author-banner
ธชิรินญ์
ธชิรินญ์
Author

Nobela ni ธชิรินญ์

ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ

ท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ

ชาติก่อน ด้วยชีวิตที่เลือกไม่ได้ทำให้นางต้องกลายเป็นหญิงคณิกาอันดับหนึ่งในเมืองหลวง ถึงแม้เป็นคณิกาชั้นสูงที่ขายศิลป์ไม่ขายเรือนร่าง แต่ก็ไม่พ้นถูกผู้คนหยามเหยียด เหยียบย่ำ และต้องสิ้นใจอย่างโดดเดี่ยวไร้คนเหลียวแล ชาตินี้สวรรค์ให้โอกาสนางลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้งในร่างของคุณหนูตระกูลขุนนาง แต่ชะตากรรมกลับเล่นตลก เมื่อชีวิตใหม่นี้ไม่ได้สวยงามเหมือนคุณหนูตระกูลอื่น นางกลับเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งของบิดา ที่ได้รับราชโองการสายฟ้าแลบส่งนางไปเป็นเจ้าสาวไกลถึงเมืองชายแดนเหนือที่หนาวเหน็บเข้ากระดูก และบุรุษที่รอร่วมหอคือแม่ทัพหนุ่มผู้แสนเย็นชาจอมปีศาจแห่งสนามรบผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จและที่สำคัญ เขาคือศัตรูคู่อาฆาตที่เกลียดชังบิดาของนาง ผู้ซึ่งคอยระแวงบุตรสาวของศัตรูเช่นนางอยู่ตลอดเวลา ชีวิตในจวนแม่ทัพแดนเหนือที่เต็มไปด้วยความอึดอัด ทั้งอำนาจของบิดาที่คอยคุกคาม และสายตาหวาดระแวงของสามีที่จับจ้องอยู่ตลอดเวลาสถานการณ์เหล่านี้ ล้วนกดดันให้นางต้องเลือกทางรอด แต่หญิงคณิกาที่เคยผ่านความตายมาแล้วเช่นนางมีหรือจะยอมจำนนง่ายๆ? วิชาจากหอคณิกาในชาติก่อนถึงคราวต้องงัดมาใช้จนหมดหน้าตัก!นางพร้อมจะใช้ทั้งเสน่ห์ มารยา และทุกกลเม็ดที่มีเพื่อหลอมละลายหัวใจน้ำแข็งของแม่ทัพแดนเหนือผู้นี้ให้จงได้!!
Basahin
Chapter: บทที่ 75 วันพิพากษา
ดวงตาของประชาชนนับพันเบิกกว้าง เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ใบหน้าของพวกเขาทุกคนแดงก่ำไปด้วยโทสะที่เดือดดาลถึงขีดสุด เสียงสะอื้นไห้อย่างปานจะขาดใจ ดังมาจากบรรดาพ่อแม่และภรรยาของทหารชายแดนที่ต้องสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักไปเพราะความหนาวเหน็บและความอดอยาก“ไอ้พวกสุนัขเดรัจฉาน! ไอ้พวกรกแผ่นดิน!”“ฆ่ามัน! สับพวกมันให้เป็นหมื่นๆ ชิ้น”เสียงก่นด่าสาปแช่งดังกึกก้องประดุจฟ้าร้องประชาชนที่ทนความโกรธแค้นไม่ไหว ต่างพากันขว้างปาไข่เน่า ก้อนหิน ก้อนดิน และเศษผักเน่าเสีย พุ่งตรงเข้าใส่ร่างของนักโทษทั้งเก้าบนลานประหารอย่างบ้าคลั่งองค์รัชทายาททอดพระเนตรมองฝูงชนที่กำลังโกรธแค้น พระองค์ทรงรอจนกระทั่งเงาของดวงอาทิตย์เคลื่อนคล้อยมาบรรจบตรงศีรษะ อันเป็นฤกษ์ประหารที่สวรรค์กำหนดพระองค์จึงค่อยๆ ยกพระหัตถ์ขึ้น ฝูงชนที่กำลังบ้าคลั่งพลันเงียบเสียงลงแทบจะในทันที ทุกสายตาจับจ้องไปที่บุตรโอรสสวรรค์เบื้องหน้าองค์รัชทายาททรงหยิบป้ายอาญาสิทธิ์สีแดงฉานขึ้นมา ก่อนจะโยนมันลงกระแทกพื้นลานประหารเสียงดังสั่นสะเทือน“ประหาร!!”สุรเสียงตวาดกร้าวขององค์รัชทายาทดังก
