MasukShare
ตอนที่ 2
Terakhir Diperbarui:
2025-11-13 11:05:41“อย่าไปสนใจเรื่องคนอื่น… มาสนใจเรื่องของเราดีกว่ามั้ย?”
ด้วยน้ำเสียงและแววตาหวานวาวบอกความหื่น เถ้าแก่สุ่นก้าวเข้ามาโอบสะโพกของเมียสาว กอดจูบด้วยแรงกระสันหา
“วันนี้ฉันอยาก… ”
สามีชรากระซิบเสียงกระเส่าข้างหูของเมียสาว เพราะว่าหลายวันมาแล้วที่กิจกรรมทางเพศของเขากับหล่อนต้องมีอันว่างเว้นมานาน ด้วยปัญหาสุขภาพของเถ้าแก่สุ่นที่สามวันดีสี่วันไข้
วันนี้เรไรสวมเสื้อกล้ามบางๆ โนบราจนเห็นหัวนมแทงตุงขึ้นมาจากเสื้อบางๆ นุ่งกางเกงขาสั้นจู๋อวดช่วงขาเรียวยาว ผิวขาวเนียนเปล่งปลั่งเปี่ยมไปด้วยออร่าของวัยสาวสะพรั่ง ความเย้ายวนใจของหล่อนทำเอาเถ้าแก่สุ่นรู้สึกมีอารมณ์ทางเพศขึ้นมากะทันหัน
“อุ๊ย… สงสัยวันนี้ฝนตกท่วมฟ้าแน่ๆ”
เมียสาวตกใจ เถ้าแก่จะจัดให้?
เรไรกล่าวเขินๆ แปลกใจที่วันนี้เขาเป็นคนเริ่มก่อน ต่างจากหลายๆ ครั้งที่หล่อนต้องปลุกปล้ำทั้งโม๊คทั้งเลียจนไส้กรอกมินิค็อกเทลดุ้นน้อยสอดใส่ได้ เพราะปกติมันมักจะอ่อนยวบเป็นมะเขือเผา ไม่แข็ง ไม่สู้ ทำเอาเรไรรู้สึกเบื่อหน่ายชีวิตคู่ที่นับวันจะหาความสุขไม่ได้
และในระยะหลังๆ มานี้ เถ้าแก่สุ่นก็สามวันดีสี่วันไข้ เพราะโรคเบาหวานและหัวใจที่รุมเร้าสังขารหนักขึ้นทุกวัน
ความชราเป็นอีกสาเหตุที่ส่งผลโดยตรงกับพลังทางเพศที่ลดลงเรื่อยๆ ด้วยโรคเบาหวานมีผลต่อการแข็งตัวของอวัยวะสืบพันธุ์ อาวุธของผัวแก่จึงไม่อาจใช้งานได้เหมือนก่อน
“ไปรอในห้องนะ”
เถ้าแก่กระซิบเสียงกระเส่า เอามือลูบสะโพกหนั่นแน่นของเมียสาว กลีบก้นอวบใหญ่เต็มไม้เต็มมือ
“จ้ะ… ”
เรไรพยักหน้าไม่ขัด ถ้าเลือกได้หล่อนก็อยากให้เขาจัดให้บ่อยๆ แต่ก็คอยแล้วคอยเล่า
หลายครั้งที่เรไรมีความต้องการมากจนต้องพึ่งพากล้วยน้ำว้า บางครั้งก็แตงกวาและดุ้นนิ้วน้อยๆ ของตัวเอง เพื่อดับอารมณ์กระสันที่คุกรุ่นอยู่ภายใน
ด้วยหล่อนยังสาว ยังสวย มีเลือดเนื้อและชีวิตจิตใจ อยู่ในวัยเจริญพันธุ์ที่มีความต้องการทางเพศเต็มเปี่ยม ต่างจากสามีชราที่ตอนนี้เหมือนไม้ใกล้ฝั่ง นับวันน้ำกามเริ่มเหือดหายแห้งลงไปทุกที
ในเวลาต่อมา
“อ๊า… อู้ว… แรงๆ สิ… อีก… อีก… ”
เสียงเร่งเร้าของเรไรที่เล็ดลอดออกมาจากบานหน้าต่างห้องนอนเปิดแง้มเอาไว้ ทำให้คนงานใหม่ที่กำลังหิ้วถังน้ำสีดำเทลงอ่างน้ำใกล้คอกวัวตกใจ
“โอ้ว… สงสัยมีหนังสดให้ดู”
