รวมหนังสือ ชุด จักรวาลวันดับ

รวมหนังสือ ชุด จักรวาลวันดับ

last update最終更新日 : 2025-01-10
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
40チャプター
893ビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

เมื่อรักไม่อาจแบ่งใจนรีกุลจึงต้องแบกรับทั้ง นัฐธวีร์ คนเป็น และคนตายในคราเดียวกัน นรีกุลจะทำเช่นไรต่อไป...ความรัก แรงอาฆาตเปลวพยาบาทของพวกเขาจะเผาหญิงสาวให้ตายทั้งเป็นหรือไม่! มาร่วมค้นหาคำตอบในนิยายเล่มนี้กันค่ะ เวลานี้นรีกุลอดรู้สึกไม่ได้ว่าร่างกายของตนขยับไม่ได้อีกแล้วหากแต่ท้องของหล่อนกับปวดมากราวกับเป็นไส้ติ่งอักเสบ หญิงสาวพยายามดีดดิ้นให้รอดพ้นจากการเกาะกุมของวิญญาณร้ายที่เธอเชื่อว่าติดตามมา หญิงสาวเปิดตามองไปยังด้านบนก็พบว่าเธฮนอนใกล้คาน ไม่นานนักหญิงสาวก็ต้องหวีดร้องสุดเสียงอีกครั้ง ยามเมื่อเวลานี้มีวิญญาณร้ายนั่งอยู่บนคานสูงเหนือหัวของเธอ วิญญาณร้ายที่นั่งแกว่งขาไปอยู่นั้นราวกับว่าจะเห็นเธอ หญิงสาวรีบปิดเปลือกตาลงอย่างรวดเร็ว กลิ่นเหม็นเน่าโชยไปเข้าจมูกของหญิงสาวอย่างจัง จนเธอต้องลืมตาขึ้นมามอง ภาพที่ปรากฏตรงหน้าหล่อนทำให้หญิงสาวช็อคสุดขีดเมื่อเวลานี้ศีรษะของวิญญาณร้ายค่อยๆห้อยลงมาจรดยังจมูกของเธอ นรีกุลหวีดร้องอย่างดังลั่นพลางออกปากไล่อย่างตระหนกสุดขีด หญิงสาวพยายามยกมือขึ้นสวดอ้อนวอนแต่ก็ไร้ผล เธอกลับยกมือไม่ขึ้นราวกับว่าเธอถูกผีอำอย่างไรอย่างนั้น ยังไม่ทันธรรมดาหญิงสาวจะสวดมนต์จบเธอก็ได้ยินเสียงข้างหูพูดขึ้นมาว่า

もっと見る

第1話

วันดับนางริษยา เล่ม 1 - เธอคือผู้หญิงของผม

ASHANTIS PERSPEKTIVE

„Hallo, Sie sind mit Conrads Mobilbox verbunden, bitte hinterlassen Sie eine Nachricht.“ Nach dem Signalton legte ich sofort auf und atmete frustriert aus.

„Jetzt geh schon ran, Conrad!“, murmelte ich entnervt, griff nach meiner Handtasche und stürmte aus meinem Zimmer.

Seit Stunden versuchte ich, meinen Freund zu erreichen, und langsam drehte ich durch.

Er hatte sich seit dem Morgen nicht mehr gemeldet, weder angerufen noch geschrieben, was überhaupt nicht seiner Art entsprach. So etwas war bisher nie passiert.

Ich musste zu Conrads Wohnung fahren und nachsehen, ob alles in Ordnung war. Eigentlich wollten wir heute Abend zusammen etwas unternehmen, und er wollte mich abholen.

Beim Hinabgehen der Treppe wählte ich erneut seine Nummer, aber wieder meldete sich nur die Mailbox. Am liebsten hätte ich mein Handy gegen die Wand geschmettert.

„Ashanti!“ Eine vertraute Stimme rief meinen Namen, gerade als ich das Wohnzimmer verlassen wollte.

Innerlich seufzte ich und drehte mich widerwillig um.

„Ja, Mama.“ Jedes Mal, wenn ich diese Frau so nennen musste, blieb mir fast die Luft weg.

Ich hasste es, aber mein Vater verlangte es von mir.

„Hol Rhea für mich. Ich muss mit ihr sprechen.“ Sie gab mir den Befehl, und ich starrte sie fassungslos an.

„Kannst du dafür nicht einen der Diener schicken? Ich muss dringend los.“, versuchte ich so höflich wie möglich zu entgegnen.

