تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่1
تاريخ النشر:
2024-12-26 12:11:02พุทธศักราช 2566
หุบเขาลึก ชายแดนไทยติดประเทศเพื่อนบ้าน 17:30น. ดาวเหนือ ณทภัทร….. “จ่าปลา…..ซ้ายสาม….ขวาห้า….”ผมหันไปสั่งหมู่ปลาลูกน้องคนสนิทของผมที่เรามักจะออกพื้นที่ด้วยกันบ่อยๆพร้อมกับทำมือสัญญาณสั่งการโค้ดลับตามแบบฉบับตำรวจเขาทำกัน “รับทราบครับ…”หมู่ปลาเอ่ยบอกผมเสียงเข้มและหันไปจัดการเอาตำรวจแปดนายไปตามทิศทางที่ผมบอกเพื่อจะทำการล้อมแก๊งค้ายาเสพติดแก๊งนี้ ที่ผมเฝ้าติดตามมันมาหลายเดือนและรอจังหวะที่จะเข้าจับกุม ผมที่นอนหมอบราบไปกับพื้นดินสายตาจับจ้องชายฉกรรจ์หลายคนที่ร่างกายสูงใหญ่กำยำที่มีอุปกรณ์ครบมือทุกคนกำลังเดินวนเวียนไปมาตามด้านหน้าของเต้นท์นอนหลังใหญ่ที่คาดว่าเจ้านายของพวกมันจะอยู่ในนั้นเป็นแน่ เพราะดูจากการเฝ้าระวังภัยแบบนี้แล้ว ทำให้ผมรู้ได้ทันทีว่าของที่อยู่ด้านในเต้นท์นั้นต้องเป็นของที่ผิดกฏหมาย ที่ไม่ว่าจะเป็นปืนเถื่อนที่ถูกลักลอบเข้ามาจากทางประเทศเพื่อนบ้านและจะยังพวกยานรกนั่นอีก “พวกคุณรอตรงนี้…ผมจะเข้าไปดูด้านในสักหน่อย….”ผมหันไปสั่งนายตำรวจที่นั่งอยู่ข้างๆผมเพื่อบอกจุดประสงค์ของผมในครั้งนี้ “แต่มันจะไม่เสี่ยงไปเหรอครับ?”นายตำรวจน้องใหม่เอ่ยค้านขึ้นทำให้ผมแค่นหัวเราะออกมา “เราเกิดเป็นชายชาติตำรวจ…ตายในหน้าที่คือสมเกียรติที่สุดแล้ว…”ผมเอ่ยบอกนายตำรวจนายนี้ไปพร้อมกับคลี่ยิ้มให้เขาก่อนจะค่อยๆยันตัวลุกขึ้นยืนและค่อยๆเดินย่องๆออกมาจากที่ซ่อนเพื่อจะเข้าไปดูสถานการณ์ด้านในว่าเป็นยังไงบ้าง คำนวณจากคนที่อยู่ด้านนอกแล้ว น่าจะมีไม่ต่ำกว่ายี่สิบคน ส่วนฝั่งผมมีนายตำรวจแปดนายผมและหมู่ปลาเป็นสิบคนพอดี แก๊งค้ายาแก๊งนี้เป็นแก๊งใหญ่ที่ผมตามสืบและตามจับมานานแล้ว แต่มันก็หนีรอดไปได้ทุกครั้ง ซึ่งผมคิดว่าต้องมีคนใหญ่คนโตในหน่วยงานของผมให้ความสนับสนุนพวกมันอยู่แน่ๆ และการมาของผมในครั้งนี้ก็เป็นความลับ เบื้องบนไม่รู้เพราะผมจัดการและวางแผนเอง ที่ผมได้เบาะแสมาว่าพวกมันจะลักลอบขนของผ่านเส้นทางหุบเขาแห่งนี้ก็เพราะผมส่งสายลับเข้าไปแฝงตัวอยู่ในกลุ่มของพวกมัน ตึก ผมค่อยๆเดินย่องๆผ่านกลุ่มต้นหญ้าที่รกทึบที่สูงเลยเหนือศีรษะของผมไปอย่างช้าๆและระแวงระวังภัยให้ตัวเอง สายตาก็จับจ้องบุคคลเบื้องหน้าอย่างไม่ให้คาดสายตา พรึบ ผมเดินมาถึงด้านหลังของเต้นท์ซึ่งตรงนี้ไม่มีเวรยามเดินทำให้ผมใช้เป็นที่หลบมุมแอบได้ผมก็นั่งยองๆลงและเอาหูแนบกับเต้นท์เพื่อฟังเสียงของบุคคลด้านใน “ของงวดนี้…น่าจะทำเงินมหาศาลให้กับเราน่าดูนะครับนาย….” “แน่นอน…งวดนี้กูจัดเต็ม…” “ไอ้ตำรวจหนุ่มหน้าโง่นั่น…มึงเอาเงินไปเสนอให้มันหรือเปล่า?”
