author-banner
ธชิรินญ์
ธชิรินญ์
Author

Novels by ธชิรินญ์

ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ

ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ

ชาติก่อน ด้วยชีวิตที่เลือกไม่ได้ทำให้นางต้องกลายเป็นหญิงคณิกาอันดับหนึ่งในเมืองหลวง ถึงแม้เป็นคณิกาชั้นสูงที่ขายศิลป์ไม่ขายเรือนร่าง แต่ก็ไม่พ้นถูกผู้คนหยามเหยียด เหยียบย่ำ และต้องสิ้นใจอย่างโดดเดี่ยวไร้คนเหลียวแล ชาตินี้สวรรค์ให้โอกาสนางลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้งในร่างของคุณหนูตระกูลขุนนาง แต่ชะตากรรมกลับเล่นตลก เมื่อชีวิตใหม่นี้ไม่ได้สวยงามเหมือนคุณหนูตระกูลอื่น นางกลับเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งของบิดา ที่ได้รับราชโองการสายฟ้าแลบส่งนางไปเป็นเจ้าสาวไกลถึงเมืองชายแดนเหนือที่หนาวเหน็บเข้ากระดูก และบุรุษที่รอร่วมหอคือแม่ทัพหนุ่มผู้แสนเย็นชาจอมปีศาจแห่งสนามรบผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จและที่สำคัญ เขาคือศัตรูคู่อาฆาตที่เกลียดชังบิดาของนาง ผู้ซึ่งคอยระแวงบุตรสาวของศัตรูเช่นนางอยู่ตลอดเวลา ชีวิตในจวนแม่ทัพแดนเหนือที่เต็มไปด้วยความอึดอัด ทั้งอำนาจของบิดาที่คอยคุกคาม และสายตาหวาดระแวงของสามีที่จับจ้องอยู่ตลอดเวลาสถานการณ์เหล่านี้ ล้วนกดดันให้นางต้องเลือกทางรอด แต่หญิงคณิกาที่เคยผ่านความตายมาแล้วเช่นนางมีหรือจะยอมจำนนง่ายๆ? วิชาจากหอคณิกาในชาติก่อนถึงคราวต้องงัดมาใช้จนหมดหน้าตัก!นางพร้อมจะใช้ทั้งเสน่ห์ มารยา และทุกกลเม็ดที่มีเพื่อหลอมละลายหัวใจน้ำแข็งของแม่ทัพแดนเหนือผู้นี้ให้จงได้!!
Read
Chapter: บทที่ 27 ข้ายินดีรับหน้าที่นี้
เมื่อวิธีการเดิมใช้ไม่ได้ผล นางจึงลบภาพสตรีบอบบางผู้น่าสงสารทิ้งไปจนหมดสิ้น นางตัดสินใจเปลี่ยนแผน ในเมื่อเขาไม่ชอบสตรีที่เอาแต่พะเน้าพะนอเอาใจ นางก็จะไม่ยั่วสวาท ไม่ทำตัวอ่อนแอให้เขาเหยียบย่ำอีกต่อไปในขณะเดียวกัน ณ ห้องหนังสือใหญ่ของจวนแม่ทัพ เซียวจิ้งเฉินกำลังนั่งตรวจดูรายงานการฝึกทหารด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ในหัวกลับมีภาพของสตรีหน้าซีดเผือดผู้หนึ่งแวบเข้ามาในห้วงความคิด ชายหนุ่มวางพู่กันลง ก่อนจะปรายตามองพ่อบ้านหวังที่ยืนค้อมกายอยู่หน้าโต๊ะ“ฮูหยินของพวกเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง อาการป่วยไข้หายดีแล้วหรือยัง” น้ำเสียงของเขาราบเรียบ แต่แฝงความนัยบางอย่างเอาไว้“เรียนท่านแม่ทัพ ร่างกายของฮูหยินฟื้นฟูเป็นปกติแล้วขอรับ ช่วงสองสามวันมานี้ฮูหยินเก็บตัวอยู่แต่ในเรือนอันหนิงมิได้ออกไปที่ใด และมิได้สั่งให้โรงครัวต้มยาแก้ปวดแล้วขอรับ” พ่อบ้านหวังรายงานตามความเป็นจริงเซียวจิ้งเฉินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาคมกริบฉายแววเจ้าเล่ห์ดุจจิ้งจอก‘หายดีแล้วสินะ เช่นนั้นก็คงมีเรี่ยวแรงเหลือเฟือที่จะคิดหาแผนการพิสดารมาเล่นตุกติกกับข้าอีกกระมัง’
Last Updated: 2026-08-05
Chapter: บทที่ 26 ข้าชอบสตรีที่อวบอ้วน
เซียวจิ้งเฉินมองดวงตาที่ลุกลี้ลุกลนของสตรีตรงหน้าท่าทีของนางราวกับลูกไก่ที่กำลังถูกงูเหลือมจ้องตะครุบ ริมฝีปากหยักลึกแอบกระตุกเป็นรอยยิ้มเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว“น่าเสียดายยิ่งนัก เช่นนั้นข้าคงต้องรอรสมือหมักสุราของฮูหยินในวันหน้าเสียแล้ว”พูดจบ เซียวจิ้งเฉินก็เปลี่ยนเป้าหมาย เขาคีบเนื้อหมูสามชั้นชิ้นโตที่มันเยิ้มวางลงในชามของหวังอวี้หลาน ตามด้วยน่องไก่ตุ๋นสมุนไพร และเนื้อเป็ดย่างจนพูนชาม“กินให้มากเสียหน่อยเถอะอวี้หลาน” น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนลงอย่างน่าประหลาด แต่แววตากลับแฝงประกายแห่งความเจ้าเล่ห์“เจ้าผ่ายผอมถึงเพียงนี้ ลมพัดมาก็คงปลิวไปแล้วกระมัง ข้าไม่ชอบสตรีที่ผอมแห้งราวกับกิ่งไม้แห้ง ข้าชอบสตรีที่อวบอ้วนและมีน้ำมีนวล เจ้าควรกินให้มากขึ้นเสียหน่อย”หวังอวี้หลานมองภูเขาอาหารในชามที่เขาตักให้ด้วยความรู้สึกพะอืดพะอม นางเป็นสตรีที่รักษารูปร่างมาโดยตลอด อาหารมันเยิ้มเช่นนี้นางแทบจะไม่แตะต้อง แต่เมื่อได้ยินประโยคที่ว่าเขาชอบสตรีมีน้ำมีนวล ผนวกกับความตั้งใจที่อยากจะเอาอกเอาใจเขาเพื่อสร้างความไว้เนื้อเชื่อ
Last Updated: 2026-08-01
Chapter: บทที่ 25 ลูกไม้ตื้นๆ
ณ ทางเดินที่ทอดยาวมุ่งหน้าสู่เรือนอันหนิง ร่างสูงใหญ่ของแม่ทัพเซียวจิ้งเฉินในชุดคลุมสีเข้มกำลังก้าวเดินอย่างมั่นคง ท่วงท่าสง่างามดุดัน ใบหน้าคมคายหล่อเหลาเรียบตึงไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ นัยน์ตาดำขลับลุ่มลึกดุจห้วงน้ำลึกที่ไม่มีผู้ใดหยั่งถึงค่ำคืนที่ผ่านมา เขามองทะลุถึงแผนการของนางทุกฝีก้าว