LOGINShare
พัฒนาตระกูล (2)
publish date:
2026-07-14 19:01:32เด็กหญิงเปรียบหญิงชราเป็นดั่งเทพเซียน นางจึงไม่ถือว่าตนเองหลอกลวงอันใด ส่วนเรื่องที่ไม่ได้บอกก็มี
Latest chapter
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด เรื่องราวใหม่ ๆ ที่ได้รู้ (3)
ใช่ว่าเขาจะไม่เคยมีสตรีเข้าหา เหวินหรงนั้นมีสตรีพยายามเข้าหามานักต่อนักแล้ว หนักเข้าเขาจึงสังหารสตรีเหล่านั้นทิ้งเพื่อตัดความรำคาญ มิได้สนใจว่าพวกนางจะเป็นบุตรหลานของผู้ใดเพราะเหวินหรงย่อมกล่าวเตือนแล้ว หากไม่เชื่อฟังและอยากจะเข้าหาเขาก็ต้องเตรียมตัวตายมาก่อน“ท่านเป็นคนของแผ่นดินใหญ่หรือ” หลังจากเงียบไปสักพักในที่สุดไป๋เสวี่ยก็ถามเหวินหรง“เจ้ารู้ได้อย่างไร”“ข้ารู้สึกได้ว่าท่านแตกต่าง” ไป๋เสวี่ยตอบกลับมาตรง ๆ แต่หารู้ไม่ว่าคำพูดของนางทำให้คนฟังใจสั่นคลอน“ข้าแตกต่างอย่างไร?”“พลังของท่าน...” กำลังอธิบาย แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อนึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้“ท่านมาทำอันใดที่นี่ อีกทั้งเหตุใดจึงสังหารพวกมันได้ง่ายดายนัก” ไป๋เสวี่ยถามเหวินหรงในเรื่องที่นางอยากรู้ก่อน“ข้ามาที่นี่เพราะพวกมัน เจ้าคงจะรู้ใช่หรือไม่ ว่าพวกมันคือสิ่งใด” เหวินหรงตอบและถามกลับและเมื่อได้ยินคำถาม ไป๋เสวี่ยก็พยักหน้ารับ“ท่านบอกว่าพวกมัน...แสดงว่ายังมีพวกมันอยู่อีกหรือ” ไป๋เสวี่ยอดไม่ได้ที่จะกังวล เพราะปีศาจร้ายนั้นอันตรายยิ่งนัก แค่เพียงตัวเดี
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด เรื่องราวใหม่ ๆ ที่ได้รู้ (2)
“ข้าทำได้ย่อมไม่แปลก เจ้าต่างหากที่ทำได้อย่างไร” เหวินหรงย้อนถามกลับมาด้วยสีหน้าราบเรียบหากแต่นัยน์ตาของเขานั้นฉายแววแปลกประหลาดใจมาก และที่แน่ ๆ คือเหวินหรงยามนี้ได้เพิ่มความสนใจต่อไป๋เสวี่ยขึ้นมาอีกระดับแล้วแต่บุรุษเช่นเหวินหรงที่ไม่เคยให้ความสนใจต่อสตรีใดมาก่อน การให้ความสนใจต่อสตรีแม้เพียงน้อยนิด เรื่องนี้ถือว่าน่าอัศจรรย์มากเกินไป เพราะเหตุนี้การที่เขาสนใจไป๋เสวี่ย จึงนับเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดอย่างแท้จริง“ท่านหมายความว่าอย่างไร?”“เจ้าสามารถกำจัดไอปีศาจได้”เมื่อได้ยินคำตอบของเหวินหรง ไป๋เสวี่ยก็ได้แต่ทำหน้าสับสนไม่เข้าใจเมื่อครู่ไม่ใช่บุรุษผู้นี้หรือที่สังหารปีศาจร้ายได้ เป็นเขาไม่ใช่นางที่ลงมือ“ท่านต่างหากที่เป็นคนสังหารปีศาจตนนั้น” ไป๋เสวี่ยว่าพลางมองหน้าเหวินหรงตรง ๆ“ข้าสังหารแต่ไม่ได้กำจัดไอปีศาจ”คราวนี้ไป๋เสวี่ยเงียบลง นางเข้าใจแล้วว่าเหวินหรงหมายถึงสิ่งใด แม้จะไม่แน่ใจมากนัก แต่ความสามารถนี้คงเป็นของปิ่นปลิดวิญญาณที่นางถือครองอยู่เป็นแน่ ปิ่นปลิดวิญญาณแท้จริงแล้ว ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อกำจัดปีศ
