보관함
검색
홈 / แฟนตาซี / ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ / บทที่ 90

공유

บทที่ 90

작가: เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค
last update 게시일: 2025-12-07 20:00:48
เมื่อเห็นว่าคนในหมู่บ้านเริ่มมีอาการแสดงความยินดีชายหนุ่มคนเดิมก็เอ่ยปากกับไป๋ตงขึ้นอีก

“ท่านกล้าสาบ
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 163

    “ท่านแม่ขอรับ ข้าเจ็บ” เด็กชายผู้มีรูปร่างอ้วนท้วนผิวขาวฟ้องนางหลังจากโดนบิดาเคี่ยวกรำให้ฝึกยุทธแม้นางจะรู้สึกสงสารทว่าก็เข้าใจในความปรารถนาดีของผู้เป็นสามีที่มีต่อบุตรได้เช่นกัน ดังนั้นนางจึงได้แต่ต้องหลับตาข้างลืมตาข้างเบือนหน้าหนีไปทางอื่นยามที่บุตรชายได้รับการฝึกจากบิดาตน“ท่านแม่! ท่านกำลังคิด

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 162

    เด็กชายหญิงคู่หนึ่งผู้มีใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นพรมหนาหน้าปลายเท้าของหญิงชราผมเกล้าเป็นมวยอย่างเรียบร้อยเส้นผมของนางแม้จะเป็นสีขาวโพลนกระนั้นก็ยังคงเงางาม ดวงหน้าของนางเองก็ผ่องใสแม้จะมีริ้วรอยตามวัย“ท่านย่าเจ้าคะ/ขอรับ” สองพี่น้องเรียกนางพร้อมกันพลางแหงนหน้ามองหญิงสูงวัยอย

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 161

    หิมะสีขาวของทางเหนือกำลังโปรยปรายลงมาอย่างหนักจนบางแห่งเริ่มเห็นน้ำแข็งค้างตามกิ่งไม้หรือตามชายคาไป๋เสวี่ยได้แต่งเข้ามาอยู่สำนักยุทธชิงหลงได้นานกว่าหนึ่งปีแล้วนับตั้งแต่กลับมาจากการเดินทางในท้องทะเลคราวนั้น“เจ้านี่นะออกมาด้านนอกก็ไม่เอาเสื้อคลุมออกมาด้วย” โอวหยางเฉินพูดขึ้นพร้อมกับนำเสื้อคลุมสีขาว

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 160

    “ข้าว่าคนผู้นั้นน่าจะตาฝาด สัตว์ประหลาดอะไรจะมาโผล่กลางท้องทะเล”“ข้าเองก็ไม่รู้แต่หลังจากที่ข้าช่วยเขาขึ้นมาจากท้องน้ำ ชายคนนั้นก็เอาแต่เพ้อว่าช่วยข้าด้วย! อย่ากินข้าเลย”“อย่างนี้ก็ไม่รู้สิว่าสัตว์ประหลาดที่ว่าหน้าตาเป็นเช่นไร” ผู้พูดรู้สึกกังขา“ข้าลองถามดู เขาบอกว่าสัตว์ตัวนั้นมีหนวดยาวมากอีกทั้

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 159

    “น้องเล็ก! เจ้ากล้าดีเยี่ยงไรถึงขึ้นไปยืนบนหัวเสาเรือเช่นนั้น เจ้าไม่กลัวจะพลัดตกลงทะเลหรอกหรือ” ไป๋เสวี่ยอดไม่ได้ที่จะตำหนิน้องชายเมื่อเห็นเขากล้ายืนท้าความตายบนหัวเสากระโดงเรือ“พี่รอง! ท่านกังวลเกินไปแล้วขอรับ” ไป๋เทียนไม่พูดเปล่าเจ้าตัวยังพุ่งตัวลงมาทำให้คนเป็นพี่รู้สึกหวาดหวั่นต่อการกระทำของเขา

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 158

    เรื่องกวีของไป๋ตงก็เป็นอันถูกยกเลิกไปด้วยเมื่อดวงจันทร์ที่กำลังสุกสกาวได้หายลาลับเข้ากลีบเมฆเช้าวันต่อมา ภายในลานฝึกก็ยังคงเต็มไปด้วยความฮึกเหิมเหมือนเคย แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือเมื่อพวกเขาเห็นไป๋เสวี่ยแต่ละคนก็ทำความเคารพนางพร้อมกับเรียกนายหญิงน้อย“นี่มันไม่เร็วเกินไปหน่อยหรือเจ้าคะ” ไป๋เสวี่ยถาม

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 25

    เวลาผ่านไปชั่วข้ามคืนจนกระทั่งเช้าวันใหม่มาเยือน ควันสีขาวลอยอ้อยอิ่งออกจากทุกหลังคาเรือนเฉกเช่นเรือนของครอบครัวไป๋ กลิ่นหอมกรุ่นของข้าวสุกใหม่ได้ทำให้ผู้ที่นอนหลับคุ้ดคู้ไม่อาจทนได้อีกต่อไป “หอม” เจ้าตัวเล็กทำจมูกฟุดฟิดก่อนจะเปิดเปลือกตาขึ้นขนตางอนยาวกะพริบขึ้นลงราวปีกผีเสื้

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 24

    “นายหญิงเจ้าคะ บ่าวได้เคี่ยวโจ๊กตามที่ท่านสั่งเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ อีกทั้งยังนึ่งหมั่นโถวเอาไว้ด้วยหลายก้อนทีเดียว” เสี่ยวทู่ผู้มีใบหน้าชื้นเหงื่อเดินออกมารายงานในสิ่งที่ตนทำ “ลำบากเจ้าแล้วเสี่ยวทู่ หากข้าหายดีเจ้าก็คงไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยเช่นนี้ผู้เดียว” เหมยกุ้ยพูดขึ้นเสียงอ่อนกับบ่าวตัว

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 23

    กว่าคนกลุ่มใหญ่จะเดินป่ากันลงจากภูเขาได้ดวงตะวันก็เริ่มอ่อนแสงลงลับทิวไม้ไปทุกขณะ “ท่านยาย ไหวหรือไม่เจ้าคะ อดทนหน่อยอีกไม่ไกลพวกเราก็จะถึงแล้ว” ไป๋เสวี่ยเอ่ยปลอบหญิงวัยกลางคนผู้อายุมากอย่างเป็นห่วง “ไหว ยายยังไม่แก่มากปานนั้นนะเป่าเปา” แม้บนหน้าผากจะเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ทว่า

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 22

    “เหอะ!” เด็กหนุ่มสะบัดหน้ามองเมินไปทางอื่น “พี่สาม ท่านแม่ล่ะขอรับ” เมื่อมองไม่เห็นคนที่ต้องการพบเฟยชิวจึงได้ถามขึ้นกับพี่ของตน “นางอยู่กับตั้วตั้ว ข้าจะพาพวกเจ้าไปก็แล้วกัน” หญิงสาวเดินจับมือของเป่าเปาพาเดินเข้าไปด้านใน ไป๋เสวี่ยมองรอบถ้ำด้วยความสนใจทั้งนี้เป็นเพ

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status