Mag-log inShare
บทที่ 1
Pinakabagong kabanata
คนไร้รัก ทะเลน้ำตา บทที่ 9
กรรมใดก่อกรรมนั้นย่อมสนองผมไม่ได้คืนหุ้นพวกนั้นกลับไปมันเป็นสิ่งที่ลูกชายผมสมควรได้รับหลังจากตรวจสุขภาพตามนัดเสร็จ ผมก็พาลูกชายบินกลับยุโรปเหนืออีกครั้งลูกชายได้ค้นพบว่าเขามีพรสวรรค์อันน่าทึ่งในด้านการวาดภาพศิลปะ ผมจ้างอาจารย์มาสอนเขาโดยเฉพาะผมเก็บรักษาผลงานทุกชิ้นของเขาไว้อย่างดีและยังสร้างบัญชีโซเชียลมีเดียให้เขาโดยเฉพาะสแกนผลงานของเขาอัปโหลดลงไปไม่นานก็มีผู้ติดตามจำนวนมากตอนลูกชายอายุสิบสามปี เขาก็เริ่มมีชื่อเสียงพอสมควรแล้วผมจัดนิทรรศการภาพวาดให้เขาที่ประเทศบ้านเกิดสิ่งที่ผมคาดไม่ถึงคือ จำนวนผู้เข้าชมมากกว่าที่คิดไว้หลายเท่าหลังจากครั้งนั้น ความมั่นใจของลูกชายก็เพิ่มขึ้นอย่างมากแรงบันดาลใจก็พรั่งพรูออกมาไม่หยุดผลงานของเขายังถูกประมูลในราคาสูงบนโลกออนไลน์เขาเคยชวนผมให้นำภาพวาดเก่า ๆ ออกมาขายผมไม่ยอม แต่ก็ไม่ได้ห้ามเขาขายผลงานใหม่ตอนอายุสิบเจ็ดปี เขาโด่งดังอีกครั้งเพราะราคาขายภาพวาดที่พุ่งสูงผมพาเขากลับประเทศและเปิดหอศิลป์ให้เขาแห่งหนึ่งต่อให้วันหนึ่งไม่อยากวาดภาพแล้ว ก็ยังมีทางเลือกอื่นในชีวิตเมื่ออาศัยช่วงที่กำลังมีชื่อเสียงโด่งดัง ลูกชายก็
คนไร้รัก ทะเลน้ำตา บทที่ 8
ผมหันกลับไปอย่างตกตะลึง ถึงได้รู้ว่าลูกชายลงจากรถมาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้เขาจับชายเสื้อผมไว้ด้วยสีหน้าไร้เดียงสาใบหน้าของฉู่เวยเวยซีดขาวทันที“เฉินเฉิน ลูกพูดว่าอะไรนะ?”“แม่คือแม่ของลูกนะ ลูกยังโกรธแม่อยู่ใช่ไหม ถึงได้พูดแบบนี้?”“เฉินเฉิน แม่ผิดไปแล้ว ยกโทษให้แม่ได้ไหม?”ลูกชายถอยหลังหนึ่งก้าว“คุณน้าครับ แม่ของผมเสียไปนานแล้ว”“ตอนผ่าตัด แม่ยังมาเข้าฝันคอยคุ้มครองผมอยู่เลย" “คุณจะเป็นแม่ของผมได้ยังไง?”"ได้ยินหรือยัง! คุณรีบไปเลยนะ อย่ามาสร้างความกระทบกระเทือนใจให้ลูกชายผม!" ดวงตาของฉู่เวยเวยแดงก่ำ ปากอ้าเหมือนอยากพูดอะไรบางอย่าง และในที่สุดเธอก็เดินจากไปอย่างเหม่อลอยไร้สติก่อนที่ผมจะกดโทรศัพท์แจ้งตำรวจ แต่เธอก็ยังไม่ยอมแพ้ช่วงหนึ่งผมลางานจากบริษัท และไปรับไปส่งลูกชายด้วยตัวเองทุกวันไม่กล้าให้เขาคลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียวคืนหนึ่ง ขณะกำลังเป่าผมให้ลูกชาย เขาก็เอ่ยขึ้นมา“พ่อครับ ทำไมแม่ของลู่หยาหย่าถึงชอบมาปรากฏตัวแถวโรงเรียนผม?”“เธอไม่เอาลู่หยาหย่าแล้วเหรอ?”ผมระแวดระวังขึ้นมาทันที“เธอไม่ได้เข้าใกล้ลูกใช่ไหม? แล้วได้พูดอะไรแปลก ๆ หรือเปล่า?”ลูกชายส่ายห
คนไร้รัก ทะเลน้ำตา บทที่ 7