أحدث فصل
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่96THEEND
"โถ้ไอ้ทิว!!!"ผมสบถออกไปอย่างหัวเสียไอ้ทิวก็ยิ้มแหยๆให้ผม"เกือบโดนรุ่นพี่ต่อยแล้วไหมล่ะ""และแกมาเงียบๆแบบนี้ทำไม?!"ผมถามมันเสียงแข็ง"แล้วพี่ล่ะครับ....วิ่งตามใครมา?"มันถามผมกลับหน้าตาสงสัยผมก็มองหน้ามันก่อนจะหันหลังกลับไปมองยังทิศทางที่ผมวิ่งตามชายคนนั้นไปและคาดกันไปแค่กระพริบตาเดียวพลางถอนหายใจออกมาผมคงจะเผลอมองใครคนอื่นเป็นพี่เข้มไปหมดแล้ว"เปล่าหรอก......แกจ่ายตังค์ยังฉันจะกลับกรุงเทพล่ะ""เรียบร้อยแล้วครับพี่เดินทางปลอดภัยและกันนะครับ""อืม....ไว้เจอกัน"ผมเอ่ยลาไอ้ทิวพร้อมกับโบกมือลามันมันก็โบกมือบ๊ายบายให้ผม ผมก็ยักคิ้วให้มันก่อนจะเดินไปยังรถสปอร์ตของผมแล้วขับรถออกมาจากตลาดภูดาวแห่งนี้และผมจะกลับมาอีกมาจนกว่าผม จะได้รู้ข่าวของพี่เข้มวันต่อมาสำนักงานตำรวจแห่งชาติ.....10:30น."สายแล้ว!!"ผมบ่นอุบออกมาก่อนจะรีบวิ่งขึ้นบันไดหนีไฟไปเพราะลิฟต์ของสำนักงานเต็มไปตัวผู้คนและเวลาที่กระชั้นชิดแบบนี้ทำให้ผมรอไม่ได้และคิดว่าการวิ่งขึ้นบันไดไปยังชั้นห้าน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับผมในตอนนี้แล้วผมหอบหายใจเหนื่อยถี่หยุดยืนอยู่หน้าประตูบานใหญ่ที่มีตัวหนังสือถูกติดหน้าห้องไว้ว่า
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่95
หนึ่งเดือนต่อมาที่ภูเขาภูดาวตลาดสดโต้รุ่ง.....ดาวเหนือ ณทภัทร....08:30น."คุณจะกลับเมื่อไหร่ครับคุณดาวเหนือ?"เสียงสงสัยเอ่ยขึ้นจากรุ่นน้องของผมที่ทำงานอยู่กรมป่าไม้เอ่ยออกมาผมก็ละสายตาจากแก้วกาแฟร้อนตรงหน้าขึ้นไปมองหน้าของรุ่นน้องที่แต่งตัวเต็มยศเขาเป็นเจ้าหน้าที่กรมป่าไม้ประจำอยู่ที่นี่น่ะครับและผมก็เคยมาเดินสำรวจป่าแถวนี้กับเขาอยู่เป็นประจำเพื่อดูการลักลอบขนยาเสพติดแต่ตอนนี้คดียาเสพติดได้ถูกปิดคดีไปแล้ว ผมก็ไม่จำเป็นที่จะต้องมาแถวตะเข็บชายแดนแบบนี้อีกแล้วก็ได้แต่ที่ผมต้องกลับมาที่นี่อีกครั้งและทุกครั้งที่เป็นวันหยุดของผมหรือวันที่ผมไม่มีงานสืบคดีผมก็มักจะมาที่นี่เสมอถ้ามีโอกาสเพื่อมาหาสิ่งที่จะนำพาผมกลับไปหาพี่เข้มอีกครั้งผมยกมือขึ้นไปหยิบสร้อยในมือผมมาดู ซึ่งมันเป็นสร้อยหน้าผากเสือที่ผมนำมันไปเหลี่ยมกรอบเป็รกรอบสีเงินเพื่อเก็บรักษาให้มันดีขึ้นที่สุดก่อนจะยิ้มออกมาอย่างบางๆ"กลับวันนี้แหละ....พรุ่งนี้ฉันต้องเข้าไปที่สำนักงานใหญ่"ผมเอ่ยบอกรุ่นน้องของผมไปเขาก็พยักหน้ารับรู้ก่อนจะกินข้าวตรงหน้าของเขาต่อตอนนี้ผมกับเขามาอยู่ที่ตลาดสดตอนเช้าแถวๆป่าภูดาวนะครับซึ่งผมมาอยู่ที