ไอ้ใหญ่รีบเทน้ำให้วัวจนหมดถังแล้วก้าวยาวๆ มายังทิศทางที่มาของเสียงครางกระเส่า มันแนบดวงตาเข้ากับรอยแยกของช่องหน้าต่างที่แง้มเอาไว้
“โอ้โห… แม่คุณเอ๊ย”
ไอ้ใหญ่อุทานกับภาพของกิจกรรมเข้าจังหวะของผัวแก่เมียสาวที่กำลังดำเนินไปอย่างทุลักทุเล
แต่ที่มันอุทาน… ก็เพราะว่าตะลึงลานในเรือนร่างสุดเซ็กซี่ของเรไร
หล่อนกำลังขึ้นขย่มอยู่กลางลำตัวของผัวแก่ที่นอนหงายซี่โครงบานอยู่ข้างล่าง
มือเรียวของเรไรเอื้อมมาทางด้านหลัง พยายามจับดุ้นไส้กรอกมินิค็อกเทลสั้นๆ ของเถ้าแก่สุ่นเอามาเสียบใส่โพรงสวาท ผุดนูนเป็นพูออกมาระหว่างกลีบก้นทางด้านหลัง
หากแต่ความที่ลำเนื้อดุ้นน้อยไม่แข็งแกร่งพอจะสอดใส่ ก็เลยเสียบหลุด… เสียบหลุด ไม่อาจทะลวงเข้ามาดับความต้องการที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ในอารมณ์ของเรไร ที่อยากให้เขาใส่หนักๆ กระแทกเข้าสุดออกสุด
“เถ้าแก่… แข็งสิ… ต้องแข็งกว่านี้… งื้อ… ง่ะ”
เรไรสะบัดใบหน้าทรมาน
“เถ้าแก่ลองกระแทกเองนะจ๊ะ… ฉันโก้งโค้งให้นะ”
ร่างเปลือยเปล่าของหล่อนขยับลงมาจากลำตัวผอมแห้งของสามีชรา รีบเอามือเกาะพนักหัวเตียง หันหลังกระดกก้นแอ่นโพรงสวาทออกมาหาเขา
ยั่วกันขนาดนี้ เถ้าแก่สุ่นกลัวโดนหยามศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย จึงรีบขยับมาคุกเข่าทางด้านหลัง จับแท่งเนื้อดุ้นน้อยที่สวรรค์ให้มาอย่างลำเอียง
ลำเอ็นกดชำแรกแหวกกลีบ แต่พอเมียสาวขมิบ ความเสียวซ่านที่ปลายลำเอ็นโดนกลีบหอยบีบรัด ก็ทำให้สามีผู้ไม่อึดไม่ทนเกิดอาการล่มปากอ่าว ปลดปล่อยน้ำกามแตกพลั่กออกมาเสียก่อนที่จะขยับสะโพก ไม่ทันได้โยกเอวซอยเพื่อดับความใคร่ในอารมณ์ของเมียสาว
“โธ่… อีกแล้ว”
Bab terbaru
คนงานในตำนาน ตอนที่ 48
เหมือนจะอาเจียนเสียให้ได้ ถึงกับต้องยกมือขึ้นปิดปากกับอาการผะอืดผะอม ข้าวต้มคำสุดท้ายคล้ายจะพุ่งสวนลำคอออกมาเร็วเท่าควาดคิด เขาลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ ก้าวยาวๆจนเกือบจะวิ่งไปห้องน้ำ จากนั้นก็ล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกง ดึงซองถุงยางที่ฉีกใช้แล้วออกมาดูให้แน่ใจว่าเขาได้ใช้มันแล้วจริงๆ ครั้นแล้วก็พ่นลมหายใจออกมาด้วยความโปร่งโล่ง นึกขอบคุณถุงยางที่ช่วยแยกเขาออกมาจากนรกขุมที่รำเพยและสามีได้ถลำลึกลงไป นึกโกรธว่าเธอจะทักท้วงไหม? หากตอนนั้นเขาขอร่วมรักกับเธอโดยไม่สวมถุงยาง‘อย่างนี้มันก็ไม่ต่างอะไรกับฆ่ากัน’ ชายหนุ่มรำพึงอยู่ในใจ รู้สึกโกรธว่ารำเพยก็ไม่ต่างอะไรกับฆาตกร หากการฆาตกรรมหมายถึงการทำให้ตายด้วยวิธีใดๆก็ได้ ‘รำเพยเกือบฆ่าเขาด้วยเชื้อ HIV’ในวูบแรกของอารมณ์ เขาอยากเดินกลับไปที่โต๊ะ ต่อว่าเธอที่ปิดบัง ทว่าอีกใจก็นึกสงสาร เพราะเขาเองที่หลงเชื่อใจจนไม่ได้ถามรอกระทั่งใจเย็นลง หลังจากใช้เวลาครุ่นคิดในช่วงสั้นๆ ชายหนุ่มกลับนึกสงสารรำเพยขึ้นมาจับใจ จะว่าไปแล้ว…การที่รำเพยต้องต่อสู้กับโรคเอดส์…ก็แทบไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็น ขณะที่ตะวันทิ้งรำเพยเอาไว้ที่โต๊ะเพียงลำพัง เสียกเรียกเข้าจา
คนงานในตำนาน ตอนที่ 47
ตะวันช้อนสายตามองหน้าเธอ เหมือนเด็กที่จ้องมองผู้ใหญ่ จากนั้นก็กล่าวเบาๆ “รู้ไหมว่าพี่ไม่เหมือนคนอื่นๆที่ผมเคยเจอ” เขาชม อมยิ้ม มองเธอ แต่เปลี่ยนมาใช้สายตาแบบหนุ่มมองสาว และมันทำให้รำเพยรู้สึกเหมือนเป็นสาวแรกรุ่นที่เริ่มออกเดทครั้งแรก กับชายหนุ่มที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้า “พี่ดูพิสดารมากใช่ไหม...ในสายตาเธอ” น้ำเสียงปนหัวเราะ “มีอะไรบางอย่างในตัวพี่...มันทำให้ผมรู้สึกสบายใจ รู้สึกอยากคุยกับพี่ อยากรับรู้เรื่องของพี่มากกว่านี้”“บางเรื่องเกี่ยวกับพี่…รู้แล้วเธออาจจะไม่สบายใจ” รำเพยเอ่ยเป็นนัย“สามีพี่ล่ะ” ตะวันย่นหน้าผาก อยากรู้“พี่เลิกกับสามีแล้ว” “พี่มีลูกกับเขาหรือเปล่า” “มีลูกสาวคนนึง อายุคงรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ” “ผมถามอะไรอีกอย่างได้ไหม...” ตะวันหยุดคิดนิดนึง เหมือนไม่แน่ใจว่าสิ่งที่กำลังจะถามนั้น จะเป็นการละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของเธอเกินไปหรือเปล่า“ได้สิ!...ถึงขั้นนี้แล้ว พี่คงไม่มีความลับกับเธอ”“ทำไมพี่เลิกกับสามี” “เขานอกใจพี่...หลายครั้งหลายคราว”“ครั้งนี้…พี่เลยเอาคืนบ้าง”“เปล่า…ครั้
คนงานในตำนาน ตอนที่ 46
ซักไซร้ “ว่าแต่ตอนนี้ตีสองแล้วนะแม่” ลูกสาวเตือน รำเพยพลิกหลังมือขึ้นมองนาฬิกา “ตายจริง!” เธอเผลออุทานจนได้ยินไปถึงต้นสาย “เทคแคร์ค่ะ…บายจุ๊บ” สายถูกตัดไปพร้อมๆกับประตูห้องน้ำที่ถูกมือของชายหนุ่มผลักออกมาเบาๆ “เสร็จแล้วครับ...พี่รีบกลับไหมครับ” “ไม่รีบ”“หิวไหมครับ” “พี่ไม่หิว...เธอหิวหรือ” “หิวครับ…ต้องโทษพี่นั่นแหละ ทำเอาผมหมดแรง” “พี่เห็นเธอทำอยู่คนเดียว” เธอกล่าวอายๆ เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มเห็นเธอมีอารมณ์ขัน“นั่นและครับที่ทำให้เหนื่อย...