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด เรื่องราวใหม่ ๆ ที่ได้รู้ (1)
เมื่อม่านพลังจางหายไปร่างกายและพลังของไป๋เสวี่ยก็ฟื้นคืนกลับมาเต็มสิบส่วนคนตัวเล็กมองจ้องปีศาจร่างใหญ่ตรงหน้าและส่งพลังไปให้ปิ่นปลิดวิญญาณมากกว่าเดิม เมื่อปีศาจร้ายสัมผัสได้ว่าพลังของปิ่นมีมากขึ้น มันก็มองไป๋เสวี่ยอย่างเคียดแค้นและพยายามดิ้นรนเอาชีวิตรอดแต่กลับถูกปราการบางอย่างกักขังเอาไว้เพราะขยับตัวไม่ได้มันจึงใช้ไอพลังปีศาจโจมตีใส่ไป๋เสวี่ยอีกครั้งคราวนี้ไป๋เสวี่ยรู้แล้วว่ากลุ่มพลังสีดำที่พุ่งมาทำร้ายนางตอนแรกคือสิ่งใด มันคือไอพลังปีศาจนี่เอง!ปัง!ไป๋เสวี่ยรู้ว่าตนเองยังไม่เก่งพอที่จะรับมือกับไอพลังของปีศาจ แต่ร่างกายและประสาทสัมผัสของตัวนางนั้นว่องไวมากเกินกว่าคนปกติ จึงทำให้นางสามารถกระโดดหลบการโจมตีของปีศาจร้ายได้ทันท่วงทีและที่ปีศาจร้ายยังคงขยับเขยื้อนและตอบโต้กลับมาได้ ไป๋เสวี่ยคิดว่าคงเป็นเพราะพลังของนางที่อยู่ในระดับต่ำมากเกินไป ไม่เช่นนั้นนางที่โจมตีตรงจุดอ่อนของปีศาจร้ายตรง ๆ เหตุใดจึงกำจัดมันไม่ได้ในกระบวนท่าเดียว!“ข้าจะฆ่าเจ้า! อ้ากกก!” ปีศาจร้ายคำรามลั่น มันกำลังคลุ้มคลั่งและจนมุมอย่างหนักไป๋เสวี่ยจึงรีบส่งพ
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด คำทำนายเป็นจริง สัตว์บรรพกาลปรากฏ (3)
“เจ้าไม่ควรจะเหม่อลอย” เสียงของไป๋เสวี่ยดังขึ้นมาทำให้ปีศาจร้ายที่เสียสติไปชั่วขณะตั้งสติกลับมาได้ ก่อนจะพบว่าตอนนี้ร่างเล็กไม่ได้อยู่ตรงหน้าแล้วเพราะไป๋เสวี่ยนั้นอาศัยจังหวะที่ปีศาจร้ายกำลังเผลอกระโดดไปที่ด้านหลังของมัน เมื่อแผ่นหลังของปีศาจร้ายอยู่เบื้องหน้า ไป๋เสวี่ยก็ตั้งจิตให้มั่น เพื่อมองหาตำแหน่งที่แน่ชัดของจุดอ่อนของปีศาจร้ายและเมื่อพบ...ไป๋เสวี่ยก็ปักปิ่นปลิดวิญญาณสีขาวนวลลงไปบนจุดอ่อนที่อยู่ตรงแผ่นหลังของมันทันที อย่างไม่ลังเลฉึก!“อ้ากกกก!”ร่างสีดำร้องครวญครางเสียงดังลั่น ไอปีศาจของมันปะทุราวกับต้องการจะหลีกหนี ไป๋เสวี่ยมองภาพตรงหน้า นางในตอนนี้พลังยุทธ์ได้ถูกใช้ไปจนหมดสิ้นแล้วคนตัวเล็กแทบจะไม่มีสติหลงเหลือ‘นายหญิงหลับไม่ได้นะเจ้าคะ’ผีเสื้อสวรรค์ร้องเตือนเสียงดัง ในตอนนี้หากเผลอไม่มีสติ ไอปีศาจจะหนีมาหลบซ่อนในร่างกายของไป๋เสวี่ยแทน แม้ไป๋เสวี่ยจะมีปิ่นปลิดวิญญาณในครอบครอง แต่ไป๋เตี๋ยก็ไม่อาจจะวางใจได้ เพราะการที่จะนำเอาไอปีศาจออกจากร่าง นางเคยได้ยินมาว่ามันมีเพียงวิธีการเดียวเท่านั้น นั่นคือต้องสังหารทิ้ง!
