Share

ตักเตือนอี้หนิง (3)

last update publish date: 2026-11-03 19:02:30

กลุ่มของไป๋เสวี่ยเป็นที่สนใจ จนกระทั่งมาถึงที่หน้าประตูทางเข้า ซึ่งกำลังมีคนจำนวนหนึ่งกำลังทยอยเด

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ตักเตือนอี้หนิง (3)

    กลุ่มของไป๋เสวี่ยเป็นที่สนใจ จนกระทั่งมาถึงที่หน้าประตูทางเข้า ซึ่งกำลังมีคนจำนวนหนึ่งกำลังทยอยเดินเข้าไปภายใน และอีกจำนวนหนึ่งทำได้เพียงแค่ส่งมอบของขวัญให้แก่ข้ารับใช้เท่านั้นในระหว่างที่ไป๋เสวี่ยกำลังมองไป ก็มีบุรุษวัยกลางคนผู้หนึ่งเดินตรงมาหานางไม่สิ...บุรุษผู้นี้เดินตรงมายังซางเริ่น ก่อนที่เขาจะค้อมกายลงคารวะซางเริ่นเล็กน้อย ซึ่งคนคนนี้ก็คือ ‘หวงไท่หั่ว’หวงไท่หั่วนั้นเป็นบ่าวคนสนิทของหม่าเซียวหราน หน้าที่ของเขาก็คล้ายกับพ่อบ้านที่ดูแลความเรียบร้อยทุกอย่างแทนผู้เป็นนายอย่างหม่าเซียวหราน และวันนี้เขาก็มาทำหน้าที่คัดเลือกคนให้เข้าไปร่วมงานวันเกิดของหม่าซูเหยานั่นเอง“คุณชายซาง...ท่านเจ้าสำนัก นายท่านซางและฮูหยินซางพึ่งเข้าไปเองขอรับ”หลังจากคารวะเสร็จสิ้นแล้ว หวงไท่หั่วก็เอ่ยบอก“ข้าพึ่งออกมาจากด่านฝึกตน จึงทราบเรื่องไม่นาน ต้องขออภัยผู้ดูแลหวงด้วย” ซางเริ่นตอบกลับอย่างสุภาพ ท่านเจ้าสำนักคือท่านปู่ของเขา ส่วนนายท่านซางและฮูหยินซางก็คือบิดามารดาของเขานั่นเอง“เช่นนั้นก็เชิญขอรับ แล้วคุณหนูผู้นี้...”หลังจากพูดค

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ตักเตือนอี้หนิง (2)

    นางมาที่นี่ไม่ได้มีอี้หนิงเป็นเป้าหมาย สตรีผู้นี้ในสายตาของไป๋เสวี่ยแล้วหาได้มีค่าอันใดนักอีกทั้งด้วยนิสัยของอี้หนิง ในภายภาคหน้าคงจะทำเรื่องผิดต่อผู้คนอีกมาก คนเช่นนี้นางไม่จำเป็นต้องลงมือเอง“ขอบคุณคุณหนูไป๋ เช่นนั้นก็ไปกันเถิด” ซางเริ่นมีสีหน้าที่ดีขึ้นเมื่อเห็นว่าไป๋เสวี่ยไม่ได้ติดใจเอาความศิษย์ในสำนักตนเขาจึงเลือกที่จะไม่สนใจอี้หนิงเช่นกัน ก่อนจะเดินนำทางพาไป๋เสวี่ยตรงมายังเขตพำนักของท่านหม่าเซียวหรานทันทีเขตพำนักของหม่าเซียวหรานนั้นตั้งอยู่ห่างไกลจากเรือนหลังอื่น ๆ มากที่สุด แต่ที่แห่งนี้ก็ดูเรียบง่ายและให้ความสงบมากที่สุดเช่นกัน นั่นเป็นเพราะว่าหม่าเซียวหรานต้องการให้เป็นเช่นนี้...ไร้ซึ่งความวุ่นวายใดข้ารับใช้ที่นี่มีจำนวนไม่มาก แต่ก็คัดสรรมาอย่างดี และมีเพิ่มจำนวนขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อหม่าซูเหยาย้ายมาอยู่กับท่านตาแต่ในวันนี้ที่แห่งนี้กลับมีคนอยู่เป็นจำนวนมากหลายเท่าตัว เป็นเพราะว่าทุกคนต่างก็เดินทางมามอบของขวัญให้แก่หม่าซูเหยา เพื่อสร้างความสัมพันธ์อันดีกับหม่าเซียวหรานและถึงจะมีคนอยู่เป็นจำนวนมาก แต่เกินครึ่งก็

