ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต

ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-09-02
Oleh:  ชงเมิ่งBaru saja diperbarui
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
69Bab
1.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

"ไนร่า"หญิงสาวธรรมดาลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตนเองอยู่ในร่างของ “ไนร่า” ตัวประกอบหญิงนิสัยร้ายกาจในนิยายโลกอสูรยุคหินที่มีชื่อเดียวกัน ยังไม่ทันตั้งสติ เธอก็ต้องวิ่งหนีฝูงช้างป่าที่กำลังไล่ล่า! ตามเนื้อเรื่องเดิม ไนร่าจะพาคนหลงทางจนตายหมด เหลือเพียงสามีอสูรทั้งสี่ที่รอดชีวิตกลับไปเป็นผู้ติดตามของนางเอกในอนาคต แต่อุตส่าห์ได้ชีวิตใหม่ทั้งที ใครจะยอมตายตามบทกันเล่า! ไนร่าจึงเปลี่ยนเส้นทาง พาคนเจ็บ เด็ก คนแก่ และผู้ถูกทอดทิ้งอีกสิบกว่าชีวิตหนีไปตั้งถิ่นฐานใหม่ พร้อมกับ “ระบบพัฒนาชีวิต” ที่มอบพื้นที่เก็บของ แปลงปลูกพืชพิเศษ และภารกิจยกระดับความเป็นอยู่ของผู้คน ปัญหาเดียวคือไนร่าคนเดิมเคยทารุณสามีอสูรทั้งสี่จนพวกเขาเกลียดเธอเข้ากระดูก อาเคล อสูรอินทรีผู้มีปีกบาดเจ็บ เซย์รัน อสูรงูขาวผู้ควบคุมพิษไม่ได้ คารัน อสูรเสือดำผู้มีแก่นวิญญาณไม่มั่นคง ลูเวน อสูรกระต่ายผู้ถูกดูแคลนว่าอ่อนแอ ในสายตาของทุกคนพวกเขาคือบุรุษไร้ค่าที่ไม่มีใครต้องการ แต่ไนร่ากลับค้นพบว่า คนทั้งสี่ไม่ได้ไร้ค่าเลยแม้แต่น้อย ชีวิตใหม่นี้เธอจะปกป้องพวกเขาเอง จะทำให้ทุกคนได้เห็นว่า สามีอสูรของเธอ ไม่มีผู้ใดคู่ควรกับคำว่าไร้ค่า!

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

“ปวดหัวชะมัด...”

ความเจ็บปวดแล่นจากท้ายทอยขึ้นมาจนศีรษะแทบระเบิด ไนร่าขมวดคิ้วแน่น ความทรงจำสุดท้ายของเธอคือแสงแดดร้อนจัดเหนือแปลงข้าวโพด กล้าต้นเล็กที่ยังลงไม่หมด และภาพพื้นดินซึ่งเอียงวูบเข้าหาใบหน้า แต่กลิ่นที่สูดเข้าไปในเวลานี้กลับไม่ใช่กลิ่นดินชื้นในไร่ หากเป็นกลิ่นเลือด เหงื่อ หนังสัตว์ และควันไฟจาง ๆ ที่ลอยปะปนอยู่ท่ามกลางป่าดิบสูงเสียดฟ้า

“นายหญิง ลุกขึ้นก่อน เร็วเข้า!”

เสียงหวานละมุนของชายหนุ่มคนหนึ่งดังอยู่ข้างกาย มือเย็นสั่นเล็กน้อยเขย่าหัวไหล่เธอเบาๆ ไนร่าฝืนปรือตาขึ้น ภาพตรงหน้ายังพร่ามัว แต่เรือนผมสีขาวอมชมพูและหูกระต่ายยาวซึ่งตั้งชันอยู่บนศีรษะของเขากลับเด่นชัดสะดุดตา

ที่นี่คือที่ไหนกัน ทำไมคนถึงมีหูกระต่าย แล้ว ‘นายหญิง’ ที่เขาพูดถึงคือใครกัน

ไนร่าคิดอยู่ในใจ ก่อนจะปรือตาจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าที่มีหูกระต่ายบนศีรษะด้วยแววตาประหลาดใจ ใบหน้าของเขาอ่อนหวานชวนมอง  ทว่าดวงตาสีชมพูอมทองกลับเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ผิวกายขาวซีด ขาขวามีเลือดไหลอาบ ลงมาจนเปื้อนหนังสัตว์ที่พันอยู่รอบน่อง

“ขาฉันเจ็บ อุ้มเธอไม่ไหวแล้วจริงๆ รีบลุกเถอะนะ แล้วเธอจะตีฉันทีหลังก็ได้” คำพูดและท่าทางของเขาทำให้ไนร่าชะงัก ตีเขาทีหลัง นี่หมายความว่าอย่างไรกัน

 “เกิดอะไรขึ้น แล้วนายคือ...”

