8

เช้าวันต่อมา หว่านซินขออนุญาตออกไปซื้อเครื่องหอมและของใช้จำเป็นสำหรับเตรียมตัวออกเรือน

ฮูหยินใหญ่ยังคงโกรธเคืองเรื่องงานเลี้ยง จึงไม่คิดจะพบหน้านางอีก เพียงสั่งให้พ่อบ้านจัดสาวใช้ติดตามไปหนึ่งคน

หว่านซินรับคำอย่างว่าง่าย เมื่อถึงตลาด นางเลือกซื้อของเล็กน้อยตามที่แจ้งไว้ ก่อนแวะร้านขายกระดาษโดยอ้างว่าต้องการซื้อกระดาษสำหรับเขียนจดหมาย

ระหว่างสาวใช้กำลังเลือกพู่กันอยู่ด้านหน้า หว่านซินจึงเรียกคนรับจ้างส่งเอกสารที่ร้านใช้บริการมาพูดคุย

"ข้าต้องการฝากเอกสารไปยังจุดรับคำร้องของศาลต้าหลี่" ชายผู้นั้นมองซองจดหมาย

"คุณหนูต้องการให้ส่งถึงผู้ใดโดยเฉพาะหรือไม่ขอรับ"

"ไม่ต้อง เพียงนำไปยื่นตามช่องทางรับเรื่องก็พอ"

"แล้วชื่อผู้ส่งเล่าขอรับ"

"ไม่จำเป็นต้องระบุ"

ชายผู้นั้นลังเล หว่านซินจึงวางเงินค่าจ้างลงบนโต๊ะ

"ข้าเพียงต้องการให้เอกสารถึงมือเจ้าหน้าที่ มิได้ให้เจ้าทำเรื่องผิดกฎหมาย" เมื่อเห็นว่าภายในซองเป็นเอกสารปิดผนึกตามปกติ อีกฝ่ายจึงรับคำ

"ได้ขอรับ"

หว่านซินพยักหน้า

"ขอบใจมาก"

จากนั้นนางก็กลับไปหาสาวใช้ ทำราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น

ภายในศาลต้าหลี่ เจ้าหน้าที่ผู้รับเรื่องเปิดซองจดหมายที่ส่งมาโดยไม่ระบุชื่อ

เดิมทีเขาคิดว่าเป็นคำร้องทั่วไป แต่เมื่ออ่านรายละเอียดกลับเริ่มขมวดคิ้ว

"รายการเงินจากจวนขุนนาง"

เขาหยิบสำเนาเอกสารขึ้นมาเทียบ ชื่อร้านค้าและจำนวนเงินถูกระบุไว้อย่างชัดเจน ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีชื่อบุคคลที่เกี่ยวข้องกับกรมคลังปรากฏอยู่หลายแห่ง

เจ้าหน้าที่จึงนำเรื่องเสนอผู้บังคับบัญชา

"ใต้เท้าขอรับ มีหนังสือแจ้งเบาะแสเกี่ยวกับเส้นทางเงินที่อาจเกี่ยวข้องกับการรับสินบน"

ผู้บังคับบัญชารับเอกสารไปอ่าน

"ผู้ร้องเป็นใคร"

"ไม่ระบุชื่อขอรับ"

"จดหมายนิรนาม"

"ขอรับ แต่มีรายละเอียดที่สามารถตรวจสอบได้"

ผู้บังคับบัญชาพิจารณาเอกสารอยู่ครู่หนึ่ง

"อย่าเพิ่งทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ตรวจสอบชื่อร้านค้าและบุคคลเหล่านี้ก่อน หากพบว่าข้อมูลตรงกับเอกสารที่มีอยู่ ค่อยดำเนินการตามขั้นตอน"

"ขอรับ" คำสั่งดังกล่าวทำให้การตรวจสอบเริ่มต้นขึ้นอย่างเงียบ ๆ

เจ้าหน้าที่ใช้เวลาหลายวันตรวจสอบเอกสารที่เกี่ยวข้อง ทั้งบัญชีการค้าของร้านค้าที่ถูกระบุชื่อ และบันทึกธุรกรรมที่สามารถขอตรวจสอบได้ตามอำนาจหน้าที่

ผลการตรวจสอบเบื้องต้นพบว่าร้านค้าบางแห่งได้รับเงินจากจวนสกุลไป๋จริง แต่รายการซื้อขายบางส่วนกลับไม่สอดคล้องกับสินค้าที่ส่งมอบ

นอกจากนี้ ยังมีเส้นทางเงินบางรายการเชื่อมโยงไปถึงคนของจางเหวินเต๋อ

เมื่อพบเหตุอันควรสงสัยเพิ่มเติม ศาลต้าหลี่จึงขยายการตรวจสอบและเรียกผู้เกี่ยวข้องมาให้ถ้อยคำ

ระหว่างนั้น ภายในจวนสกุลไป๋กลับไม่สงบเช่นกัน

กำหนดวันที่จางเหวินเต๋อจะส่งคนมารับหว่านซินใกล้เข้ามาทุกที แต่จู่ ๆ ก็มีข่าวว่าฝ่ายจางเหวินเต๋อขอเลื่อนการรับตัวออกไปก่อน โดยอ้างว่ามีธุระสำคัญในกรมคลัง

ไป๋ฮ่าวซันไม่พอใจนัก

"เหตุใดจึงมาเลื่อนเอาตอนนี้!"