„Willst du mir etwa widersprechen?“

„Nein, das will ich nicht... Ich wollte nur sagen...“

„Warte nur, bis dein Vater davon erfährt.“ Sie funkelte mich böse an, ehe sie weiterging. Wenn ich sie jetzt einfach gehen ließe, würde sie meinem Vater wieder irgendeine Geschichte aufbinden, die natürlich nicht stimmte – und er würde ihr glauben. Das konnte nur böse enden.

„Schon gut!“, knurrte ich und lenkte ein. „Ich hole sie.“ Ich vermied ihren Blick, weil ihr selbstgefälliges Lächeln mich sonst zur Weißglut getrieben hätte.

Ich wandte mich wieder der Treppe zu. Meine Gedanken kreisten weiter um Conrad, und ich versuchte erneut, ihn telefonisch zu erreichen – nur um wieder die automatisierte Ansage zu hören.

So etwas war mir noch nie passiert. Ich bekam ein ungutes Gefühl.

Vor dem Zimmer meiner Stiefschwester blieb ich stehen, weil ich seltsame Geräusche durch die Tür hörte.

„Ja... Oh...“ Rheas lustvolles Stöhnen drang deutlich durch die Tür. Ich blieb wie angewurzelt stehen, horchte angestrengt – ihre Stimme wurde immer lauter. Ein Schauer lief mir über den Rücken, als mir endlich klar wurde, was darin vor sich ging. „Oh mein Gott... ja... verdammt! Bring mich zum Höhepunkt!“

Natürlich war sie es, und das ausgerechnet zu dieser Uhrzeit.

Nicht, dass das etwas Neues gewesen wäre, aber musste sie dabei so laut sein?

Zum Glück kam unser Vater nie in den oberen Stock, sonst würde es ihm das Herz brechen, seine Lieblingstochter so sündig schreien zu hören.

„Warum hast du nicht Schluss mit meiner Schwester gemacht und bist stattdessen mit mir zusammengekommen? Ich bin Papas Liebling. Wenn du mich heiratest, stehen deine Chancen auf das Alphaamt viel besser als mit Ashanti.“ Ich stockte und versuchte zu begreifen, was ich da von Rhea hörte.

Mir wurde schwindlig, mein Herz schlug bis zum Hals.

„Ich tue das nicht, um eines Tages Alpha zu werden, Rhea.“

Diese Stimme!

Dieser samtige Bariton.

Er gehörte niemand anderem als meinem Freund Conrad!

„Ich liebe einfach, wie du bist. Deine Ausstrahlung fasziniert mich. Ich will mit dir zusammen sein.“

„Ach, hör auf. Das liegt einfach daran, dass ich besser bin.“ Rhea kicherte, und mir wurde übel.

Conrads letzte Worte trafen mich wie ein Schlag in den Magen. Meine Brust hob und senkte sich heftig, ich japste nach Luft. Ich hyperventilierte.

Einen Moment lang wollte ich einfach umdrehen und gehen – so wie mein Herz es mir riet. Aber mein Verstand setzte sich durch, und ich stürmte voller Wut ins Schlafzimmer.

Conrad und Rhea zuckten zusammen, als sie mich sahen. Conrad sah mich an, als hätte ich zwei Köpfe.

„Ach ja?“, brachte ich mit brüchiger Stimme hervor. Tränen brannten hinter meinen Lidern, ich musste blinzeln, um sie zu unterdrücken.

Ich würde nicht seinetwegen weinen.

Er war es nicht wert!

„Ashanti, bitte, lass mich das erklären!“, flehte Conrad, während er versuchte, aus dem Bett zu kommen, was ihm wegen seiner Nacktheit nicht gelang.

„Ashanti, was zum Teufel willst du in meinem Zimmer?“, brüllte Rhea, und ich wandte mich von Conrad ab und starrte sie an. Sie wirkte weder verschreckt noch schuldbewusst.

Im Gegenteil – sie sah wütend aus.

„Deine Mutter hat mich geschickt, um dich zu holen. Und du? Was tust du mit meinem Freund im Bett?“ Auch ich schrie sie an.

„Ich habe gerade mit ihm geschlafen. Was willst du denn dagegen tun?“ Mit verschränkten Armen und einem höhnischen Grinsen sah sie mich an. Ihre Ehrlichkeit verschlug mir die Sprache.

Ihr Selbstbewusstsein ließ mich sofort erkennen, dass dies nicht das erste Mal war. Sie trieben es schon länger hinter meinem Rücken.

