LOGINShare
9
publish date:
2026-11-07 22:32:33เขาไม่รู้ว่าภรรยาปกปิดเรื่องใดไว้บ้าง แต่เพียงชื่อสกุลไป๋ถูกกล่าวถึงในการสอบสวนคดีเกี่ยวกับเงินสินบน ก็เพียงพอให้เขากังวลถึงตำแหน่งหน้าที่ของตนแล้ว
"ตั้งแต่วันนี้ เจ้าหยุดดูแลบัญชีและทรัพย์สินของจวนทั้งหมด"
ฮูหยินใหญ่เบิกตากว้าง
"นายท่าน!"
"ส่งกุญแจห้องเก็บบัญชีกับตราประทับสำหรับอนุมัติรายจ่ายมาให้พ่อบ้าน"
"ท่านจะยึดอำนาจข้าหรือ!"
"ข้าเพียงไม่ต้องการให้เกิดปัญหามากไปกว่านี้!"
"แต่ข้าเป็นฮูหยินใหญ่ของจวน!"
"ข้าไม่ได้ปลดเจ้าออกจากฐานะฮูหยินใหญ่!" ไป๋ฮ่าวซันตวาด "ข้าเพียงสั่งให้เจ้าหยุดยุ่งกับบัญชีจนกว่าเรื่องจะกระจ่าง!"
ฮูหยินใหญ่ตัวสั่นด้วยความโกรธ
"ท่านไม่เชื่อใจข้าแล้วหรือ"
ไป๋ฮ่าวซันไม่ตอบ เขาหันไปสั่งพ่อบ้าน
"จัดการตามที่ข้าบอก"
"ขอรับนายท่าน"
อี้ว์หลานซึ่งยืนอยู่ด้านข้างรีบเข้ามาประคองมารดา
"ท่านแม่..."
ฮูหยินใหญ่กำมือแน่น
"ต้องมีคนคิดเล่นงานข้า"
อี้ว์หลานเงยหน้า
"ท่านแม่หมายถึง..."
"ข้ายังไม่รู้ว่าเป็นใคร" นางกัดฟัน
"แต่หากข้ารู้เมื่อใด คนผู้นั้นจะต้องชดใช้!"
ข่าวการตรวจสอบเส้นทางเงินไม่ได้หยุดอยู่เพียงจวนสกุลไป๋
เมื่อชื่อคนสนิทของจางเหวินเต๋อปรากฎในเอกสารที่เจ้าหน้าที่กำลังตรวจสอบ ขุนนางกรมคลังผู้นั้นก็เริ่มกระวนกระวาย
ภายในห้องหนังสือของจวนจาง จางเหวินเต๋อเดินวนไปมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"เจ้าบอกว่าศาลต้าหลี่กำลังตรวจร้านค้าพวกนั้นหรือ"
คนสนิทก้มหน้า
"ขอรับใต้เท้า"
"แล้วพวกเขารู้ถึงไหนแล้ว"
"ยังไม่ทราบแน่ชัดขอรับ แต่มีคนถูกเรียกไปให้ถ้อยคำแล้ว"
จางเหวินเต๋อหยุดเดิน
"สกุลไป๋นี่ช่างนำเรื่องเดือดร้อนมาให้ข้าเสียจริง!"
"ใต้เท้า แล้วเรื่องคุณหนูรองสกุลไป๋..."
จางเหวินเต๋อหันขวับ
"ยังจะพูดถึงนางอีกหรือ!"
