เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 109
วันที่เผยแพร่:
2026-08-06 21:07:16
บทล่าสุด
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 167
เหยียนเฟิงขมวดคิ้ว “มีพิษ?”“ยังไม่รู้” ซูมี่ตอบ “แต่ไม่ได้มีแค่หรูเฟย”นางวางรายชื่ออีกสามคนลงบนโต๊ะ “พระสนมพวกนี้ล้วนมีอาการอ่อนเพลียเรื้อรัง คลื่นไส้ ใจสั่น เบื่ออาหาร หรือปวดศีรษะเป็นระยะ”เหยียนเฟิงมองรายชื่อ “หมอหลวงว่าอย่างไร”“ร่างกายอ่อนแอ ความเครียด พักผ่อนไม่พอ”“เหมือนตอนฮองเฮา”“ใช่” ซูมี่วางกระดาษอีกแผ่น “และมีอีกอย่าง”เหยียนเฟิงมอง “ทุกคนเคยได้รับความโปรดปรานจากฝ่าบาทก่อนเริ่มป่วย”เขาเงียบไปทันที สีหน้าเปลี่ยนจากความสงสัยเป็นจริงจัง“เจ้าคิดว่ามีคนกำลังเล่นงานพระสนมที่ฝ่าบาทโปรด?”“อาจใช่”“ซินอี๋?”ซูมี่มองเขา “เร็วเกินไป”“เจ้าไม่สงสัยนาง?”“สงสัย” ซูมี่ตอบตรง ๆ “แต่สงสัยไม่ใช่หลักฐาน”เหยียนเฟิงพิงพนักเก้าอี้ “คนที่ได้รับประโยชน์มากที่สุดทุกครั้งที่พระสน
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง บทที่ 166
พระสนมที่ป่วยพร้อมกันเช้าวันรุ่งขึ้น ซูมี่ไปถึงตำหนักของหรูเฟยตามเวลานัดหมาย พระสนมผู้เคยมีชื่อเสียงเรื่องความงามและความสดใสในงานเลี้ยงต่าง ๆ วันนี้กลับนั่งพิงหมอนอยู่บนพระแท่น ใบหน้าซีดกว่าที่ซูมี่จำได้ ดวงตาดูอ่อนล้า แม้จะยังแต่งกายงดงามตามฐานะ แต่ท่าทางกลับเหมือนคนที่ใช้แรงเพียงเล็กน้อยก็เหนื่อย“ถวายพระพรหรูเฟยเพคะ”“ไม่ต้องมากพิธี” หรูเฟยโบกพระหัตถ์เบา ๆ “มานั่งใกล้ ๆ เถอะ ข้าอยากให้เจ้าดูอาการมาหลายวันแล้ว”ซูมี่นั่งลงข้างพระแท่น ก่อนถาม “พระองค์ทรงมีพระอาการอะไรบ้างเพคะ”หรูเฟยถอนหายใจ “เหนื่อยง่าย เบื่ออาหาร บางวันปวดศีรษะ บางวันใจสั่น”ซูมี่ชะงักเล็กน้อย คล้ายเกินไป “เป็นมานานเท่าไรแล้วเพคะ”“ห้าเดือนเห็นจะได้”“ก่อนหน้านั้นทรงแข็งแรงดีหรือ”“ดีมาก” หรูเฟยหัวเราะอย่างขมขื่น “เมื่อก่อนข้าออกไปขี่ม้าในสวนหลวงยังไม่เหนื่อยเท่านี้ เดี๋ยวนี้เดินจากห้องบรรทมมายังห้องนี้ก็แทบหมดแรง”
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 165