"ยังไงเด็กก็เพิ่งจะผ่าตัดเสร็จ ช่วงนี้พยายามอย่าเพิ่งไปพูดความจริงขัดเขาเลยครับ"“อย่าให้เขาได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจ” หลังจากได้ยินสิ่งที่หมอพูด ผมก็หลุดหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น คิดไม่ถึงเลยว่าคำพูดที่ผมเคยพูดกับฉู่เวยเวยว่า เธอไม่คู่ควรที่จะมีเฉินเฉินอีกต่อไปจะกลายเป็นความจริงในอีกรูปแบบหนึ่ง ผมโน้มตัวลงไป ลูบหัวของลูกชายเบาๆ“เฉินเฉินคนดี หลังออกจากโรงพยาบาลแล้วไปเริ่มต้นชีวิตใหม่กับพ่อนะ ดีไหม?” ผมหยิบวีซ่าที่เตรียมไว้ตั้งนานแล้ว และพาลูกชายย้ายไปอยู่เมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในยุโรปเหนือนอกจากค่าเช่าที่ฉู่เวยเวยจ่ายเพื่อไปอยู่กับสองพ่อลูกตระกูลลู่แล้ว ตอนหย่าผมยังได้รับส่วนแบ่งทรัพย์สินจำนวนมากอีกด้วย มากพอให้ผมกับลูกชายใช้ชีวิตอย่างไม่ต้องกังวลไปตลอดชีวิต ผมซื้อบ้านพักตากอากาศที่มีลานบ้านกว้างๆ หลังหนึ่ง และรถยนต์คันเล็กๆ อีกหนึ่งคัน ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้สะดวกสบายเหมือนตอนอยู่ในประเทศที่มีทั้งพ่อบ้าน แม่บ้าน และพ่อครัวคอยรับใช้แต่การได้ทำอาหารทานเองในทุกๆวัน ได้รดน้ำพรวนดินดูแลไม้ดอกไม้ประดับในสวนตามใจชอบ ก็นับเป็นความสุขที่เรียบง่ายรูปแบบหนึ่งสภาพจิตใจของล
คนไร้รัก ทะเลน้ำตา บทที่ 6
ใบหน้าของฉู่เวยเวยซีดเผือดไร้สีเลือดในทันที "ไม่มี... เฉินเฉินแล้วเหรอ?"เธอยื่นมือพยุงกำแพงเอาไว้ ตัวแทบทรุดลงไปกองกับพื้น "เป็นไปได้ยังไง? ทั้งที่การผ่าตัดใกล้จะเสร็จสิ้นแล้วแท้ๆ..."เนื้อตัวของเธอสั่นเทา สิ่งของที่รับไปหลุดมือร่วงกระแทกพื้นมันคือใบหย่าใบหนึ่ง และสมุดบัญชีเงินฝากอีกเล่มหนึ่ง"นี่มันคืออะไรอีกซู่เฟิง ใช่ใบหย่าคราวก่อนของเราไหม?"ฉู่เวยเวยยื่นมือหวังจะคว้าตัวผมไว้"ฉันไม่ดีเอง คุณอย่าขู่ฉันให้กลัวอีกเลยนะ พาฉันไปหาเฉินเฉินที...""ฉันไม่ได้มีความรู้สึกอะไรกับลู่เยี่ยนซูนานแล้ว แค่เห็นว่าคุณเอาแต่สนใจเรื่องเงินไม่สนใจฉัน ก็เลยทำเรื่องพวกนั้นลงไปเพราะอยากประชดกระตุ้นคุณแค่นั้นเอง""ประชดผมงั้นเหรอ?"ผมเก็บสมุดบัญชีบนพื้นขึ้นมา แล้วปาใส่หน้าเธออย่างแรง"คุณเอาชีวิตลูกชายของผมมาใช้เป็นเครื่องมือประชดผมเนี่ยนะ?""ฉู่เวยเวย คุณมันไม่ใช่คนเลยจริงๆ""สมุดบัญชีเล่มนี้เป็นของเฉินเฉิน"ผมฝืนกลั้นความสั่น เปิดสมุดบัญชีแล้วชี้ไปที่รายการเดินบัญชี "เขาอยากให้คุณอยู่เป็นเพื่อนตอนผ่าตัด เลยเก็บออมเงินมาเกือบปี"ฉู่เวยเวยเบิกตากว้าง มองดูตัวเลขบันทึกเหล่านั้นด้วยควา
คนไร้รัก ทะเลน้ำตา บทที่ 5
