Partager

ข้าหมดใจแต่โหวใจร้ายกลับคลั่งรัก
ข้าหมดใจแต่โหวใจร้ายกลับคลั่งรัก
Auteur: เลี่ยงจิน

บทนำ คืนวิวาห์ไร้รัก

last update Date de publication: 2025-05-13 15:57:51

บทนำ

คืนวิวาห์ไร้รัก

ไม่รักก็คือไม่รัก

          ‘สามีภรรยาแต่งงานอยู่กินกันไป เดี๋ยวก็รักกันไปเอง สิ่งสำคัญคือเจ้าต้องมีบุตรเพื่อเป็นดั่งโซ่ทองคล้องใจท่านโหวในเร็ววัน นั่นแหละคือหน้าที่ของภรรยาที่ดี...’

          ถ้อยคำสอนสั่งของมารดาเลี้ยงผู้มีศักดิ์เป็นป้าแท้ๆ ทางสายเลือดดังขึ้นในห้วงแห่งความนึกคิดของเจ้าสาวแสนสวยในชุดวิวาห์สีแดงมงคล นางนั่งอยู่บนเตียงกว้างกลางห้องหอขนาดใหญ่ มองผ่านผ้าปิดหน้าเจ้าสาวจึงเห็นว่าห้องหอถูกตกแต่งด้วยผ้าสีแดงห้อยระย้าทิ้งตัวจากเพดานลงจดพื้น เหมยกุ้ยฮวาสีแดงส่งกลิ่นหอมอบอวลดารดาษโปรยปราย เทียนไขถูกจุดประดับประดาราวกับดวงดาวก็ไม่ปาน

          ทว่าความงดงามเหล่านั้นไม่อาจทำให้หัวใจของหลี่เสี่ยซีสงบลงได้เลย นางกำมือเข้าหากันแน่นจนเผลอจิกปลายเล็บลงบนหลังมือ ริมฝีปากสีชาดเม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรง

          เจ้าบ่าวเกลียดเจ้าสาว!

          ใครๆ ในเมืองตงต่างก็รู้เรื่องนี้ดีว่าท่านโหวหวงหยางหมิงเกลียดชังคุณหนูหลี่เสี่ยซีราวกับกิ้งกือไส้เดือน แม้ยามเป็นคู่หมั้นคู่หมายยังแทบไม่มองหน้า ยิ่งเมื่อเข้าพิธีแต่งงานที่ถูกคลุมถุงชนปราศจากความสมัครใจยิ่งสร้างความชิงชังในใจของเจ้าบ่าวทบทวีคูณ

          ทว่า...

          เจ้าสาวรักเจ้าบ่าว!

          เรื่องนี้ใครๆ ต่างก็รู้เช่นกันว่าคุณหนูหลี่เสี่ยซีตามรักตามตื๊อโหวหนุ่มมาเนิ่นนาน เป็นการแอบรักข้างเดียวที่น่าสมเพชจนใครๆ ต่างหัวเราะนินทาลับหลัง

ยิ่งใกล้ชิดโหวหนุ่มกลับยิ่งถอยห่าง

          ‘ชีวิตแต่งงานของข้าช่างมืดมินจนมองไม่เห็นแสงสว่างเลย’

          สะอื้นอยู่ในอกด้วยหัวใจที่บอบช้ำ ตลอดพิธีวิวาห์ท่านโหวมีสีหน้าบูดบึ้งดั่งยักษ์มาร ทุกอากัปกิริยากระแทกกระทั้นไม่เต็มใจอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าหล่อเหลาเมินเฉยไม่แม้แต่จะชายตาแลเจ้าสาวข้างกาย

          แขกเหรื่อที่มองมาล้วนกระซิบกระซาบขบขันดั่งเจ้าสาวเป็นตัวตลกไร้ค่า

ปั้ง!

เสียงประตูห้องหอถูกเปิดออกพร้อมๆ กับไหล่เล็กบอบบางที่สะดุ้งโหยงจนตัวสั่น เจ้าสาวแอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มองเห็นเจ้าบ่าวรูปร่างสูงปราดเปรียวก้าวยาวๆ เข้ามาในห้องหอผ่านผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวรางๆ

ว้าย!