คนสนิทรีบก้มหน้า
"ข้าน้อยผิดไปแล้วขอรับ"
จางเหวินเต๋อนั่งลงอย่างหงุดหงิด เดิมทีเขาต้องการรับไป๋หว่านซินเป็นอนุภรรยาเพื่อกระชับความสัมพันธ์กับไป๋ฮ่าวซัน และยังได้หญิงสาวหน้าตางดงามมาไว้ในจวนอีกคน แต่บัดนี้สกุลไป๋กลับถูกตรวจสอบเรื่องเงิน
หากยังรับบุตรสาวของสกุลนั้นเข้าจวน ย่อมทำให้ผู้คนมองว่าทั้งสองฝ่ายมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมากขึ้น
"ไม่คุ้ม" จางเหวินเต๋อพึมพำ
"ใต้เท้าขอรับ"
"เรื่องรับอนุภรรยายกเลิกเสีย"
คนสนิทเงยหน้าทันที
"แต่ใต้เท้าเคยรับปากไป๋ฮ่าวซันไว้แล้ว"
"รับปากแล้วอย่างไร ยังไม่ได้จัดพิธีเสียหน่อย"
จางเหวินเต๋อตบโต๊ะ
"ไปแจ้งเขาว่าจวนข้ามีเรื่องภายในต้องจัดการ ช่วงนี้ไม่สะดวกรับสตรีเข้าจวน"
"ขอรับ"
"แล้วอย่าให้คนของสกุลไป๋มาพบข้าอีกในระยะนี้"
"ขอรับใต้เท้า"
วันรุ่งขึ้น พ่อบ้านจากจวนจางเดินทางมาพบไป๋ฮ่าวซัน เมื่อได้รับแจ้งว่าจางเหวินเต๋อขอยุติเรื่องรับหว่านซินเป็นอนุภรรยา ไป๋ฮ่าวซันก็แทบไม่เชื่อหูตนเอง
"ยุติ"
"ขอรับ"
"เหตุใดจึงยุติ!"
พ่อบ้านจวนจางก้มศีรษะ
"นายท่านของข้ามีเหตุจำเป็นภายในจวน ช่วงนี้ไม่สะดวกรับอนุภรรยาเพิ่มขอรับ"
"แต่ก่อนหน้านี้ใต้เท้าจางเป็นฝ่ายตกลงเอง"
"ข้าน้อยเพียงนำคำสั่งมาแจ้งขอรับ"
ไป๋ฮ่าวซันกัดฟัน
"ข้าต้องการพบใต้เท้าจาง"
"เกรงว่าช่วงนี้นายท่านไม่สะดวกพบผู้ใดขอรับ" คำตอบนั้นทำให้ไป๋ฮ่าวซันรู้ทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังตีตัวออกห่าง
เขานั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนโบกมืออย่างหมดแรง
"ข้ารู้แล้ว" พ่อบ้านจวนจางประสานมือคำนับแล้วจากไป
เมื่อหว่านซินถูกเรียกมารับฟังเรื่องดังกล่าว นางก็ยืนนิ่งอยู่พักใหญ่
"ท่านพ่อ..." เสียงหวานสั่นเครือ
"หมายความว่าใต้เท้าจางไม่รับลูกแล้วหรือเจ้าคะ"
ไป๋ฮ่าวซันถอนหายใจ
"ใช่"
หว่านซินยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นปิดปาก
"เป็นเพราะลูกไม่ดีพอหรือเจ้าคะ"
"ไม่ใช่เรื่องของเจ้า"
"แต่ลูก..." น้ำตาไหลลงมาอย่างช้า ๆ
"ลูกทำให้ท่านพ่อต้องผิดหวังอีกแล้ว"
ไป๋ฮ่าวซันยิ่งรู้สึกหงุดหงิด
"พอเถอะ! ข้าไม่มีอารมณ์ฟังเจ้าร้องไห้"
หว่านซินรีบก้มหน้า
"ขออภัยเจ้าค่ะ"
"กลับเรือนไปเสีย"
"เจ้าค่ะ" นางเดินออกจากห้องอย่างเชื่องช้า แต่ทันทีที่พ้นระเบียงเรือนใหญ่ หว่านซินก็ยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นปิดริมฝีปาก
ไม่ใช่เพื่อซับน้ำตา แต่เพื่อซ่อนรอยยิ้มที่เกือบหลุดออกมา
ในที่สุด... ข้าก็ไม่ต้องขึ้นเกี้ยวไปจวนตาเฒ่านั่นแล้ว!