“เธออยากได้ขนของฉันใช่ไหม ฉันจะยอมถอนให้ทั้งหมดเลย ตอนนี้ช่วยลุกขึ้น วิ่งหนีได้ไหม” ถอนขนของเขา ไนร่าขมวดคิ้วแน่น ทำไมเธอต้องทำแบบนั้นด้วยกัน ทว่าเธอยังไม่ทันถามให้กระจ่าง ชายหูกระต่ายก็เม้มริมฝีปากแน่น ขอบตาเปียกชื้น ท่าทางของเขาดูอ่อนแอและบอบบาง แต่กลับยังฝืนคุกเข่าอยู่ข้างเธอ ไม่ยอมหนีเอาตัวรอดไปก่อนทั้งทีดูมีท่าทีหวาดกลัวและร้อนรน

“ขอร้องล่ะ นายหญิง...”

“ไม่ต้องไปขอร้องเธอ!” เสียงคำรามต่ำพลันดังแทรกขึ้น ไนร่ายังไม่ทันเงยหน้ามองเจ้าของเสียง วงแขนแข็งแกร่งของใครบางคนก็ตวัดรัดร่างของเธอ ก่อนจะยกเธอขึ้นนั่งบนท่อนแขนอย่างฉับไว

“ว้าย!...” ไนร่าร้องอย่างตกใจ กับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ทว่ายังไม่ทันตั้งสติ แรงลมก็ปะทะเข้าที่ใบหน้าของเธออย่างรุนแรง จนเธอต้องรีบตวัดแขนคล้องลำคออีกฝ่ายในทันที

“นายเป็นใคร ปล่อยฉันนะ!” เธอร้องบอกด้วยความตื่นตระหนก แต่ชายที่อุ้มเธอกลับไม่ตอบคำใด อีกทั้งยังไม่ลดความเร็วลงเลยสักนิด มือเรียวเกร็งกอดลำคอแกร่งของเขาแน่นมากขึ้น พลางหรี่ตามองสำรวจเขาอย่างยากลำบาก ผู้ชายคนนี้มีรูปร่างสูงใหญ่ ไหล่กว้าง ผิวสีน้ำผึ้ง และเรือนผมดำที่ยุ่งเหยิงซึ่งขับให้ใบหน้าคมเข้มดูดุดันยิ่งขึ้น แต่ที่สะดุดตาที่สุดกลับเป็นหูเสือดำสองข้างซึ่งแนบลู่ไปทางด้านหลังตามแรงลม ดวงตาสีทองจับจ้องเส้นทางข้างหน้า โดยไม่ชายตามองเธอเลยแม้แต่น้อย

เคล้ง! เคล้ง! เสียงคล้ายเหล็กกระทบกันดังถี่ตามจังหวะการเคลื่อนไหวของเขา เมื่อไนร่าก้มลงมองก็พบว่าข้อเท้าทั้งสองข้างของเขามีโซ่สีดำเส้นหนาพันอยู่ อีกทั้งโซ่หนาเส้นนั้นยังบาดเนื้อจนเกิดรอยเลือดไหลซึมเป็นทาง

“คารัน ระวังขาของนายด้วย” ชายหูกระต่ายกัดริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นเสียงสะอื้น ขณะที่ลำตัวถูกแขนอีกข้างของชายหูเสือประคองไว้ “นายหญิง เธอช่วยปลดโซ่ตรวนให้คารันก่อนได้ไหม ฉันรับรองว่าเขาจะไม่ทำร้ายเธอ”

‘ปลดโซ่ตรวน’ นี่หมายความว่า คนที่ใส่โซ่ตรวนให้กับชายหูเสือผู้นี้คือเธอหรือ 

ไนร่าหัวใจกระตุกวูบ มองที่ข้อเท้าของคารันซึ่งถูกโซ่ตรวนบาดเป็นแผลลึก แล้วเม้มริมฝีปากแน่น

“ไม่ต้องไปขอร้องเธอ!” คารันกล่าวเสียงต่ำ ทุกถ้อยคำเต็มไปด้วยความเกลียดชัง แต่เขาก็ยังอุ้มไนร่าแน่น สองเท้าที่บาดเจ็บวิ่งไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง

นี่มันเรื่องอะไรกัน เธออยู่ที่ไหน แล้วชายประหลาดสองคนคือใคร

............................................................................................................