แล้วโดยที่หลี่เสี่ยซียังไม่ทันตั้งตัวโหวหนุ่มก็ก้าวประชิดมาที่เตียงวิวาห์ก่อนจะยื่นมือมากระชากผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออกอย่างแรง ยังผลให้คนตัวเล็กถึงกับหวีดร้องออกมาเสียงหลง

แรงกระชากทำให้ผ้าปิดหน้าที่เกี่ยวกับปิ่นทองประดับผมม้วนมวยหลุดร่วง เครื่องประดับกลีบดอกไม้เล็กๆ ร่วงหลุดไปตามแรงกระชากและถากเอาเนื้อบริเวณนวลแก้มติดไปจนมีเลือดสีแดงชาดไหลซึมออกมา ส่งผลให้เรือนผมที่เกล้าสูงอย่างบรรจงยุ่งเหยิงไม่น่าดู

เจ้าสาวไม่ได้สนใจความเจ็บปวดบนใบหน้า นางมองผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวที่ร่วงหล่นลงบนพื้นก่อนที่โหวหนุ่มจะหมุนกายแล้วใช้ฝ่าเท้าเหยียบย่ำมันอย่างไม่ไยดี

เจ็บจัง...

ข้าเคยคิดว่าหัวใจของข้าด้านชาเสียแล้ว ความเจ็บปวดในหัวใจข้าคงถึงขีดจำกัดไปตั้งนานแล้ว แต่...ไม่เลย ข้ายังสามารถเจ็บปวดมากขึ้นอีก มากขึ้น มากขึ้น ราวกับหัวใจกำลังแหลกสลายก็ไม่ปาน

ห้วงแห่งภวังค์ขาดสะบั้นเมื่อหญิงสาวได้ยินเสียงสุราจากไหรินลงในจอก ก่อนที่คนตัวโตจะยกมันขึ้นกระดกจนหมดแก้ว จากนั้นเขาจึงถอดทึ้งชุดวิวาห์สีแดงมงคลออกจากตัวราวกับรังเกียจที่จะสวมใส่ เหลือเพียงชุดสีขาวตัวในเท่านั้น

ช่างเป็นช่วงเวลาที่น่าอึดอัด เสี่ยซีไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงๆ เสียด้วยซ้ำไป เพราะเกรงว่านั่นจะเป็นการทำให้เขายิ่งรำคาญนางมากขึ้นกว่าเดิม

การอยู่เงียบๆ ราวกับอากาศธาตุคงเป็นสิ่งที่นางพึงกระทำมากที่สุดแล้วในเวลานี้

หญิงสาวผุดลุกขึ้นยืนก่อนจะก้มลงเก็บเสื้อผ้าของผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีบนพื้นอย่างเงียบเชียบ จากนั้นจึงทำการถอดชุดวิวาห์ของตนเองออกบ้าง ก่อนจะทรุดกายนั่งลงหน้าโต๊ะเครื่องแป้งแล้วค่อยๆ ซับเลือดบนแก้มอย่างแผ่วเบา

โชคดีที่แผลไม่ได้บาดลึก ทายาสักหน่อยก็คงไม่ทิ้งรอยแผลเป็นเอาไว้

เสี่ยซีถอนหายใจเฮือกใหญ่ จังหวะที่นางกำลังสางผมที่ยุ่งเหยิงนั้น...

ทว่า...

เพล้ง!

นางสะดุ้งโหยงเมื่อไหสุราถูกขว้างลงบนพื้นจนแตกกระจาย แล้วโดยที่เจ้าสาวยังไม่ทันตั้งตัวเจ้าบ่าวก็ปราดเข้าหาพร้อมกับมือหนาบีบเข้าที่ปลายคางก่อนจะดันจนร่างเล็กกระแทกผนังอย่างแรง

ตึง!

เขาดันปลายคางแรงขึ้นอีก จนปลายเท้าเรียวเล็กลอยขึ้นจากพื้น สองขาพยายามดิ้นรนตะเกียกตะกายแต่กลับไม่อาจหลุดพ้นจากพันธนาการกักขฬะได้เลย

“ทะ...ท่านโหว!”

หญิงสาวเค้นเสียงเรียกอีกฝ่ายอย่างยากลำบาก ปวดร้าวไปทั้งใบหน้าและสันกรามที่ถูกบีบจนเรียวปากผิดรูป

ปั้ง!

กำปั้นหนักๆ ทุบลงไปยังผนังห้องหอเฉียดศีรษะของหญิงสาวไปเพียงเล็กน้อย

“แพศยา! นี่หรือคือสิ่งที่เจ้าต้องการ หา!”