พ่อบ้านก้มหน้า

"คนของใต้เท้าจางแจ้งเพียงว่าต้องรอคำสั่งจากนายท่านอีกครั้งขอรับ"

"แล้วจะเลื่อนไปถึงเมื่อใด"

"ไม่ได้แจ้งขอรับ"

ไป๋ฮ่าวซันถอนหายใจอย่างหงุดหงิด

"ช่างเถอะ รอฟังข่าวก่อน"

ข่าวนี้ทำให้หว่านซินซึ่งกำลังนั่งเย็บผ้าอยู่ในเรือนพักต้องหยุดมือ

"เลื่อนแล้วหรือ"

สาวใช้พยักหน้า

"เจ้าค่ะคุณหนูรอง"

หว่านซินก้มหน้าลง

"เช่นนั้นหรือ..." น้ำเสียงของนางฟังดูเศร้าสร้อย แต่เมื่อสาวใช้เดินออกไปแล้ว นางกลับวางเข็มลงอย่างสบายใจ

อย่างน้อยก็ซื้อเวลาได้แล้ว

อย่างไรก็ตาม นางยังไม่วางใจ การเลื่อนกำหนดไม่ได้หมายความว่าเรื่องทั้งหมดจะจบลง

หากจางเหวินเต๋อเปลี่ยนใจเมื่อใด นางก็อาจถูกบังคับให้ขึ้นเกี้ยวอีก

หว่านซินจึงยังคงรอฟังความเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวัง

หลายวันต่อมา เจ้าหน้าที่ศาลต้าหลี่เดินทางมาถึงจวนสกุลไป๋พร้อมหนังสือเรียกตรวจเอกสารที่เกี่ยวข้อง

ไป๋ฮ่าวซันตกใจจนรีบออกมาต้อนรับ

"ใต้เท้า ไม่ทราบว่ามีเรื่องอันใดหรือ"

เจ้าหน้าที่ผู้เป็นหัวหน้ากล่าวอย่างสุภาพแต่จริงจัง

"ทางศาลกำลังตรวจสอบรายการเงินบางส่วนที่เกี่ยวข้องกับจวนของท่าน จำเป็นต้องขอตรวจเอกสารและสอบถามผู้ดูแลบัญชี"

ไป๋ฮ่าวซันหน้าซีด

"รายการเงิน"

"ขอรับ"

"แต่บัญชีภายในจวนเป็นเรื่องของฮูหยินข้า"

"เช่นนั้นคงต้องเชิญฮูหยินของท่านมาให้ถ้อยคำด้วย" ไม่นาน ฮูหยินใหญ่ก็ถูกเรียกตัวออกมา เมื่อเห็นเจ้าหน้าที่ทางการ นางพยายามรักษาท่าทีสงบ

"ไม่ทราบว่าข้าจะช่วยสิ่งใดได้บ้าง"

เจ้าหน้าที่เปิดเอกสาร

"รายการนี้เป็นเงินที่จ่ายจากบัญชีจวนของท่านไปยังร้านค้าสามแห่ง ท่านเป็นผู้อนุมัติหรือไม่"

ฮูหยินใหญ่ก้มมอง

"ข้าเป็นผู้ดูแลบัญชีจริง แต่ค่าใช้จ่ายภายในจวนมีมากมาย บางรายการอาจเป็นคนสนิทดำเนินการแทน"

"เช่นนั้นท่านรู้จักคนผู้นี้หรือไม่"

เจ้าหน้าที่ชี้ชื่อหนึ่งบนเอกสาร

ฮูหยินใหญ่ชะงักเล็กน้อย

"รู้จัก"

"เขาเกี่ยวข้องกับการรับส่งเงินจากร้านค้าเหล่านี้หลายครั้ง"

"ข้าไม่ทราบรายละเอียด"

เจ้าหน้าที่ไม่ได้โต้เถียง เพียงจดคำให้การเอาไว้

จากนั้นจึงขอตรวจสมุดบัญชีต้นฉบับและเรียกคนสนิทของฮูหยินใหญ่มาสอบถามเพิ่มเติม

เมื่อเอกสารหลายรายการไม่ตรงกับคำชี้แจง คนสนิทผู้นั้นก็เริ่มหวาดกลัว

นางถูกเรียกไปให้ถ้อยคำเพิ่มเติมตามขั้นตอน และในที่สุดก็ยอมรับว่าเคยรับคำสั่งให้นำเงินไปส่งตามสถานที่ต่าง ๆ จริง แม้ยังไม่สามารถสรุปความผิดทั้งหมดได้ในทันที แต่คำให้การดังกล่าวทำให้เจ้าหน้าที่มีเหตุขยายการสอบสวนต่อไป

ข่าวการตรวจสอบแพร่ไปทั่วจวนอย่างรวดเร็ว

"เจ้าทำเรื่องอะไรลงไป!" เสียงไป๋ฮ่าวซันดังลั่นเรือนใหญ่

ฮูหยินใหญ่ยืนหน้าซีดอยู่ตรงหน้า

"นายท่าน ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด"

"แล้วเหตุใดคนของศาลต้าหลี่จึงมาตรวจบัญชีถึงจวน!"

"ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร"

"เจ้าดูแลบัญชีทั้งหมด หากมีเรื่องผิดปกติ เหตุใดจึงไม่เคยรายงานข้า"

ฮูหยินใหญ่เม้มริมฝีปากแน่น

"ค่าใช้จ่ายเหล่านั้นเป็นเรื่องภายในจวนทั้งสิ้น"

"เช่นนั้นก็อธิบายให้ทางการฟังสิ!"

"ข้าก็อธิบายแล้ว!"

ไป๋ฮ่าวซันยกมือกุมขมับ