LOGINShare
ตอนที่ 2 แต่งงาน
publish date:
2026-10-04 20:21:09กลับมาถึงจวนแล้วก็ต้องเผชิญหน้ากับแม่เลี้ยงใจร้าย ฮูหยินใหญ่ผู้เคยเป็นอนุภรรยาของผู้เป็นบิดาของนาง และนางผู้นี้เป็นคนที่ทำให้มารดาของนางเสียชีวิต เมื่อตอนที่นางยังเป็นเด็ก มารดาของนางป่วยหนักโดยไม่ทราบสาเหตุ ครั้นจะเรียกหมอมาให้ตรวจรักษาแต่กลับโดนขัดขวางทุกวิถีทาง และนั่นก็ทำให้มารดาของนางเสียชีวิตหลังจากนั้นไม่กี่ชั่วยาม เหวินเสี่ยวเหยายังคงฝังใจกับเรื่องนี้มาโดยตลอด และคิดว่าสักวันนางจะต้องแก้แค้นให้มารดาให้ได้
แต่ปัญหาตอนนี้คือแม่เลี้ยงผู้นั้นพยายามจับนางแต่งงานกับคุณชายเสเพลของจวนกง นางรู้ว่าแม่เลี้ยงไม่ได้หวังดีกับนางเลย เพราะใครต่างก็รู้ว่าบุตรชายคนที่สามของจวนกงผู้นั้นไม่เอาถ่าน ไม่มีใครอยากจะส่งบุตรีไปเชื่อมสัมพันธ์ด้วย จะมีก็เพียงแม่เลี้ยงของเหวินเสี่ยวเหยาที่เสแสร้งแกล้งบอกว่าทุกอย่างล้วนเป็นข่าวลือ คุณชายสามกงไม่ได้เป็นเช่นนั้น
“กลับมาแล้วรึ!” เดินผ่านประตูจวนเข้ามาก็เจอกับ ‘จางเซียวหยวน’ พร้อมกับบ่าวรับใช้ตัวท้วมสี่นาง สีหน้าของแต่ละคนมีเล่ห์เหลี่ยมราวกับมีแผนร้าย
“คารวะท่านแม่” เหวินเสี่ยวเหยาทำการคารวะตามมารยาท แต่สีหน้าของนางไม่ได้มีความเต็มใจเลยสักนิด
“จับตัวมันไว้!”
สิ้นเสียงของฮูหยินใหญ่ของจวน สาวใช้ทั้งสองของนางก็ตรงดิ่งเข้ามาล็อกตัวหว่านซิงเอาไว้ทันที เหวินเสี่ยวเหยามองการกระทำนั้นด้วยความไม่ชอบใจ หันขวับไปมองหน้าแม่เลี้ยงอย่างอาฆาตแค้น
“เหตุใดท่านแม่ต้องจับตัวหว่านซิงด้วย!”
“เจ้ายังจะมาถามข้าอีก เป็นเพราะเจ้าดื้อด้านอย่างใดเล่า หากยอมแต่งเข้าจวนกงแต่โดยดีข้าก็ไม่ต้องทำเช่นนี้ หากเจ้ายังไม่ยอมข้าจะส่งนางขายไปที่หอนางโลมเดี๋ยวนี้!”
“ท่านกล้ารึ!”
