Share

บทที่ 92

ต้นไม้ใหญ่รอบบริเวณที่ไป๋เสวี่ยกำหนดให้ผู้มาใหม่สร้างบ้านในตอนนี้ได้ถูกโค่นลงต้นแล้วต้นเล่า เสียงดัง
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 163

    “ท่านแม่ขอรับ ข้าเจ็บ” เด็กชายผู้มีรูปร่างอ้วนท้วนผิวขาวฟ้องนางหลังจากโดนบิดาเคี่ยวกรำให้ฝึกยุทธแม้นางจะรู้สึกสงสารทว่าก็เข้าใจในความปรารถนาดีของผู้เป็นสามีที่มีต่อบุตรได้เช่นกัน ดังนั้นนางจึงได้แต่ต้องหลับตาข้างลืมตาข้างเบือนหน้าหนีไปทางอื่นยามที่บุตรชายได้รับการฝึกจากบิดาตน“ท่านแม่! ท่านกำลังคิด

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 162

    เด็กชายหญิงคู่หนึ่งผู้มีใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นพรมหนาหน้าปลายเท้าของหญิงชราผมเกล้าเป็นมวยอย่างเรียบร้อยเส้นผมของนางแม้จะเป็นสีขาวโพลนกระนั้นก็ยังคงเงางาม ดวงหน้าของนางเองก็ผ่องใสแม้จะมีริ้วรอยตามวัย“ท่านย่าเจ้าคะ/ขอรับ” สองพี่น้องเรียกนางพร้อมกันพลางแหงนหน้ามองหญิงสูงวัยอย

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 161

    หิมะสีขาวของทางเหนือกำลังโปรยปรายลงมาอย่างหนักจนบางแห่งเริ่มเห็นน้ำแข็งค้างตามกิ่งไม้หรือตามชายคาไป๋เสวี่ยได้แต่งเข้ามาอยู่สำนักยุทธชิงหลงได้นานกว่าหนึ่งปีแล้วนับตั้งแต่กลับมาจากการเดินทางในท้องทะเลคราวนั้น“เจ้านี่นะออกมาด้านนอกก็ไม่เอาเสื้อคลุมออกมาด้วย” โอวหยางเฉินพูดขึ้นพร้อมกับนำเสื้อคลุมสีขาว

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 160

    “ข้าว่าคนผู้นั้นน่าจะตาฝาด สัตว์ประหลาดอะไรจะมาโผล่กลางท้องทะเล”“ข้าเองก็ไม่รู้แต่หลังจากที่ข้าช่วยเขาขึ้นมาจากท้องน้ำ ชายคนนั้นก็เอาแต่เพ้อว่าช่วยข้าด้วย! อย่ากินข้าเลย”“อย่างนี้ก็ไม่รู้สิว่าสัตว์ประหลาดที่ว่าหน้าตาเป็นเช่นไร” ผู้พูดรู้สึกกังขา“ข้าลองถามดู เขาบอกว่าสัตว์ตัวนั้นมีหนวดยาวมากอีกทั้

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 159

    “น้องเล็ก! เจ้ากล้าดีเยี่ยงไรถึงขึ้นไปยืนบนหัวเสาเรือเช่นนั้น เจ้าไม่กลัวจะพลัดตกลงทะเลหรอกหรือ” ไป๋เสวี่ยอดไม่ได้ที่จะตำหนิน้องชายเมื่อเห็นเขากล้ายืนท้าความตายบนหัวเสากระโดงเรือ“พี่รอง! ท่านกังวลเกินไปแล้วขอรับ” ไป๋เทียนไม่พูดเปล่าเจ้าตัวยังพุ่งตัวลงมาทำให้คนเป็นพี่รู้สึกหวาดหวั่นต่อการกระทำของเขา

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 158

    เรื่องกวีของไป๋ตงก็เป็นอันถูกยกเลิกไปด้วยเมื่อดวงจันทร์ที่กำลังสุกสกาวได้หายลาลับเข้ากลีบเมฆเช้าวันต่อมา ภายในลานฝึกก็ยังคงเต็มไปด้วยความฮึกเหิมเหมือนเคย แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือเมื่อพวกเขาเห็นไป๋เสวี่ยแต่ละคนก็ทำความเคารพนางพร้อมกับเรียกนายหญิงน้อย“นี่มันไม่เร็วเกินไปหน่อยหรือเจ้าคะ” ไป๋เสวี่ยถาม

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 124

    “แยกย้ายกันค้นหา ข้าไม่เชื่อหรอกว่าพวกมันจะหนีไปได้” รังโจรเกิดความโกลาหลขึ้นทันทีโดยที่การกระทำของพวกมันได้ตกอยู่ภายใต้สายตาของไท่ไจ่วัยกลางคน “ยาโถว ข้าจะเข้าไปจับหัวหน้าของมันก่อนนะ ส่วนเจ้าก็เตรียมยาอยู่ทางนี้ก่อน หลังจากข้าส่งสัญญาณเจ้าก็ลงมือได้เลย” “รับคำสั่งท่านลุงเจ้

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 113

    เมื่อไป๋ซวนรับตำแหน่งและเข้าทำงานได้ไม่กี่วันทางเมืองหลวงก็มีม้าเร็วให้คนมาส่งสารถึงเขาว่าต้องการกระดาษจำนวนมากเพราะการมีอยู่ของสิ่งนี้ทำให้สะดวกในหลายอย่าง “ใต้เท้าเกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ” หยูไห่ผู้ทำหน้าที่เป็นรองเจ้าเมืองถามขึ้นเมื่อเขาเห็นสีหน้าของพี่ชายบุญธรรมผู้พ่วงด้วยตำแหน่งผู้บังค

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 112

    ในยุคนี้เรื่องการคัดเลือกขุนนางนั้นเกิดจากการแนะนำจากเหล่าขุนนางด้วยกันเอง ยังไม่ได้เปิดโอกาสให้คนทั่วไปในการสอบหรือถึงแม้จะเปิดโอกาส ทว่าด้วยผู้คนส่วนใหญ่ยังไม่รู้ตัวอักษรยังไงตำแหน่งทั้งหลายก็คงไม่ถึงมือพวกเขาอยู่ดีดังนั้นไป๋เสวี่ยจึงคิดว่าหากบิดาของตนต้องการเป็นเจ้าเมืองนั้นก็ไม่ถือว่าเป็นเรื่อง

  • ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ   บทที่ 111

    “ข้าอยู่กับเขาร่วมทุกข์แต่ไม่ทันได้ร่วมสุขหลังจากเขาได้รับตำแหน่งกอปรกับมีใบหน้าอันหล่อเหลารูปลักษณ์ราวบัณฑิตอันสุภาพ ทว่าหลังจากเขาจากข้าไปเกือบปีเขาคนนี้ก็เดินทางกลับมาหาข้าพร้อมข่าวร้าย” ผีสาวกล่าวเจือเสียงสะอื้น “ข้าไม่ได้อยากทำร้ายเจ้า ทั้งหมดเกิดจากเจ้าไม่ยินยอมเอง การที่บุรุษจะมีส

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status