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
69 Bab
บทที่ 1.1 ไม่มีเวลาเลือก
นี่มันเรื่องอะไรกัน เธออยู่ที่ไหน แล้วชายประหลาดสองคนคือใครทว่าไนร่ายังไม่ทันได้วิเคราะห์เรื่องราว ดวงตาของเธอก็ต้องเบิกกว้างมากขึ้น เมื่อหันไปมองเห็นกลุ่มคนรูปลักษณ์แปลกประหลาดราวยี่สิบชีวิตกำลังวิ่งตามมาทางด้านหลัง ในกลุ่มคนเหล่านั้น บางคนมีหูหรือหางสัตว์ บางคนมีเขาโค้งอยู่บนศีรษะ ทุกคนสวมเสื้อผ้าซึ่งตัดเย็บจากหนังสัตว์หยาบ ๆ ประดับเขี้ยว กระดูก และลูกปัดหิน เครื่องมือที่ถืออยู่มีเพียงหอกปลายหิน มีดกระดูก กับตะกร้าสานซึ่งแทบไม่เหลือสิ่งของอยู่ภายในหญิงสองคนอุ้มทารกแนบอก เด็กเล็กอีกสองคนวิ่งสะดุดไปตามรากไม้ ส่วนคนแก่สองคนและผู้บาดเจ็บรั้งอยู่ด้านหลังโครม! ต้นไม้ใหญ่หักโค่นลงเสียงดังก้อง ก่อนเงาร่างมหึมาหลายสิบร่างจะพุ่งฝ่ากลุ่มฝุ่นออกมา“ช้างป่า!!” ไนร่าร้องอย่างตื่นตระหนกเมื่อเห็นโขลงช้างป่าหลายสิบตัวกำลังวิ่งตรงมาทางเธอ ที่สำคัญพวกมันยังมีขนาดใหญ่กว่าช้างในโลกของเธอเกือบสองเท่า งายาวสีขาวนวลกวัดแกว่งไปมา ทำลายทุกสิ่งที่ขวางทางเบื้องหน้า ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่งผิดธรรมชาติ“คารัน พวกมันตามทันแล้ว!”ลูเวนที่ขาเจ็บพูดขึ้นด้วยความตกใจ“ฉันเห็นแล้ว” คารันตอบสั้นๆ เสียงทุ้มล
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-15
Baca selengkapnya
บทที่ 1.2 ไม่มีเวลาเลือก
“นั่นเพราะเธอเป็นคนที่ท่านหัวหน้าเผ่าสั่งให้พาพวกเขาหนี” น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบ “ต่อให้รู้ว่าเธอกำลังจะพาไปตาย พวกเขาก็ไม่มีเวลาเลือกผู้นำคนใหม่แล้ว” คำพูดนั้นแทงลึกเข้ากลางอกจนไนร่านิ่งไป ที่แท้พวกเขาไม่ได้ติดตามเธอเพราะความเชื่อใจ แต่เพราะไม่มีทางเลือกอื่นคารันมองสีหน้าที่ผิดหวังของหญิงสาวในอ้อมแขนแล้วยกมุมปากขึ้นเย้ยหยัน สิ่งที่เขาพูดล้วนเป็นความจริง การเชื่อฟังคำสั่งของผู้นำ คือกฎสำคัญที่ฝังอยู่ในกระดูก ยิ่งตอนนี้คนที่อยู่ด้านหลังส่วนใหญ่คือผู้หญิง เด็ก คนแก่ และคนเจ็บ พวกเขาไม่ใช่นักรบ ไม่มีเสบียง ไม่มีทางหนีอื่น และที่สำคัญข้างกายของไนร่ายังมีสามีอสูรซึ่งอดีตแข็งแกร่งที่สุดในเผ่าติดตามคุ้มกัน แม้จะเกลียดเธอเพียงใด แต่ภายใต้เหตุผลเหล่านี้ การเกาะกลุ่มตามเธอย่อมปลอดภัยกว่าการหนีแตกกระเจิงไปในป่าดิบเพียงลำพังเมื่อมาถึงเชิงเนินหิน คารันก็หยุดกะทันหัน เขาวางไนร่าลงบนพื้น ก่อนก้มลงมองโซ่ตรวนตรงข้อเท้าของตนเอง ด้วยข้อจำกัดนี้ แน่นอนว่าเขาย่อมไม่สามารถปีนขึ้นไปด้านบนเนินหิน และยิ่งไม่อาจคืนร่างสัตว์ได้ดวงตาคมดุตวัดมองไนร่าราวคาดหวังบางอย่าง แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะเงียบแล้วหันไปทางชาย