Huling Na-update: 2026-11-05
Chapter: บทที่ 74 ข้าต้องการพบหมอ
บ่าวไพร่ที่กำลังนั่งเศร้ากันอยู่ด้านนอกต่างสะดุ้งรีบวิ่งเข้ามาหาด้วยความประหลาดใจที่เห็นฮูหยินของตนไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายอย่างที่คิด“ฮูหยิน ท่านเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ”ชุนเถาถามด้วยความเป็นห่วง“ข้าไม่เป็นไร”หวังอวี้หลานยิ้มบางๆ แสร้งทำเป็นสตรีที่เข้มแข็ง“ท่านแม่ของข้าสละชีวิตก็เพื่อให้ข้ามีชีวิตที่ดี ข้าจะมานั่งร้องไห้ให้ร่างกายทรุดโทรม ให้ความหวังของนางต้องสูญเปล่าได้อย่างไร ข้าต้องเข้มแข็งเพื่อรอต้อนรับท่านแม่ทัพกลับจวน”คำพูดที่ดูมีเหตุผลและกตัญญูนั้น ทำเอาบ่าวไพร่ต่างพากันซาบซึ้งใจและโล่งอกไปตามๆ กัน“พ่อบ้านหวัง รบกวนท่านส่งคนไปเชิญท่านหมอเจิ้ง ให้เขามาพบข้าที่เรือนอันหนิงโดยเร็วที่สุดด้วย ข้ามีเรื่องสำคัญจะหารือ” นางออกคำสั่งอย่างฉะฉาน“ฮูหยินรู้สึกไม่สบายตรงที่ใดหรือขอรับ บ่าวจะรีบไปตามเดี๋ยวนี้” พ่อบ้านหวังลนลานเตรียมจะวิ่งออกไป“ข้าไม่ได้เจ็บป่วยอะไร เพียงแต่มีเรื่องสำคัญจะปรึกษาท่านหมอสักหน่อย” หวังอวี้หลานหันไปทางสาวใช้คนสนิท“ส่วนเจ้า ชุนเถา ไปสั่งให้ห้องเครื่องเตรียมอาหารบำรุง
Huling Na-update: 2026-11-03
Chapter: บทที่ 73 เป็นไปตามแผน
ไม่ต้องเสียเวลาคาดเดาก็รู้แจ้งแก่ใจว่า...เป็นฝีมือของจิ้งจอกเฒ่าจางหย่งฟูที่สั่งฆ่าปิดปากนางเพื่อตัดตอนความผิด แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของหวังอวี้หลานสั่นสะท้านไปด้วยความปีติ คือวาระสุดท้ายของสตรีแพศยาผู้นั้นสายข่าวของนางรายงานว่า ลี่ถิงถูกขังลืมไว้ในเรือนพักของตนเองอยู่สองวัน ประตูและหน้าต่างทุกบานถูกตอกตะปูปิดตายจากด้านนอก นางทุบตีบานประตูจนเล็บหลุดลุ่ย เลือดสาดกระเซ็น แต่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เรือนหลังนั้นในค่ำคืนที่เกิดเหตุ อยู่ๆ คบเพลิงนับสิบถูกโยนเข้าใส่เรือนพักของนาง สตรีที่เคยทะเยอทะยาน ใช้เรือนร่างและเล่ห์กลสารพัดเพื่อปีนป่ายขึ้นเป็นอนุภรรยาคนโปรด ต้องดิ้นทุรนทุรายอยู่ท่ามกลางกองเพลิงที่ลุกโชน เสียงกรีดร้องโหยหวนของลี่ถิงดังระงม ร้องขอความเมตตาจากใต้เท้าจางผู้เป็นสามีจนเสียงแหบแห้ง แต่สิ่งที่ตอบรับกลับมามีเพียงเสียงแตกปะทุของเปลวไฟและความเงียบงันอันเลือดเย็นความงดงามที่นางเคยใช้ล่อลวงบุรุษถูกไฟแผดเผาจนไหม้เกรียมลี่ถิงถูกไฟคลอกทั้งเป็น ขาดใจตายไปพร้อมกับความหวาดกลัวและความเคียดแค้นต่อบุรุษที่นางอุทิศทั้งชีวิตให้ ช่างเป็นการต
