MasukShare
ตอนที่ 41 การฟื้นคืนชีพ
Terakhir Diperbarui:
2026-03-12 22:46:27ตอนที่ 41 การฟื้นคืนชีพ
"สวรรค์! เหตุใดท่านไม่ให้ข้าช่วยพวกเขาก่อน! ไยต้องให้ข้าตายก่อนจะมาช่วยคนพวกนี้ด้วย! ใจร้ายเกินไปแล้ว!"
สิ้นเสียงของนาง...ทันใดนั้นเอง... ก็มีเสียงฟ้าผ่าตรงหน้าหลิวซีจินครั้งหนึ่ง
เปรี้ยง!
พรึ่บ!
หลิวซีจินมองสายฟ้านั้นนางรู้สึกราวกับร่างโปร่งแสงนี้ถูกบางอย่างดึงดูดไปอีกครั้ง....ก่อนสติทุกอย่างจะดับวูบไป....ณ ตำหนักฮองเฮาแคว้นหนิงหลง....
หลังจากที่หลิวซีจินฮองเฮาหมดลมหายใจวันนี้นับเป็นวันที่สามแล้ว..... แต่ทว่า...ร่างกายฮองเฮานั้นยังคงอุ่นคล้ายคนมีชีวิตอยู่ สร้างความประหลาดใจให้หมอหลวงและทุกคนเป็นอย่างมาก
“วันนี้ฮองเฮาหมดลมครบสามวันแล้ว ฝ่าบาทบอกไว้ว่าหากนางไม่ฟื้นภายในสามวันให้จัดการนางตามพิธีขอรับ”
หมอหลวงและผู้ที่รับหน้าที่ประกอบพิธีศพเอ่ยขึ้นกับเสนาบดีหลิวโซว่ผู้เป็นบิดาด้านเสนาบดีหลิวโซว่ที่ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกทำใจไม่ได้ที่ต้องเห็นบุตรสาวมาตายจากไปโดยไร้สาเหตุเช่นนี้..เขาไม่เชื่อว่านางจะเป็นลมหมดสติและตายไปเสียดื้อ ๆ....แม้นางจะร้ายกาจแต่นางก็คือบุตรสาวคนเดียวของเขา......หลิวซีจิน…'เจ้าจะต้องไม่ตายเปล่า พ่อจะหาความยุติธรรมให้เจ้า....' เสนาบดีหลิวโซว่คิดกับตนเอง ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้กับโลงหรูหราที่มีบุตรสาวของตนนอนอยู่ในนั้น
"หลิวซีจินลูกพ่อ.... พ่อขอโทษที่เคยกล่าววาจาไม่ดีใส่เจ้า ...พ่อไม่เคยต้องการให้เจ้าตายจากไปเช่นนี้...." เสนาบดีเอ่ยเสียงเบาก่อนจะเอื้อมมือไปลูบศีรษะบุตรสาวที่นอนแน่นิ่งอยู่ในโลงศพ...น้ำตาลูกผู้ชายไหลก่อนจนหยดลงบนใบหน้าบุตรสาวที่นอนแน่นิ่ง...
"ปิดโลงเสีย" เสนาบดีหลิวโซว่เอ่ยขึ้นก่อนจะลุกถอยห่างออกมา
ในขณะที่ฝาโลงศพถูกเลื่อนปิดนั่นเอง....
ทันใดนั้น ท้องฟ้าที่สว่างกลับมีกลุ่มเมฆหมอกจากที่ใดไม่ทราบมาปกคลุมรอบตำหนักฮองเฮา....พร้อมกับสายฟ้าฟาดลงมายังกลางตำหนักฮองเฮา...ท่ามกลางความประหลาดใจของผู้ที่อยู่ในบริเวณนั้น...
เปรี้ยง!
ตึกๆ
ตึกๆ
หลิวซีจินหมอหญิงได้ยินเสียงราวกับหัวใจกำลังเต้น ..นางได้ยินเสียงบุรุษผู้หนึ่งกำลังเอ่ยอะไรบางอย่าง....เวลานี้....นางรู้สึกว่าตนมีร่างกาย แต่ขยับไม่ได้…มีเพียงการได้ยินเท่านั้นที่ยังคงทำงานอยู่...