“เหตุใดข้าจะมิกล้า ในเมื่อข้าเป็นนายหญิงของจวนหลังนี้ เป็นแม่ของเจ้า เป็นเจ้าของทุกชีวิตในจวนนี้” นางกล่าวพลางยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ
“คุณหนูไม่ต้องห่วงบ่าวเจ้าค่ะ คุณหนูออกไปใช้ชีวิตอย่างอิสระได้เลยเจ้าค่ะ” หว่านซิงส่งเสียงออกมาเป็นครั้งสุดท้ายขณะโดนพาตัวออกไปจากตรงนั้น
เหวินเสี่ยวเหยาได้แต่มองตามหลังด้วยสายตาเป็นห่วงและเคืองแค้นแม่เลี้ยงของตน นางกำหมัดแน่นจนสั่น บังคับกันถึงเพียงนี้เพื่อให้นางได้แต่งงานกับคนที่ไม่เอาไหน เพื่อให้ชีวิตนางตกต่ำ แต่หากไม่ทำตามหว่านซิงก็คงไม่รอดแน่ เมื่อนางตัดสินใจดีแล้วจึงเอ่ยกับแม่เลี้ยง
“ข้ายอมแต่งแล้ว ปล่อยหว่านซิงออกมา”
“ข้าปล่อยนางแน่...แต่หลังจากเจ้าแต่งเข้าจวนกงแล้วนะ”
จางเซียวหยวนยิ้มเยาะอย่างร้ายกาจก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับสมุนที่ร้ายกาจไม่แพ้กัน เมื่ออยู่เพียงลำพังแล้วเหวินเสี่ยวเหยาก็แสดงสีหน้าเกรี้ยวกราดออกมา จ้องมองตามหลังด้วยความเคียดแค้น นางจะเก็บความแค้นนี้เอาไว้รอวันชำระเมื่อถึงวันเวลาอันสมควร
Latest chapter
ข้านี่ล่ะฮูหยินอันดับหนึ่ง ตอนที่ 11 กินข้าว
บรรยากาศในเรือนใหญ่ตอนนี้กำลังครึกครื้นและชื่นมื่นกับอาหารมื้อเย็นที่สุดแสนจะอู้ฟู่ บนโต๊ะเต็มไปด้วยจานกับข้าวชั้นเลิศ แตกต่างจากที่ส่งไปยังเรือนซือกง วันนี้ท่านกั๋วกงผู้เป็นเจ้าเรือนนั่งร่วมกินข้าวกับภรรยาและบรรดาลูกสาว ลูกชาย ลูกสะใภ้ และหลานตัวเล็ก ๆ อีกหลายคน เป็นครอบครัวที่อบอุ่นและมีความสุขในสายตาของใครที่กำลังมองมา แต่ทว่าในสายตาของกงเจิ้นหวนนั้นเป็นครอบครัวที่น่าสมเพชยิ่งนักบิดาผู้เป็นกั๋วกงช่างโง่เขลา ไร้ความยุติธรรม รังแกภรรยาหลวง นำสินเดิมของมารดาของเขามาถลุงเล่นในจวนจนหมดสิ้น แถมเมื่อหมดประโยชน์ก็หาทางกำจัดนางจนต้องจากไปก่อนวัยอันควร กงเจิ้นหวนต้องกำพร้าแม่ตั้งแต่เด็ก โตมากับความยากเย็นแสนเข็ญ โดนดูถูกรังแกจากพี่น้อง จนเขาต้องแยกตัวออกไปอยู่คนเดียวในเรือนซือกงจนกระทั่งตอนนี้ นั่นเป็นเหตุผลที่เขาไม่ค่อยอยากจะสุงสิงกับคนในจวนสักเท่าไหร่ “เจ้ากินเยอะ ๆ นะฮูหยิน จะได้มีแรงดูแลจวนของเรา” “เจ้าค่ะท่านพี่” ท่านกั๋วกงและฮูหยินใหญ่ส่งยิ้มหวานให้กันท่ามกลางสายตาหลายคู่ของบรรดาลูกหลานที่นั่งในวงสำหรับข้าว ต่างก็กำลังใช้ตะเกียบคีบอาหารม
ข้านี่ล่ะฮูหยินอันดับหนึ่ง ตอนที่ 10