นางสูดลมหายใจลึกด้วยความโล่งอก แต่เพียงครู่เดียว รอยยิ้มก็จางลง
ยังไม่พอ ตราบใดที่ข้ายังอยู่ในจวนนี้ ท่านพ่อก็อาจหาคนใหม่มารับข้าไปอีกเมื่อใดก็ได้
หว่านซินหรี่ตาลง
ข้าต้องออกไปจากที่นี่
สองวันต่อมา หว่านซินจึงเข้าพบบิดาอีกครั้ง
ไป๋ฮ่าวซันกำลังนั่งอ่านเอกสารด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อเห็นนางเข้ามาก็ขมวดคิ้วทันที
"มีอะไรอีก"
หว่านซินคุกเข่าลงอย่างเรียบร้อย
"ท่านพ่อ ลูกมีเรื่องอยากขอร้องเจ้าค่ะ"
"เรื่องอะไร"
"ลูกอยากขออนุญาตไปพักที่เรือนเก่าของท่านแม่ชั่วคราวเจ้าค่ะ"
ไป๋ฮ่าวซันเงยหน้า
"เรือนเก่าของมารดาเจ้า"
"เจ้าค่ะ"
"เหตุใดจึงอยากไปอยู่ที่นั่น"
หว่านซินก้มหน้าลง
"ตั้งแต่เรื่องแต่งงานล้มเลิก ลูกก็รู้สึกละอายใจยิ่งนัก อีกทั้งเรื่องในงานเลี้ยงยังทำให้พี่หญิงใหญ่ไม่สบายใจ ลูกไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วทำให้ทุกคนต้องขุ่นเคืองกันอีก"
"เจ้าคิดจะหนีออกจากจวนหรือ"
หว่านซินรีบส่ายหน้า
"ไม่ใช่เจ้าค่ะ" นางเงยหน้าขึ้น ดวงตาแดงเรื่อ
"ลูกเป็นบุตรสาวของท่านพ่อ จะกล้าคิดตัดขาดจากสกุลไป๋ได้อย่างไร ลูกเพียงอยากไปสงบใจสักระยะเท่านั้น"
ไป๋ฮ่าวซันมองนางอย่างพิจารณา
"แล้วใครจะดูแลเจ้า"
"เรือนเก่ายังมีคนเฝ้าดูแลอยู่เจ้าค่ะ ลูกจะนำสาวใช้ไปด้วยหนึ่งคน และไม่ออกไปไหนโดยพลการ"
"หากผู้คนรู้ว่าบุตรสาวข้าไปอยู่ตามลำพัง จะไม่เกิดคำครหาหรือ"
หว่านซินรีบตอบ
Latest chapter
ข้าเป็นดอกบัวขาว...ซะเมื่อไหร่ 52
สาวใช้มองผู้เป็นนายด้วยความตื้นตัน น้ำตาคลอเบ้า"คุณหนู วันนี้ท่านงดงามเหลือเกินเจ้าค่ะ จากวันที่เราต้องออกจากจวนสกุลไป๋ มาจนถึงวันนี้..."หว่านซินยิ้มบาง เอื้อมมือไปกุมมือสาวใช้"เจ้าชมข้าตั้งแต่เช้าแล้ว วันนี้เป็นวันมงคล เจ้าต้องยิ้มสิ""เจ้าค่ะ บ่าวจะไม่ร้องแล้ว" ทั้งสองหัวเราะเบาๆ ด้วยกัน การที่หว่านซินเลือกเข้าพิธีจากเรือนเก่าของมารดา หาใช่จวนสกุลไป๋ไม่ เป็นการแสดงออกถึงการตัดขาดจากอดีตอันเจ็บปวดและก้าวเดินด้วยลำแข้งของตนเองอย่างแท้จริงระหว่างเตรียมตัว หว่านซินขอให้สาวใช้นำหีบไม้ใบเล็กที่เก็บสิ่งของของมารดามาเปิดดู ภายในนั้นมีปิ่นหยกเก่าแก่และตำราสมุนไพรที่นางรักษาไว้อย่างดี หว่านซินหยิบปิ่นหยกของมารดาขึ้นมาประดับร่วมกับเครื่องแต่งกายเจ้าสาว นางมองมันด้วยแววตาอ่อนโยน"ท่านแม่ วันนี้ลูกจะแต่งงานแล้วนะเจ้าคะ" แม้มารดาไม่อาจอยู่ร่วมพิธี แต่นางรู้สึกราวกับได้รับพรจากท่าน และตั้งมั่นว่าจะดูแลทุกสิ่งที่มารดาทิ้งไว้ให้ดีที่สุด ไม่ยอมให้ชีวิตแต่งงานกลายเป็นกรงขังดังเช่นอดีตที่ผ่านมาในเวลาเดียวกัน ณ จวนฉินอ๋อง หลี่โม่หยวนในชุดเจ้าบ่าวสีแดงเข้มปักลวดลายมงคลสง่างามกำลังยืนกระสับกระส่าย เข