         

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ข้าหมดใจแต่โหวใจร้ายกลับคลั่งรัก   บทที่ 13/2 อ้อนภรรยา

    บทที่ 13/2อ้อนภรรยา ใช่แล้ว...เพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้น นั่นเพราะว่าอีกครึ่งหนึ่งจะยังไม่มีวันปลดลงหากเขายังไม่ได้ชำระแค้นให้กับภรรยา แม้ว่าชาติก่อนเขาจะแก้แค้นพวกมันไปทั้งหมดแล้วก็ตามชาติก่อนส่วนชาติก่อน!ชาตินี้ส่วนชาตินี้!หลังจากเขาฆ่าปาดคอโจวจื่อลู่ ฟันศีรษะสาวใช้อี๋เฉินจนขาดกระเด็น เขาก็ลงมือกับตระกูลหลี่จนย่อยยับอับปาง ประมุขหลี่กลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัว ฮูหยินหลี่ผูกคอตายอย่างน่าอนาถส่วนน้องสาวต่างมารดาถูกขับไล่ออกจากจวนโดยไร้เงินทองติดตัวด้วยมารดาของเขายังมีเยื่อใยต่อนางอยู่ ซึ่งเขายอมปล่อยนางไปเพื่อให้มารดาสบายใจ แต่ส่งคนแอบตามยุ่นฉานไปทีหลังแล้วตัดลิ้นจอมปลิ้นปล้อนของนางออก ปล่อยให้นางใช้ชีวิตดั่งหญิงใบ้อยู่ในอารามนางชีไปชั่วชีวิตจากนั้นเขาก็ลงโทษตัวเอง เขาไม่อนุญาตให้ตัวเองมีความสุข ไม่ยิ้ม ไม่หัวเราะ โหมงานหนักในตอนกลางวันแล้วจมอยู่กับสุราในยามค่ำคืน ร่างกายผ่ายผอมดั่งซากศพเดินได้ หนวดเครารกเฟิ้มไม่เหลือเค้าโครงความหล่อเหลาอีกต่อไป“ทะ...ท่านโหว ข้าเป็นเหน็บแล้วเจ้าค่ะ”น้ำเสียงของภรรยาปลุกให้ชายหนุ่มหลุดออกจากภวังค์แห่งความแค้น เขารีบขยับศีรษะแล้วลุกขึ้นนั

  • ข้าหมดใจแต่โหวใจร้ายกลับคลั่งรัก   บทที่ 13/1 อ้อนภรรยา

    บทที่ 13/1อ้อนภรรยาสำนึกผิดโหวหวงหยางหมิงหลุดออกจากห้วงแห่งอดีตหนหลังเมื่อภรรยานำถ้วยน้ำแกงปลามาวางไว้ที่โต๊ะเล็กๆ ข้างเตียงด้วยใบหน้าเรียบเฉย ควันสีขาวลอยกรุ่นขึ้นเหนือถ้วยฉายชัดว่าสาวใช้ได้นำมันไปอุ่นร้อนอีกรอบ“รีบกินเถอะเจ้าค่ะเดี๋ยวน้ำแกงจะเย็นเสียก่อน”หญิงสาวยืนอยู่ข้างเตียงอย่างรักษาระยะห่างไม่ขยับเข้าไปใกล้กว่านั้น แม้ลึกๆ ในใจจะรู้สึกดีขึ้นหลายส่วนที่สามีตะเพิดญาติผู้พี่ให้กลับไป แต่ถึงอย่างนั้นนางเองก็อาจถูกไล่ตะเพิดออกไปได้ทุกเมื่อไม่ต่างกันดูท่าแล้วการกระทบกระเทือนทางสมองครั้งนี้คงทำให้สามีของนางกลายเป็นคนคุ้มดีคุ้มร้ายไปเสียแล้ว เพราะปกติเขารักและหวงแหนน้องสาวต่างมารดามาก อีกทั้งยังเผื่อแผ่ความเมตตาไปยังจื่อลู่ผู้เป็นสหายของน้องสาวเสมอแม้แต่ดุด่าต่อว่าสักคำยังไม่เคย แต่กลับตะคอกห้วนดั่งเกลียดชังคงทำให้คุณหนูหวงยุ่นฉานเสียใจไม่น้อยเลย“น้องหญิง...”ไหล่เล็กกระตุกเพียงน้อย หลี่เสี่ยซียังคงรักษากิริยาอาการบนใบหน้าไว้ได้อย่างสงบนิ่ง แม้ว่าน้ำเสียงอ่อนโยนยามที่สามีเรียกนางว่าน้องหญิงจะทำให้นางใจอ่อนยวบลงก็ตามที“ข้ายกแขนไม่ไหว เจ้าช่วยป้อนข้าหน่อยได้หรือไม่เล่า”หยางหมิง