Huling Na-update: 2026-10-31
Chapter: บทที่ 72 ส่งข่าว
เซียวจิ้งเฉินกำหมัดแน่นจนข้อต่อขาวซีดดวงตาคมกริบสั่นไหวด้วยความรู้สึกผิดและสะเทือนใจอย่างแสนสาหัสเขารีบรุดเข้าไปตรวจดูชีพจร แต่ร่างนั้นเย็นเฉียบ บ่งบอกว่านางจากไปตั้งแต่เมื่อคืนที่ผ่านมา‘ข้ามาช้าไป ข้าช่วยมารดาของเจ้าไว้ไม่ทัน อวี้หลาน หากเจ้ารู้ข่าวนี้ ใจเจ้าจะแตกสลายเพียงใดกัน’แม่ทัพหนุ่มหลับตาลง ขบกรามแน่นด้วยความเจ็บปวดแทนภรรยาเขาให้คำมั่นว่าจะปกป้องครอบครัวเพียงคนเดียวของนาง แต่ความโหดร้ายในเรือนหลังกลับพรากชีวิตมารดาของนางไปก่อนเวลาอันควรเซียวจิ้งเฉินสั่งให้หน่วยองครักษ์ลับจัดการเคลื่อนย้ายร่างมารดาของหวังอวี้หลานออกไปอย่างระมัดระวังและให้เกียรติที่สุด เขาจะไม่ยอมให้ร่างของสตรีผู้เด็ดเดี่ยวผู้นี้ ต้องแปดเปื้อนและถูกโยนทิ้งรวมกับพวกนักโทษตระกูลหวังเด็ดขาด นางจะต้องได้รับการฝังอย่างสมเกียรติในสุสานที่ดีที่สุดแม้ใจจริงเซียวจิ้งเฉินอยากจะกระโดดขึ้นหลังม้า แล้วควบตะบึงกลับแดนอุดรเพื่อไปกอดปลอบประโลมฮูหยินของเขาในทันที แต่ว่าหน้าที่ในเมืองหลวงยังไม่สิ้นสุด คดีฉ้อราษฎร์บังหลวงนี้เป็นคดีใหญ่ระดับแผ่นดิน ศาลต้าหลี
Huling Na-update: 2026-10-29
Chapter: บทที่ 71 ลงทัณฑ์
ความเปลี่ยนแปลงมาเยือนเมืองหลวงเร็วกว่าที่ใครคาดคิดยังไม่ทันที่แสงตะวันจะสาดส่องพ้นขอบฟ้า เสียงฝีเท้าของกองกำลังทหารม้านับร้อยนายก็ดังกึกก้องไปทั่วถนนสายหลักของเมืองหลวงทหารจาก ‘กรมอาญา’ และ ‘กองกำลังองครักษ์เสื้อแพร’ สวมชุดเกราะเต็มยศ อาวุธครบมือ ควบม้าฝ่าหมอกยามเช้าตรงดิ่งไปยังคฤหาสน์อันใหญ่โตโอ่อ่าของเสนาบดีหวังจงหมิงคฤหาสน์ตระกูลหวังที่เคยเป็นสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์และทรงอิทธิพลที่สุดในเมืองหลวง บัดนี้ถูกปิดล้อมอย่างแน่นหนาทุกทิศทางราวกับกำแพงเหล็กปัง!!!ประตูไม้สักบานใหญ่ถูกทหารกรมอาญาถีบจนพังทลายลง“บังอาจนัก! พวกเจ้าเป็นใครกัน ถึงกล้าบุกรุกจวนเสนาบดี รู้หรือไม่ว่าโทษทัณฑ์คือสิ่งใด”พ่อบ้านใหญ่ตระกูลหวังวิ่งหน้าตื่นออกมาตวาดลั่นแค่เพียงชั่วพริบตา เขาก็ถูกองครักษ์เสื้อแพรเตะเข้าที่ข้อพับจนล้มลงคุกเข่า และถูกดาบจ่อคอหอยเอาไว้หวังจงหมิงเดินกึ่งวิ่งออกมาจากเรือนใหญ่ด้วยใบหน้าถมึงทึงด้วยความโกรธจัด“เกิดเรื่องบ้าอันใดขึ้น พวกเจ้าเสียสติไปแล้วหรือที่กล้านำกำลังมาปิดล้อมจวนของข้า”
