LOGINตอนเช้าชิงอี่ก็อุ้มซือหลัวไปหามารดาแล้วบอกเล่าเรื่องราวให้ฟังและอยากให้เลี้ยงคู่กับน้องชาย แต่ยังไม่ทันที่ชิงอี่จะเดินพ้นห้องเด็กน้อยก็แหกปากร้องใครอุ้มก็ไม่เอาแต่พอชิงอี่กลับมาอุ้มก็เงียบ การให้ซือหลัวเลี้ยงคู่กับหลีหมิงเลยต้องยกเลิกชิงอี่ต้องหอบเด็กน้อยไปที่สำนักด้วยแบบนี้ทุกวัน พอมาถึงก็มีมือปราบเต็มสำนักก็เดินเข้าไปถาม"เกิดอะไรขึ้นเจ้าคะ""เมื่อคืนสำนักมังกรไฟอยู่ๆก็ระเบิดผู้คนในสำนักล้มตายทั้งสำนักไม่มีผู้รอดชีวิต เลยมาสอบถามเพราะเมื่อวานสำนักนี้มีเรื่องกับสำนักมังกรไฟ""ท่านมือปราบใช้คำพูดผิดแล้ว เราไม่ได้มีเรื่องกับกับใคร แต่มีนักเลงมาหาเรื่องเราแค่ปกป้องตัวเองเพราะพวกเขามาสังหารสาวใช้ที่มีร่างกายบอกบางแถมเพิ่งคลอดบุตรเสียชีวิต ทางเรากำลังจัดงานศพและช่วยกันดูแลบุตรสาวของสาวใช้คนนี้ไหนเลยจะมีเวลาไปหาเรื่องใคร"หญิงสาวตอบหน้าตาเฉยทางมือปราบก้มมองทารกตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมแขนหญิงสาวเลยอดสงสารไม่ได้ "ทางการมาสอบถามเฉยๆไม่ได้กล่าวหาแค่มาสอบถาม"ชิงอี่อยากจะเบะปาก เมื่อกี่ยังทำท่าจะมาจับคนของเธออยู่เลย"แล้วมันเกิดขึ้นได้เช่นไรเจ้าคะ ในเมืองหลวงยังกล้ากระทำอุกอาจกล้าทำได้"พร้อมทำหน้าต
จือฮวามีอาการดีขึ้นมากจนสามารถออกมาช่วยงานในจวนได้บ้าง นางไม่อยากอยู่เฉยๆ คุณหนูอุสามีเมตตานางแม่ลูกนางเลยอยากทำประโยชน์ ตอนนี้ที่จวนมีพ่อบ้านกงที่ชิงอี่ซื้อมาทั้งครอบครัวมีภรรยาและบุตรชาย1บุตรสาว3ชิงอี่เลยให้ทั้งครอบครัวอยู่ดูแลที่จวนช่วงนี้ชิงอี่ต้องไปสำนักคุ้มภัยทุกวันเพราะสำนักเพิ่งเปิดใหม่บิดาและเฉินเปียวแยกกลุ่มกันออกไปส่งสินค้า สำนักมีพ่อบ้านหวงดูแลกับคนงานใหม่ หญิงสาวเลยหาเรื่องออกนอกจวนไปคุมสำนักเอง และด้วยเธออยากให้จือฮวาออกไปเปิดหูเปิดตานอกจวนเลยพาสองแม่ลูกไปที่สำนักด้วย ซือหลัวเมื่อได้ยินเสียงว่าใครอุ้ม เด็กน้อยก็ยิ้มอารมณ์ดี ชิงอี่เลยอุ้มนางตลอดให้จือฮวาได้นั้งสบายๆ พอไปถึงสำนักคุ้มภัยเด็กน้อยโจวเว่ยก็วิ่งมารับหน้าทันที"อี้.."เรียกแล้วก็วิ่งมากอดหญิงสาว"ว่าไงเจ้าเด็กอ้วน ข้ามีขนมมาฝากเจ้าด้วยนะ"ด้วยหญิงสาวอุ้มซือหลัวอยู่เลยจับตัวเด็กอ้วนไม่ได้ ทางด้านเฉินคุณ ชิงอี่ให้เขาคอยฝึกร่างกายทุกเช้าและส่งไปเรียนหนังสือที่สำนักศึกษา เธอหมายมั่นถ้าโจวเว่ยโตก็จะส่งให้เด็กชายไปเรียนที่สำนักศึกษาเหมือนกัน เด็กปั่นของเธอต้องเก่งทั้งบู๊และบุ๋น หลีอันกลายเป็นแม่ครัวที่สำนักโดยมีสา