„Komm schon, Conrad.“ Sie stieß ihn mit dem Ellbogen an. „Sag ihr doch endlich ins Gesicht, dass ich die Richtige für dich bin – weil ich besser bin als sie.“

Sie tat es wieder. Sie versuchte mir wie immer alles zu nehmen, was mir gehörte. Seit ihrem Einzug war sie das Lieblingskind in dieser Familie. Unser Vater vergötterte sie, aber sie wollte scheinbar immer nur das, was mir gehörte. Schon als Kinder hatte sie mir meine Freunde genommen, indem sie sie gegen mich aufhetzte, nur um zu beweisen, dass sie beliebter war – und jetzt war mein Freund an der Reihe.

Sie hatte mir den Freund genauso gestohlen, wie ihre Mutter meinem Vater meine Mutter ausgespannt hatte. Meine Eltern waren glücklich gewesen, bis meine Stiefmutter eines Tages mit Rhea auf dem Arm auftauchte. Da erfuhr meine Mutter, dass Vater eine Affäre hatte. Sie konnte das nicht ertragen und verließ die Familie und das Rudel. Sie durfte mich nicht mitnehmen. Mein Vater behauptete, als Alpha des Rudels sei er der einzige, der für mich sorgen konnte.

Er erklärte meine Mutter nicht zur Verräterin, aber er suchte nie nach ihr. Seitdem hatten wir nie wieder von ihr gehört.

Man könnte meinen, mein Vater habe mich aus Liebe behalten – aber die Art, wie ich in dieser Familie behandelt wurde, ließ mich wie eine Fremde fühlen.

Eine trotzige Träne rollte über meine Wange, ich wischte sie wütend weg und atmete tief durch. Mein Blick blieb an Rhea hängen, die mich spöttisch angrinste. Am liebsten hätte ich ihr dieses Grinsen aus dem Gesicht geschlagen.

„Du bist wirklich erbärmlich, Rhea.“ Ich lachte verbittert. „Du nimmst anderen Frauen die Männer weg, ganz wie deine Mutter. Der Apfel fällt nicht weit vom Stamm, was?“ Ihre Miene verfinsterte sich, das Grinsen wich verächtlicher Kälte.

„Du und deine Mutter, ihr seid Versagerinnen, die eure Männer nicht halten könnt! Männer wissen eben, wer besser ist.“

„Ach ja? Oder ist er nur bei dir, weil er Alpha werden will?“ Es kostete mich alle Kraft, ruhig zu bleiben. Mein Herz fühlte sich an, als wäre es von Messern zerschnitten.

„Das ist wenigstens ein Wert, den ich bieten kann, und darauf bin ich stolz. Was hast du zu bieten, wenn er bei dir bleibt? Ashanti, du bist ein Nichts! Merkst du das nicht? Die ganze Zeit dachtest du, du wärst überlegen, weil ich später kam, aber schau dich an – ich bin Papas Liebling, deine Freunde mögen mich lieber, und Conrad hat mit mir mehr Spaß. Du bist wertlos – weil du immer alles ruinierst!“ Ihre Worte trafen mich wie Ohrfeigen.

Es war nicht das erste Mal, dass sie mich fertig machte. Sie tat das ständig, und es tat immer weh. Aber ich durfte ihr diese Macht nicht geben.

Ich sah sie finster an.

Unfassbar, dass das wirklich passierte. Es musste ein Albtraum sein. Ich sollte aufwachen können.

„Ashanti, bitte, du musst mir zuhören...“, setzte Conrad erneut an, doch ich schnitt ihm das Wort ab.

„Wir haben nichts mehr zu besprechen, Conrad. Ich sehe, du hast deine Wahl getroffen. Herzlichen Glückwunsch.“

Was hatte es noch für einen Sinn? Ich war das ungeliebte Kind, und Rhea würde ihm mit ihren schönen Worten bei Vater helfen, Alpha zu werden. Er hat bekommen, was er wollte.

„Ich...“ Seine Worte wurden von Schritten im Flur übertönt. Wir alle drehten uns zur Tür, wo ein Dienstmädchen stand.

„Ich habe Neuigkeiten von Alpha Anderson.“

Unser Vater.

Alle im Raum waren sofort aufmerksam.

„Der Beta des Lunar-Crescent-Rudels und seine Männer sind eingetroffen, und Alpha Anderson wünscht euch beide sofort in seinem Büro“, berichtete sie, und Rhea sprang aus dem Bett und stürzte ins Bad.

Mein Herz raste. Ich wusste: Das konnte nichts Gutes bedeuten.