เฮือก!
หลิวซีจินหมอหญิงลืมตาขึ้นในร่างฮองเฮา
ก่อนจะอ้าปากเล็กน้อยเพื่อรับอากาศเข้าสู่ปอดอย่างเต็มที่...
กรี๊ด!
เสียงเหล่านางกำนัลที่เห็นฮองเฮาลืมตาในโลงศพก็ร้องขึ้นด้วยความตกใจ
"ฮองเฮา!" หมอหลวงและผู้ที่มีหน้าที่ทำพิธีศพต่างอุทานด้วยความตกใจ....
หลิวซีจินหมอหญิงลืมตาขึ้นสิ่งแรกที่นางมองเห็นคือเพดานหรูหรา...นางรู้สึกถึง...เลือดที่สูบฉีดไหลเข้าหัวใจ...พร้อมกับลมหายใจของนางกลับมา.... นางรู้สึกถึงนิ้วมือเริ่มขยับได้
ทีละนิ้ว...นี่มิใช่ความฝัน...เวลานี้นางกำลังนอนอยู่ในโลงศพ...หลิวซีจินพยายามขยับร่างกายทีละส่วนก่อนจะหายใจเข้าออกเต็มปอด คล้ายกับร่างกายกำลังปรับหยินหยางให้มีความสมดุล
หมับ!
มือเรียวบางยกขึ้นจับขอบโลงศพก่อนจะพยุงตัวเอง
ลุกขึ้นนั่ง....เวลานี้ทุกคนต่างก้าวถอยหลังก่อนจะจ้องมองที่นางเป็นสายตาเดียว...."หลิวซีจิน! เจ้าฟื้นแล้ว!" ผู้ที่ว่าเป็นบิดาเอ่ยขึ้นก่อนจะวิ่งเข้ามาสวมกอดบุตรสาวโดยไม่สนว่าเวลานี้นางเป็นถึงฮองเฮา
"ฮองเฮาฟื้นแล้ว!" เสียงประกาศดังขึ้น ทำให้หลิวซีจิน
หมอหญิงรู้ตัวว่าบัดนี้นางกลายเป็นหลิวซีจินฮองเฮาเสียแล้ว....หลิวซีจินยังไม่สามารถเปล่งวาจาได้ เวลานี้สมองของนางราวกับกำลังทำงานอย่างหนัก....ความทรงจำของหลิวซีจินฮองเฮาปรากฏขึ้นในหัวอย่างต่อเนื่อง....
พรึ่บ!
ความทรงจำของหลิวซีจินฮองเฮา...
เมื่อครู่...ข้าเห็นพวกเจ้ายืนสนทนากับองครักษ์ผู้หนึ่ง...ในเมื่อเจ้ามีคนรักอยู่แล้ว ไยไม่ปฏิเสธที่จะแต่งเข้ามาเป็นสนมฝ่าบาท" หลิวซีจินฮองเฮาเอ่ยขึ้นด้วยเสียงต่ำก่อนจะจ้องเข้าไปในดวงหน้าของกุ้ยเหมยซึ่งเป็นสนมผู้หนึ่งของชุนหลุนซี
"มิใช่เพคะฮองเฮา คนผู้นั้นเป็นเพียงองครักษ์คนสนิทของข้าที่ท่านพ่อส่งมาคุ้มกันข้าเท่านั้น" กุ้ยเหมยเอ่ยขึ้นอย่างร้อนรน
"หวังเยี่ยน โบยนาง!" สิ้นเสียงผู้เป็นฮองเฮา องครักษ์หนุ่มจึงฟาดแส้นั้นลงกลางหลังกุ้ยเหมยทันที
"ฮองเฮา! โปรดเมตตาข้าด้วยเพคะ" กุ้ยเหมยร้องขึ้นในขณะที่ถูกแส้ฟาดไม่ยั้งมือ...
อีกความทรงจำหนึ่ง...
