LOGIN"ขอบคุณนะคะ เรื่องแต่งงานเดี๋ยวเราคุยกันอีกที ม่านยังอยากใช้ชีวิตตอนนี้ให้เต็มที่ก่อน""เฮ้ออออ~ โอเค แต่คืนนี้ค้างกับเคนะ คิดถึงแฟนจ๋าจะแย่อยู่แล้ว"ใบหน้าหล่อเหลาเคลื่อนเข้ามาใกล้ เกยคางชิดหัวไหล่หญิงสาวพร้อมกะพริบตาปริบ ๆ ท่าทางน่ารักน่าเอ็นดู จนม่านฟ้าไม่อาจกลั้นรอยยิ้มเขินอายเอาไว้ได้ สุดท้ายก็
แต่ก็เบาใจเพราะไม่มีใครเข้ามาวุ่นวายจนเธอรู้สึกอึดอัด มีแค่หยอก แซว ตามประสาเท่านั้นหลายสัปดาห์ผ่านไป ม่านฟ้าจึงได้เริ่มใช้ความรู้จากที่ร่ำเรียนในมหาลัยทดลองงานจริง ซึ่งก็เป็นงานประเภทช่วยคำนวณโครงสร้าง เช็กสเป็กของเครื่องจักรให้ตรงตามที่ลูกค้ากำหนด หลังจากต้องทนเดินงานเอกสาร แม้กระทั่งซื้อข้าวซื้อ
หลายเดือนผ่านไปร่วงเลยจนเข้าสู่เทอมที่สองของชั้นปี 4 ม่านฟ้าก็เป็นคนหนึ่งที่เลือกฝึกงานแทนการทำโครงงานจบ เพื่อที่จะได้ใช้โอกาสนี้ศึกษางานในบริษัทของครอบครัวร่างเล็กสวมเสื้อนักศึกษาคลุมทับด้วยเสื้อช็อปวิศวะสีกรมท่าขนาดพอดีตัว ท่อนล่างสวมเป็นกางเกงยีนขายาวดูเรียบร้อย เพื่อความกระฉับกระเฉงคล่องแคล่ว
"อะไรเหรอ?""ของขวัญการเป็นเด็กดีครับ"เขาตอบอ้อม ๆ พลางเก็บมันใส่กระเป๋าเช่นเดิม ก้าวตรงมาหาร่างยั่วยวนของหญิงสาวที่นั่งไขว้ขาอยู่บนเตียง มุมปากแสยะยิ้มร้ายเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ดในท่าทางที่แสนร้อนแรงเร้าอารมณ์ ซึ่งครั้งนี้ม่านฟ้าไม่ได้แสดงท่าทีเลิ่กลั่กแตกตื่น เธอทำเพียงอมยิ้มแล้วส่งสา
หลายสัปดาห์ต่อมาคฤหาสน์ครอบครัวคาเตอร์เรือนร่างสูงโปร่งสง่างามราวกับนางพญาก้าวลงจากรถยุโรปคันหรู โดยมีคนขับรถวัยกลางคนเปิดประตูรอไว้ให้ ส้นสูงเกือบสี่นิ้วไม่ได้ทำให้ซวนเซแต่อย่างใด เสียงรองเท้ากระทบพื้นหินอ่อนอย่างดีดังก้องไปทั่วโถงทางเดินขณะเจ้าบ้านก้าวฉับ ๆ ขึ้นชั้นสองราวกับนางแบบเดินบนรันเวย์ว
"ไง! วันนี้ไปปากดีอะไรใส่เมียกู""พะ...พี่คาเตอร์!"พิ้งค์หน้าซีดตัวสั่นเมื่อเห็นหนุ่มที่ตัวเองหมายตายืนกอดอกขวางทางเอาไว้ ร่างกายสูงใหญ่ตวัดสายตาจ้องเขม็งเหี้ยมเกรียมเอาเรื่อง แผ่ไอรังสีกดดันออกมาทำขนในกายสาวลุกชันหวาดกลัวถ้อยคำหยาบคายแข็งกร้าวราวกับเป็นคนละคนกับหนุ่มขี้เล่นซุกซนที่เธอเคยจำได้"เอ
"อ๊าาา...ไม่เอาแล้ว...อยากเล่นน้ำ~" ม่านฟ้าดีดดิ้นงอแง แต่ฝ่ามือใหญ่ก็ไม่ยอมหยุดรุกรานโดยง่าย ลูบไล้ฟอนเฟ้นไปทั่วหน้าอกอิ่มคู่สวยอย่างหลงใหล พร้อมซุกใบหน้าเข้าหาเนินอกสูดกลิ่นกายหอมหวานเข้าปอด"เล่นน้ำเคดีกว่าครับ เสียวด้วย""งื้ออออ~ ไม่เอาน้า ตั้งแต่มายังไม่ได้ว่ายน้ำเลย นะคะ พลีสสสส~"ร่างเล็กช้อ
ม่านฟ้าหน้าเสียกับคำพูดกระทบกระเทียบเช่นนี้ เมื่อหันกลับไปมองก็พบว่าเป็นพิ้งค์รุ่นน้องที่เคยมาขอความช่วยเหลือเรื่องคาเตอร์ครั้งก่อนกับเพื่อนเธอยืนคุยกันจากตำแหน่งนี้ คิดว่าพวกเธอคงจงใจพูดให้ม่านฟ้าได้ยิน"เอ้า! ปากน่าโดนตบไหมน้อง มีปัญหาอะไรก็มาเคลียร์กันดี ๆ อย่าดีแต่เห่าหอนทำตัวเป็นผีร้องขอส่วนบุ
เช้าวันต่อมาร่างเล็กบิดกายขับไล่อาการเกียจคร้านพร้อมพลิกร่างหันไปอีกฝั่ง ถูไถไปหน้าสวยเข้าหาหมอนนุ่ม ช่วงเอวบางคอดมีท่อนแขนกำยำวางพาดเอาไว้ มือน้อยยกขึ้นขยี้ตาก่อนจะค่อย ๆ กวาดมองรอบห้องที่ยังคงมืดสนิทจากผ้าม่านหนาที่ปิดกั้นแสงภายนอกได้เป็นอย่างดี คงมีเพียงใต้ม่านสีเข้มเท่านั้นที่มีแสงสว่างเล็ดลอดท
ทันทีที่คาเตอร์ลากม่านฟ้ากลับวิลล่าส่วนตัวก็เป็นเวลาของพวกเขาแล้วแก๊ปเป็นคนแรกที่เหมือนจะอดทนรอต่อไปไม่ไหว ช้อนร่างปิ่นสาวน่ารักตัวเล็กผิวสีแทนนวลเนียนขึ้นในอ้อมอกในท่าเจ้าสาว ก้าวฉับ ๆ ตรงเข้าที่พัก สาวน้อยหัวเราะร่านัยน์ตาหยาดเยิ้มด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์และเพลิงพิศวาสที่กำลังแผดเผาเธอทีละน้อยครามก็กร