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ตักเตือนอี้หนิง (1)

    “หากเจ้าอยากจะไปหุบเขาลงทัณฑ์นัก ข้าก็จะช่วยสงเคราะห์ให้”เพียงแค่ประโยคเดียวก็ทำให้สตรีสมองหมูเช่นอี้หนิงหยุดชะงักไปและเบิกตาขึ้นอย่างหวาดหวั่น ราวกับว่าพึ่งถูกดึงสติให้กลับคืนมาอย่างรุนแรงด้วยคำพูดบางอย่างของซางเริ่นหุบเขาลงทัณฑ์หรือ น่ากลัวถึงเพียงนั้น?ไป๋เสวี่ยนิ่งคิด อยากจะรู้ว่าหุบเขาลงทัณฑ์เป็นสถานที่เช่นไร ถึงได้ทำให้คนคนหนึ่งที่ไร้ซึ่งสติ ตื่นกลัวเพียงเพราะได้ยินชื่อ“คุณหนูไป๋เป็นแขกของท่านหม่าเซียวหราน เจ้าตอนนี้อยู่ในฐานะศิษย์ของสำนักเฟิ่งเยี่ยน ย่อมต้องรู้ว่าควรจะทำตัวเช่นไร การที่เจ้าล่วงเกินแขกของท่านหม่าเซียวหรานเช่นนี้ คิดว่ามันสมควรแล้วหรือ?” ซางเริ่นยืนนิ่งตัวตรงไร้ซึ่งความหวั่นไหวต่อสิ่งเร้าใด ๆเขาดูน่าเกรงขามและใช้สายตาที่ดุดันมองไปยังอี้หนิง และบอกให้ได้รู้ถึงความไม่เหมาะสมในสิ่งที่อี้หนิงได้กระทำลงไป“...” อี้หนิงนั้นไร้ซึ่งคำพูด ไม่ใช่ว่ายินยอม แต่เพราะว่านางเกรงกลัวต่อหุบเขาลงทัณฑ์มากซึ่งไม่ใช่เพียงแค่นาง แต่ศิษย์ทุกคนในสำนักเฟิ่งเยี่ยนย่อมหวาดกลัวต่อสถานที่แห่งนั้นอย่างแท้จริงการที่ซางเริ่นกล่าวถึ

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ลองดีกับไป๋เสวี่ย (3)

    แต่นางนั้นไม่ได้ชื่นชอบมารยาสตรีที่น่ารำคาญเช่นนี้ ทั้งตอนนี้นางยังหิวแล้วด้วย แล้วจะให้เสียเวลาอยู่ที่นี่ไปจนถึงเมื่อใดกัน“ขออภัยคุณหนูไป๋ พวกเราไปกันเถิด...ข้าขอตัว” ซางเริ่นเองก็รู้สึกเสียเวลา จึงกล่าวตัดบท และหาได้สนใจสิ่งที่อี้หนิงพูดออกมา เพราะชายหนุ่มไม่จำเป็นต้องฟังต่อให้จบ ก็พอจะเดาได้ว่าอี้หนิงต้องการสิ่งใดเมื่อได้ยินคำพูดที่ดูไม่ได้สนใจไยดีนางเลยของซางเริ่น นั่นจึงยิ่งทำให้อี้หนิงรู้สึกขุ่นเคืองและตวัดสายตาไปมองไป๋เสวี่ยผู้ซึ่งเป็นต้นเหตุของทุกอย่างด้วยความไม่พอใจไป๋เสวี่ยมองเห็นสายตาของอี้หนิงที่มองมา นางจึงสบสายตากลับไปตรง ๆ ก่อนจะยิ้มเยาะเล็กน้อย และตีสีหน้าเรียบเฉยตามเดิม จนไม่มีผู้ใดมองเห็นได้ทัน นอกเสียจากคนที่นางจงใจให้มองเห็นอย่างอี้หนิง!แค่เพียงอี้หนิงเป็นน้องสาวของอี้หลิงฟาง ทั้งยังมองนางด้วยแววตาเกลียดชัง ไป๋เสวี่ยเองก็มีเหตุผลที่จะไม่ชอบสตรีผู้นี้เช่นกัน“เจ้า!”คุณหนูผู้ถูกเลี้ยงดูมาอย่างตามใจเช่นอี้หนิงมีหรือจะทนการยั่วยุปลุกปั่นเช่นนี้ได้ เพราะไม่เคยมีผู้ใดแสดงสีหน้าและท่าทางไม่ดีใส่นางมาก่อนเพราะเหตุนี้

