LOGINShare
เซ่ออิน (3)
publish date:
2026-09-07 19:02:43ไป๋เสวี่ยตอนนี้สวมชุดสีขาวตัดเหลืองทำมาจากผ้าไหมรัตติกาลและผ้าไหมเมฆขาวปักลายดอกไม้โดยจิวอิงดูสดใ
Latest chapter
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด เซ่ออิน (3)
ไป๋เสวี่ยตอนนี้สวมชุดสีขาวตัดเหลืองทำมาจากผ้าไหมรัตติกาลและผ้าไหมเมฆขาวปักลายดอกไม้โดยจิวอิงดูสดใสน่าทะนุถนอมดวงตาสุกสกาวกลมโตดูบริสุทธิ์ แต่สำหรับเซ่ออินที่อยู่มาอย่างยาวนานย่อมรู้ดีว่าลักษณะภายนอกไม่อาจตัดสินคนได้ และไป๋เสวี่ยก็เข้ามาจนถึงป่าร้อยอสูรชั้นใน เพราะเหตุนี้จึงไม่อาจจะดูแคลนนางได้อย่างแท้จริง“ใช่แล้วล่ะเด็กน้อย พวกเจ้าไม่อาจเข้าไปภายในถ้ำแห่งนี้ได้โดยง่าย” เซ่ออินดึงสายตากลับคืนก่อนจะตอบออกมาไป๋เสวี่ยนั้นไม่ได้สนใจสายตาของเซ่ออิน เพราะว่าสายตาที่ชายชรามองมานั้นมีเพียงความสงสัยใคร่รู้เท่านั้น หาได้มีการดูถูกดูแคลน หรือคิดอะไรที่มันไม่เหมาะไม่ควร เด็กหญิงจึงยืนนิ่งและปล่อยให้ชายชราผู้นั้นได้มองนางอย่างพิจารณาเซ่ออินมีพลังยุทธ์อยู่ในระดับจิตวิญญาณขั้นสูง นางสามารถรับรู้ได้ แต่พลังของไป๋เสวี่ยเซ่ออินไม่อาจจะรับรู้ได้ เพราะพลังยุทธ์ของนางนั้นอยู่สูงกว่า“เพราะเหตุใดหรือขอรับ” คราวนี้เป็นหย่งคังเล่อที่ถาม“เพราะมิติถูกปิดกั้นอยู่อย่างไรเล่า หากจะฝืนเข้าไป...” เซ่ออินอธิบายไม่จบแต่กลับหยิบหินขึ้นมาและโยนไปยังปากทางเข้าถ้ำ ก่อนที่มั
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด เซ่ออิน (2)
“ท่านเซ่ออินมาตามหาสัตว์บรรพกาลเช่นกันหรือขอรับ” มีคุณชายผู้หนึ่งถามขึ้นมาและมองเซ่ออินอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เขาไม่ได้กลัวเซ่ออิน แต่ที่คุณชายผู้นี้กลัวก็คือพยัคฆ์เมฆา“สัตว์บรรพกาล?” เซ่ออินขมวดคิ้วและมองตรงไปยังผู้ที่เอ่ยถาม “สัตว์บรรพกาลจะมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร พวกเจ้าไม่รู้หรือว่าขอบเขตพลังของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่ที่ที่สัตว์บรรพกาลจะคงอยู่ได้”ว่าพลางมองกลุ่มคนทั้งหมดอย่างไม่เข้าใจนักอีกทั้งยังแฝงไปด้วยความดูแคลนคนรุ่นหลังช่างโง่เขลา เขามีชีวิตอยู่หลายร้อยปีย่อมรู้ดีว่าสัตว์บรรพกาลไม่มีทางจะมาโผล่อยู่ที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ขอบเขตพลังเช่นนั้นหรือไป๋เสวี่ยหันไปมองเซ่ออินอีกครั้ง คนผู้นี้อยู่มานานไม่แปลกที่จะมีความรู้มากมาย ตัวนางเองก็พึ่งมาเกิดใหม่ที่ร่างนี้ เรื่องขอบเขตพลังนางยังไม่รู้จัก ส่วนเรื่องผสานมิติ เพราะตนเองไม่ได้เป็นผู้ใช้มิติ ไป๋เสวี่ยจึงไม่ได้สนใจจะศึกษา เห็นทีเมื่อกลับออกไปจากป่าร้อยอสูร คงต้องเข้าไปในห้องตำราอีกรอบเสียแล้ว“นี่เป็นคำทำนายของนักบุญขอรับ” ผู้อาวุโสจากขุมอำนาจหนึ่งพูดขึ้นมา เพื่อให้ค
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด เซ่ออิน (1)
“พยัคฆ์เมฆา!”“หรือว่า...”“เป็นท่านเซ่ออิน! ผะ ผู้ใช้มิติระดับเทวะ!”“ท่านเซ่ออิน!”เสียงร้องของกลุ่มคนจำนวนมากดังขึ้นมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงระคนหวาดกลัว เพราะชายผู้มาใหม่มีนามว่า ‘เซ่ออิน’ กว่าร้อยปีแล้วที่พวกเขาทั้งหมดได้ยินชื่อของบุคคลในตำนานผู้นี้ และไม่มีผู้ใดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่รู้จักเขาเพราะบุรุษผู้นี้ก็คือท่านเซ่ออินผู้ใช้มิติระดับเทวะ เพียงหนึ่งเดียวในดินแดนศักดิ์สิทธิ์!เซ่ออินเป็นชายชราท่าทางดูเรียบง่ายไร้พิษสง ตัวไม่ได้สูงใหญ่หากให้เทียบกับบุรุษทั่วไปในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็ไม่ได้ตัวบางร่างเล็กเช่นสตรี เรือนกายแฝงไปด้วยความน่าเกรงขามและลึกลับ ถึงแม้ว่าระดับพลังของเขาจะอยู่เพียงแค่ระดับจิตวิญญาณขั้นสูงเท่านั้นเซ่ออินมักจะปรากฏกายในชุดขาวขลิบทองดูสูงส่ง เส้นผมของเขาเป็นสีดอกเลา แม้จะบอกว่าคนผู้นี้เป็นชายชรา แต่ความเป็นจริงนั้นเขากลับไม่ได้ดูแก่ชราคล้ายกับว่ามีอายุเพียงห้าสิบหกสิบปีเท่านั้นทั้ง ๆ ที่ความจริงคงอายุราวหลายร้อยปีได้แล้วคนรุ่นหลังไม่มีผู้ใดเคยพบเจอกับเซ่ออินมาก่อนเพราะเขาเร้นกายไป
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ไป๋เสวี่ยนั้นไร้เดียงสา (3)
ไป๋เสวี่ยกะพริบตาลงอย่างใสซื่อราวกระต่ายน้อย เอ่ยเรียกขานหย่งคังเล่อและหวังลู่เจ๋อด้วยถ้อยคำที่สนิทสนมไร้พิษภัยผู้คนที่เคยสัมผัสกับจิตสังหารอันแรงกล้าและรุนแรงของไป๋เสวี่ยมาก่อน ย่อมรู้สึกขนลุกขนพองอย่างห้ามไม่ได้พวกเขามองไม่เห็นความน่ารักน่าเอ็นดูของไป๋เสวี่ยมาตั้งแต่ตอนนั้น กล่าวว่านางเป็นมังกรในร่างของกระต่ายน้อยจึงจะเหมาะสมในขณะที่กลุ่มคนที่ได้พานพบกับไป๋เสวี่ยเป็นครั้งแรก ก็ถูกภาพลวงกระต่ายน้อยแสนใสซื่อและบอบบางเล่นงาน จนทำให้หลงเชื่อไปเสียแล้วหวังลู่เจ๋อหรี่ตาลง ก่อนจะยกยิ้มออกมาอย่างบางเบา นางหยุดความไม่พอใจของหย่งคังเล่อด้วยคำพูดที่อ่อนหวานอีกทั้งยังแอบแว้งกัดคนแซ่หานเล็กน้อยด้วยคำพูดที่มองออกว่าคนผู้นั้นไม่ชอบ และเพราะภาพลักษณ์ที่ดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสาของนาง จะมีผู้ใดกล้าตั้งคำถามกับนางกันหากทำให้นางร้องไห้ขึ้นมา คนผู้นั้นไม่กลายเป็นโจรใจทราม จนโดนประณามไปเลยหรือ“เสวี่ยเอ๋อร์เด็กดี เป็นข้าเองที่คิดมากเกินไป” หย่งคังเล่อแย้มยิ้ม ก่อนจะหันหน้ากลับมามองคุณชายสกุลหานตามเดิม“วันนี้ต่อหน้าเสวี่ยเอ๋อร์ ข้าไม่อยากมีปัญห
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ไป๋เสวี่ยนั้นไร้เดียงสา (2)