Huling Na-update: 2026-10-27
Chapter: บทที่ 70 อำนาจแห่งโอรสสวรรค์
ฮ่องเต้มองมาที่เขาด้วยความประหลาดใจ“ขอร้องเรา? เรื่องอันใดกัน เจ้าทุ่มเทสืบคดีนี้มานานนับปี จนแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน มีสิ่งใดที่เจ้าต้องการมากกว่าความดีความชอบอีกหรือ?”“กระหม่อมขอพระราชทานอนุญาต ส่งมอบคดีนี้ หลักฐานทั้งหมด รวมถึงพยานบุคคลให้แก่องค์รัชทายาท เป็นผู้ถวายรายงานและออกหน้าจัดการตระกูลหวังในท้องพระโรงวันพรุ่งนี้พ่ะย่ะค่ะ”“อะไรนะ”ฮ่องเต้เบิกพระเนตรกว้าง ทรงผุดลุกขึ้นจากพระแท่น“เจ้าจะยกความดีความชอบอันใหญ่หลวงนี้ให้รัชทายาทงั้นหรือ เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น”เซียวจิ้งเฉินประสานมือ น้อมศีรษะลง“กระหม่อมมีเหตุผลสองประการพ่ะย่ะค่ะ ประการแรก องค์รัชทายาทเพิ่งได้รับการสถาปนา พระบารมีและฐานะในราชสำนักยังไม่มั่นคงนัก เหล่าขุนนางเก่าแก่ยังคงกังขาในพระปรีชาสามารถ หากฝ่าบาททรงมอบหมายให้องค์รัชทายาทเป็นผู้เปิดโปงและจัดการกับขุนนางกังฉินที่ทุจริตโกงกินแผ่นดินเช่นหวังจงหมิง นี่จะเป็นผลงานชิ้นสำคัญ ที่จะสร้างความดีความชอบให้เป็นที่ประจักษ์ แก่ราษฎรและขุนนางทั้งปวง เป็นการพิสูจน์ให้เห็นว่าองค์รัชทายาททรงมีความเด็ดขาดและทรงค
Huling Na-update: 2026-10-25
ข้าจะร้ายให้สุดทาง

ข้าจะร้ายให้สุดทาง

"ข้าจะกลับมาทวงแค้นพวกมันทุกคน!" คำสาปแช่งสุดท้ายในกองเพลิง ดึงวิญญาณ ‘ซูอี้จิน’ หวนคืนมาพร้อม ‘ปราณอัคคีบริสุทธิ์’ ชาติก่อนนางคือสตรีโง่งมที่ถูกสามีชั่วและญาติจอมปลอมปอกลอกจนสิ้นเนื้อประดาตัว เหยียบย่ำครอบครัวนางเพื่อปูทางสู่อำนาจ ชาตินี้สตรีผู้อ่อนแอคนนั้นได้ตายไปแล้ว! นางกลับมาในฐานะเถ้าแก่เนี้ยผู้งดงามและกุมอำนาจมหาศาล พร้อมใช้เพลิงแค้นเผาผลาญศัตรูให้ย่อยยับ แต่บนเส้นทางแห่งการชำระแค้น นางกลับถูกดึงเข้าไปพัวพันกับ ‘เว่ยชางหลาง’ ท่านอ๋องที่ผู้คนต่างหวาดหวั่น เขาผู้แบกรับความทรมานจาก ‘ปราณเหมันต์ปรโลก’ ทว่าเมื่อได้สัมผัสกับปราณอัคคีของซูอี้จิน ไออุ่นของนางกลับกลายเป็นยาถอนพิษที่แสนหอมหวานและหยุดยั้งความเจ็บปวดของเขาได้ในพริบตา ยามอยู่ต่อหน้าผู้อื่น เขาคือมัจจุราชที่พร้อมกวาดล้างทุกคนที่กล้าขวางทางแก้แค้นของนาง แต่เมื่อลับสายตาคน ท่านอ๋องผู้ยิ่งใหญ่กลับกลายเป็นบุรุษขี้หวงที่คอยตามติด ประชิดตัว และโหยหาสัมผัสจากนางอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ความแค้นที่ว่าเดือดพล่าน ยังต้องพ่ายแพ้ให้กับเคมีรักที่เร่าร้อนดั่งไฟหลอมน้ำแข็ง!