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ลองดีกับไป๋เสวี่ย (2)

    ไม่คิดเลยว่านางจะได้พบเจอกับซางเริ่นหนที่สองในยามนี้ ตอนแรกอี้หนิงรู้สึกยินดีมาก เพราะซางเริ่นมีนิสัยที่ไม่ชอบสุงสิงกับผู้ใด การจะได้พบเจอเขาไม่ใช่เรื่องง่ายแต่ไม่คิดเลยว่าการได้เจอกันในครั้งนี้ บุรุษที่นางพึงใจจะเดินมาพร้อมกับสตรีที่นางรู้สึกเกลียดชังมากยิ่งนักเช่นไป๋เสวี่ย!“ศิษย์พี่เจ้าคะ?” อี้หนิงปรับสีหน้าและแววตาของตนให้เป็นปกติ ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูอ่อนหวานเป็นอย่างมากเมื่อเห็นว่าซางเริ่นไม่ยอมตอบคำถามของตนซึ่งเมื่อไป๋เสวี่ยได้ยินก็รู้สึกอยากจะเดินหนีไปให้ไกล เหตุเพราะรู้สึกคลื่นไส้ยิ่งนัก“เจ้าเป็นผู้ใด?” ซางเริ่นขมวดคิ้วลงและมองอี้หนิงอย่างพินิจ ก่อนจะถามกลับไปอย่างไร้ซึ่งความรู้สึก หาได้หวั่นไหวกับท่าทางยั่วยวนของฝ่ายตรงข้ามไม่ซางเริ่นนั้นเหตุที่ไม่ชอบสุงสิงกับผู้ใดก็เป็นเพราะเหตุนี้ ด้วยฐานะของเขา ทำให้มีคนเข้าหามาก และเกือบทั้งหมดก็หวังประโยชน์จากเขาทั้งสิ้น ซางเริ่นเคยเจอมาไม่น้อยเลย จากความรู้สึกรังเกียจก็กลายเป็นเฉยชา จากความเฉยชาจนตอนนี้เขาก็เปลี่ยนเป็นไร้ความรู้สึกแล้วหากคิดหวังจะกอบโกยผลประโยชน์จากซางเริ่น

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ลองดีกับไป๋เสวี่ย (1)

    กิริยาในการก้าวเดินของไป๋เสวี่ยนั้นดูเรียบง่ายแต่ก็สง่างาม ไม่เว้นแม้กระทั่งองครักษ์ทั้งสามและจื่อถิง คนทั้งหมดไม่ได้ถูกอบรมเรื่องนี้มาโดยตรง แต่พวกเขาเพียงแค่ทำตามในสิ่งที่ไป๋เสวี่ยทำก็เท่านั้นซางเริ่นพยายามสังเกตอาการของคนทั้งหมด แม้จะผ่านต้นไม้พลังวิญญาณที่มีผลอยู่เต็มต้น แต่คนเหล่านี้ก็หาได้มีสีหน้าที่สนใจ ทั้งยังมองผ่านราวกับมันไม่ใช่ของล้ำค่าซึ่งชายหนุ่มก็คิดถูก สำหรับไป๋เสวี่ยแล้วผลไม้พลังวิญญาณเหล่านี้ ต่างก็มีพลังวิญญาณน้อยกว่าผลไม้พลังวิญญาณที่ปลูกอยู่ในไร่ตระกูลไป๋ค่อนข้างมากแม้คนภายนอกอาจจะตื่นตาตื่นใจกับผลไม้พลังวิญญาณรอบข้าง แต่มันย่อมต้องไม่ใช่กับไป๋เสวี่ยและคนตระกูลไป๋ที่ได้เห็นผลไม้พลังวิญญาณมาจนชินตาแล้วอย่างแน่นอน“ศิษย์พี่ซาง?”เสียงเอ่ยทักเป็นเหตุให้ไป๋เสวี่ยต้องหยุดเดินอีกครั้งแม้ไป๋เสวี่ยจะไม่รู้แน่ชัดว่าซางเริ่นเป็นผู้ใด แต่เห็นได้ชัดว่าคนผู้นี้เป็นบุคคลสำคัญของสำนักเฟิ่งเยี่ยนไม่น้อยเลยเพราะหากเขาเดินผ่านศิษย์คนใด ทุกคนก็มักจะค้อมกายลงเพื่อแสดงความเคารพต่อเขา แต่ว่านี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเอ่ยเรียกซางเริ่นแ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status