Partager

บทที่ 64

“รุ่งอรุณใบไม้ผลิ

นอนจนไม่รู้ว่าเช้า

ทุกหนทุกแห่ง

ได้ยินเสียงนกร
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 163

    “ท่านแม่ขอรับ ข้าเจ็บ” เด็กชายผู้มีรูปร่างอ้วนท้วนผิวขาวฟ้องนางหลังจากโดนบิดาเคี่ยวกรำให้ฝึกยุทธแม้นางจะรู้สึกสงสารทว่าก็เข้าใจในความปรารถนาดีของผู้เป็นสามีที่มีต่อบุตรได้เช่นกัน ดังนั้นนางจึงได้แต่ต้องหลับตาข้างลืมตาข้างเบือนหน้าหนีไปทางอื่นยามที่บุตรชายได้รับการฝึกจากบิดาตน“ท่านแม่! ท่านกำลังคิด

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 162

    เด็กชายหญิงคู่หนึ่งผู้มีใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นพรมหนาหน้าปลายเท้าของหญิงชราผมเกล้าเป็นมวยอย่างเรียบร้อยเส้นผมของนางแม้จะเป็นสีขาวโพลนกระนั้นก็ยังคงเงางาม ดวงหน้าของนางเองก็ผ่องใสแม้จะมีริ้วรอยตามวัย“ท่านย่าเจ้าคะ/ขอรับ” สองพี่น้องเรียกนางพร้อมกันพลางแหงนหน้ามองหญิงสูงวัยอย

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 161

    หิมะสีขาวของทางเหนือกำลังโปรยปรายลงมาอย่างหนักจนบางแห่งเริ่มเห็นน้ำแข็งค้างตามกิ่งไม้หรือตามชายคาไป๋เสวี่ยได้แต่งเข้ามาอยู่สำนักยุทธชิงหลงได้นานกว่าหนึ่งปีแล้วนับตั้งแต่กลับมาจากการเดินทางในท้องทะเลคราวนั้น“เจ้านี่นะออกมาด้านนอกก็ไม่เอาเสื้อคลุมออกมาด้วย” โอวหยางเฉินพูดขึ้นพร้อมกับนำเสื้อคลุมสีขาว

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 160

    “ข้าว่าคนผู้นั้นน่าจะตาฝาด สัตว์ประหลาดอะไรจะมาโผล่กลางท้องทะเล”“ข้าเองก็ไม่รู้แต่หลังจากที่ข้าช่วยเขาขึ้นมาจากท้องน้ำ ชายคนนั้นก็เอาแต่เพ้อว่าช่วยข้าด้วย! อย่ากินข้าเลย”“อย่างนี้ก็ไม่รู้สิว่าสัตว์ประหลาดที่ว่าหน้าตาเป็นเช่นไร” ผู้พูดรู้สึกกังขา“ข้าลองถามดู เขาบอกว่าสัตว์ตัวนั้นมีหนวดยาวมากอีกทั้

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 159

    “น้องเล็ก! เจ้ากล้าดีเยี่ยงไรถึงขึ้นไปยืนบนหัวเสาเรือเช่นนั้น เจ้าไม่กลัวจะพลัดตกลงทะเลหรอกหรือ” ไป๋เสวี่ยอดไม่ได้ที่จะตำหนิน้องชายเมื่อเห็นเขากล้ายืนท้าความตายบนหัวเสากระโดงเรือ“พี่รอง! ท่านกังวลเกินไปแล้วขอรับ” ไป๋เทียนไม่พูดเปล่าเจ้าตัวยังพุ่งตัวลงมาทำให้คนเป็นพี่รู้สึกหวาดหวั่นต่อการกระทำของเขา

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 158

    เรื่องกวีของไป๋ตงก็เป็นอันถูกยกเลิกไปด้วยเมื่อดวงจันทร์ที่กำลังสุกสกาวได้หายลาลับเข้ากลีบเมฆเช้าวันต่อมา ภายในลานฝึกก็ยังคงเต็มไปด้วยความฮึกเหิมเหมือนเคย แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือเมื่อพวกเขาเห็นไป๋เสวี่ยแต่ละคนก็ทำความเคารพนางพร้อมกับเรียกนายหญิงน้อย“นี่มันไม่เร็วเกินไปหน่อยหรือเจ้าคะ” ไป๋เสวี่ยถาม

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 114

    “เจ้าค่ะท่านปู่” เด็กหญิงวัยสิบเอ็ดปีซึ่งแต่งกายเป็นเด็กชายตอบรับหลังจากที่นางได้ทำความเคารพสองพ่อลูกแซ่หวง ท่าทางของเด็กหญิงคล่องแคล่วเป็นอย่างมากนางเริ่มจากการตรวจดูในดวงตา สังเกตลิ้น ก่อนจะสังเกตลมหายใจของผู้ป่วย จนมาถึงการตรวจชีพจร หลังเสร็จสิ้นขั้นตอนดังกล่าวนางจึงได้ซักถามอาการของเ

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 104

    เป่าเปา เจ้ารู้สึกอะไรหรือไม่ คำถามของสหายเทพทำให้ไป๋เสวี่ยเริ่มระมัดระวังตัว “พี่ใหญ่ ทุกคนระวังตัวด้วยนะเจ้าคะ” “เกิดอะไรขึ้นหรือน้องรอง” ไป๋ตงถามขึ้นทันทีทั้ง ๆ ที่พวกเขายังไม่พ้นจากชายป่า “ข้ายังตอบไม่ได้เพียงแต่ข้าสัมผัสได้ถึงความแค้นชิงชันระคนโศกเศร้า ข้าคิด

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 103

    “โอ้ย!” เสียงร้องแห่งความเจ็บปวดทำให้ผู้ติดตามของสาวน้อยคนนั้นกระฉับอาวุธในมือแน่นพลางเหลียวซ้ายแลขวา “ต้องเป็นพวกมันแน่ที่กล้าลอบทำร้ายข้า” ใบหน้าของคนพูดแสดงท่าทางโกรธเกรี้ยวและกำลังจะนำมือดึงผมของเด็กที่มีอายุน้อยกว่า ต่อมานางก็โดนลูกหินดีดเข้าใส่มืออีกข้าง เสียงกรีดร้องแห

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 102

    กาลเวลาเคลื่อนคล้อยทุกสรรพสิ่งหมุนเวียนมีเกิดมีดับอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ในตอนนี้บ้านไร่ของหมู่ตึกเมฆขาวและอาณาเขตบริเวณกลับเต็มไปด้วยความเจริญรุ่งเรือง ท้องทุ่งสีทองสุกปลั่งพร้อมใกล้จะเก็บเกี่ยวทำให้ผู้คนที่ได้อาศัยอยู่ ณ สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยพลังแห่งชีวิต “คุณหนู ข้ามีข่าว

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status