"ฮุ่ยชิวเหยาคารวะฮองเฮาเพคะ...." ฮุ่ยชิวเหยาเอ่ยขึ้นก่อนจะยกน้ำชาให้อีกฝ่าย
"เจ้าเข้ามาใกล้ ๆ ข้า" หลิวซีจินฮองเฮาเอ่ยขึ้นก่อนจะจ้องใบหน้างามของสนมลำดับที่สี่ด้วยความริษยา...
"เพคะ" ฮุ่ยชิวเหยาเอ่ยขึ้นก่อนจะเข้าไปหาผู้เป็นฮองเฮา
เพียะ!
หลิวซีจินฮองเฮาฟาดมือไปที่ใบหน้างามของฮุ่ยชิวเหยาทันทีอย่างไร้เหตุผล
"ฮองเฮา...หม่อมฉันทำสิ่งใดผิดเพคะ" ฮุ่ยชิวเหยาถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจที่จู่ ๆ ตนก็ถูกตบตีเช่นนี้
"ผิดที่เจ้าสวมอาภรณ์สีเดียวกันกับข้า!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะฟาดฝ่ามือลงไปบนใบหน้างามนั้นอีกครั้ง
เพียะ!
อีกความทรงจำ....
"วันนี้ฝ่าบาทเรียกผู้ใดถวายงาน" หลิวซีจินฮองเฮาเอ่ยขึ้น
"สนมฮุ่ยชิวเหยาเพคะ" นางกำนัลผู้หนึ่งเอ่ยตอบ
"เช่นนั้นหรือ? เช่นนั้นเจ้านำสิ่งนี้ไปไว้ในห้องของนางอย่าให้ผู้ใดรู้ได้" หลิวซีจินฮองเฮาเอ่ยขึ้น
และอีกความทรงจำหนึ่ง....
"ข้าได้ยินมาว่าท่านจะรับองค์หญิงต่างแคว้น มาเป็นสนมเพิ่มอีกคนใช่หรือไม่เพคะ?" หลิวซีจินผู้เป็นฮองเฮา มือเรียวกำแน่นด้วยความไม่พอใจ นางไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อยว่านางด้อยกว่าสตรีอื่นตรงที่ใด เวลานี้เขามีสนมสองคนนางก็ยังทุกข์ใจมากถึงเพียงนี้ แล้วนี่เขายังคิดรับมาเพิ่มอีก
"ย่อมเป็นเช่นนั้น...ฮองเฮามีปัญหาใดหรือไม่?" ชุนหลุนซีผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้น ก่อนจะสบเข้าไปในดวงตากลมโตของอีกฝ่ายที่มีน้ำตาคลอหน่วย...
"ฝ่าบาท...ข้าขอถามท่าน ข้ามีสิ่งใดมิดีหรือ? สนมที่มีอยู่ไยท่านยังไม่พออีก" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นน้ำตาไหลอาบหน้างามอย่างอดไม่ได้...
"เจ้าเป็นฮองเฮา เจ้าย่อมรู้ว่าเมื่อแต่งเข้ามาแล้วข้าก็ไม่อาจมีเจ้าได้คนเดียวเรื่องนี้...ฮองเฮาไม่ได้ทำใจไว้ก่อนหรอกหรือ?" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นเสียงเรียบอย่างไม่รู้สึกอะไร
"เรื่องที่ท่านจะมีสนมหลายคน ข้าก็พอเข้าใจ แต่ว่าท่านรังเกียจอะไรข้าหรือ? ฝ่าบาท ข้ามีอะไรไม่ดี? ไยท่านต้องหมางเมินกับข้าเช่นนี้!" หลิวซีจินผู้เป็นฮองเฮาเอ่ยขึ้น
"เรื่องที่เจ้ากลั่นแกล้งสนมของข้า รวมถึงการกระทำที่ไม่เหมาะสมกับการเป็นฮองเฮา... ข้าก็เลือกที่จะหลับตาข้างหนึ่งเพราะเห็นแก่ที่บิดาเจ้าเคยช่วยชีวิตข้าไว้.... แต่เรื่องขึ้นเตียงกับเจ้า....ข้าไม่อาจทำได้....แล้วเจ้าก็ไม่อาจบังคับข้าได้" เขาเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะสบเข้าไปในดวงตากลมโตที่มีน้ำตาคลอหน่วย
"แล้วท่านจะต้องเสียใจที่ทำกับข้าเช่นนี้!"