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-15
Baca selengkapnya
บทที่ 2.1 ความทรงจำที่ไม่คุ้นเคย
“ก็แค่ขึ้นไปบนนั้นใช่ไหม ฉันจะพาเธอไปเอง”สิ้นคำ อาเคลก็คืนร่างเป็นอินทรีขนาดใหญ่ ขนสีเขียวแกมดำสะท้อนแสงแดดเป็นประกาย งดงามและน่าเกรงขามจนไนร่าลืมหายใจ ร่างของเธอถูกส่งขึ้นนั่งบนหลังเขาโดยไม่ทันตั้งตัว“ว้าย” หญิงสาวร้องขึ้นด้วยความตกใจจนตัวสั่น รีบโน้มตัวลงต่ำกอดลำคออินทรีของเขาเอาไว้แน่น ดวงตาของอาเคลหรี่ลงเล็กน้อย เขาไม่ได้คิดจะอ่อนโยนกับหญิงสาวบนหลัง แต่เพราะปีกซ้ายที่บาดเจ็บทำให้เขาไม่อาจเร่งความเร็วได้อย่างที่ต้องการ ทุกจังหวะการกระพือปีกจึงบินช้าลงกว่าที่ควรจะเป็นโดยไม่ได้ตั้งใจ“ปีกของนายบาดเจ็บเหรอ” ไนร่าเอ่ยถามเมื่อสังเกตเห็นว่า ปีกซ้ายของเขาขยับได้ลำบากและขนเกือบครึ่งคล้ายถูกถอนออกไป ทำให้ทุกครั้งที่เขาขยับบินกล้ามเนื้อปีกจะมีอาการสั่นเล็กน้อยอาเคลไม่ได้ตอบคำถามของเธอ แม้ทุกครั้งที่ขยับจะรู้สึกเจ็บปวดจนกล้ามเนื้อกระตุก แต่สุดท้ายเขาก็สามารถพาไนร่าขึ้นมาถึงลานชะง่อนหินด้านบนตามที่เธอต้องการได้สำเร็จ ก่อนจะคืนร่างมนุษย์“ขอบคุณนะ” คำขอบคุณของไนร่า ทำให้อาเคลถึงกับชะงักไปชั่วครู่ เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีเขียวมรกตจ้องมองเธอด้วยแววตาที่เย็นชา แต่แฝงไปด้วยความสับสนหวาดระแวงอยู่ในท
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-15
Baca selengkapnya
บทที่ 2.2 ความทรงจำที่ไม่คุ้นเคย
คำว่า ระวังปีก ทำให้อาเคลนึกเย้ยหยันในใจ ปีกของเขาบาดเจ็บรุนแรงเช่นนี้มีส่วนไหนไม่ใช่ฝีมือเธอบ้างกัน ช่างเป็นผู้หญิงที่เสแสร้ง ได้อย่างไร้ยางอายที่สุด“เสแสร้ง!” เขาพูดเสียงเบาในลำคอ ก่อนคืนร่างอสูรอินทรีกางปีกแล้วบินโฉบลงไป ทว่าในจังหวะที่ใกล้จะถึงคู่ชายหญิงชรา เด็กชายตัวเล็กที่วิ่งนำหน้าก็สะดุดรากไม้ล้มลง งาช้างอยู่ห่างจากเขาไม่ถึงสิบช่วงแขน อาเคลขบกรามแน่น แม้ตามกฎพันธะ เขาไม่ควรขัดคำสั่งของคู่ชีวิตเพศเมีย แต่ครั้งนี้ต่อให้ต้องถูกเธอลงโทษ ดุด่าทุบตีเขาก็จำเป็นต้องช่วยเด็กชายตรงหน้าก่อน เงาสีเขียวแกมดำพุ่งวาบผ่านพื้น อาเคลรีบขยับปีกเร่งความเร็ว แล้วใช้กรงเล็บคว้าเด็กชายขึ้นมาก่อนปลายงาช้างจะจู่โจมถึงตัวเขาเพียงไม่กี่ช่วงลมหายใจ จากนั้นก็บินกลับไปส่งเด็กชายที่เนินหินไนร่ารีบเข้ามารับเด็กชายลงจากหลังอสูรอินทรีแล้วกำชับเสียงจริงจัง“นายเข้าไปหลบที่ด้านใน นั่งก้มหัวไว้” สั่งการเด็กชายจบ ไนร่าก็รีบหันกลับมาทางอาเคล“อาเคล นายบาดเจ็บตรงไหนไหม” เมื่อครู่เขาช่วยเด็กชายคนนี้ในระยะอันตราย เธอไม่แน่ใจว่าเขาได้รับบาดเจ็บจากการถูกช้างตัวนั้นโจมตีหรือไม่ หากเป็นเช่นนั้นเธอที่เป็นคนขอร้องเขาย่อมห
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-15
Baca selengkapnya
บทที่ 3.1 หญิงสาวที่เปลี่ยนไป
ในขณะที่ไนร่ากำลังครุ่นคิดเรื่องราวของร่างเดิมและกฎแห่งพันธะคู่ชีวิต ที่เชิงเนินหินคารันในร่างอสูรเสือดำก็ย่อตัวให้ลูเวนที่ขาเจ็บขึ้นมาบนหลังของเขา ลูเวนพยุงตนเองลุกขึ้นอย่างยากลำบาก แต่แม้ว่าขาของเขาจะเจ็บจนแทบทรงตัวไม่ได้ แต่อสูรกระต่ายก็ยังกัดฟันอุ้มเด็กหญิงวางลงบนหลังของคารัน ก่อนที่ตัวเขาจะปีนขึ้นไปนั่งด้านหลังเด็กหญิงอย่างยากลำบากอีกทีจากนั้นอสูรเสือดำก็กระโจนขึ้นทางลาดไต่ไปตามซอกหินอย่างรวดเร็วไนร่าเห็นคารันพาลูเวนและเด็กหญิงไต่ขึ้นมาบนเนินหินได้สำเร็จแล้วก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกก่อนจะเลื่อนสายตามองไปยังโขลงช้างและกลุ่มคนที่กำลังวิ่งหนีอีกครั้งไม่ไกลกันนักไนร่าก็สังเกตเห็น ร่างงูขาวตัวยาวกำลังใช้หางขนาดใหญ่ตวัดฟาดใส่ช้างป่าที่กำลังพุ่งเข้าหาหญิงสาวหูแมวและหญิงสาวหูกระรอกหางฟู ซึ่งกำลังอุ้มทารกไว้แนบอกทั้งคู่ เสียงกระแทกดังสนั่นจนฝุ่นหินฟุ้งกระจาย หลังจากถูกงูขาวจู่โจมอย่างหนักหน่วงช้างป่าตัวใหญ่ตัวหนึ่งก็สิ้นใจตายในเวลาต่อมา“เซย์รัน!” ไนร่าตะโกนเรียกชื่อเขาตามความทรงจำของร่างเดิม “ช่วยพาพวกเธอขึ้นมาด้วย!”อสูรงูขาวชะงักไปครู่หนึ่ง ดวงตาสีฟ้าอ่อนหรี่ลงมองคนออกคำสั่งบนชะง่
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-16
Baca selengkapnya
บทที่ 3.2 หญิงสาวที่เปลี่ยนไป
ตอนนี้แม้แต่ขนของเขา นายหญิงก็ไม่อยากได้แล้ว เขาช่างเป็นเพศผู้ที่ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิงจริงๆ ลูเวนเม้มริมฝีปากบาง เมื่อเห็นว่าปลายเท้าของไนร่าถอยห่างออกไป เขาจึงค่อยๆ ลุกขึ้น ลากขาที่บาดเจ็บไปนั่งรวมกลุ่มกับเด็กและผู้เฒ่าทั้งสอง แม้ใบหน้าของเขาจะยังซีดขาว แต่เมื่อเด็กหญิงตัวน้อยขยับเข้ามาใกล้ด้วยอาการหวาดกลัว เขาก็ยังฝืนยกมือแตะไหล่อีกฝ่ายเบาๆ คล้ายกำลังปลอบโยนว่าไม่เป็นไร