ายมือตบยุค90 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกแสนดียุคโบราณ
จิรัฐติกาล352 visualizações