Etwas Schlimmes würde passieren.
もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
40 チャプター
วันดับนางริษยา เล่ม 1 - เธอคือผู้หญิงของผม
บนเตียงนอนขนาดคิงไซส์ปรากฎร่างของชายหนุ่ม และ หญิงสาวนอนกอดรัดกันอยู่บนเตียงนอนหนานุ่มขนาดกว้างประมาณ หก ฟุตได้…แขนข้างซ้ายของชายหนุ่มเหยียดยาวออกมาข้างหนึ่ง บนแขนข้างซ้ายของชายหนุ่มวัยยี่สิบเก้าปีมีศีรษะแข็งได้รูปสวยของหญิงสาวนอนหนุนอยู่คล้ายคู่รักข้าวใหม่ปลามันเรือนไหมนุ่มสลวยสีดำขลับของสาวเจ้าทิ้งตัวลงอย่างมีน้ำหนัก จมูกโด่งรั้นของชายหนุ่มจรดชิดหน้าผากกว้างของหญิงสาววัยยี่สิบห้าปีเศษ ๆดวงตาคู่กลมโตของหญิงสาวเปล่งประกายวาวระยับ ยามเมื่อเวลานี้นรีกุลได้ลอบสังเกตสีหน้าของคนรักหนุ่มด้วยเเววตา เปี่ยมสุข“นุ่นผมรักคุณนะ” เสียงเข้มของชายหนุ่มคนนั้นเอ่ยออกมาจากริมฝีปากสีชมพูระเรื่อพลางหันมามองหน้าอีกฝ่ายอย่างหลงใหลดวงตาคู่อ่อนโยนชวนฝันของนัฐธวีร์สะกดให้นรีกุลนอนนิ่ง อยู่กับที่หญิงสาวสบสายตาอันลุ่มลึกของนัฐธวีร์ราวกับหล่อนต้องอยู่ในมนต์สะกดของชายหนุ่มก็ไม่ปาน “วีร์คะ” เสียงหวานของนรีกุลเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา เรียวปากบางของหญิงสาวไร้ซึ่งการแต่งแต้มสีแดงสดขยับขึ้น“ครับ” นัฐธวีร์เอ่ยรับคำของหญิงสาวด้วยเสียงทุ้มสุภาพอ่อนโยน“ผมรักนุ่นนะ” นัฐธวีร์กล่าวกับหญิงสาวอย่างหวงแหนพลางใช้นิ้วสากของตน
続きを読む
วันดับนางริษยา เล่ม 1 - เธอคือผู้หญิงของผม 1/2
“ตกลงค่ะ” เสียงหวานใสของนรีกุลเอ่ยขึ้นอย่างตะกุกตะกักความตื้นตันใจฉายชัดผ่านดวงตากลมโตสดใสของสาวเจ้านัฐธวีร์อดรู้สึกดีใจขึ้นมาไม่ได้ว่านรีกุลหญิงสาวคนรักของ เขาดีใจแม้หล่อนเห็นเพียงแหวนเงินเกลี้ยงเกลาธรรมดาสามัญที่เขา ตั้งใจเพียรเก็บหอมรอบริบมาทั้งเดือนนัฐธวีร์คาดไว้ว่านรีกุลคงจะไม่เหมือนจารีย์ผู้หญิงที่เขาคบคนก่อนหน้าที่ปรารถนาแต่ทรัพย์สมบัติของเขาและแหวนเพชร ราคาแพงเหยียบล้านหากนัฐธวีร์คาดคะเนไม่ผิดจากความเป็นจริงมากนัก นรีกุลจะต้องเป็นผู้หญิงที่มีแต่รักแท้…ให้เขาเป็นแน่ ชายหนุ่มครุ่นคิดอยู่ในใจหยาดน้ำใสไหลคลอหน่วยตาของเธอด้วยความปรีดา… นรีกุลที่ตั้งหน้าตั้งตารอคอยวันนี้มาแสนนานอดรู้สึกปลาบปลื้มใจ ชื้นขึ้นมาไม่ได้สองหนุ่มสาวโผเข้าหากอดกันด้วยความรักมือข้างซ้ายของนัฐธวีร์ช้อนเรือนร่างอรชรของคนตัวเล็กขึ้นมาแล้วจับเอวของเธอหมุนไปรอบ ๆ ห้องนอนโอ่งโถงอย่างมีความสุขนรีกุลสัมผัสได้ถึงความรักอันเต็มเปี่ยมของนัฐธวีร์ ความสุขของทั้งสองคนได้ขยับขึ้นแล้วในความสัมพันธ์ของทั้งคู่นรีกุลอดรู้สึกไม่ได้ว่าในเวลานี้เธอคงจะเป็นเจ้าสาวที่มีความสุขที่สุดในโลกเพราะเธอจะมีนัฐธวีร์เคียงข้างไปในทุกช
続きを読む
วันดับนางริษยา เล่ม 1 - งานศพคุณปู่ 1/1