“รีบบอกมา ข้าอยากโดนจัดการจะแย่แล้ว หากไม่มีสิ่งใดแล้วเชิญออกไปจากเรือนข้า” เอ่ยพลางยิ้มเยาะเย้ยและผายมือเชิญให้ออกไปทางเดิม เซิ่นอวี่หยาถลึงตามองด้วยความเกรี้ยวกราด ก่อนจะสะบัดหน้าเดินออกไปพร้อมกับบ่าวรับใช้ เมื่อตัวปัญหาออกไปจากเรือนแล้วเหวินเสี่ยวเหยาก็ถอนหายใจอย่างรู้สึกโล่ง เดินเข้ามาหากงเจิ้นหวนอีกครั้ง “เจ้าทำเช่นนี้ไม่กลัวว่านางจะหาเรื่องใหญ่กว่านี้มาให้หรือ” “เหตุใดจะต้องกลัวด้วย” “แต่เจ้าจะทำให้ข้าเดือดร้อนไปด้วยน่ะสิ” “แต่ที่ข้าทำก็เพื่อปกป้องเจ้านี่นา ไม่ขอบคุณยังจะมีหน้ามาว่าข้าอีก”
ข้านี่ล่ะฮูหยินอันดับหนึ่ง ตอนที่ 9 สมควรโดน
“อยู่ด้วยกันพอดีเลย!” เซิ่นอวี่หยาส่งเสียงออกมาเมื่อเดินมาถึง ด้านหลังมีนางหลิวอี้ยืนอยู่ นางแสดงสีหน้าราวกับหมั่นไส้เจ้าของเรือนเสียเต็มประดา “มิทราบว่าท่านแม่มีเรื่องอันใดหรือ?” กงเจิ้นหวนแสร้งทำเป็นถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่านางมาด้วยเรื่องอันใด “เป็นเจ้าใช่ไหมที่ตบหน้าป้าหลิว!” “ใช่...ข้าทำเอง ทำไมหรือ?” “บังอาจนัก! ตบหน้าป้าหลิวก็เท่ากับตบหน้าข้า! เจ้าคิดจะกบฏงั้นหรือ!” “นางทำผิดย่อมโดนลงโทษ ข้าทำเพื่อท่านแม่นะขอรับ” “ถึงอย่างไรก็ควรบอกข้าก่อน ใครก็ไม่มีสิทธิ์มาทำร้ายคนของข้า!” “ข้าจะทำแล้วใครจะทำไม? เจ้านายจะสั่งสอนบ่าวรับใช้ทำมิได้หรอกหรือ?” กงเจิ้นหวนยืนปะทะวาจากับแม่เลี้ยงอย่างไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวต่ออำนาจ ความผิดปกตินั่นทำให้เซิ่นอวี่หยารู้สึกสงสัย ปกติแล้วชายผู้นี้ไม่เคยมีท่าทีหยิ่งผยอง ว่านอนสอนง่าย สั่งอะไรก็ทำ จะกลั่นแกล้งอย่างไรก็ไม่เคยขึ้นเสียงหรือแสดงสีหน้าต่อต้านเลยสักนิด “เหตุใดเจ้าถึงได้เปลี่ยนไปเช่นนี้ เป็นเพราะนางใช่หรือไม่ที่ทำให้เจ้ากล้าต่อต้านข้า!” “ข้าก็เป
ข้านี่ล่ะฮูหยินอันดับหนึ่ง ตอนที่ 8 ข้าไม่เคยกลัว
กงเจิ้นหวนเดินเข้ามาหาช้า ๆ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความอำมหิตผิดแปลกจากทุกครั้งที่เคยเห็น หลิวอี้รู้สึกเสียวสันหลังอย่างบอกไม่พูดเมื่อสบตาคู่คมนั้น นางถอยหลังทีละก้าวอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ แต่ทว่าแผ่นหลังปะทะกับแผงอกของอาหลิวเข้าอย่างจัง “คะ...คุณชายคิดจะทำอันใดเจ้าคะ” “จับตัวมันไว้ให้ข้า!” หลิวอี้รับคำสั่งมาแล้วก็จับแขนทั้งสองข้างของบ่าวเก่าแก่เอาไว้ให้มั่น หลังจากนั้นก็เป็นหน้าที่ของกงเจิ้นหวนที่จะสั่งสอนบ่าวปากดีให้หลาบจำ มือใหญ่ที่เคยจับเพียงกระบี่บัดนี้มันถูกใช้ฟาดไปที่แก้มของหญิงสูงวัยอย่างไม่ออมแรง หลายครั้งติดต่อกันจนใบหน้าของนางหลิวอี้ขึ้นสีแดงฉานอย่างเห็นได้ชัด เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! “บ่าวผิด
ข้านี่ล่ะฮูหยินอันดับหนึ่ง ตอนที่ 7 สั่งสอน