ข้าเป็นดอกบัวขาว...ซะเมื่อไหร่ 51
หลี่โม่หยวนมองนางด้วยแววตาเปี่ยมสุข“จริงหรือ” หว่านซินหัวเราะเบา ๆ“ท่านถามข้าแล้ว ยังจะให้ตอบอีกกี่ครั้งเจ้าคะ”เขาดึงนางเข้ามากอด“ข้าเพียงอยากแน่ใจ”หว่านซินกอดตอบ“ข้ายินดีเป็นภรรยาของท่านเจ้าค่ะ”ไม่นานนัก พระราชโองการพระราชทานสมรสระหว่างฉินอ๋องหลี่โม่หยวนกับไป๋หว่านซินก็ถูกประกาศเจ้าหน้าที่จากราชสำนักเดินทางมายังเรือนเก่าของมารดาเพื่ออ่านพระราชโองการหว่านซินคุกเข่ารับด้วยความตื่นเต้น เมื่อพิธีเสร็จสิ้น สาวใช้ก็รีบเข้ามาหา“คุณหนู!”หว่านซินหันมา“อะไรหรือ”“คุณหนูจะได้เป็นพระชายาฉินอ๋องแล้วเจ้าค่ะ!”หว่านซินยิ้ม“ข้ารู้แล้ว”“บ่าวดีใจเหลือเกินเจ้าค่ะ!”สาวใช้ยกมือปาดน้ำตา“คุณหนูผ่านเรื่องร้ายมามาก ในที่สุดก็มีเรื่องดีเสียที”หว่านซินจับมือนาง“ข้าก็ดีใจ”นางมองพระราชโองการในมือ“แต่ต่อจากนี้เรายังมีเรื่องต้องทำอีกมาก”สาวใช้ชะงัก“เรื่องอะไรเจ้าคะ”หว่านซินยิ้มเจ้าเล่ห์“จัดบัญชีร้านให้เรียบร้อยอย่างไรเล่า”“คุณหนู!” ทั้งสองหัวเราะพร้อมกันข่าวพระราชทานสมรสแพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว ผู้คนต่างพูดถึงหญิงสาวเจ้าของร้านสมุนไพรที่กำลังจะได้เป็นพระชายาฉินอ๋องเมื่อผลคดี
ข้าเป็นดอกบัวขาว...ซะเมื่อไหร่ 50
“สินเดิมที่พิสูจน์สิทธิได้ถูกแยกออกจากทรัพย์สินที่ดำเนินคดีของไป๋ฮ่าวซันแล้ว ส่วนรายการที่เคยถูกโยกย้ายโดยมิชอบ มีคำสั่งให้คืนหรือชดใช้ตามผลการตรวจสอบ”หว่านซินเงยหน้าขึ้น“ขอบคุณใต้เท้ามากเจ้าค่ะ”“เป็นหน้าที่ของทางการ”เมื่อเจ้าหน้าที่กลับไป สาวใช้ก็รีบเข้ามาหา“คุณหนู! ในที่สุดก็สำเร็จแล้วเจ้าค่ะ!”หว่านซินมองเอกสารในมือ“ใช่” นางยิ้มบาง“ในที่สุดสิ่งที่ท่านแม่ทิ้งไว้ก็ได้รับความเป็นธรรม”สาวใช้น้ำตาคลอ“บ่าวดีใจแทนคุณหนูเหลือเกินเจ้าค่ะ”หว่านซินจับมือนาง“ต่อจากนี้เราต้องดูแลร้านให้ดี”“เจ้าค่ะ!”