“…” นัฐธวีร์ได้แต่นิ่งเงียบไร้การโต้เถียงกับปลายสายเรียกเข้าของเขาอยู่สักพักใหญ่ชายหนุ่มปล่อยให้ปลายสายอาละวาดใส่เขาอย่างไม่มีข้อ โต้เถียงใดใดออกมาจนสาแก่ใจนัฐธวีร์จึงอ้าปากหมายจะกล่าวประโยคต่อไปเพื่อตัด บทสนทนาระหว่างพ่อลูกทิ้งเสียดื้อ ๆ“แกรู้ไหมคุณปู่ของแก ท่านเสียแล้ว” แต่แล้วกรพจน์ ปลายสายที่โทรมาหาเขา ก็เปลี่ยนน้ำเสียงลงจนนัฐธวีร์สัมผัสได้นัฐธวีร์รู้สึกราวกับว่าเวลานี้พายุไต้ฝุ่นลูกใหญ่กำลังโถม กระหน่ำซัดเขาเข้าสู่ใจกลางพายุอย่างรุนแรงทุกอย่างรวดเร็วเสียจน เขาไม่สามารถทำใจยอมรับเหตุการณ์ได้เพียงประโยคแรกของบิดาเขาไม่อาจทำให้จิตใจของนัฐธวีร์ สงบนิ่งลงได้แม้แต่น้อยตรงกันข้ามเวลานี้หัวใจของชายหนุ่มกลับรู้สึกแน่นหน้าอกราวกับมีใครบางคนพยายามเคล้นมันออกมา และกระทืบให้มันแหลกเป็นเสี่ยง ๆ“อะไรนะครับ คุณพ่อ” นัฐธวีร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตระหนกจนนรีกุลที่ได้ยินบทสนทนาทั้งหมดอดเป็นห่วงในความสัมพันธ์พ่อลูกของชายคนรักไม่ได้มือสากหนาที่ถือสมาร์ทโฟนของชายหนุ่มหมดเรี่ยวแรงลง ทว่าหยาดน้ำใสไหลคลอออกมาจากหน่วยตาทั้งสองข้างของเขาอย่างอ่อนล้า“ครับผม…ผมจะรีบไปครับ” นัฐธวีร์กรอกเสียงลงไปตามปลาย
続きを読む
วันดับนางริษยา เล่ม 1 - งานศพคุณปู่ 1/2
ดวงตาคู่สีสนิมของนัฐธวีร์เหลือบมองไปยังหญิงคนรัก ที่นอน หลับยังไม่ได้สติ เแต่ว่านรีกุลยังคงนอนหลับราวกับไม่รับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นนัฐธวีร์ได้แต่ใส่หน้ามองหญิงคนรักอย่างนึกขำขันที่เขาตก หลุมรักผู้หญิงคนนี้ลงไปได้ชายหนุ่มโน้มใบหน้าคมคาย ลงใกล้กับใบหน้าได้รูปสวยของนรีกุลลมหายใจของนัฐธวีร์ในเวลานี้รินรดใกล้จมูก โด่งรั้นได้รูปสวยของหญิงสาว“นุ่นตื่นได้แล้วครับ” นัฐธวีร์เอ่ยขณะใช้มือสองข้างเขย่าที่หัวไหล่ของหญิงสาวอย่างแผ่วเบานรีกุลเปิดเปลือกตาขึ้นมามองรอบ ๆ อย่างเชื่องช้า เวลานี้หญิงสาวเหลียวมองไปบรรยากาศรอบ ๆ ด้วยความงุนงงเป็นที่สุดภาพที่ปรากฏตรงหน้าของนรีกุลเป็นลานจอดรถขนาดกว้างที่มีรถจอดเรียงรายหลายสิบคันได้หญิงสาวสังเกตเห็นความกังวลที่เด่นชัดออกมาจากนัยน์ตา สีสนิมคู่นั้นของของนัฐธวีร์ ชายคนรักของเธอ“วีร์คะมีกังวลอะไรอยู่หรือคะ”หญิงสาวเอ่ยถามพลางจับมือ ชายคนรักขึ้นมากอบกุมไว้อย่างอ่อนโยน“นุ่นคุณพร้อมเจอพ่อแม่ผมแล้วใช่ไหม”นัฐธวีร์เอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าเขาอย่างไม่มั่นใจในสถานการณ์ภายภาคหน้าของ เขาและเธอ“พร้อมแล้วค่ะ วีร์คะจากนี้ไปนุ่นจะอยู่กับคุณ” เสียงหวานนรีกุลเอ่ยพลางเอื้อ
続きを読む
วันดับนางริษยา เล่ม 1 - 3. เปิดตัวสะใภ้ใหม่ 1/1