สมุนไพรที่ลอบผสมลงในสุราจอกนั้นหรือจะตบตาเขาได้ ลูกไม้ตื้นเขินเพียงนี้ช่างน่าขันนัก แต่ที่เขายอมแสร้งคล้อยตาม ก็เพื่อซ้อนกลตลบหลัง และสั่งสอนสตรีที่บังอาจมาเล่นเล่ห์กับเขาให้รู้สำนึกเซียวจิ้งเฉินกระตุกยิ้มร้ายเมื่อนึกถึงคืนเข้าหอ เขาทำทีเป็นนิ่งเฉยปล่อยให้ฤทธิ์ยาครอบงำ แสร้งทำเป็นหน้ามืดตามัวเพราะมารยาของนาง เพื่อใช้เป็นข้ออ้างลงทัณฑ์สตรีที่บังอาจกระตุกหนวดเสืออย่างดุดันเขารีดเค้นพละกำลังที่มีอยู่ทั้งหมด ถาโถมความสวาทเข้าใส่นางคราแล้วคราเล่า จนร่างบางแทบสลบไศลคาอ้อมอก เจตนาของเขาแน่ชัด เขาต้องการให้นางเข็ดขยาด จนไม่กล้าเล่นเล่ห์กับเขาอีก‘สตรีในห้องหอเช่นนาง ช่างไม่รู้จักบุรุษดีพอกระมัง’ เซียวจิ้งเฉินคิดในใจอย่างเย็นชา‘คิดจะใช้ลูกไม้ตื้นๆ มาควบคุมเข
Last Updated: 2026-07-31
Chapter: บทที่ 24 เตรียมต้อนรับสามี
“อ้อ ชุนเถา”หวังอวี้หลานเปลี่ยนเรื่องสนทนา พลางถามสาวใช้คนสนิทพร้อมรอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปาก“แล้วเรื่องของชุยเอ๋อร์ผู้นั้นเล่า เมื่อคืนนางคงจะไปดักรอท่านแม่ทัพจนหนาวสั่นแทบขาดใจเลยกระมัง?”พอพูดถึงเรื่องนี้ ดวงตาของชุนเถาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที สาวใช้รีบขยับเข้ามาใกล้พลางรายงานด้วยน้ำเสียงสะใจ“สะใจยิ่งนักเจ้าค่ะฮูหยิน บ่าวแอบไปสืบความจากพวกบ่าวรับใช้ที่เรือนหน้ามาแล้ว พวกมันเล่าว่าเมื่อคืนชุยเอ๋อร์แต่งตัวเสียสวยสะพรั่ง ทาน้ำอบน้ำหอมไปยืนดักรอเสนอตัวรับใช้ท่านแม่ทัพอยู่ที่หน้าเรือนซางอิงทั้งคืน แต่รอจนฟ้าสาง น้ำค้างลงจนตัวสั่น ท่านแม่ทัพก็ไม่ย่างกรายกลับไปที่เรือนเลยแม้แต่เงาเจ้าค่ะ”ชุนเถากลั้นหัวเราะก่อนจะเล่าต่อ“แต่ที่น่าขันยิ่งกว่านั้นคือ เมื่อเช้าตรู่นี้ ตอนที่ท่านแม่ทัพเพิ่งกลับไปที่เรือนพักเพื่อเปลี่ยนชุด ชุยเอ๋อร์ที่ทนหนาวรอมาทั้งคืนก็รีบถลันหน้าเข้าไป หมายจะช่วยปรนนิบัติผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ท่านแม่ทัพกลับตวัดสายตาขุ่นขวางใส่ และตวาดไล่นางเสียงดังลั่นเรือน และห้ามไม่ให้นางมายุ่มย่ามในเรือนอีกเจ้าค่ะ”“พ
Last Updated: 2026-07-30
Chapter: บทที่ 23 ร่องรอยแห่งความเร่าร้อน