และคืนนั้นกลางดึกก็มีคนลอบเข้ามาในจวนตระกูลหลีแต่พอผ่านสัญญาณเซนเซอร์ชิงหลีก็ออกมาดูว่าใครมันหาญกล้ามาเยี่ยมจวนนางตั้งแต่วันแรกที่มาถึงเมืองหลวง เธอเห็นนักเลง2,3คนมองหาห้องพักคนงานและเดินหาแถวห้องพักหญิง "นางนอนห้องไหนเราจะรู้ได้ไง ""ลองดูทุกห้องแล้วกันฮูหยินน้อยสั่งมาคืนนี้ต้องสังหารนางให้ได้"คนในกลุ่มพูดออกมา ชิงอี่เลยรู้ว่าคนพวกนี้จะมาเก็บจือฮวาแนๆ เธอเลยเดินไปดักพวกมันไว้"จวนข้าไม่ใช้โรงน้ำชาที่จะปล่อยให้ใครต่อใครเข้ามานะ ข้าไม่อยากฆ่าคน กลับไปสะ คนที่พวกเจ้าจะมาฆ่าเป็นคนของข้า ใครหน้าไหนจะมารังแกไม่ได้"ถ้าไม่เกรงใจว่าเป็นเมืองหลวงเจ้าสามคนนี้ลงไปนอนคุยกับรางกุหลาบที่จวนเธอแล้ว แต่คนกลุ่มนี้ก็ยังใจกล้าไปกลัวเพราะคิดว่าเป็นแค่สตรีตัวเล็กๆจะมาสู้ชายร่างใหญ่อย่างพวกเขาได้ยังไง"เจ้าสองเผือกสั่งสอนสิ"นางสั่งลูกสมุนตัวน้อยทั้งสองทันทีเสี่ยวไป๋กับเสี่ยวหงก็กระโดดไปกัดชนิดวัคซีนยังเอาไม่อยู่จนพวกนั้นหนีไปอย่างไว "อ๊ากกกกก"คนตัวใหญ่สามคนวิ่งหลบการโจมตีของลิงกับกระรอกจนบาดเจ็บจนอยู่ไม่ได้"คุณหนูเกิดอะไรขึ้นเจ้าคะ"ซือซือที่นอนเป็นเพื่อนจือฮวาได้ยินเสียงเลยออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น"ไม่ม
เมื่อกลับมาถึงจวนพ่อบ้านหวงก็บอกงานว่าที่พ่อบ้านคนใหม่ต้องทำคืออะไรแล้วฝึกให้พ่อบ้านมีฝีมือต่อสู้บ้างเพื่อให้สมกับเป็นพ่อบ้านสำนักคุ้มภัย ส่วนภรรยาและบุตรสาวก็ให้เป็นแม่ครัวและสาวใช้ดูแลสำนัก เมื่อส่งต่องานแล้วฝึกจนพ่อบ้านคนใหม่กว่าสี่เดือนเพราะพ่อบ้านห่าวเคยเป็นแต่พ่อบ้านไม่เคยต่อสู้กับใครเลยมีร่างกายที่ไม่พร้อมสู้ชิงอี่เลยให้พ่อบ้านห่าวฝึกพิเศษจากเธอเองห่าวจิ๋วหลานเมื่อเห็นบิดาฝึกการต่อสู้นางก็อยากฝึกบ้างชิงอี่เลยฝึกนางด้วยจิ๋วหลานการต่สู้ด้วย เมื่อพ่อบ้านห่าวพร้อมหลีฟูก็พาครอบครัวเดินทางไปเมืองหลวง เธอพาสองพี่น้องเทียนหมิงกับเซียนหมิงไปด้วยแล้วเหลือลูกน้องฝีมือดีอยู่สาขานี้ ส่วนเธอจะไปฝึกเด็กรุ่นใหม่เอง เธอมั่นใจว่าฝีมือระดับเธอฝึกคนได้สบาย สาขาแรกเธออยากให้คงความแข็งแกรงและมาตรฐานของสำนักเธอไว้ใจลูกน้องรุ่นแรกที่นางฝึก ระหว่างการเดินทางเธอให้มารดาอยู่ในมิติสะส่วนใหญ่เพราะไม่อยากให้มารดานั้งรถม้าสะเทือนครรภ์ซูซูก็เข้าไปอยู่ในมิติด้วยเพราะเสี่ยวเหมาชอบอยู่ในนั้นไม่ค่อยยอมออกมาอยู่นอกมมิติชิงอี่ถือว่าการเดินทางไปเมืองหลวงครั้งนี้ไปตั้งรกรากใหม่อีกครั้ง และการไปครั้งนี้คงไม่สงบสุข