“ร้านไป๋เหรินจะต้องอยู่ต่อไป”วันต่อมา ไป๋ฮ่าวซันส่งคนมาขอพบหว่านซิน เมื่อได้รับแจ้ง นางนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบตกลง ไม่นานนัก ไป๋ฮ่าวซันก็เดินเข้ามาในเรือนรับรองเขาดูแก่ลงอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าที่เคยเคร่งขรึมและเต็มไปด้วยความมั่นใจ บัดนี้กลับหม่นหมองหว่านซินยอบกายคารวะ“ท่านพ่อ”ไป๋ฮ่าวซันมองนาง“หว่านซิน...”“เชิญนั่งเจ้าค่ะ”เขานั่งลงอย่างเชื่องช้า สาวใช้รินชาให้ ก่อนถอยไปยืนอยู่ไม่ไกลไป๋ฮ่าวซันมองถ้วยชาอยู่นาน“ข้าถูกปลดแล้ว”หว่านซินพยักหน้า“ข้าทราบแล้วเจ้าค่ะ”“ทุกอย่างที่ข
ข้าเป็นดอกบัวขาว...ซะเมื่อไหร่ 49
“ถูกควบคุมตัวและให้การแล้วพ่ะย่ะค่ะ คำให้การสอดคล้องกับหลักฐานการจ่ายเงินและเอกสารต้นฉบับ”จิ้นอ๋องรีบกล่าวแทรก“คนเหล่านั้นอาจปลอมคำสั่งโดยพลการ!”เจ้าหน้าที่ประสานมือ“กระหม่อมได้ตรวจสอบประเด็นนั้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ”เขานำเอกสารอีกชุดออกมา“พบหลักฐานการอนุมัติจากสำนักงานของพระองค์โดยตรง รวมถึงบันทึกการประชุมกับผู้ควบคุมกำลังพล ซึ่งมีพยานหลายคนให้การตรงกัน”จิ้นอ๋องหน้าเปลี่ยนสี“เป็นไปไม่ได้!”ฮ่องเต้ทอดพระเนตรอย่างผิดหวัง“เจ้าจะปฏิเสธไปถึงเมื่อใด”“เสด็จพี่...”“ข้าให้โอกาสเจ้าชี้แจงแล้ว”ฮ่องเต้ตรัสด้วยพระสุรเสียงหนักแน่น“แต่หลักฐานทุกอย่างกลับชี้ว่าเจ้าร่วมวางแผนรวบรวมกำลังพลและอาวุธเพื่อยึดอำนาจ”จิ้นอ๋องกำพระหัตถ์แน่น“กระหม่อมเพียงต้องการสิ่งที่ควรเป็นของกระหม่อม!” คำพูดนั้นทำให้เหล่าขุนนางต่างนิ่งงันฮ่องเต้ทรงพระพิโรธ“บัลลังก์มิใช่สิ่งที่เจ้าจะใช้เลือดของราษฎรมาแลก!”จิ้นอ๋องชะงัก“เสด็จพี่...”“หากแผนของเจ้าสำเร็จ เมืองหลวงจะต้องเผชิญการนองเลือดมากเพียงใด เจ้าเคยคิดถึงราษฎรบ้างหรือไม่!” จิ้นอ๋องก้มพระพักตร์ลงครู่หนึ่ง ฮ่องเต้จึงมีพระราชดำรัสประกาศบทลงโทษ“จิ้นอ๋องมีความผิดฐา
ข้าเป็นดอกบัวขาว...ซะเมื่อไหร่ 48
เย็นวันนั้น หลี่โม่หยวนเดินทางมาพบหว่านซินที่เรือนเก่าของมารดา เมื่อเห็นเขา นางก็รีบเดินเข้ามา“ท่านพี่!”หลี่โม่หยวนยิ้ม“วันนี้ดูเจ้าสบายดี”“ข้าสบายดีเจ้าค่ะ แต่ท่านต่างหาก”นางมองใบหน้าเขา“ดูเหนื่อยมาก”“มีเรื่องต้องจัดการหลายอย่าง”หว่านซินพาเขาไปนั่ง“ดื่มชาก่อนเจ้าค่ะ”หลี่โม่หยวนรับถ้วยชา“ขอบใจ”หว่านซินนั่งลงข้างเขา“เรื่องคดีคืบหน้าแล้วหรือเจ้าคะ”“คืบหน้ามาก”“อันตรายหรือไม่”หลี่โม่หยวนมองนาง“มีการเตรียมกำลังติดอาวุธจริง