ตอนที่ 1

เซตนี้ประกอบด้วย

คนงานในตำนาน ลุงสัปเหร่อ ในคืนที่ฟ้าฉ่ำฝน

                            

นิยายเรื่องนี้อยู่ใน Set เรื่องสั้นสุดมันส์

ผู้​เขียน กาสะลอง

ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​

หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ

เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

……….

นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์

ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง

ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง

*เราเตือนท่านแล้ว*

ไอ้ใหญ่… ค่อยๆ เอามือดันเข่าสองข้างของเรไรแหกอ้าออกจากกัน ทำท่าเหมือนกำลังจะฉีกทุเรียน

“ผมอยากเห็นทุเรียนของคุณเรไรชัดๆ ว่ายวงของมันจะใหญ่แค่ไหน รสชาติจะหวานมันส์สักแค่ไหน”

น้ำเสียงตื่นเต้นจัด มือหยาบใหญ่ค่อยๆ แหกเข่าของเมียนายจ้างออกจากกัน ดวงตาเบิกโพลงเพ่งมองพูทุเรียนยวงใหญ่ เบียดอัดกันแน่นอยู่ระหว่างง่ามขาของเรไร โอบล้อมไว้ด้วยเส้นไหมสีดำระยับ

“โอ้ว… พูใหญ่สุดๆ”

ไอ้ใหญ่ตะลึงลาน ก้มลงปาดลิ้นชิมรสชาติหวานมันส์ของพูทุเรียนในทันที ทั้งเลียสลับดูดเสียงดังซ่วดๆ ทำเอาสะโพกของเรไรบิดส่าย ดิ้นไปดิ้นมาด้วยความเสียวซ่านทรมานหอย

ค-น-ง-า-น

ในตำนาน

        

พุทธศักราช 2562

ที่บ้านไม้ชั้นเดียวหลังย่อม ตั้งอยู่ท่ามกลางไร่ข้าวโพดในจังหวัดนครราชสีมา มองเลยไปจากหลังบ้านเห็นไซโลเก็บอาหารสัตว์ ขนาบด้วยคอกม้าและโรงเก็บฟาง

“เถ้าแก่… นั่นใคร”

‘เรไร’ ทอดสายตามองชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ ผิวสีน้ำตาลเข้ม ใบหน้าคมคร้ามหล่อเหลาสะดุดตา กำลังแบกก้อนฟางออกมาจากโรงเก็บฟาง เอามาโรยเป็นกองไว้หลายจุด วัวเกือบสิบตัวกรูกันเข้ามาหาเมื่อกลิ่นฟางโชยมาแตะจมูก

“อ๋อ… คนงานใหม่ มันชื่อไอ้ ‘ใหญ่’ ฉันเพิ่งรับมันเข้ามาทำงานเมื่อวานเย็น”

เถ้าแก่สุ่นตอบข้อสงสัยของภรรยาผู้ยังสาว ที่ต้องเน้นคำว่า ‘ยังสาว’ ก็เพราะว่าเถ้าแก่สุ่นอายุมากกว่าเรไรหลายปี

ตอนนี้เรไรเพิ่งย่างยี่สิบห้า ส่วนเถ้าแก่สุ่นนั้นปาเข้าไปตั้งห้าสิบห้า อีกไม่กี่ปีก็แซยิด

“รับคนงานใหม่… ทำไมไม่เห็นบอกฉันเลย”

ภรรยาสาวตัดพ้อ

“ก็ฉันไม่ได้เห็นว่ามันเป็นเรื่องสำคัญอะไรที่จะต้องบอก มันก็แค่คนงานใหม่คนนึงเท่านั้นเอง”

เถ้าแก่สุ่นกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

นั่นสิ… เรไรถามตัวเองอยู่ในใจ ว่าทำไมหล่อนต้องให้ความสนใจผู้ชายคนนี้

“เมื่อกี้เถ้าแก่บอกว่ามันชื่ออะไรนะ”

เรไรสะดุดหูกับชื่อของคนงานใหม่

“ชื่อไอ้ใหญ่… ”

เถ้าแก่สุ่นกล่าว ชื่อที่ได้ยินทำเอาหัวคิ้วของเรไรชิดเข้าหากันด้วยความสงสัยที่ถึงมาของชื่อสะดุดหู ก่อนที่ภาพเรือนร่างสูงใหญ่กำยำของไอ้ใหญ่จะผุดวาบเข้ามาในหัวของหล่อนอีกครั้ง