  • ข้าหมดใจแต่โหวใจร้ายกลับคลั่งรัก   บทที่ 12/2 ปมแค้นชาติก่อน

    บทที่ 12/2ปมแค้นชาติก่อน“แรกทีเดียวก็แค่อยากจะให้แท้ง ใครเลยจะคิดว่านังนี่จะโง่นอนตกเลือดโดยไม่ตามหมอมารักษา สุดท้ายก็ตายไปแบบโง่ๆ”โจวจื่อลู่พูดอย่างคึกคะนอง ทั้งที่รู้ดีว่ามีหรือหลี่เสี่ยซีจะไม่เรียกหมอให้มารักษา แต่เพราะอี๋เฉินสาวใช้เป็นคนของนางไม่ยอมไปเรียกหมอมาให้ต่างหากเล่า เสี่ยซีจึงต้องนอนจมกองเลือดอย่างน่าสมเพชเช่นนี้‘สะใจเสียจริง!’“เบาเสียงหน่อยสิพี่จื่อลู่ เดี๋ยวใครมาได้ยินเข้าจะว่าอย่างไร”“ใครจะได้ยินเล่า เวลานี้ทุกคนกำลังง่วนอยู่กับการจัดเตรียมงานดื่มชาชมดอกไม้ของท่านแม่ แทบไม่มีใครเหยียบย่างมายังเรือนหลังนี้ด้วยซ้ำไป”“ถึงอย่างนั้นก็เถอะไม่ประมาทเป็นการดีที่สุด จากนี้เราจะเอายังไงกับศพของนังนี่ดี หากแจ้งท่านพ่อกับท่านแม่ ทุกคนต้องรู้แน่ว่ามันกำลังตั้งครรภ์ อีกทั้งบุตรในครรภ์คือสายเลือดของท่านพี่ ทายาทเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลหวง”ยุ่นฉานมีท่าทางหวาดหวั่นไม่น้อย พยายามครุ่นคิดวิธีที่จะอำพรางศพ“เจ็บใจนักท่านโหวหลับนอนกับมัน แต่ไม่เคยหลับนอนกับข้าเลยสักครั้ง ไม่เช่นนั้นข้าคงตั้งท้องไปเสียนานแล้ว”พูดพลางเผลอยกนิ้วขึ้นมากัดเล็บอย่างไม่ชอบใจ หลายต่อหลายครั้งนางพยายามเข้า

  • ข้าหมดใจแต่โหวใจร้ายกลับคลั่งรัก   บทที่ 12/1 ปมแค้นชาติก่อน

    บทที่ 12/1ปมแค้นชาติก่อนดั่งตกนรกทั้งเป็นโหวหวงหยางหมิงยกมือขึ้นกุมขมับ รู้สึกคลื่นไส้ราวกับอยากจะอาเจียนออกมา ซึ่งท่าทางเช่นนั้นทำให้คนตัวเล็กที่เพิ่งเดินเข้ามาถึงกับรีบก้าวยาวๆ เข้าหา แล้วหยิบกระโถนข้างเตียงขึ้นรองอย่างรวดเร็วคนตัวโตเพียงขย้อนจนตัวโก่งแต่ไม่ได้อาเจียนสิ่งใดๆ ออกมา หลี่เสี่ยซีเห็นดังนั้นจึงรีบหมุนกายไปรินน้ำชาใส่แก้วส่งให้สามีดื่ม“ขอบใจนะซีเอ๋อร์”อาการคลื่นไส้ที่เห็นใบหน้าของโจวจื่อลู่ดีขึ้นเมื่อได้เห็นใบหน้างดงามของภรรยา แม้ว่าใบหน้าของภรรยาจะเรียบตึงดั่งไม่แสดงความรู้สึกโหวหวงหยางหมิงหยักยิ้มน้อยๆ ดวงตาทอดอ่อนมองหญิงคนรักที่ปากบอกว่าจะหย่าแต่พอเห็นเขาอาการไม่ดีกลับปราดเข้ามาดูแลราวกับลืมตัวชาติก่อนเขาทำเรื่องเลวทรามไว้หลายอย่าง ซึ่งมันตามหลอกหลอนจนทำให้เขารู้สึกคลื่นไส้เมื่อเห็นหน้า ‘อนุภรรยา’ ในชาติก่อนใช่แล้ว...โจวจื่อลู่คืออนุภรรยาของเขา!ทว่า...ชาตินี้เขากลับเกลียดชังนางอย่างสุดแสน เพราะเขาได้รู้เช่นเห็นชาติสันดานทรามของนางมาจากชาติก่อนจนหมดสิ้น รู้ว่านางทำเรื่องเลวทรามอะไรกับหลี่เสี่ยซีบ้าง นางและมารดาของนางเป็นดั่งปีศาจร้ายในคราบมนุษย์ ส่วนน้องสาวต่า