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่94
ในขณะเดียวกัน"ตื่นได้แล้วนะคะ....ที่รักของโยริน"เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นพร้อมกับค่อยๆขยับใบหน้าสวยหวานลงไปหาใบหน้าหล่อใสไร้ที่ติที่นอนหลับไหลอยู่บนเตียงอย่างช้าๆจนริมฝีปากของเธอแตะลงบนริมฝีปากนุ่มของคนป่วยเธอมักจะแอบทำแบบนี้อยู่เป็นประจำเวลาที่เธออยู่กับเขาแค่สองคนในห้องพักฟื้นผู้ป่วยแบบนี้และวันนี้ก็เป็นเหมือนเช่นทุกครั้งเธอเฝ้าเขาอยู่คนเดียว เพราะคุณหญิงพรทิพย์แม่ของเขาไปเดินสายทำบุญสวดมนต์ภาวนาให้ลูกชายของเธอตื่นขึ้นมาเสียทีเธอผู้เป็นแม่ ทนเห็นลูกชายเพียงคนเดียวนอนอยู่บนเตียงโดยไร้เสียงพูดคุยและไร้การตอบสนองแบบนี้ไม่ไหวอีกแล้ว หัวใจของคนเป็นแม่มันจะขาดเสียให้ได้นาทีนี้ ไม่ว่าจะสายมูเตรูหรือสายวิทยาศาสตร์เธอเอาหมดขอแค่ให้ลูกชายของเธอฟื้นตื่นขึ้นมาให้เธอได้พูดคุยกับเขาอีกสักครั้งจุ๊ฟดาวเหนือ ณทภัทร......ผมค่อยๆเบิกตาขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงอะไรที่เปียกแฉะอยู่ตรงบริเวณริมฝีปากของตัวเองเมื่อผมลืมตามาก็พบเข้ากับผู้หญิงหน้าตาสะสวย ดวงตากลมโตจมูกโด่งเป็นสัรริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ แต่งหน้าโทนชมพูออกแนวสาวหวานเธอเป็นคนที่คุ้นตาและคุ้นเคยกับผมยิ่งผมได้เห็นเธอแบบนี้มันยิ่งตอกย้ำให้ผมได้อย่
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่93
"คุณหมอหมายความว่า....ลูกชายฉันจะกลายเป็นเจ้าชายนิทราเหรอคะ?"คุณหญิงถามเสียงสั่น คุณหมอก็ทำสีหน้าเศร้าสลดลงก่อนจะพยักหน้าเป็นคำตอบให้คุณหญิงไปเพราะเรื่องนี้เขาผิดเต็มๆถ้าคุณหญิงจะฟ้องเขา เขาก็ต้องออกจากหมอทันทีเหมือนกันแต่ในกรณีแบบนี้ ถ้าคุณหญิงเข้าใจว่าลูกชายของเขาไม่ยินดีที่จะรับรู้อะไรอีกแล้วเขาก็จะไม่โดนฟ้อง"ทำไมลูกฉันเป็นแบบนี้ไปได้....เป็นเพราะยาสลบนั่นที่คุณหมอฉีดให้ลูกฉันหรือเปล่า?"คุณหญิงเข้าประเด็นเสียงเข้มหน้าตาจริงจังขึ้นมา"ผมก็ยอมรับว่าผมเองก็มีส่วนผิดที่ฉีดยาสลบเข้าเส้นเลือดให้คุณดาวเหนือไปแบบนั้น""แต่เคสแบบคุณดาวเหนือพบเจอได้ในแค่หนึ่งในล้านคนเท่านั้นครับ""ร่างกายเขารู้สึกรับสารอาหาร......หายใจเองได้...แต่เขาแค่ไม่อยากตื่น""ผมคิดว่า....เขาคงเจอเรื่องที่สะเทือนใจอย่างหนักมาครับ""เราต้องรู้ให้ได้ว่าตลอดระยะเวลาที่คุณดาวเหนือหายตัวไป....เขาไปอยู่ที่ไหนมา""และมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเขากันแน่""และเราจะรู้ได้ยังไง....ในเมื่อลูกชายของฉันยังไม่ฟื้น""แต่ผมเชื่อครับว่าเรายังพอมีความหวังและอาจจะมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นกับเราในสักวัน""ถ้าคุณดาวเหนืออยากตื่น.....เขาก็จะตื่