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด คำทำนายเป็นจริง สัตว์บรรพกาลปรากฏ (2)
“เด็กน้อยเนื้อของเจ้าคงไม่อร่อยเท่าใดนัก แต่มนุษย์มากมายที่อยู่ภายนอกนั่น คงจะมีคนที่ทำให้ข้ารู้สึกอร่อยได้บ้างใช่หรือไม่ หึหึหึ”กลิ่นอายที่น่ารังเกียจถูกปล่อยออกมาเมื่อปีศาจร้ายอ้าปากกว้าง ลิ้นสองแฉกของมันไล้เลียไปยังรอบ ๆ ปากอย่างช้า ๆ ราวกับกำลังเช็ดทำความสะอาดคราบเลือดที่ติดอยู่ตอนนี้มันไม่มีอารมณ์จะมาเล่นกับเด็กเช่นไป๋เสวี่ย เพราะหิวมาก ร่างกายของมันต้องการพลัง มันต้องการจะกิน การกินเป็นวิธีเพิ่มพลังที่ดีที่สุดของปีศาจหากออกไปจากที่นี่เมื่อใดมันจะกินให้หมด!จะกินให้หมดสิ้น!“เจ้าจะไม่มีวันได้ออกไปจากที่นี่” ไป๋เสวี่ยตอบกลับไป นัยน์ตาของนางตอนนี้นิ่งสงบไร้ซึ่งความเกรงกลัวมีเพียงความกังวล เพราะว่านี่เป็นครั้งแรกที่ไป๋เสวี่ยจะได้ลองใช้ปิ่นปลิดวิญญาณอย่างแท้จริงไป๋เสวี่ยเคยลองฝึกใช้ปิ่นปลิดวิญญาณอยู่หลายครั้ง แต่ก็พบว่านอกจากเรียกออกมาแล้ว มันก็ไม่เคยมีปฏิกิริยาอันใดเลย จนกระทั่งนางสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่น่ารังเกียจ ซึ่งมาจากปีศาจร้ายปิ่นปลิดวิญญาณที่นางครอบครองเอาไว้ จึงเริ่มปลดปล่อยไอพลังบางอย่างออกมาและนางก็ร
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด คำทำนายเป็นจริง สัตว์บรรพกาลปรากฏ (1)
ตอนนี้ไป๋เสวี่ยคือมนุษย์เพียงคนเดียวที่กำลังเผชิญหน้ากับปีศาจร้ายอยู่ เพราะจื่อซู่ได้พาหวังลู่เจ๋อจากไปแล้วข้างกายของนางตอนนี้จึงเหลือเพียงเสี่ยวฮวนที่ยืนอยู่ อสรพิษทมิฬดับสิ้น ตอนนี้เหลือศัตรูเพียงหนึ่งเดียวที่ต้องกำจัด นั่นก็คือปีศาจร้ายตรงหน้าไป๋เสวี่ยปัดมือส่งเสี่ยวฮวนกลับเข้าไปภายในมิติจิตโดยที่ไม่พูดอันใดมาก เพราะขนาดไป๋เตี๋ยยังทนไม่ได้ตอนที่นางเรียกใช้ปิ่นปลิดวิญญาณ เสี่ยวฮวนเองก็คงจะทนไม่ได้เช่นกัน เรื่องทางนี้ให้เป็นหน้าที่ของนางเพียงผู้เดียวก็พอแล้ว“เด็กน้อยเอ๋ย น่าเสียดายที่อายุเพียงเท่านี้ก็ต้องมาตายเสียแล้ว” ปีศาจร้ายกล่าววาจาน่าขัน ลมหายใจของมันเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นเน่าที่น่าสะอิดสะเอียนยิ่งไป๋เสวี่ยรู้ดีว่าตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ปีศาจร้ายยังไม่ได้ใช้พลังปีศาจเลยแม้แต่น้อย แต่กลับสังหารผู้คนไปแล้วมากมาย นางไม่อยากจะคิดเลย ถ้าหากมันหลุดออกไปภายนอกจะเป็นเช่นไรตระกูลไป๋นั้นอยู่ใกล้กับป่าร้อยอสูรที่สุด ไหนจะกลุ่มของท่านพี่ของนางที่น่าจะยังไปได้ไม่ไกล หรือไม่ก็อาจจะรอคอยนางอยู่ที่หน้าปากถ้ำ ด้วยเหตุนี้ไป๋เสวี่ยจึงไม่คิดจะปล่อยให้ปี
You May Also Like
ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา30.9K viewsลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง137.5K viewsข้านะหรือคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ
ดอกท้อในสายลม30.7K viewsพระชายาสุดหวงของท่านอ๋องคลั่งรัก
ชาไทยเย็น43.1K viewsพลิกชีวิตพระชายาผู้ถูกทอดทิ้ง
โย่วจื่อฉา26 viewsเรือนราคะ
หยกขาว430 viewsไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ
จันทร์ส่องแสง89 viewsสามีเจ้าขา อย่าเย็นชากับภรรยานักเลย
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า98 views