  • ข้าหมดใจแต่โหวใจร้ายกลับคลั่งรัก   บทที่ 11/2 น้ำตาของจื่อลู่

    บทที่ 11/2น้ำตาของจื่อลู่ “ท่านพี่ก็รู้มิใช่หรือว่าเสี่ยเอ๋อร์เป็นสตรีร้ายกาจเช่นไร แล้วเหตุใดจึงเชื่อนังนั่นมากกว่าพวกข้า ที่ผ่านมาพวกข้าถูกนังนั่นรังแกทุบตีมาโดยตลอด ท่านพี่ลืมไปหมดสิ้นแล้วหรือเจ้าคะ” ยุ่นฉานใจเต้นตุบๆ ด้วยความโกรธจนควันร้อนแทบพ่นออกหู นางไม่คิดเลยว่าพี่ชายจะเปลี่ยนไปราวกับคนละคนเช่นนี้ โดยปกติแล้วพี่ชายมักแสนดีและอ่อนโยนกับนางเสมอ อีกทั้งยังทอดไมตรีจิตให้สหายของนางอย่างไม่ถือตัว แต่นี่อะไร! ยิ่งสหายรักร้องห่มร้องไห้สะอึกสะอื้นเช่นนี้ ยุ่นฉานก็ยิ่งทนไม่ได้ จื่อลู่ก้มหน้าซับหยาดน้ำตา แอบเม้มริมฝีปากกัดฟันกรอด ขุ่นแค้นไปยังญาติผู้น้องที่ทำให้แผนการของนางผิดเพี้ยนไปหมด โหวหยางหมิงควรหลงใหลและมองเห็นความดีในตัวนางสิ เหตุใดจึงมองนางด้วยสายตาราวกับจะแล่เนื้อเถือหนังออกมาราดเยี่ยวม้าเช่นนี้เล่า! ‘มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ! หรือว่านังเสี่ยซีจะใช้อาคมมนต์ดำให้ท่านพี่หยางหมิงหลงรัก จึงได้มีอาการราวกับกลับขาวเป็นดำไปหมดเช่นนี้ ไม่ผิดแน่อาการเช่นนี้คงถูกมนตร์ดำศาสตร์มารเข้าให้แล้ว นางต้องเร่งนำเรื่องนี้ไปปรึกษามารดาให้เ

  • ข้าหมดใจแต่โหวใจร้ายกลับคลั่งรัก   บทที่ 11/1 น้ำตาของจื่อลู่

    บทที่ 11/1น้ำตาของจื่อลู่เย็นชาบุรุษที่แข็งแกร่งฝึกฝนวรยุทธ์มาตั้งแต่ยังเยาว์วัยเช่นหวงหยางหมิง ถูกโจรโฉดแทงที่ท้องเพียงแผลเดียวไม่กี่วันร่างกายก็ฟื้นคืนกลับมาปกติดังเดิมแต่ถึงอย่างนั้นคนป่วยก็ยังไม่ยอมหายป่วย ยังคงนอนซมไม่ยอมลุกจากเตียงดั่งจะเรียกร้องความเห็นใจจากภรรยาที่ไม่แยแส“ท่านโหวกินน้ำแกงปลาหน่อยเถอะนะเจ้าคะ ประเดี๋ยวจะได้กินยา”หัวหน้าสาวใช้นำน้ำแกงมาให้ด้วยตนเอง เพราะเป็นคำสั่งของฮูหยินหวงให้เข้มงวดเรื่องอาหารและยาของบุตรชายอย่าให้ขาดตกบกพร่อง เพื่อที่บุตรชายจะได้หายวันหายคืนกลับมาแข็งแรงดังเดิม“ข้าจะกินก็ต่อเมื่อซีเอ๋อร์มาป้อนเท่านั้น”ชายหนุ่มเบือนหน้าหนีก่อนจะยื่นคำขาดออกไปดั่งเด็กเอาแต่ใจ หัวหน้าสาวใช้เห็นดังนั้นก็ถึงกับอ้าปากค้างด้วยไม่เคยเห็นท่านโหวเป็นเช่นนี้มาก่อน นางทำงานรับใช้ตระกูลหวงมาหลายสิบปี มีหรือจะไม่รู้นิสัยใจคอโหวหนุ่ม แต่สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากถูกแทงอีกทั้งยังตกม้า มันแตกต่างจากเดิมราวกับหน้ามือเป็นหลังมือเลยทีเดียว“รอสักครู่นะเจ้าคะท่านโหว ข้าจะรีบไปตามนายหญิงน้อยมาปรนนิบัติท่านเจ้าค่ะ”ยอบกายทำความเคารพก่อนจะรีบสาวเท้าไปรายงานฮูหยินหวงก่อน แล้วจึง