เพราะความทรงจำมากมายที่ผุดขึ้นในหัว....ทำให้
หมอหญิงสาวสลบไปอีกครั้งในร่างของฮองเฮา...."ซีจิน!" หลิวโซว่เอ่ยขึ้นก่อนจะช้อนอุ้มร่างบุตรสาวตรงไปยังห้องประทับโดยมีนางกำนัลอีกแปดคนรวมถึงหมอหลวงตามเข้ามาดูอาการ
"หมอหลวง...ท่านตรวจดูนางอีกคราเถิด" เสนาบดีหลิวโซว่เอ่ยอย่างเร่งรีบ
"ชีพจรฮองเฮากลับมาปกติแล้วขอรับท่านเสนาบดี"
หมอหลวงตอบในขณะจับชีพจรของผู้ที่นอนหมดสติอยู่แต่ยังมีลมหายใจและชีพจรโดยปกติ"ดียิ่งนัก.... แล้วฝ่าบาทอยู่ที่ใด" หลิวโซว่หันไปถามหนึ่งในองครักษ์ของฝ่าบาทที่ยืนอยู่ไม่ไกล
"ได้ยินว่าฝ่าบาทออกไปตามหาหมอที่เดินทางมาช่วยเหลือผู้ติดโรคระบาดแคว้นเราขอรับ เห็นว่าหมอหญิงผู้นั้นเคราะห์ร้ายถูกพายุพัดพาลงเหวไปแล้ว.... ดูเหมือนจะไม่รอดขอรับท่านเสนาบดี" อู๋เหล่ย หัวหน้าองครักษ์คนสนิทของ
ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น"เช่นนั้นหรือ?" เสนาบดีเอ่ยขึ้น เขาเองก็มัวแต่เสียใจเรื่องบุตรสาวจึงไม่ได้ออกติดตามอีกฝ่ายไป
"เช่นนั้นข้าฝากหมอหลวงดูแลฮองเฮาด้วย ข้าจะส่งจดหมายรายงานฝ่าบาท" หลิวโซว่เอ่ยขึ้น
"ท่านเสนาบดีโปรดวางใจ ข้าจะดูแลฮองเฮาอย่างเต็มที่ขอรับ"
Bab terbaru
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 42 ข้าคือฮองเฮา
ตอนที่ 42 ข้าคือฮองเฮายามอิ๋น(03:00-04:59)...หลิวซีจินลืมตาขึ้นก็พบเพดานห้องที่หรูหรา นางยกแขนและมือขึ้น อาภรณ์ที่นางสวม ล้วนไม่ใช่อาภรณ์ของนางเหตุการณ์ก่อนหน้ามิใช่ความฝัน...นางมาอยู่ในร่างหลิวซีจินฮองเฮาจริงๆ หญิงสาวคิดก่อนลุกเดิน สำรวจรอบห้อง....นางเดินเข้าไปใกล้คันฉ่องอย่างช้าๆ หญิงสาวมองดูคันฉ่องที่ปรากฏใบหน้างามหยดย้อยของฮองเฮาหลิวซีจิน...เวลานี้นางไม่ใช่หลิวซีจินหมอหญิงคนเดิม.....นี่นาง...เกิดใหม่ในร่างคนตายเช่นนั้นหรือ?หรือสวรรค์จะให้โอกาสนางได้ทำสิ่งที่ตั้งใจไว้...หลิวซีจินคิดในขณะที่ใช้มือจับที่ใบหน้างามที่ไม่ใช่ของตนเองก่อนจะมองในคันฉ่องหรูหราก่อนสลบไป...นางได้เห็นความทรงจำของหลิวซีจินฮองเฮาที่ผุดขึ้นมาหลิวซีจินฮองเฮาผู้นี้เป็นบุตรสาวคนเดียวของเสนาบดีฝ่ายขวาที่มีนามว่าหลิวโซว่ เพราะหลิวโซว่เคยรับคมดาบให้ชุนหลุนซีผู้เป็นฮ่องเต้ในเวลานี้ เพื่อตอบแทนความดีของเสนาบดีหลิวโซว่ ประจวบกับความดีเรื่องการช่วยฮ่องเต้องค์ก่อนทำงานเพื่อบ้านเมืองมาโดยตลอดหลิวซีจินซึ่งเป็นบุตรสาวจึงถูกยกให้แต่งกับชุนหลุนซีในเวลาต่อมา....ในตอนนั้นหลิวซีจินอายุเพียงสิบหกหนาวเท่านั้นก็ถูกแต่งเข้าตำ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 41 การฟื้นคืนชีพ
ตอนที่ 41 การฟื้นคืนชีพ"สวรรค์! เหตุใดท่านไม่ให้ข้าช่วยพวกเขาก่อน! ไยต้องให้ข้าตายก่อนจะมาช่วยคนพวกนี้ด้วย! ใจร้ายเกินไปแล้ว!"สิ้นเสียงของนาง...ทันใดนั้นเอง... ก็มีเสียงฟ้าผ่าตรงหน้าหลิวซีจินครั้งหนึ่ง เปรี้ยง!พรึ่บ!หลิวซีจินมองสายฟ้านั้นนางรู้สึกราวกับร่างโปร่งแสงนี้ถูกบางอย่างดึงดูดไปอีกครั้ง....ก่อนสติทุกอย่างจะดับวูบไป....ณ ตำหนักฮองเฮาแคว้นหนิงหลง....หลังจากที่หลิวซีจินฮองเฮาหมดลมหายใจวันนี้นับเป็นวันที่สามแล้ว..... แต่ทว่า...ร่างกายฮองเฮานั้นยังคงอุ่นคล้ายคนมีชีวิตอยู่ สร้างความประหลาดใจให้หมอหลวงและทุกคนเป็นอย่างมาก“วันนี้ฮองเฮาหมดลมครบสามวันแล้ว ฝ่าบาทบอกไว้ว่าหากนางไม่ฟื้นภายในสามวันให้จัดการนางตามพิธีขอรับ” หมอหลวงและผู้ที่รับหน้าที่ประกอบพิธีศพเอ่ยขึ้นกับเสนาบดีหลิวโซว่ผู้เป็นบิดาด้านเสนาบดีหลิวโซว่ที่ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกทำใจไม่ได้ที่ต้องเห็นบุตรสาวมาตายจากไปโดยไร้สาเหตุเช่นนี้..เขาไม่เชื่อว่านางจะเป็นลมหมดสติและตายไปเสียดื้อ ๆ....แม้นางจะร้ายกาจแต่นางก็คือบุตรสาวคนเดียวของเขา......หลิวซีจิน…'เจ้าจะต้องไม่ตายเปล่า พ่อจะหาความยุติธรรมให้เจ้า....' เสนาบดีหลิวโซ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 40 ไร้ผล
ตอนที่ 40 ไร้ผลพรึ่บ!ผลั่ก!"ฝ่าบาท! เหตุใด! เหตุใดมนต์ของข้าถึงทำอะไรท่านไม่ได้!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นทั้งน้ำตาเมื่อเห็นว่านอกจากสิ่งที่นางทำจะไม่ได้ผลแล้วอีกฝ่ายยังชักกระบี่ใส่ตนอีก"เพราะเจ้ามันโง่เขลาอย่างไรเล่า น่าเสียดายยิ่งนักเสนาบดีหลิวโซว่ไม่ควรมีบุตรีเช่นเจ้า" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นในขณะที่สาวเท้าเข้ามาหาหลิวซีจินฮองเฮาที่ก้าวถอยหลังทันใดนั้นเองจู่ ๆ ก็มีแสงสีเขียวประหลาดออกมาจากป้ายแคว้นหนิงหลงที่ผู้เป็นฮ่องเต้แขวนอยู่ก่อนจะพุ่งไปยังร่างของผู้เป็นฮองเฮาในเวลานี้"เจ้าตายเสียเถิดหลิวซีจิน!" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นก่อนจะจ้วงกระบี่ใส่ผู้เป็นฮองเฮาแต่ทว่า...ปลายคมกระบี่ยังไม่ถึงตัวนาง จู่ ๆ ร่างบางของผู้เป็นฮองเฮาก็ล้มลงไปกองกับพื้นเสียอย่างนั้น...กรี๊ด!ตุบ!ด้านหลิวซีจินที่เป็นร่างโปร่งแสงที่ยืนมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างงุนงง....ด้านชุนหลุนซีที่บัดนี้เพิ่งสังเกตว่าคล้ายกับว่าป้ายหนิงหลงที่เขาแขวนอยู่เป็นประจำนั้น มีแสงสีเขียวกระจายพุ่งไปยังร่างของฮองเฮาที่หมดสติอยู่....นี่มันเรื่องใดกัน?เขาสะบัดศีรษะเล็กน้อยเพื่อเรียกสติก่อนจะหันไปตะโกนไปยังทิศทางประตู"ใครอยู่ด้านนอก! มาดูแลฮองเฮา