ชิงอี่กับซือซือกลับมาถึงสำนักคุ้มภัยพยักบินก็เห็นมีคนให้ของไปส่งแต่ปัญหาคือมันคือแจกันที่มีราคาแพง "ข้ากลัวระหว่างเดินทางมันจะแตกเสียหายขอรับ สินค้าบอกบางแบบนี้มันยากจริงๆขอรับ"หลีฟูก็อยากส่งให้แต่สินค้าก็บอกบางเกินไปจนอาจต้องเสียค้าประกันของให้ลูกค้า เขาเลยไม่กล้ารับ "มีอะไรหรือเจ้าคะท่านพ่อ""อี่เอ๋อกลับมาแล้วเหรอลูก คือลูกค้าท่านนี้อยากให้ส่งสินค้าชิ้นนี้ไปเมืองเจื้อเจียงแต่มันมีปัญหาตรงที่นี้มันบางมากทางพ่อกลัวจะทำมันแตกนะ"พอชิงอี่มองแจกันแล้วก็คิดตาม"ท่านรีบส่งไม่เจ้าค่ะ""ก็ไม่ถึงกลับรีบข้าจะส่งแจกันใบนี้ไปฝากคู่หมั้นนะเพราะตัวข้ายังติดธุระเลยจะส่งของไปก่อน""งั้นข้ารับส่งสินค้าชิ้นนี้เจ้าคะแต่อาจส่งพรุ่งนี้บ่ายๆเพราะข้าต้องหาของใส่มันก่อน""ได้ๆเดี๋ยวข้าส่งจดหมายลงไปด้วย"เมื่อทางสำนักรับส่งให้ก็ดีใจแล้วก็ทำสัญญาสินค้าก่อนกลับออกไป "เดี๋ยวข้าไปทำกล่องกันกระแทกก่อนนะเจ้าคะ"แล้วหญิงสาวก็เดินเข้าไปในห้องนอนเพื่อเข้าไปในมิติสร้างกล่องที่สามารสรองรับแรกกระแทกได้โดยของด้านในไม่ได้รับความเสียหาย ครึ่งวันผ่านไปเธอก็ออกมาพร้อมของเล่นใหม่ในสำนักพยักบิน จากแต่ก่อนสร้างแต่อาวุธตอนนี้ต
พอผู้บุกลุกไปแล้วเธอเลยอุ้มเสี่ยวหงถามด้วยความห่วงใย"เจ้าเจ็บมั้ย"กระรอกน้อยก็ร้องจิ้ดๆแล้วสายหัว ดีนะเธอป้องกันภัยด้วยการใส่กระแสไฟในชุดเกาะ ไม่งั้นเจ้ากระรอกน้อยของเธอแยแนๆหลังจากคืนนั้นชายร่างใหญ่นั้นไม่มาก่อกวนเธออีก แต่มันกลับกวนใจเธอมาก "คุณหนูขอรับ"พ่อบ้านหวงเดินมาหาคุณหนูใหญ่"มีอะไรเหรอท่านพ่อบ้าน"กำลังจะเดินไปเยี่ยมท่านน้าไห่เม้ยสะหน่อยว่าหายแพ้ท้องยัง"มีของส่งมาให้คุณหนูขอรับ"แล้วก็นำกล่องที่ถือมายื่นให้ ชิงอี่รับกล่องเล็กมาจากพ่อบ้านแล้วเปิดออกดูในนั้นคือที่บรรจุกระสุนปืน เธอก็หยิบออกมาแล้วทำหน้านิ่ง ผู้ชายคนนี้เป็นใครกัน "มีอะไรหรือไม่ขอรับ"พ่อบ้านเห็นสีหน้าของคุณหนูที่เปลี่ยนไป"ไม่มีอะไร..ข้าไปจวนท่านยายนะเจ้าค่ะ"พูดแล้วก็ส่งกล่องให้ซือซือแล้วเดินไปเรือนน้าชาย "น้าไห่เม้ยเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ"เดินเข้ามาเห็นน้าสาวนอนหน้าซีนมีซานซาค่อยดูแลอยู่ไกล้ๆเลยเป็นห่วง"น้าเวียนหัวนะ เมื่อชั่วครู่หลิงหลงเพิ่มเอาซุปเห็ดหูหนูขาวจากน้าฮัวอิงมาให้กิน ค่อยชื่นใจหน่อย"นางกินอะไรไม่ค่อยได้เลยดีว่าแม่ครัวตระกูลหลีหมั่นทำอาหารว่างและยาบำรุงมาให้กินรองท้องตลอดเลยค่อยยังชั่ว ชิงอี่ฟ