ไนร่าถอนหายใจยาวเรื่องของลูเวนอาจต้องใช้เวลาอีกสักระยะ เพื่อทำให้เขาคลายความหวาดกลัวต่อเธอหญิงสาวหันมาหาคารัน เสือดำตัวใหญ่รีบขยับตัวลุกขึ้น ดวงตาสีทองจับจ้องเธอเขม็ง ก่อนจะใช้เท้าหน้าเขี่ยโซ่ที่ถูกปลดออกมาไว้ตรงหน้า ท่าทางของเขาไม่ใช่ความหวาดกลัว แต่เป็นความนิ่งสงบที่ซ่อนความเกลียดชังที่กำลังอดกลั้นเอาไว้ไนร่าก้มมองโซ่เหล็กตรงหน้าแล้วขมวดคิ้วแน่น ในโลกที่แม้แต่มีดยังทำจากหินและกระดูกสัตว์ ร่างเดิมกลับใช้เหล็กชั้นดีมาทำโซ่ล่ามคน ช่างเป็นหญิงสาวที่เกินจะบรรยายจริงๆ“นายเก็บไว้เถอะ” เธอบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ คารันนิ่งงัน ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเพศเมียผู้นี้ ก่อนหน้านี้ทุกครั้งที่เขาคืนร่างสัตว์ เธอจะรังเกียจจน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-16
Baca selengkapnya
บทที่ 4.1 นายหญิง
"ระวัง!!"“ว้าย!!...”ไนร่าร้องด้วยความตกใจ แต่เมื่อทรงตัวได้เธอกลับตื่นตระหนกมากกว่า มองเจ้าของมือหนาที่กุมข้อมือเล็กเอาไว้"คารัน... นายกลับร่างมนุษย์แล้ว"ในความทรงจำเดิม ทุกครั้งที่คารันคืนร่างสัตว์การจะกลับมาเป็นร่างมนุษย์นั้นไม่อาจควบคุมได้ บางครั้งต้องใช้เวลาถึงครึ่งเดือน หรือนานกว่านั้นก็ร่วมสองเดือนดังนั้นร่างเดิมจึงรังเกียจร่างสัตว์ของเขามาก ไม่คิดว่าในยามที่เธอมีอันตรายคารันกลับสามารถคืนร่างมนุษย์ยื่นมือเข้ามาช่วยได้ทันเวลาพอดี“ขอบคุณนะ” ไนร่าเอ่ยบอกเสียงอ่อนโยน ในแววตามีความยินดีและซาบซึ้งจากใจ ทว่าสำหรับคารัน ทุกครั้งที่เธอยิ้มเช่นนี้ มักตามมาด้วยโทสะและบทลงโทษที่รุนแรงเสมอ ดังนั้นกล้ามเนื้อแขนของเขาจึงเกร็งกระตุกและเผลอออกแรงบีบข้อมือเล็กแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว“คารัน ฉันไม่เป็นไรแล้ว นายปล่อยมือเถอะ” เมื่อได้ยินคำสั่งของเธอ คารันก็ได้สติรีบปล่อยมือเล็ก แล้วกลับมายืนคุ้มกันข้างกายหญิงสาวอย่างเงียบๆ ลอบมองดูรอยแดงบนข้อมือเล็กที่เกิดจากแรงบีบของเขาเมื่อครู่แล้วในก็เกิดความรู้สึกสงสัยขึ้นมาน่าแปลก เหตุใดครั้งนี้เธอไม่ดุด่าเขาเลยสักคำ ดวงตาของอสูรเสือดำมองหญิงสาวข้างกายด้วยค
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-16
Baca selengkapnya
บทที่ 4.2 นายหญิง