ซูมี่เข้าใจความหมายทันที “หม่อมฉันจะไม่พูดสิ่งใดเกินสิ่งที่ตรวจพบเพคะ”“ดี” ฮ่องเต้พยักพระพักตร์ “เช่นนั้นรับไว้”ซูมี่ถวายความเคารพ “ขอบพระทัยฝ่าบาทเพคะ”ข่าวเรื่องคลังยาเล็กแพร่ไปเร็วกว่าที่นางคาด เพียงสองวันหลังจัดสถานที่เรียบร้อย ก็มีคนมารอขอพบตั้งแต่เช้าหนิงเอ๋อมองรายชื่อในมือแล้วทำตาโต “ฮูหยินเจ้าคะ วันนี้มีห้าตำหนัก”ซูมี่ที่กำลังจัดสมุนไพรเงยหน้า “ห้า?”“เพคะ”“เมื่อวานมีสอง”“วันนี้เพิ่มอีกสาม”ซูมี่ถอนหายใจ “บอกให้เข้ามาทีละคน”คลังยาเล็กเดิมเป็นอาคารชั้นเดียวไม่ใหญ่ แต่เงียบสงบ มีห้องด้านหน้าใช้รอ ห้องตรวจด้านใน และห้องเก็บสมุนไพรแยกออกไป ซูมี่ไม่ได้ตกแต่งหรูหรา นางเพียงให้ทำความสะอาด จัดแสงให้เพียงพอ เปลี่ยนโต๊ะ และทำชั้นเก็บยาใหม่ ที่สำคัญที่สุดคือทำบัญชีผู้ป่วยแยกอย่างเป็นระบบคนแรกในวันนั้นเป็นนางกำนัลอาวุโสจากตำหนักหนึ่งซึ่งมีอาการปวดข้อมือเรื้อรัง ซูมี่ตรวจแล้วพบว่าเกิดจา
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 164
ซินอี๋หันขวับ “ข้ากังวลเรื่องหลักฐานอย่างเดียวหรือ”สาวใช้เงียบ ซินอี๋เดินไปหน้ากระจก“คนในวังหลังเคยมองซูมี่เป็นคนนอก จากวันนี้จะไม่เหมือนเดิมแล้ว”นางพูดช้า ๆ “ฮองเฮาหนุนนาง ฝ่าบาททรงเชื่อฝีมือนาง เหยียนเฟิงปกป้องนาง และตอนนี้พระสนมคนอื่นกำลังจะไปหานางรักษา”ทุกคำยิ่งทำให้แววตาของซินอี๋เย็นขึ้น“ถ้าปล่อยไว้ต่อไป ซูมี่จะมีสายสัมพันธ์กับผู้หญิงทุกตำหนักโดยไม่ต้องช่วงชิงอำนาจแม้แต่น้อย”สาวใช้ลดเสียง “เช่นนั้นจะทำอย่างไรเพคะ”ซินอี๋นิ่งไปนาน ความโกรธอย่างเดียวไม่มีประโยชน์ ซูมี่ไม่ได้เป็นคนที่สามารถกำจัดด้วยข่าวลือหรือการทำให้อับอายง่าย ๆ ยิ่งโจมตีตรง ๆ ยิ่งทำให้เหยียนเฟิงระวัง และตอนนี้ฮ่องเต้เองก็กำลังสงสัยเรื่องการลอบวางยาฮองเฮา นางต้องเปลี่ยนเกม“ส่งข่าวไปหาท่านลุง”สาวใช้เงยหน้า “เสนาบดีใหญ่หรือเพคะ”“ใช่”“จะให้บอกว่าอย่างไร”ซินอี๋มองเงาสะท้อนของตนเองในกระจก“บอกเขาว่า ซูมี่ไ
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 163
สามวันต่อมา ฮองเฮารับสั่งให้พระสนมทุกคนเข้าเฝ้าที่ตำหนักเฟิ่งอี๋ ไม่ใช่การประชุมใหญ่ แต่เป็นการพบปะอย่างเป็นทางการครั้งแรกหลังพระองค์ทรงฟื้นจากอาการประชวร พระสนมทยอยเข้ามาตามลำดับฐานะ หรูเฟยซึ่งพักหลังเองก็ทรงพระประชวรเป็นระยะมาถึงก่อนหลายคน จากนั้นจึงเป็นพระสนมรองและหญิงในวังตำแหน่งต่าง ๆ ซินอี๋มาถึงในเวลาที่เหมาะสมที่สุด นางแต่งกายสง่างามแต่ไม่โอ่อ่าเกินฮองเฮา ใบหน้ามีรอยยิ้มอ่อนโยนเหมือนเดิม“ถวายพระพรฮองเฮาเพคะ”“ลุกขึ้นเถอะ”เมื่อทุกคนประจำที่ ฮองเฮาทรงทอดพระเนตรไปรอบห้อง พระพักตร์วันนี้กลับมามีสีเลือด ไม่เหลือสภาพอ่อนแรงจนแทบลุกไม่ไหวเหมือนก่อน พระสนมหลายคนเห็นแล้วต่างแสดงความยินดี“พระองค์ทรงแข็งแรงขึ้นมากจริง ๆ เพคะ”“นับเป็นพระพรของสวรรค์”ฮองเฮาทรงยิ้มเล็กน้อย“จะเรียกว่าพระพรของสวรรค์ก็คงได้ แต่หากไม่มีคนช่วย ข้าอาจไม่ได้ประทับอยู่ตรงนี้อย่างแข็งแรงเช่นวันนี้”หลายสายตาหันไปทางซูมี่ซึ่งนั่งอยู่ด้านข้างตามที่ฮองเฮารับสั่ง ซินอี๋เองก็หันไปมอง ฮองเฮาตรัสต่ออย่า
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 162
อีกด้านหนึ่ง ซูมี่ยังคงนั่งอยู่ข้างพระแท่นของฮองเฮาและตรวจพระชีพจรตามปกติ ชีพจรมั่นคงขึ้น สีพระพักตร์ดีขึ้น พระอาการหลังอาหารเช้าแทบหายไป เจ็ดวันให้คำตอบมากพอแล้ว สิ่งที่ทำให้ฮองเฮาป่วยมาจากเส้นทางเครื่องเสวยอย่างแน่นอนในระดับหนึ่ง แต่คำถามสำคัญกว่าเพิ่งเริ่มต้น เสวี่ยฉิงทำเพื่อเงิน ขันทีที่มาพบนางเป็นเพียงคนส่งสาร และคนที่อยู่เหนือขึ้นไปอาจไม่ได้ต้องการเพียงให้ฮองเฮาประชวรซูมี่คิดถึงคำพูดของซินอี๋ในวันนี้ อาจเป็นเพียงความบังเอิญ นางไม่รู้ว่าเป็นเพราะตนระแวงมากเกินไปหรือไม่ แต่คนที่เพิ่งได้ยินว่าฮองเฮาอาจถูกลอบทำร้าย กลับพยายามหาคำอธิบายให้เรื่องนั้นดูธรรมดาอย่างรวดเร็ว น่าสนใจ เกินไป ซูมี่ลุกขึ้นจากเก้าอี้ ฮองเฮาตรัสถาม“คิดอะไรอยู่”“คิดว่าคนที่อยู่เบื้องหลังเริ่มรู้แล้วเพคะว่าแผนของตนไม่ได้ผล”“แล้วเขาจะทำอย่างไรต่อ”ซูมี่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบ “ถ้าเป็นคนธรรมดา อาจหยุด”นางมองออกไปนอกหน้าต่าง “แต่ถ้าเป็นคนที่วางแผนมานานถึงเพียงนี้ เขาคงไม่ยอมเสียทุกอย่างเพราะอาหารชุ
บางทีคุณอาจจะชอบ
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก
จิ้งซิง631.3K viewsเกิดใหม่ในร่างพระชายาร้ายร้าย
Jiulin25.2K viewsท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน62.6K viewsเกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์62.6K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาองค์ชาย11
ภัสสพิชชา1.5K viewsไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ
จันทร์ส่องแสง130 viewsประกาศิตทรราช
เพลงมีนา262 viewsเกิดใหม่ในร่างหญิงร้าย
ดอกไม้หนาม244 views