Basahin
Chapter: บทที่ 89 ข้าอยากรู้
เว่ยชางหลางหัวเราะออกมาเสียงเย็น“การสอบขุนนาง... ใช่แล้ว การสอบขุนาง! มิน่าเล่า! ข้าถึงว่ามันแปลกๆ มาตั้งแต่แรก!”เว่ยชางหลางหันกลับมาจ้ององครักษ์ด้วยดวงตาที่ลุกโชน“สวะอย่างเฉินซิวหยวน บุตรอนุที่วันๆ เอาแต่สร้างภาพเป็นสุถาพบุรุษรูปงาม ไม่เคยมีชื่อเสียงด้านการศึกษาแม้แต่น้อย แต่กลับป็นผู้ชนะในการประชันบทกวีของสำนักศึกษาอวิ๋นลู่ในปีล่าสุด และกลับสามารถพลิกโผสอบได้ตำแหน่งจอหงวนอย่างเหลือเชื่อ! เรื่องตลกสิ้นดี!”โม่เฉินเบิกตากว้าง“สกุลเซวียของฮองเฮาไม่ได้เพียงแค่ต้องการเงินและกำลังทหาร แต่กำลังวางรากฐานอำนาจที่ลึกกว่านั้น! พวกมันกำลังแทรกซึมคนของตัวเองเข้าไปในทุกส่วนของราชสำนักผ่านการสอบขุนนาง!”บัณฑิตที่สอบเข้ารับราชการได้คืออนาคตของแคว้น คือขุนนางที่จะเติบโตขึ้นไปมีอำนาจในอีกสิบยี่สิบปีข้างหน้า หากคนเหล่านี้ล้วนเป็นคนที่สกุลเซวียจัดฉากส่งเข้ามา... เครือข่ายอำนาจที่มองไม่เห็นนี้จะกัดกินบัลลังก์มังกรจากภายในอย่างช้าๆ จนสุดท้ายทั้งแผ่นดินก็จะตกอยู่ในกำมือของพวกมันโดยที่ไม่มีใครรู้ตัว มันน่ากลัวยิ่งกว่าการก่อกบฏซึ่งหน้าเสียอีก
Huling Na-update: 2026-11-03
Chapter: บทที่ 88 บัญชีลับ
“เพราะที่ซ่อนของมันไม่ได้อยู่ในที่ที่เราจะนึกถึง” เว่ยชางหลางเริ่มเล่า“ข้าจึงต้องไปด้วยตนเองในคืนนี้ เดิมทีตั้งใจจะเข้าไปค้นหาและสับเปลี่ยนบัญชีด้วยตัวเองให้สิ้นเรื่อง”บรรยากาศในห้องพลันกดดันขึ้นทันที การที่เว่ยอ๋องต้องลงมือด้วยตนเองย่อมหมายความว่าเรื่องนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งยวด“ข้าพบมันซ่อนอยู่ในช่องลับหลังกำแพงใต้ม้วนภาพวาดภูเขา หลังโต๊ะหนังสือของใต้เท้าเฉิน กลไกที่ใช้เปิดซับซ้อนและเชื่อมต่อกันหลายชั้น ต้องอาศัยทั้งความจำและการคำนวณที่แม่นยำเพื่อไขรหัส” เขากล่าวต่อ“ทว่าในจังหวะที่ข้ากำลังจะไขรหัสเปิดกลไกชั้นสุดท้าย...ก็มีคนชุดดำบุกรุกเข้ามา”คิ้วของโม่เฉินขมวดเข้าหากัน “คนของสกุลเฉินหรือขอรับ?”“เปล่า” เว่ยชางหลางส่ายหน้าช้าๆ“เป็นนาง... ซูอี้จิน”โม่เฉินเบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความตกใจ “คุณหนูใหญ่ซู!?”“อืม” เว่ยชางหลางพยักหน้า“นางสวมชุดดำรัดกุม ปิดบังใบหน้ามิดชิด แต่ข้าจำกลิ่นกายของนางได้... กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ติดตัวนางอยู่เสมอ”เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังนึกถึงสัมผัสร้อนผ่าวในโรงเตี๊ยม ก่อนจะกล่า