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่92
แต่ผมเคยเดินผ่านอยู่สองสามรอบแต่พอผ่านที่ตรงนั้นที่ไร หัวใจของผมมันก็ห่อเหี่ยวและเศร้ากระตุกแปลกๆขึ้นมาทุกครั้งเลยล่ะครับหมับ"คุณจะไปไหนครับ?"ลุงเอ่ยถามผมในขณะที่ผมปล่อยแขนเขาและทำท่าจะออกวิ่งไปที่น้ำตกแห่งนั้นที่มันต้องมีถ้ำที่พี่เข้มอยู่แน่ๆ"ปล่อยผมครับ!"ผมเอ่ยบอกลุงเสียงเข้มพลางใช้มืออีกข้างมาจับมือลุงให้ออกไปจากมือของผมแต่ลุงแกก็ไม่ยอมปล่อย รีบหันไปเรียกคนอื่นให้เข้ามาช่วยจับร่างของผม"เร็ววววคุณดาวเหนือจะหนีไปแ้ว!!!!"สิ้นเสียงลุง คนนับร้อยทั้งชาวบ้านและเจ้าหน้าที่ตำรวจ ทหารพรานก็ต่างพากันมารุมล้อมรอบๆตัวผมเพื่อกั้นไว้ไม่ให้ผมหนี"หลีกไป!!"ผมเอ่ยสั่งคนพวกนั้นไปเสียงเข้ม แต่ก็ไม่มีใครฟังเสียงของผมเลยสักคนทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา"ขอโทษนะครับคุณดาวเหนือ"เสียงสุภาพเอ่ยขึ้นจากทางด้านหลังผมอย่างรู้สึกผิด ผมก็หันไปหาต้นเสียงนั้นอย่างไวก็พบกับผู้ชายในเสื้อกาวน์สีขาวคนหนึ่งที่สวมใส่แว่นตาหนาเตอะ คาดว่าเขาน่าจะเป็นหมอนะ และยังไม่ทันที่ผมจะได้ถามเขาว่าเขาขอโทษผมเรื่องอะไรกันท่อนแขนของผมก็ถูกชายร่างใหญ่สองคนที่แอบมายืนอยู่ด้านหลังผมตอนไหนโดยที่ผมไม่รู้ตัวและเขาก็จับผมยึดไว้แน่นโดย
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่91
และเสียงด้านในของถ้ำก็เงียบสนิท เหมือนกับว่าไม่มีใครอยู่ในนั้นอาจจะเป็นไปได้ว่าตอนที่หินถล่มลงมา อาจจะไปทับร่างของพี่เข้มและไอ้พรายสมิงบ้างก็ได้"ม่ายยยยยยยยย!!!!!"ผมตะโกนเสียงดังลั่นออกมา จนผมได้ยินเสียงของตัวเองที่มันดังสะท้อนกลับมาผมร้องไห้ทั้งน้ำตาและเดินไปยกหินก้อนเล็กก้อนใหญ่ให้ออกไปจากปากถ้ำเหมือนคนบ้า จนร่างของผมหมดแรงทรุดลงไปกับพื้นผมก็ยังไม่หยุดที่จะใช้มือที่แตกจากการยกหินไปตะกุยหินให้ออกไปเลือดสีแดงสดไหลซึมไปทั่วบริเวณหน้ามือของผมแต่ผมกลับไม่รู้สึกเจ็บสักนิด"หยุดเถอะจ๊ะพี่ดาวเหนือ""พ่อคงจะหลับไม่สบายถ้าเห็นว่าพี่ดาวเหนือร้องไห้อยู่แบบนี้"เสียงที่คุ้นหูของเด็กผู้ชายดังขึ้นจากทางด้านข้างผมพร้อมกับฝ่ามือที่และสัมผัสวางลงบนไหล่ของผมน้ำเสียงที่เห็นใจและสงสารผมทำให้ผมหันไปมองหน้ายมด้วยน้ำตาที่นองหน้าอย่างไม่อาย"นี่จ้ะ....พ่อสั่งข้าไว้ว่าถ้าดินลงมาปิดปากถ้ำแล้วให้พี่ดาวเหนือเอามีดอันนี้ปักลงไปบนดินจ๊ะ""มันจะช่วยสะกดวิญญาณของไอ้พรายสมิงไม่ให้ออกมาทำร้ายใครได้อีก""และมันจะถูกสิงสถิตอยู่ในถ้ำแห่งนี้ไปชั่วกัปชั่วกัลป์จ๊ะ"รักเอ่ยบอกผมต่อพลางยื่นวัตถุบางอย่างมาตรงหน้าผมมัน