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 39 จิตสุดท้าย
ตอนที่ 39จิตสุดท้าย...พรึ่บ! คล้ายกับความฝันหลิวซีจินหมอหญิงลืมตาขึ้นในสถานที่แห่งหนึ่งที่ไม่คุ้นตา นางตายแล้วใช่หรือไม่? หลิวซีจินหมอหญิงสังเกตร่างของตนก็พบว่าโปร่งแสง...เวลานี้นางคงจะเป็นวิญญาณอย่างไม่ต้องสงสัย...หญิงสาวคิดก่อนสังเกตไปรอบห้องที่แห่งนี้คือที่ใด?และเหตุใดนางจึงมาอยู่ที่นี่?ที่แห่งนี้ดูแล้ว เป็นห้องของคนชั้นสูงมองจากความกว้างของห้องและเครื่องของใช้นั้นดูมีราคามากทีเดียว ในขณะที่ร่างบางโปร่งแสงของหลิวซีจินหมอหญิงกำลังมองดูโดยรอบ ทันใดนั้นนางก็เห็นสตรีผู้หนึ่งเดินเข้ามาภายในห้อง...อารมณ์ของผู้มาใหม่นั้นคล้ายว่ากำลังโกรธเคืองบางอย่าง ดูจากการแต่งกายของอีกฝ่ายอาภรณ์สีแดงหรูหราและเครื่องประดับบนศีรษะ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอีกฝ่ายคงมีตำแหน่งไม่ธรรมดา และดูเหมือนทั้งคู่คงจะมองไม่เห็นนาง...เพล้ง!สตรีอาภรณ์สีแดงหรูหราคว้าแจกันมาปาลงพื้นจนแตกกระจายราวกับต้องการระบายโทสะ พอดีกันกับที่สตรีอีกคนก็วิ่งเข้ามาตามหลังผู้เป็นนาย"เหตุใดฝ่าบาทไม่เคยคิดแลข้า! ไม่ว่าข้าจะทำเช่นไร ฝ่าบาทกลับไม่คิดสนใจข้าเลย!" หลิวซีจินผู้เป็นฮองเฮาเอ่ยขึ้น น้ำตาไหลอาบใบหน้างาม"ฮองเฮา โปรดระงับโท
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 38 ด่านเคราะห์ที่ต้องเจอ
ตอนที่ 38 ด่านเคราะห์ที่ต้องเจอหลังจากหลิวซีจินอ่านจดหมายนั้น ภาพที่ตามหลอกหลอนในความฝันก็ปรากฎขึ้น"ช่วยพวกเราด้วย…” เสียงหนึ่งดังขึ้นก่อนจะไอเป็นระยะ สร้างความหดหู่เหลือเกิน“ทรมานเหลือเกิน …ข้าหายใจไม่ออกแล้ว…” เสียงอีกคนหนึ่งดังขึ้นก่อนจะอาเจียนออกมาอย่างน่าสงสารนางอดนึกถึงความฝันวันนั้นไม่ได้หากนางปฏิเสธ การเดินทางไปช่วยแคว้นหนิงหลง คนอีกจำนวนมากอาจจะติดโรคแล้วล้มตายไป…อาจจะเพราะนี่คือครั้งแรกที่แคว้นหนิงหลงพบเจอกับโรคระบาดเช่นนี้ จึงยังไม่สามารถรับมือกับโรคระบาดได้แน่นอนว่ากว่าหลิวซีจินจะค้นพบการรักษาและป้องกันโรคระบาดนี้นางต้องสูญเสียมารดาและน้องสาวอันเป็นที่รัก...