Huling Na-update: 2026-10-30
Chapter: บทที่ 87 มีอะไรบางอย่างผิดพลาด
ซูอี้จินยืนนิ่งอยู่เช่นนั้นอีกหลายลมหายใจจนกระทั่งแน่ใจว่าเขาจากไปแล้วจริงๆ และจะไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของจื่อเซี่ยที่อาจจะเข้ามาเพราะได้ยินเสียงเอะอะเมื่อครู่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของนางในทันที แววตาที่เคยสับสนวูบไหวเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความได้ใจอย่างของผู้กำชัยชนะซูอี้จินยกแขนเสื้อข้างซ้ายของตนขึ้น ล้วงมือเข้าไปด้านในและหยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมาอย่างระมัดระวัง แสงจันทร์ที่ส่องลอดหน้าต่างเข้ามาตกกระทบบนป้ายหยกขาวเนื้อเนียนละเอียด ด้านหน้าแกะสลักเป็นรูปเหยี่ยวถลาลมที่ดูวิจิตรทว่าดุดันน่าเกรงขาม มันมีน้ำหนักพอสมควรเมื่อวางอยู่ในฝ่ามือของนางและเมื่อนางพลิกดูด้านหลัง ก็สัมผัสได้ถึงตัวอักษรนูนต่ำที่ถูกสลักไว้ด้วยวิถีพู่กันตวัดดุดันเป็นคำว่า ‘เว่ย’ป้ายหยกชิ้นนี้คือของใช้ส่วนตัวที่เว่ยชางหลางพกติดกายตลอดเวลา และไม่เคยเปิดเผยให้คนภายนอกล่วงรู้ทว่าซูอี้จินกลับรู้จักมันเป็นอย่างดีจากความทรงจำในอดีตชาติ นางจำได้แม่นยำว่าเคยเห็นเขาชูตราหยกเหยี่ยวขาวชิ้นนี้เพื่อสั่งการกองทหารนับหมื่น และเคยเ
Huling Na-update: 2026-10-29
Chapter: บทที่ 86 ส่งถึงจวน
เว่ยขางหลางบังคับม้าให้ออกเดินช้าๆ ไปตามถนนสายเล็กที่ไร้ผู้คน ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างคนทั้งสอง มีเพียงเสียงกีบม้าที่กระทบพื้นหินดังก้องเป็นจังหวะ ซูอี้จินนั่งตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าขยับหรือเอนพิงร่างด้านหลังมากนัก แต่วงแขนแกร่งของเขากลับโอบล้อมนางไว้หลวมๆ บังคับให้นางต้องรับรู้ถึงการมีอยู่ของเขาในทุกขณะจิตเมื่อมาถึงตรอกซอยด้านหลังกำแพงจวนสกุลซู เขาก็บังคับม้าให้หยุด เว่ยชางหลางลงจากหลังม้าก่อน แล้วจึงหันมารวบร่างนางลงมายืนบนพื้น“ขอบคุณที่มาส่ง ข้าเข้าจวนเองได้” ซูอี้จินเอ่ย พยายามจะปลีกตัวออกมาจากพันธนาการของเขา“ข้าจะไปส่งเจ้าให้ถึงห้อง” เขายืนกราน ไม่เปิดโอกาสให้นางปฏิเสธ วินาทีถัดมา ร่างของนางก็ลอยขึ้นอีกครั้ง เขารวบตัวนางขึ้นอุ้มในท่าเดิมและใช้วิชาตัวเบาทะยานข้ามกำแพงสูงของจวนสกุลซูเข้าไปอย่างเงียบกริบ หลบหลีกสายตาของยามลาดตระเวนที่เดินตรวจตราอยู่เบื้องล่างได้อย่างง่ายดายในที่สุด เขาก็วางนางลงบนพื้นห้องนอนส่วนตัวของนางในเรือนหว่านเฟิงอย่างปลอดภัย ประตูและหน้าต่างถูกปิดล