หนุ่มสาวสองคนพากันเดินเข้าไปในงานสวดอภิธรรมศพของคุณปู่ของนัฐธวีร์ อย่างไม่สนใจสายตาที่จับจ้องมองมายังทั้งคู่ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อของบิดาของนัฐธวีร์ เขาคือ กรพจน์ผ้าสีขาวผูกสลับไขว้กับผ้าสีดำไปมาตลอดทางยาวในงาน สวดอภิธรรมศพของ ‘คุณปู่กรชัย’ ของนัฐธวีร์นรีกุลสัมผัสได้ถึงความโศกเศร้าของชายคนรักและผู้มา ร่วมงานพิธีเคารพศพของปู่ของนัฐธวีร์แขกเหรื่อที่มาร่วมอาลัยในงานอวมงคลของนายกรชัย จิระชาญ ล้วนแล้วแต่แต่งกายสวมชุดสีขาวและสีดำ เพื่อเป็นเกียรติแก่งานศพของกรชัย จิระชาญ บุคคลที่ล่วงลับไปแล้วอย่างปู่ของนัฐธวีร์เวลานี้นัฐธวีร์และนรีกุลนั่งอยู่เบื้องหน้าของรูปภาพสีขาวดำของปู่ของนัฐธวีร์ ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าของนัฐธวีร์ในเวลานี้เป็นใบหน้าคม เข้มของบุรุษคนหนึ่งแต่นัฐธวีร์ไม่คาดคิดมากก่อนว่าปู่ของเขาจะมีวันนี้ในสายตาของนัฐธวีร์ปู่กรชัยของเขาคือคนที่เขารักมากที่สุด และยังเป็นคนเดียวที่เขาไว้ใจเล่าความลับเรื่องราวต่าง ๆ ให้ฟังรวมทั้งเรื่องของหญิงคนรักอีกด้วยนัฐธวีร์ก้มกราบศพของปู่เขาเพียงครั้งเดียวพลางคุกเข่าคลาน ไปปักธูปที่กระถางหน้าโลงศพของปู่ตนเองกลุ่มควันสีขาวโขมงโชยออกมาจากธ
続きを読む
วันดับนางริษยา เล่ม 1 - 3. เปิดตัวสะใภ้ใหม่ 1/2
“ผมกับนุ่น เราสองคนวางแผนจะแต่งงานกันในเร็ว ๆ นี้ครับ” นัฐธวีร์เอ่ยตอบมารดาแท้ ๆ ของเขาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเสียจนมารดาของเขากลัวใจวูบหนึ่งที่นรีกุลอดรู้สึกไม่ได้ว่า มารดาของนัฐธวีร์มีท่าทีเปลี่ยนไป ทว่าชั่วขณะพริบตาเดียว มารดาของนัฐธวีร์ก็หันมาทางหญิงสาวที่ยืนทำหน้าไม่ถูกในบทสนทนาของแม่ลูกคู่นี้“ยินดีต้อนรับนะหนู” มารดาของนัฐธวีร์เอ่ยกับหญิงสาวที่เวลานี้ทำตัวไม่ถูกราวกับว่านรีกุลยังไม่เป็นตัวของตนเอง“ขอบคุณค่ะคุณแม่” นรีกุลกล่าวพลางยกมือไหว้มารดาของนัฐธวีร์“ใครรับหล่อนมาเป็นสะใภ้จิระชาญไม่ทราบ” เสียงเข้มของบุรุษคนหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางความไม่คาดคิดของทุกคนนรีกุลหน้าเสีย หญิงสาวมีสีหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษเอสี่ที่ไร้การขีดเขียนใด ๆ ลงบนกระดาษ“คุณพ่อผมว่าคุณพ่อเมามากแล้วไปพักก่อนดีกว่าครับ” นัฐธวีร์กล่าวกับบิดาของเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง “อย่ามามั่วซั่ว ฉันไม่ได้เมา” กรพจน์เอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจในวาจาของบุตรชายที่ไม่ได้เจอมานานแรมชาติ“ทำไมคุณพูดกับหนูนุ่นแบบนี้ล่ะคุณพจน์” มารดาของนัฐธวีร์เอ่ยเสียงแหลมสูงอย่างไม่พอใจที่สามีของเธอหักหน้าหล่อนและลูกชาย“ยังไงฉันก็ไม่มีวันยอมรับสะใภ้เจ๊กเ
続きを読む
วันดับนางริษยา เล่ม 1 - 4. บ้านใหม่ของนรีกุล 1/1