แต่ก็ยินดีนะครับ ถ้าพี่จะให้ผมเหนื่อยอีกรอบ” ตะวันทำน้ำเสียงทะเล้น “เดี๋ยวคนแก่หัวใจวายตายกันพอดี” “แก่ตรงไหน...พี่เด็ดกว่าสาวๆเยอะ แฟนผมอายไปเลย” ประโยคนั้นทำให้รำเพยทำหน้าไม่ถูก ว่าเธอควรจะภูมิใจดีหรือเปล่านับเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่รำเพยเอาชีวิตออกไปพบแสงสีนอกบ้าน ทั้งคู่พากันออกมาจากโรงแรมม่านรูดแห่งนั้นตอนตีสามกว่าๆ ระหว่างทางที่ขับรถไปส่งตะวัน ทั้งคู่พากันแวะร้านข้าวต้มโต้รุ่งแห่งหนึ่ง ย่านพระรามเก้า รำเพยชะลอรถชิด
คนงานในตำนาน ตอนที่ 45
จากนั้นก็ก้าวตรงไปหาชายหนุ่มที่เพิ่งคลายจากอาการหอบโหยเธอควักเงินออกจากกระเป๋าสตางค์ สะกิดเบาๆให้เขารู้สึกตัว แล้วยื่นให้ “ตะวันจ๊ะ” รำเพยเรียกชื่อของเขา ชายหนุ่มตื่นจากห้วงนิทราสั้นๆ ปรือตามองธนบัตรในมือของเธอ เอื้อมรับแล้วกล่าวเบาๆ “เยอะไปครับพี่...ตกลงกันไว้แค่พันเดียว” เขามองเงินจำนวนสามพันบาทที่เพิ่งรับมา “รับไว้เถอะ...อย่าคิดมาก ที่ให้เพราะรู้สึกว่าเธอควรจะได้มากกว่าหนึ่งพัน” “ขอบคุณครับ” ชายหนุ่มรับเอาไว้อย่างว่าง่าย อาชีพผู้ชายป้ายเหลือง จะมีอะไรสำคัญไปกว่าค่าตัว หรือจะเรียกว่าค่าแรงก็ไม่ผิด เพราะตะวันก็ออกแรงไปมาก “อาบน้ำซะ เดี๋ยวพี่จะไปส่ง…บ้านเธออยู่ที่ไหน” เธอแสดงน้ำใจ “พี่มีความสุขใช่ไหม” เขาถามเหมือนติดตามผล “มาก” เธอสารภาพอย่างไม่กระดาก “ผมเชื่อ…ทั้งเสียงร้อง ทั้งอาการที่แสดงออกทางใบหน้า ทุกอย่างมันฟ้อง” ดวงตาคู่นั้นมีประกายกระหยิ่ม “รู้แล้วยังถาม” เธอว่า “ที่ถาม เพราะอยากได้ยินชัดๆ จากปากของพี่” “รีบไปอาบน้ำเถอะ” “ผมจะได้เจอพี่อีกไหม” ตะวันห่วงใ
คนงานในตำนาน ตอนที่ 44
เธอให้เสียบรรยากาศ “เธอชอบพี่จริงๆหรือ” “ถ้าผมบอกว่าจริง...แล้วพี่จะเชื่อหรือ” “คงไม่เชื่อ เพราะพี่ก็โกหกเธออยู่เหมือนกัน” “หมดกัน...” เขาแสร้งทำน้ำเสียงผิดหวัง แกล้งฟุบทับลงบนเรือนร่างของเธอ ครั้นแล้วจึงค่อยๆถอดกางเกงบอกเซอร์ออกช้าๆ สาวใหญ่กระถดกายขึ้นไปหนุนหมอน ผงกศีรษะขึ้นมองช้าๆ จากนั้นก็ยกมือขึ้นปิดปาก ซ่อนเสียงอุทานเอาไว้ในลำคอ ในความกระจ่างชัด มันทำให้รำเพยนึกย้อนกลับไปถึงชื่อที่เขาใช้เมื่อตอนที่แชต “พี่ไม่สงสัยแล้วว่าทำไมเธอใช้ชื่อว่า Mr.Anaconda” ใบหน้าสวยของรำเพยแดงซ่านกับสิ่งที่เบียดสีจนรู้สึกได้“แล้วพี่จะชอบ...” ชายหนุ่มกล่าวยิ้มๆ ค่อยๆปลดปมผ้าขนหนูที่กระโจมอกออกช้าๆ สายตาตะลึงลานของตะวันจับจ้องอยู่ที่เรือนร่างของรำเพย แม้ทรวงอกที่เห็นจะหย่อนคล้อยลงไปบ้าง ทว่าความอวบใหญ่และปลายถันที่เชิดชัน ก็ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกปากคอแห้งขึ้นมาอย่างแปลกประหลาด กระหายในสัมผัสรสจากเนื้อตัวของเธอขึ้นมารุนแรงรำเพยทอดเรือนร่างขาวโพลนลงกลางที่นอน ตะวันกระเสือกกายกำยำลงก่ายเกย สองร่างลงไปโรมรันกันกลางที่นอน ผิวของเธอกับเขา
คนงานในตำนาน ตอนที่ 43
เป็นเพราะเบียร์แก้วที่สอง ช่วยทำให้เธอพูดคล่องขึ้นชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าของรำเพย รู้สึกถึงความซับซ้อนในบุคลิกภาพของผู้หญิงคนนี้ จากที่ออกอาการประหม่าเกร็งจนพูดจากระท่อนกระแท่น อยู่ๆเธอก็ดูกล้า มีความมั่นใจขึ้นมาจนน่าแปลกใจ “จะให้ผมพิสูจน์เลยใช่ไหมครับ” กล่าวพลางขยับเข้าไปใกล้ เริ่มปฐมบทโอ้โอมอันเชี่ยวชาญด้วยการรั้งเอวคอดมากอดเบาๆ “เอ่อ...เดี๋ยวก็ได้” เธอบ่ายเบี่ยง อยู่ๆอาการประหม่าก็กลับมาอีกครั้งชายหนุ่มสังเกตเห็นไรขนอ่อนๆที่หลังแขนของเธอลุกซู่ “ปิดไฟดวงนึงได้ไหม” รำเพยต่อรอง มองไปที่ไฟหัวเตียง ที่เพดาน และอีกดวงที่สาดแสงออกมาจากห้องน้ำ ชายหนุ่มเลือกเดินไปปิดไฟดวงที่ส่องสว่างอยู่บนเพดานกับห้องน้ำ “ทำไมไม่ปิดไฟที่หัวเตียงล่ะ” “ที่ผมไม่ปิดไฟดวงนั้น...เพราะอยากมองพี่ให้ชัดๆ” คำพูดของเขา ทำให้ชีพจรของรำเพยเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง กิริยาอาการที่มีนัยจากชายร่วมห้อง กำลังปลุกเร้าความต้องการของเธอขึ้นมาอย่างล้ำลึก รุนแรง ชายหนุ่มขยับเข้าไปใกล้อีกนิด ชิดเข้าไปอีกหน่อย “พี่ยังไม่ได้อาบน้ำ” เธอแสดงท่าทีบ
Anda juga akan menyukai
ภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์267.8K Dibacaคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์134.1K Dibacaเมียเด็ก Honey (I hate you)
ลำเจียก45.2K Dibacaยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์56.8K Dibacaยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน
BoxJellyfish47 Dibacaแค้นแสนรัก
พุดน้ำบุษย์323 Dibacaเล่ห์รักนางฟ้า
ตั๊กกี้ หมูบิน227 Dibacaนางบำเรอกับจอมบงการ
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์31 Dibaca