แต่ตอนนี้ฝ่ายราชสำนักควบคุมเส้นทางสำคัญไว้แล้ว”หว่านซินถอนหายใจ“ดีแล้วเจ้าค่ะ”นางนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนถาม“ท่านพี่ เมื่อก่อนข้าคิดว่าท่านเป็นเพียงคุณชายผู้มีอำนาจอยู่บ้าง ไม่คิดเลยว่าจะเป็นถึงฉินอ๋อง”หลี่โม่หยวนยิ้มบาง“แล้วตอนนี้เจ้ากลัวข้าหรือ”หว่านซินส่ายหน้า“ข้าไม่ได้กลัวท่านเจ้าค่ะ”“แล้วกังวลเรื่องใด”นางหลุบตาลง“ข้าเพียงกลัวว่าวันหนึ่งฐานะของท่านจะทำให้เราไม่อาจใช้ชีวิตอย่างที่เคยคิดไว้”หลี่โม่หยวนวางถ้วยชา“หว่านซิน”นางเงยหน้า“ข้าเป็นฉินอ๋องก็จริง แต่ข้ายังเป็นหลี่โม่หยวนคนเดิม”หว่านซินมองเขานิ่ง“หากเจ้าต้องการดูแลร้านไป๋เหริน ข้าก็จะ
ข้าเป็นดอกบัวขาว...ซะเมื่อไหร่ 47
“ใครให้เจ้าส่ง”“ข้า...”“ตอบมา”ชายผู้นั้นลังเลอยู่นาน“คนสนิทของจิ้นอ๋องขอรับ”เจ้าหน้าที่มองหน้ากัน“เจ้าพูดความจริงหรือ”“ข้าเพียงรับคำสั่งต่อมา ไม่ได้รู้เรื่องอื่นขอรับ!” คำให้การถูกบันทึกไว้ ก่อนนำไปตรวจสอบกับเอกสารที่ยึดได้ภายในห้องตรวจสอบเอกสาร หลี่โม่หยวนกำลังอ่านจดหมายที่เจ้าหน้าที่นำมาให้“ตรานี้เป็นของสำนักงานจิ้นอ๋อง”องครักษ์พยักหน้า“พ่ะย่ะค่ะ แต่กระหม่อมให้คนตรวจสอบความแท้จริงแล้ว”“ผลเป็นอย่างไร”“ตราประทับและรูปแบบเอกสารตรงกับทะเบียนรับส่งของสำนักงานจิ้นอ๋องหลายรายการพ่ะย่ะค่ะ”หลี่โม่หยวนอ่านต่อ เนื้อหาในจดหมายระบุให้เตรียมเสบียง อาวุธ และกำลังคนไว้ตามจุดนัดหมาย เมื่อได้รับสัญญาณให้เคลื่อนเข้าสู่เมืองหลวง เขาวางเอกสารลงช้า ๆ“มีคำให้การสนับสนุนหรือไม่”“ผู้ส่งสารยืนยันว่าได้รับจดหมายจากคนสนิทจิ้นอ๋อง และผู้ดูแลคลังลับบางคนก็ให้ข้อมูลตรงกันพ่ะย่ะค่ะ”“ยังต้องตรวจสอบผู้ลงคำสั่ง”“กำลังดำเนินการพ่ะย่ะค่ะ”หลี่โม่หยวนพยักหน้า“หากเรื่องนี้เป็นจริง พวกมันไม่ได้คิดเพียงยักยอกเสบียง”องครักษ์กล่าวเสียงเบา“แต่กำลังเตรียมก่อกบฏ”หลี่โม่หยวนไม่ตอบทันที เขามองเอกสารตรงหน้าอย
You May Also Like
นับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย73.3K viewsรอยร้าวรัก
Sitha77.1K viewsบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.7K views(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก135.4K viewsสัญญารักเมียชั่วคราว : Temporary Love
Opalz.Natthaphat66 viewsอดีตรักหวนคืนใจ
โกลัญญา14 viewsแท้งรัก
อารญา41 viewsใต้บัญชาอคิราห์
มุนดัล70 views