ผ่านไป 6 เดือน นรีกุลจึงได้เข้าพิธีวิวาห์กับนัฐธวีร์ งานแต่งงานของทั้งสองจัดอยู่ในโบสถ์ราบรื่นจนแทบไม่มีที่ติ แขกเหรื่อในงานต่างพากันมาแสดงความยินดีกับบ่าวสาวทั้งสองรถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามายังบริเวณลานจอดรถของคฤหาสน์หลังใหญ่ภาพที่ปรากฏชัดในสายตาของหญิงสาวนั้นคือเคหาสน์สถานหลังใหญ่โตโอ่อ่าราวกับปราสาทราชวังของดยุคในนิทานแวมไพร์ที่นรีกุลชอบอ่านตั้งแต่ตอนเด็กปลายเท้าของหญิงสาวก้าวลงจากรถยนต์คันหรูราวกับละเมอ นรีกุลเดินเข้าไปใกล้รั้วสูงตั้งตระหง่านระฟ้าอย่างหลงใหลมือเรียวของหญิงสาวเอื้อมมือไปคว้าเหล็กสนิมเขรอะราวกับหล่อนได้ต้องมนต์ของคฤหาสน์มอนอฟอยด์เข้าเสียแล้วดวงตาคู่กลมโตราวกับอัลมอนด์สีน้ำตาลกรักของนรีกุลเบิกกว้างขึ้นยามเมื่อเวลานี้ร่างอรชรของหล่อนถูกเขย่าด้วยมือหนาของชายคนรัก“นุ่น” นัฐธวีร์เรียกภรรยาของเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนละมุน“คะ” นรีกุลกล่าวทว่าหญิงสาวต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อประตูรั้วที่หญิงสาวยืนจับอยู่ค่อย ๆ เคลื่อนออกจากกัน“วีร์คะ บ้านหลังนี้สวยมากเลย นุ่นอยากได้เป็นเรือนหอของเราค่ะ” นรีกุลกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานสายลมหอบพัดพาความหนาวเย็นจนไหล่กำยำของเขาสั่นสะท้าน นัฐธวีร์
続きを読む
วันดับนางริษยา เล่ม 1 - 4. บ้านใหม่ของนรีกุล 1/2 NC+
นรีกุลเหลือบมองคฤหาสน์รอบด้านที่ไม่มีไฟสักดวงเดียวอย่างประหลาดใจ เรียวปากอมชมพูของนรีกุลจึงได้ขยับขึ้นเอ่ยถามพวกเขาว่า“คุณอาคะ ที่นี่ไม่มีหลอดไฟเหรอคะ” นรีกุลกล่าวด้วยสีหน้าตระหนก"ไม่มีหรอกจ้ะ หลอดไฟเป็นเชื้อเพลิงที่สิ้นเปลือง อาใช้แค่ตะเกียงจุดโคมแทน” อัญมณีกล่าวตอบนรีกุล หลานสะใภ้ด้วยสีหน้าเรียบเฉยแก้วน้ำทรงสูงคล้ายแก้วไวน์ที่นรีกุลยกขึ้นทาบริมฝีปากหของหล่อนแทบจะร่วงหลุดจากมือสวยของหญิงสาว“แปลว่าที่นี่ไม่มีไฟฟ้าเหรอคะ” นรีกุลถามต่อขณะยกน้ำที่สาวใช้คนนั้นเสริ์ฟแขกขึ้นมาจิบเพียงจิบไปแค่คำแรกนรีกุลแทบสำลัก รสชาติของน้ำเฝื่อนอย่างที่นรีกุลไม่เคยลิ้มลองรสชาติประหลาดแบบนี้ที่ไหนมาก่อน“แค่ก ๆ” นรีกุลสำลักน้ำที่สาวใช้นำมาเสิร์ฟเฮือกใหญ่“หนูนุ่น” อัญมณีเอ่ยเรียกหลานสะใภ้แล้วยกมือทาบอกของหล่อนจนนัฐธวีร์เห็นทรวงอกเนินอวบอิ่มที่ซุกซ่อนไว้ของอัญมณีอย่างไม่ได้ตั้งใจทว่าอารามตระหนกทำให้นัฐธวีร์เข้าไปประคองนรีกุลอย่างอ่อนโยน ชายหนุ่มเอ่ยถามภรรยาตนเองด้วยสีหน้าไม่พอใจว่า“นุ่นเป็นอะไรไหม คุณอานี่น้ำอะไรครับ” นัฐธวีร์กล่าวแล้วมองหน้าสาวใช้ที่ก้มหลบสายตาดุคมของเขาจนตัวสั่น“ไม่ค่ะวีร์ นุ่นไม่เ
続きを読む
วันดับนางริษยา เล่ม 1 - 5. ฝันซ้อนฝัน 1/1           
