MasukShare
บทที่ 39
Tanggal publikasi:
2025-11-29 20:00:34
Bab terbaru
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 163
“ท่านแม่ขอรับ ข้าเจ็บ” เด็กชายผู้มีรูปร่างอ้วนท้วนผิวขาวฟ้องนางหลังจากโดนบิดาเคี่ยวกรำให้ฝึกยุทธแม้นางจะรู้สึกสงสารทว่าก็เข้าใจในความปรารถนาดีของผู้เป็นสามีที่มีต่อบุตรได้เช่นกัน ดังนั้นนางจึงได้แต่ต้องหลับตาข้างลืมตาข้างเบือนหน้าหนีไปทางอื่นยามที่บุตรชายได้รับการฝึกจากบิดาตน“ท่านแม่! ท่านกำลังคิด
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 162
เด็กชายหญิงคู่หนึ่งผู้มีใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นพรมหนาหน้าปลายเท้าของหญิงชราผมเกล้าเป็นมวยอย่างเรียบร้อยเส้นผมของนางแม้จะเป็นสีขาวโพลนกระนั้นก็ยังคงเงางาม ดวงหน้าของนางเองก็ผ่องใสแม้จะมีริ้วรอยตามวัย“ท่านย่าเจ้าคะ/ขอรับ” สองพี่น้องเรียกนางพร้อมกันพลางแหงนหน้ามองหญิงสูงวัยอย
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 161
หิมะสีขาวของทางเหนือกำลังโปรยปรายลงมาอย่างหนักจนบางแห่งเริ่มเห็นน้ำแข็งค้างตามกิ่งไม้หรือตามชายคาไป๋เสวี่ยได้แต่งเข้ามาอยู่สำนักยุทธชิงหลงได้นานกว่าหนึ่งปีแล้วนับตั้งแต่กลับมาจากการเดินทางในท้องทะเลคราวนั้น“เจ้านี่นะออกมาด้านนอกก็ไม่เอาเสื้อคลุมออกมาด้วย” โอวหยางเฉินพูดขึ้นพร้อมกับนำเสื้อคลุมสีขาว
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 160
“ข้าว่าคนผู้นั้นน่าจะตาฝาด สัตว์ประหลาดอะไรจะมาโผล่กลางท้องทะเล”“ข้าเองก็ไม่รู้แต่หลังจากที่ข้าช่วยเขาขึ้นมาจากท้องน้ำ ชายคนนั้นก็เอาแต่เพ้อว่าช่วยข้าด้วย! อย่ากินข้าเลย”“อย่างนี้ก็ไม่รู้สิว่าสัตว์ประหลาดที่ว่าหน้าตาเป็นเช่นไร” ผู้พูดรู้สึกกังขา“ข้าลองถามดู เขาบอกว่าสัตว์ตัวนั้นมีหนวดยาวมากอีกทั้
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 159
“น้องเล็ก! เจ้ากล้าดีเยี่ยงไรถึงขึ้นไปยืนบนหัวเสาเรือเช่นนั้น เจ้าไม่กลัวจะพลัดตกลงทะเลหรอกหรือ” ไป๋เสวี่ยอดไม่ได้ที่จะตำหนิน้องชายเมื่อเห็นเขากล้ายืนท้าความตายบนหัวเสากระโดงเรือ“พี่รอง! ท่านกังวลเกินไปแล้วขอรับ” ไป๋เทียนไม่พูดเปล่าเจ้าตัวยังพุ่งตัวลงมาทำให้คนเป็นพี่รู้สึกหวาดหวั่นต่อการกระทำของเขา
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 158
เรื่องกวีของไป๋ตงก็เป็นอันถูกยกเลิกไปด้วยเมื่อดวงจันทร์ที่กำลังสุกสกาวได้หายลาลับเข้ากลีบเมฆเช้าวันต่อมา ภายในลานฝึกก็ยังคงเต็มไปด้วยความฮึกเหิมเหมือนเคย แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือเมื่อพวกเขาเห็นไป๋เสวี่ยแต่ละคนก็ทำความเคารพนางพร้อมกับเรียกนายหญิงน้อย“นี่มันไม่เร็วเกินไปหน่อยหรือเจ้าคะ” ไป๋เสวี่ยถาม