เขาปลดปล่อยเข้ามาในกายของนางถึงสามครั้งสามครา! ทุกครั้งที่ปลดปล่อย เขาก็จะกอดรัดนางแน่นและซุกไซ้ใบหน้าลงกับซอกคอของนางครางเรียกนางว่า ‘อวี้เอ๋อร์ อวี้เอ๋อร์ของข้า’ ด้วยความลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้น‘สวรรค์เถอะ... เรี่ยวแรงของเขามหาศาลประดุจหมาป่าก็มิปาน จนสตรีเช่นนางแทบจะแหลกสลายคามือเขาอยู่แล้ว’หวังอวี้หลานบ่นพึมพำในใจ ใบหน้างดงามร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงความเร่าร้อนนั้นในชาติก่อน ยามที่นางยังเป็น ไป๋เหมย คณิกาเลื่องชื่อแห่งหอจุ้ยฟาง แม้นางจะเป็นคณิกาชั้นสูงที่ขายเพียงศิลป์มิขายเรือนร่าง แต่ก็เคยเห็นเหล่าสตรีคณิการะดับล่างที่ต้องทอดกายรับแขกไม่เว้นแต่ละวัน แต่นางไม่เคยเห็นสตรีนางใดมีสภาพอิดโรยราวกับถูกสูบวิญญาณเช่นที่นางกำลังเผชิญอยู่มาก่อนใครเล่าจะคาดคิดว่าพละกำลังของบุรุษเพียงคนเดียว จะมหาศาลและทนทานจนร่างบอบบางแทบแหลกสลายคามือได้ถึงเพียงนี้การดีดพิณร่ายรำเอาใจแขกเหรื่อตลอดทั้งเดือนในหอจุ้ยฟาง ยังมิเหน็ดเหนื่อยเจียนตายเท่ากับการต้องรองรับพายุอารมณ์ของแม่ทัพเซียวเพียงแค่คืนเดียว!‘ข้าคงต้อง
Last Updated: 2026-07-28
Chapter: บทที่ 22 แรงปรารถนา
ปลายนิ้วเรียวยาวค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปในกลีบดอกไม้ที่ปิดสนิท เพื่อเบิกทางและเตรียมความพร้อมให้กับสตรีที่ยังไร้เดียงสาหวังอวี้หลานสะดุ้งเฮือก หยาดน้ำใสๆ รินไหลออกมาเคลือบปลายนิ้วของเขา สัมผัสแปลกใหม่ที่รุกล้ำเข้ามาทำให้นางหวาดกลัวระคนรัญจวนใจนางรับรู้ได้ถึงความแข็งขึง ที่ดุดันและร้อนผ่าวของเขาที่กำลังเสียดสีอยู่บริเวณต้นขา ขนาดของมันใหญ่โตเกินกว่าที่สตรีรูปร่างบอบบางเช่นนางจะรับไหว“ท่านพี่ ข้า ข้ากลัวเจ้าค่ะ” นางเอ่ยเสียงสั่น หยาดน้ำตารื้นขึ้นมาที่หางตาเซียวจิ้งเฉินชะงักปลายนิ้ว เขารู้ดีว่าความยิ่งใหญ่ของตนเองนั้นอันตรายเพียงใดสำหรับสตรีพรหมจรรย์ เขาโน้มใบหน้าลงไปจุมพิตซับน้ำตาที่หางตาของนางอย่างอ่อนโยน จูบย้ำลงบนริมฝีปากอวบอิ่มเพื่อปลอบประโลมให้คลายความตื่นเกร็ง“อย่ากลัวไปเลย อวี้เอ๋อร์ของข้า” เขาเรียกขานนางด้วยสรรพนามที่แสนทะนุถนอม“ข้าจะถนอมเจ้าให้มากที่สุด เชื่อใจสามีของเจ้านะ เด็กดี”เมื่อสิ้นคำปลอบโยน เซียวจิ้งเฉินก็ขยับกายแทรกเข้าหว่างขาเรียวเสลา เขากดริมฝีปากลงจูบนางอีกครั้งเพื่อดึงดูดความสนใจ สอดแทรกเรียวลิ้
Last Updated: 2026-07-27
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status