แสงตะวันยามเช้าสาดแสงอาบรัศมีเล็ดลอดเข้ามายังหน้าต่างบานกว้างที่เปิดรับลมโชยอยู่ตลอดเวลานรีกุลกระพือขนตางอนยาวหนาอย่างเชื่องช้า มือเรียวของหญิงสาวควานหาสามีทว่าเธอกลับพบแค่เพียงความว่างเปล่าหัวใจของนรีกุลหล่นวูบไปถึงตาตุ่ม ความเย็นวาบแทรกไปทั่วทุกอณูของร่างกายราวกับว่าชายหนุ่มกำลังจะทอดทิ้งหล่อนแล้วจากไปนรีกุลผุดลุกขี้นเป็นเวลาเดียวกันกับเสียงของโทรศัทพ์สมาร์ทโฟนของเธอดังขึ้นปลายสายเป็นเบอร์โทรศัพท์ที่คุ้นเคยของผู้เป็นสามี นรีกุลถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างโล่งอกโล่งใจ“ค่ะวีร์” นรีกุลกล่าวเป็นคำแรกทันทีที่รับโทรศัพท์เขา“โทษทีนุ่นพอดีผมลืมไปว่าผมมีนัดคุยงานกับลูกค้าวันนี้ ผมออกมาแล้ว นุ่นอยู่ที่บ้านไปก่อนนะ” นัฐธวีร์กล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนเบาคล้ายกับคนกำลังทำผิด“วีร์คะ ไม่เป็นไรค่ะ นุ่นเข้าใจ” หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“คุณจะกลับมาเย็นนี้ใช่ไหมคะ” นรีกุลกล่าวด้วยน้ำเสียงหวานใสพลางรอฟังคำตอบของสามีอย่างตื่นเต้น“ไม่น่าจะทันวันนี้นะนุ่น”นัฐธวีร์กล่าวพลางเหลือบมองตารางแผนงานในคอมพิวเตอร์ของเขาดวงตาของนรีกุลจับจ้องมองไปยังนาฬิกาเรือนโบราณ ขนาดใหญ่ คราบไรฝุ่นเกาะนาฬิกาเรือนโบราณที่
続きを読む
วันดับนางริษยา เล่ม 1 - 5. ฝันซ้อนฝัน 1/2          
“ก็หมายความว่าวันนี้วีร์จะค้างบ้านไอ้ทิตย์น่ะ แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้วีร์จะกลับไปนะครับ รักนะครับ ฝันดีครับ” นัฐธวีร์กล่าวพลางตัดสายของหญิงสาวทิ้งทันทีเมื่อปลายสายวางลงไปญิงสาวถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างกังวล“ปกติวีร์ไม่ได้เป็นคนแบบนี้” สาวเจ้าบ่นกระปอดกระแปดมือเรียวของหญิงสาววางโทรศัพท์ลงอย่างรวดเร็วนรีกุลกรอกตาไปมาอย่างไม่สบอารมณ์กับการกระทำของนัฐธวีร์สามีของเธอ“แล้วถ้าเมื่อกี้ไม่ใช่วีร์ แล้วใครกดออด” หญิงสาวเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจในเหตุการณ์แปลกประหลาดที่ตนเองพบเจอ“หรือว่าจะถามวีร์ให้รู้เรื่องดีนะ เพราะว่าวันนี้ทั้งบ้านก็ออกไปงานสังคมกันหมด” นรีกุลกล่าวขึ้นอย่างกังวลใจสายลมเย็นหอบพัดความหนาวเย็นกรีดผิวเนื้อของหญิวสาว นรีกุลหันไปมองหน้าต่างบานกว้างที่เปิดรับลมหนาวอยู่“ทำไมหน้าต่างห้องนี้ยังไม่ปิดนะ” หญิงสาวกล่าวขึ้นแล้วทอดสายตามองไปยังลานสวนดอกไม้กว้างใหญ่อย่างประหลาดใจ ทว่าเวลานี้ไม่ใช่เวลาที่หล่อนจะมาชมสวนในคฤหาสน์หลังโตแบบนี้นรีกุลแหงนมองเมฆก้อนใหญ่ที่เริ่มบดบังแสงจันทร์ที่แต่เดิมก็มีอย่างริบหรี่เต็มทีมือเรียวของนรีกุลงับหน้าต่างบานใหญ่ให้เข้าหากันอย่างไม่สนใจใคร…ไฉนเลยหญิงสาว
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status