“หืม? ถึงกับมีเด็กอยู่ในขบวนด้วย น่าแปลกใจยิ่งนัก” บุรุษในชุดขาวพูดต่อ“ไม่เจอกันเสียนาน เจ้า ‘งดงาม’ ขึ้นมากเลยทีเดียว คุณชายหาน” เป็นหย่งคังเล่อที่เป็นฝ่ายตอบกลับไป ไป๋เสวี่ยสังเกตเห็นใบหน้าของคุณชายหานผู้นั้นบิดเบี้ยวไปเล็กน้อย ก่อนจะเหยียดยิ้มที่มุมปากออกมา“เจ้าก็ยังคงมี ‘วาจาคมคายจนน่าหลงใหล’ ไม่เปลี่ยน”“อืมเรื่องนั้นเป็นเพราะความ ‘งดงามของเจ้า’ อย่างไร”ระหว่างที่บุรุษสองคนโต้ตอบกัน ไป๋เสวี่ยก็รับรู้ได้ถึงความกดดันที่แผ่กระจายออกมาจากพวกเขา คำพูดที่ดูคล้ายจะไม่มีสิ่งใด แต่ดูเหมือนว่านั่นจะเป็นสิ่งที่อีกฝ่ายล้วนไม่ชอบการสนทนาที่ไร้ซึ่งถ้อยคำหยาบคาย แต่ทำให้บาดลึกได้ ไป๋เสวี่ยเองก็ไม่เข้าใจนัก นางเป็นคนบ้านป่า แม้จะรู้กฎของสังคม แต่บางทีสังคมก็ซับซ้อนมากเกินไปจนน่ารำคาญ ไม่ว่าจะยุคสมัยใดก็ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลงไปเลย“ความงามของข้าหรือจะสู้ ‘ความรัก’ ของคุณชายหย่งกับคุณชายหวังกัน”“หืม?” ไป๋เสวี่ยหันหน้าไปมองแผ่นหลังของบุรุษที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของนางเดินทางมาด้วยกันหลายวัน หย่
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ไป๋เสวี่ยนั้นไร้เดียงสา (1)
มีกลุ่มคนมากมายยืนอยู่ที่นี่และทุกคนล้วนแข็งแกร่ง ไม่ต้องให้ผู้ใดมาแนะนำก็รู้ได้ว่าคนทั้งหมดเป็นขุมอำนาจ ไป๋เสวี่ยเองก็ไม่ได้สนใจเรื่องขุมอำนาจเท่าใดนัก เพราะนางไม่ได้รู้จักผู้ใดเป็นพิเศษแต่คนที่นางเห็นแล้วพอจะรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่บ้างก็เห็นจะมีเพียงคนผู้เดียว นั่นคือบุตรชายคนโตของเจ้าครองเมืองเมฆา ‘โจวเฟิง’ไป๋เสวี่ยได้พบกับโจวเฟิงครั้งแรกที่ตลาดมืด ตอนนั้นนางมีปัญหากับน้องสาวของเขาโจวซินหรู หลังจากนั้นไป๋เสวี่ยก็ไม่ได้พบคนตระกูลโจวอีก และนางก็ไม่ได้สนใจพวกเขาเห็นเป็นเพียงคนที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปเท่านั้นโจวเฟิงเองก็มองเห็นไป๋เสวี่ยเช่นกัน จะบอกว่าเพราะนางโดดเด่นเป็นอย่างมากก็ได้ ทุกคนย่อมต้องสังเกตเห็นนางอย่างแน่นอนแต่หาใช่เพราะนางดูงดงามเกินไป หรือเป็นเพราะว่าที่แห่งนี้ไร้ซึ่งสตรี เพราะยังมีสตรีจำนวนหนึ่งได้ติดตามมายังพื้นที่แห่งนี้ด้วย เพียงแต่ว่าที่แห่งนี้ไร้ซึ่ง ‘เด็ก’ ต่างหากไป๋เสวี่ยในร่างของเด็กอายุสิบปี ทั้งยังเป็นสตรีที่ดูบอบบางไร้เดียงสา กลับมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้ นี่ทำให้ผู้อื่นรู้สึกแปลกใจไม่น้อย
You May Also Like
ซื่อจื่อรับอนุข้าขอลา บ้านนี้ก็พังไปหมด
ยอดคนแปดทิศ47.9K viewsทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น34.3K viewsบ่วงดวงชะตา พระชายาหมอดูมือฉมัง
เจียงหนานเยียน97.2K viewsพันธกาลเร้นรัก
มู่เฉิงซินสวี่32.4K viewsทะเลาะกันไปเถิด ข้าชมดูอยู่ห่างๆ ก็พอ!
หรงเย่า / นาย่า746 viewsแม่นาง! มาเป็นฮูหยินข้าเถิด
ถานเซียง46 viewsข้าหย่าและรวยมาก
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์74 viewsศิษย์พี่เจ้าขา ศิษย์น้องพวกนี้รังแกข้า 18+
วันว่างว่างของหญิงใหญ่179 views