“ว่าไงล่ะนายหญิง มีของฉันไหม” ฝ่ามือสีขาวซีดยื่นออกมาเบื้องหน้ากระดิกปลายนิ้วเล็กน้อย บนฝ่ามือนั้นมีเพียงบาดแผลเล็กๆ แต่เซย์รันเป็นคนแรกที่ยื่นมือมาให้เธอ ดังนั้นไนร่าจึงไม่ลังเลที่จะใช้มีดกระดูกตัดชายกระโปรงหนังสัตว์ของตนเป็นเส้นยาว แล้วพันฝ่ามือให้เขาอย่างรวดเร็ว “แผลของนายไม่ลึกมาก พันแผลแล้วกดไว้ก็พอ ฉันไปดูคนที่เหลือก่อนนะ” พูดจบเธอก็ปล่อยมือเขาทันที ทว่าเซย์รันกลับยังคงมองหนังสัตว์บนฝ่ามือตนเองนิ่ง รอยยิ้มบางที่มักประดับอยู่บนใบหน้าพลันจางหายไป ดวงตาสีฟ้าตวัดมองตามแผ่นหลังบางที่เร่งฝีเท้าเดินไปดูคนด้านล่างไนร่าไม่ใช่คนที่หวงชุดตนเองที่สุดหรอกหรือ ครั้งนี้เธอถึงกับตัดเสื้อหนังนิ่มตัวโปรดให้อาเคลกดแผลห้ามเลือด อีกทั้งยังตัดกระโปรงหนังสัตว์มาพันมือให้เขา หรือว่าเธอจะกำลังวางแผนใช้เหตุการณ์นี้บังคับถลกเอาหนังงูของเขาไปทำชุดใหม่ไนร่าเร่งฝีเท้ากลับมาที่ทางขึ้นเนินหินอีกครั้ง ทว่ายังไม่ทันได้ชะโงกดูคนที่เหลือแผ่นหินใหญ่ก็สั่นสะเทือนจนเธอเซถลาอีกครั้ง เซย์รันรีบตวัดแขนโอบตัวเธอเข้ามาไว้แนบอก มุมปากยกยิ้มบาง เตรียมรับคำด่าทอของหญิงสาวเหมือนทุกครั้งไอ้งูสกปรก ตัวแกมีแต่พิษ อย่าได้คิดม
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-16
Baca selengkapnya
บทที่ 5.1 ถูกจู่โจมอย่างต่อเนื่อง
“ผลไม้ป่าชนิดหนึ่ง เปลือกแดงคล้ำ กลิ่นหวานเอียน สัตว์ป่ากินเข้าไปแล้วจะตาแดง คลุ้มคลั่ง ไม่รู้จักเจ็บ และโจมตีทุกอย่างที่เคลื่อนไหว”“ตอนช่วยเจ้าหนูปายู ฉันเห็นเศษเปลือกผลสีแดงติดอยู่ตามงวงของพวกมัน” อาเคลซึ่งนั่งกดบาดแผลอยู่ไม่ไกลเอ่ยเสริมด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไนร่ากำมือแน่น มิน่าเล่า พวกมันถึงได้พุ่งชนหินจนเลือดไหลก็ยังไม่ยอมหยุดเช่นนี้“เซย์รัน นายมีวิธีถอนพิษให้พวกมันไหม” เซย์รันมีร่างสัตว์เป็นอสูรงูขาว หากพูดถึงเรื่องพิษเขาย่อมรู้ดีที่สุด ดังนั้นไนร่าจึงเลือกที่จะสอบถามเขาเซย์รันจดจ้องมองกลับมาที่หญิงสาว ดวงตาสีฟ้าของเขาเปล่งประกายราวกับพบเจอเรื่องน่าสนใจ รอยยิ้มบางบนใบหน้าคลี่กว้างมากขึ้น ก่อนจะโน้มใบหน้าลงเอ่ยกระซิบข้างหูไนร่า“มีสิ”“วิธีอะไร รีบบอกมาเร็วเข้า” “แค่ป้อนรากหญ้าน้ำค้างให้พวกมันทีละตัว พิษจากผลโลหิตหมอกก็จะสลายไป” เมื่อได้ยินวิธีการถอนพิษที่เซย์รันเอ่ยบอก ไนร่าก็ถึงกับขบกรามแน่น ป้อนรากหญ้าน้ำค้างให้พวกมันทีละตัว นี่ไม่เท่ากับหาที่ตายหรือไง เจ้าอสูรงูขาวนี่สมกับเป็นอสรพิษจริงๆ เรื่องแบบนี้ก็ยังบอกออกมาได้หน้าตาเฉย“ถ้าอย่างนั้นต้องรอนานแค่ไหนพิษถึงจะหมดฤทธิ์”เซย์
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-07-16
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status