  • ข้าหมดใจแต่โหวใจร้ายกลับคลั่งรัก   บทที่ 9/2 เรียกหาภรรยา

    บทที่ 9/2เรียกหาภรรยา“อี๋ฉานหากไม่อยากถูกเอ็ดก็รีบมาช่วยข้าแต่งตัวเถอะ หากข้าไปช้าท่านแม่อาจดุเอาได้”เสี่ยซีหันไปสั่งสาวใช้อย่างอิดหนาระอาใจ ก่อนจะก้าวยาวๆ ไปเปิดหีบผ้าแล้วเลือกเสื้อผ้าตัวบนสุดขึ้นมาสวมใส่อย่างรวดเร็ว โดยมีสาวใช้รีบกุลีกุจอมาช่วยสวมให้อย่างเสียไม่ได้‘เกิดอะไรขึ้นกับท่านพี่หรือเ

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-17
  • ข้าหมดใจแต่โหวใจร้ายกลับคลั่งรัก   บทที่ 6/1 สตรีหน้าหนาไร้ยางอาย

    บทที่ 6สตรีหน้าหนาไร้ยางอายช่างน่าอาย“ท่านหมอ! ลูกชายข้าเป็นอย่างไรบ้าง”ทันทีที่หมอชราเปิดประตูก้าวออกมาฮูหยินหวงซึ่งยืนรอด้วยท่าทางกระสับกระส่ายอยู่ก่อนแล้วก็พุ่งตรงไปหาเพื่อถามไถ่อาการบาดเจ็บของบุตรชายทันที“ฮูหยินหวงโปรดวางใจ เวลานี้ท่านโหวปลอดภัยแล้วขอรับ โชคดีที่ดาบแทงไม่ถูกอวัยวะสำคัญ อีก

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-17
  • ข้าหมดใจแต่โหวใจร้ายกลับคลั่งรัก   บทที่ 9/1 เรียกหาภรรยา

    บทที่ 9/1เรียกหาภรรยาโปรดอย่าเจ็บปวดใบหน้าของคนฟังเรียบเฉยจ้องมองเรียวปากที่พะงาบๆ พ่นคำดูแคลนออกมาราวกับไม่รับรู้ความหมายของน้ำเสียงเหล่านั้นแม้เพียงครึ่งคำ เมื่ออีกฝ่ายพูดจบหลี่เสี่ยซีก็ถอนหายใจคล้ายรำคาญดั่งมีแมลงหวี่บินผ่านหูอยู่ในที“ถึงกับดิ้นพล่านเลยหรือ...”“พูดบ้าอะไรของเจ้า!”จื่อลู่ถึ

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-17
  • ข้าหมดใจแต่โหวใจร้ายกลับคลั่งรัก   บทที่ 7/2 อ้อมกอดที่แสนสับสน

    ปลายเท้าหยุดชะงักด้วยความงุนงง ‘ข้าคงหูฝาดไปเอง แม้จะฟังดูคล้ายเสียงท่านพี่ แต่เขาไม่เคยเรียกข้าด้วยสรรพนามคุ้นเคยเช่นนี้มาก่อน’ สลัดความคิดฟุ้งซ่านก่อนจะก้าวขาข้างหนึ่งพ้นออกจากธรณีประตูทว่า… “ซีเอ๋อร์อย่าไป...” น้ำเสียงอ่อนแรงชัดขึ้นทำให้เจ้าของร่างบอบบางหมุ

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-17
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status