Huling Na-update: 2026-10-29
Chapter: บทที่ 85 อย่าดื้อ
ความโกรธแปรเปลี่ยนเป็นความหงุดหงิดระคนประชดประชันซูอี้จินนึกถึงข่าวลือไร้สาระที่แพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวงในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เรื่องราวที่ถูกแต่งเติมจนเกินจริงโดยนักเล่านิทานพเนจรคนหนึ่งกลายเป็นว่านาง คุณหนูใหญ่ตระกูลซูผู้สูงศักดิ์ กลับคลั่งไคล้เว่ยอ๋องจนถึงขั้นส่งจดหมายรักไปให้ ทั้งที่ความจริงในวันชมบุปผานั้นแตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิงความคิดนั้นจุดประกายวาบขึ้นในหัวของนาง ริมฝีปากของซูอี้จินเหยียดออกเป็นรอยยิ้มหยัน“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง...” นางเอ่ยเสียงเยาะเย้ย ก้าวถอยห่างจากเขารักษาระยะ“ที่เว่ยอ๋องทำเช่นนี้ กอดรัดข้าแน่นปานนี้ อย่าบอกนะว่าท่านเชื่อข่าวลือไร้สาระของนักเล่านิทานพเนจรข้างถนนพวกนั้น ที่บอกว่าข้าเขียนจดหมายสารภาพรักและคลั่งไคล้ท่านจนหัวปักหัวปำน่ะ!”นางจงใจพูดประชดเขา หวังจะให้เขาโกรธหรืออย่างน้อยก็รู้สึกเสียหน้าบ้างที่ถูกสตรีกล่าวหานัยๆ ว่าหลงตัวเองไปกับเรื่องเล่าลมๆ แล้งๆทว่า...ปฏิกิริยาของเว่ยชางหลางกลับผิดคาดอย่างสิ้นเชิง 
Huling Na-update: 2026-10-29
Chapter: บทที่ 84 อย่าให้หนีไปได้
ภายในคือทางเดินแคบๆ ที่มืดสนิทและอบอ้าวมีเพียงแสงจันทร์ที่ลอดผ่านช่องลมเล็กๆ ด้านบนส่องลงมาเป็นลำพอให้เห็นฝุ่นละอองลอยฟุ้งในอากาศ“เข้ามาทำไมที่นี่” ซูอี้จินกระซิบถามอย่างไม่พอใจ การเข้ามาในอาคารแบบนี้ยิ่งเสี่ยงต่อการถูกพบตัวและจนมุมเขาไม่ตอบ แต่กลับจูงมือนางเดินลึกเข้าไปตามทางเดิน สัมผัสเย็นเฉียบจากฝ่ามือของเขายังคงทำให้ผิวของนางรู้สึกเย็นวาบ เขานำทางไปยังบันไดไม้สำหรับคนงานที่อยู่สุดทางเดินแล้วขึ้นไปยังชั้นสองอย่างเงียบเชียบที่ชั้นสองเป็นโถงทางเดินยาวปูด้วยพรมสีแดงเข้ม มีประตูห้องพักทำจากไม้เนื้อดีเรียงรายอยู่สองฝั่ง โคมไฟบนผนังให้แสงสลัว ดูเหมือนว่านี่จะเป็นโรงเตี๊ยมชื่อดัง แขกที่มาพักคงมีแต่พ่อค้าผู้มั่งคั่งหรือขุนนางเดินทางปัง! ปัง! ปัง!เสียงทุบประตูดังลั่นมาจากชั้นล่าง ตามด้วยเสียงตวาดหยาบคายของทหารสกุลเฉิน“เปิดประตู! พวกเราเป็นทหารกำลังตามจับผู้บุกรุก! เปิดให้พวกข้าเข้าไปตรวจค้นเดี๋ยวนี้!”ซูอี้จินตัวแข็งทื่อ พวกมันตามมาถึงนี่แล้ว เว่ยชางหลางดึงนางให้หลบเข้
Huling Na-update: 2026-10-28
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status