ณ เรือนซือกง การเข้ามาอยู่ในจวนกงในฐานะสะใภ้ของเหวินเสี่ยวเหยายังคงไม่ง่ายเช่นเคย นางมักจะถูกผู้คนในจวนมองด้วยสายตารังเกียจ แต่นางก็ไม่ได้สนใจอะไรเพราะวัน ๆ ก็อยู่แต่ในเรือนไม่ได้ออกไปไหน เว้นเสียแต่ว่าคนเหล่านั้นจะมาหาเรื่องถึงถิ่น ในส่วนของกงเจิ้นหวนนั้นวัน ๆ ก็หมกตัวอยู่แต่ในห้องตำรา ไม่ยอมออกมาพบปะผู้คนด้านนอก ตกดึกมักจะออกไปข้างนอกพร้อมกับอาหลิว เขาไม่เคยแวะเวียนมาหานางเลยสักครั้ง แต่นั่นก็ทำให้เหวินเสี่ยวเหยารู้สึกสบายใจเพราะไม่มีผู้ใดมารบกวน “ฮูหยินไม่รู้สึกน้อยใจเลยหรือเจ้าคะที่คุณชายสามไม่มาหาบ้างเลย” หว่านซิงถามในขณะที่ทั้งสองคนกำลังนั่งเล่นอยู่หน้าเรือน “ดีจะตาย ข้าเองก็ไม่อยากให้เขามายุ่งวุ่นวายกับข้าอยู่แล้ว ต่างคนต่างอยู่ ได้ประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย ดูท่าแล้วชายผู้นั้นตั้งใจจะให้ข้าเข้าจวนมาเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ให้คนในจวนนี้มาเล่นงานข้าแทนเขาต่างหาก” “เป็นเช่นนี้จริงหรือเจ้าคะ คุณชายสามช่างร้ายกาจเสียจริง!” “ข้ารู้สึกได้ว่าคนผู้นี้มิได้เสเพลไม่เอาถ่านอย่างที่ใครร่ำลือกัน มันต้องมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาแสร้งสร้า
ข้านี่ล่ะฮูหยินอันดับหนึ่ง ตอนที่ 6 สัญญา
“เรื่องนี้จะต้องถึงท่านพี่ ข้าจะให้ท่านพี่ลงโทษพวกมันให้หนัก ๆ เลยคอยดู!” ได้ยินอย่างนั้นบรรดาสตรีในเรือนน้ำชาต่างก็ยิ้มอย่างพอใจ ที่เป็นเช่นนั้นเพราะว่าทุกคนต่างก็รู้ว่ากงเจิ้นหวนเป็นเพียงคนเดียวที่กำเนิดจากฮูหยินใหญ่คนก่อน ผู้เป็นภรรยาพระราชทานจากฮ่องเต้ เป็นบุตรสายตรงเพียงคนเดียวที่มีสิทธิ์สืบทอดบรรดาศักดิ์ ‘กง’ อย่างถูกต้อง หากไม่มีกงเจิ้นหวนตำแหน่งนั้นก็จะตกมาอยู่กับลูกชายคนโตของนาง เหวินเสี่ยวเหยาถูกคน(แกล้ง)เมาจูงมือออกมาจากเรือนน้ำชา เพียงไม่นานนางก็สลัดมืออีกฝ่ายออก มองหน้าเขาคนนั้นแล้วเอ่ยว่า “เจ้าเลิกแสร้งทำเป็นเมาได้แล้ว เล่นไม่เนียนเอาเสียเลย” “ถึงเรือนแล้วค่
You May Also Like
เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม
แคลร์ออสติน37.5K viewsมาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า41.1K viewsพระชายาหมอยาพิษเทวดาสะเทือนลั่นเมืองหลวง
นางสาวซินหยู่164.7K viewsเกิดใหม่ในร่างพระชายาร้ายร้าย
Jiulin25.6K viewsบุปผาโลหิตหวนคืนทวงแค้น
วริษา99 viewsไฉ่เฟิงผู้ช่วยตัวน้อยของมารดา
ดอกไม้หนาม55 viewsพี่เขยสอนรัก
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko86 viewsข้าอยากพอแล้วกับการรักท่าน
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา440 views