และเห็นคนตายไปหลายร้อยชีวิตในเมื่อนางตั้งใจจะอุทิศชีวิตให้กับการเป็นหมอแล้ว ไยต้องลังเลสิ่งใดอีก...ความรู้ที่นางมีจะต้องเป็นประโยชน์ให้กับคนในใต้หล้า...หลิวซีจินตัดสินใจกับตนเองแล้วจึงเอ่ยกับองครักษ์ที่ยืนรอคำตอบอยู่"ท่านรอข้าเก็บของสักครู่" หลิวซีจินเอ่ยก่อนจะเข้าห้องไปทันทีหลิวซีจินเก็บของที่จำเป็น หลักฐานกบฏที่ได้จากซ่งเอวี่ย และสมุนไพรรวมถึงอุปกรณ์ฝังเข็มตลอดจนตำราใส่ห่อผ้าของตน นางไม่ลืมที่จะหยิบป้ายที่มี
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 37 ขอความช่วยเหลือ
ตอนที่ 37 ขอความช่วยเหลือณ ห้องตำราส่วนพระองค์“ถวายบังคมฝ่าบาท” ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นเมื่อเดินทางมาจากการตามล่ากบฏ“พี่ใหญ่ อยู่กันสองคน ท่านไม่ต้องมากพิธี ได้เรื่องว่าอย่างไรบ้าง” ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นกับผู้เป็นพี่ชาย“ข้าคิดว่า ซ่งเอวี่ย หนีหายเข้าไปในแคว้นเฉิง ข้าส่งเรื่องนี้เข้าทูลฮ่องเต้แคว้นเฉิงแล้ว ทางนั้นจะช่วยตามหาอีกแรง” ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม กับผู้เป็นฮ่องเต้“ข้าไปค้นหาตามแถบชายแดนในแคว้นเฉิงและโรงหมอที่หนึ่ง ไม่พบเช่นกัน ช่างเถิด ...เวลานี้ข้าเป็นห่วงประชากรที่ติดโรคระบาด.... ข้าต้องการหมอฝีมือดีที่สามารถถ่ายทอดให้คนในแคว้นเรา” ผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้น“ท่านไม่ไว้ใจสำนักหมอหลวงของเราหรือ?” ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ“มิใช่มิไว้ใจ แต่การแพทย์เราต้องยอมรับว่าไม่สามารถรับมือโรคระบาดนี้ได้ พวกเขาต่างก็กลัวตายล่าสุดมีผู้ติดโรคระบาดตายไปไม่น้อย หมอของเราก็เอาไม่อยู่อีกทั้ง ชุนชวนหยูเองก็สงสัยเช่นกัน...ว่าคนในสำนักหมอหลวงมีความผิดปกติ” ชุนหลุนซีเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด"ข้าว่าลองขอสูตรยาจากโรงหมอต่างแคว้นที่เคยประสบโรคระบาดนี
Anda juga akan menyukai
เพียงนางที่ข้าจะรัก
ชวี่เหว่ย21.6K Dibacaเกิดใหม่ครานี้ หย่าท่านอ๋องมาเป็นหญิงร่ำรวยที่สุดในใต้หล้า
มู่มู่140.5K Dibacaยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น429.9K Dibacaหมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท
ม่านฝันจันทรา35.0K Dibacaฮูหยินที่ไม่ต้องการ
วอลจู2.7K Dibacaคุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง24.7K Dibacaหวนรักชะตาร้าย
LycDin4.3K Dibacaพ่ายรักฮูหยินเชลย
ฝ้ายสีคราม216 Dibaca