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่42
เช้าวันต่อมา….บ้านลุงสิงห์ดาวเหนือ….พรึบ“ฟอดดดด…..”สัมผัสหนักๆถูกกดลงบนโครงแก้มของผมและแช่ค้างไว้อยู่อย่างนั้นเป็นเวลานานสองนานทำให้ผมถึงกับยิ้มกริ่มออกมาด้วยความสุขและหัวใจที่พองโตพรึบและตามด้วยสัมผัสที่กอดรัดร่างของผมแน่นจากด้านหลังทำให้ผมถึงกับยิ้มกว้างเพิ่มขึ้นไปอีก“หายปวดกระดูกแล้วหรือย
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่41
ยามดึกคืนนั้น……พรึบ“อื้อ….”ผมรับรู้ได้ถึงฝ่ามือที่เย็นเฉียบของใครสักคนที่กำลังใช้หัวแม่มือลูบไล้โครงแก้มของผมอยู่ในตอนนี้ ในขณะที่ผมกำลังหลับอย่างสบายทำให้ผมที่ไม่รู้ว่าตัวเองนอนหลับไปนานเท่าไหร่ค่อยๆลืมตาขึ้นมามองเจ้าของฝ่ามือนั้น และสายตาของผมก็ประสานเข้ากับนัยน์ตาสีเหลืองที่กำลังจ้องมองผมอยู่
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่40
เช้าวันต่อมา…..บ้านพรานเข้ม….ดาวเหนือ…..พรึบ“โอ้ย….”ผมร้องออกมาด้วยความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวไปทั่วทั้งบริเวณร่างกายของผมเหมือนกับกระดูกของผมมันแตกหักออกเป็นชิ้นๆเลยล่ะพรึบ“อย่าเพิ่งขยับมาก…กระดูกเอ็งไอ้เข้มเพิ่งจะต่อให้…เดี๋ยวจะกลับไปหักอีก….”น้ำเสียงดุๆที่คุ้นหูผมเอ่ยขึ้นมาทำให้ผมหันไปมองหน้า
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่38
ฟิ้ววววววววววววววโฮก ฮาก(เสียวคำรามของเสือ)ลมพัดโหมกระหน่ำจนผมต้องหลับตาปี๋เพราะฝุ่นเข้าตาทั้งสองข้างของผม แต่เสียงคำรามของเสือโคร่งใหญ่โตแปดศอกนั่นยังคงร้องคำรามลั่นทั่วไปทั้งผืนป่าแห่งที่เป็นหุบลึกแห่งนี้พรึบและสักพักลมที่พัดแรงกระหน่ำก็หยุดลงราวกับเหมือนโดนใครสั่งให้หยุด ทำให้ผมค่อยๆลืมตามอง
قد تعجبك أيضًا
ทั่วทั้งใต้หล้า ข้ามองหาเพียงเจ้า
เสี่ยวเทีย1.8K وجهات النظرเปลี่ยนมึงเป็นเมีย
ใจดินสอ / เดือนสิบสอง3.8K وجهات النظرลูกอนุ
รวิวร, จุฑารัตน์2.0K وجهات النظرเกิดใหม่ไปใช้ชีวิตในยุคจีนโบราณ
saengram1.7K وجهات النظرมิอาจหลง(ลืม)รัก
ซูเหวิน 淑闻111 وجهات النظرสี่สหายทะลุมิติกลายเป็นสี่เกอแห่งต้าเหอ
Sapphiros S. N.388 وجهات النظرอคิณ&ธาริน(หัวใจที่ไม่มีที่ยืน)
เนี่ยนเจิน562 وجهات النظرกูไม่ยอมเป็นเมียมึงหรอก!(ลูคัส+ดำ)
Black_Cat_309 وجهات النظر