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 12
“ข้าจะตอบพวกเจ้าแทนใต้เท้าเอง ข้อแรกหากว่าเมืองของเราแพ้สงครามก็จะต้องมีผู้นำคนใหม่ซึ่งแต่ละกฏเกณฑ์ของการเป็นขุนนางก็ย่อมไม่เหมือนเดิม ส่วนข้อสองทำไมใต้เท้าถึงไม่หนี ข้อนี้ง่ายมากก็เพราะพวกเจ้าอย่างไรเล่าท่านไม่อยากทิ้งให้พวกเจ้าต้องประสบเคราะห์กรรมครั้งนี้ตามลำพัง หากจะรอดก็รอดด้วยกันแต่หากต้องม้ว
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 11
บริเวณหน้าประตูเมืองไป๋ซวนกำลังยกมือกุมขมับด้วยความกลัดกลุ้ม ทั้งนี้เป็นเพราะเขาไม่รู้จะทำอย่างไรกับสถานการณ์ของเมืองที่ตัวเองเป็นนายอำเภออยู่ ณ ตอนนี้ “เจ้าเองก็รีบพาครอบครัวอพยพเถอะ หากอยากตายพร้อมชาวบ้านยาจกเหล่านั้นก็ตามใจ อาซวนเจ้าอย่าโทษว่าข้าไม่บอกเจ้าเล่า ลาก่อน” ชายวัยกลางคนพูดข
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 10
แสงอรุณแรกเริ่มเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้าเหล่านกกาพากันบินออกจากรัง ไป๋เสวี่ยผู้กำลังนอนหลับอย่างสบายรู้สึกอึดอัดบริเวณหน้าท้องของตนเป็นอย่างมาก ผีซิว!! ช่วยด้วย! ข้าถูกผีอำ สัตว์เทพตัวน้อยผงกหัวของตนมองไปทางสหายผู้นอนหาความเรียบร้อยไม่เจอ ข้าไม่เห็นเจอตัวอะไรอย่างที่เจ้า
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 9
เวลาผ่านไปราวครึ่งชั่วยามคนตระกูลไป๋ก็พากันทำจมูกฟุดฟิด พวกเขาพากันสูดเอากลิ่นหอมจากเรือนครัวด้วยความอยากกินโดยเฉพาะเจ้าตัวเล็กไป๋เทียนที่ตอนนี้กำลังช่วยพี่สาวเฝ้าอยู่หน้าเตาดินไม่ยอมห่าง ส่วนไป๋เสวี่ยนางก็กำลังจัดแจงทำอาหารอีกอย่างนอกจากกระต่ายตุ๋นที่มีเครื่องปรุงภายในครัวเหลืออยู่แค่หย
Anda juga akan menyukai
(จบแล้ว )รวยแน่ 100% !!ไป่หลิงย้อนอดีตไปเป็นเศรษฐีในปี 80’s
primพริมโรส5.8K Dibacaภารกิจนางร้ายในเกมจีบหนุ่ม ทำไมมันเฮงซวยขนาดนี้
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า2.0K Dibacaสามี... ลืมไปแล้วหรือว่าเราหย่ากันแล้ว
กัญจารีย์5.9K Dibacaข้าอุตส่าห์ปูทางให้นางเอก ไยพระเอกถึงเดินเลี้ยวมาหาข้าเล่า!
ซูเล่อเหยียน6.4K Dibacaถูกครอบครองโดยอัลฟ่าห้ามปรารถนา: พันธะป่าเถื่อน
Janne Vellamour346 Dibacaบุตรแห่งความว่างเปล่า
Moru145 Dibacaหมอครับผมรัก(ลัก)หมอ
เรืองรัสมิ์106 DibacaLove & Brew #กาแฟและผงเฟย์
Pierrepie381 Dibaca