ภาพที่เห็นคือเครื่องมือแพทย์ภายในห้องผ่าตัดล้มระเนระนาดล้มลุกคลุกคลาน คราบเลือดที่เปรอะเปื้อนกระจัดกระจายเป็นทางยาวทอดยาวไปจนถึงระเบียงทางเดินพวกหมอที่ถูกเธอตามตัวกลับมาต่างพากันสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตื่นตระหนกฉู่เวยเวยกระชากคอเสื้อหมอคนหนึ่งแล้วตะโกนถาม "ฉันบอกให้หมอเจ้าของไข้หลักอยู่ต่อไม่ใช่เหรอ?!"“แล้วทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้?! ลูกชายฉันอยู่ที่ไหน?! หมอพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "คะ คือคุณลู่บอกว่าคนไข้มีอาการแพ้รุนแรงมาก หมอทั้งโรงพยาบาลจำเป็นต้องไปที่นั่นให้หมด...""เขายังบอกด้วยว่าจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง ถ้าหากทำให้การรักษาลูกสาวเขาล่าช้า จะเล่นงานพวกเราทุกคนให้ไม่มีที่ยืน"เส้นเลือดที่ขมับของฉู่เวยเวยนูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด "พวกคุณก็เลยปล่อยให้ลูกชายของฉันนอนรอความตายอยู่บนเตียงผ่าตัดเนี่ยนะ?!"ดวงตาของเธอแดงก่ำขณะตะโกนลั่น "ไปตามหาคนสิ!"พอหวนนึกถึงความสิ้นหวังของผมในคลิปวิดีโอที่ต้องคุกเข่าโขกหัวให้ลู่เยี่ยนซู ฉู่เวยเวยก็แทบจะทรงตัวยืนไม่อยู่ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าผมแค่กำลังหึงหวงหน้ามืด และแกล้งเล่นละครไปเอง"ฉันผิดไปแล้ว ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองอย่าให้เฉิน
คนไร้รัก ทะเลน้ำตา บทที่ 4
ผมหันมองเข้าไปในห้องผ่าตัด หน้าอกของลูกชายถูกผ่าเปิดออกแล้ว บนหน้าจอเครื่องวัดคลื่นหัวใจมีเพียงเส้นกราฟขยับขึ้นลงอย่างแผ่วเบาเท่านั้นคุณหมอรีบสะบัดมือของผมออก"ลูกสาวของประธานฉู่อยู่ๆ ก็เกิดอาการแพ้กะทันหัน หมอทั้งโรงพยาบาลเลยถูกระดมพลไปช่วยชีวิต การผ่าตัดนี้เลยต้องระงับไว้ก่อน""พวกคุณห้ามไปนะ!"เสียงของผมสั่นเครือราวกับกำลังร้องไห้เป็นสายเลือด ขณะที่มือสั่นหยิบบัตรธนาคารออกมา "เขาให้เงินพวกคุณเท่าไหร่? ผมให้สองเท่า! ช่วยผ่าตัดลูกชายผมให้เสร็จที!"กลัวว่าพวกเขาจะคิดว่าน้อยเกินไป ผมรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาเตรียมโอนเงินให้ก่อน และในตอนนั้นเองที่ผมเพิ่งจะมองเห็นข้อความบันทึกช่วยจำของยอดเงินที่โอนเข้ามาอย่างชัดเจนมันคือค่าเช่าที่ฉู่เวยเวยจ่ายเพื่อซื้อตัวหมอไป"คุณครับ นี่มันไม่ใช่เรื่องเงินหรอก""พวกเรากลัวว่าจะรักษาหน้าที่การงานของตัวเองไว้ไม่ได้ต่างหาก"ไม่ว่าผมจะยอมโขกหัวอ้อนวอนอย่างไร พวกหมอก็ยังคงแกะนิ้วมือของผมออกทีละนิ้วแล้วเดินจากไปอยู่ดีลูกชายนอนอยู่อย่างโดดเดี่ยวอ้างว้างบนเตียงผ่าตัดทั้งที่ขอแค่ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง เขาก็จะได้มีชีวิตใหม่แล้วแท้ๆแต่ตอนนี้กลับต้
Maaari mong magustuhan
รอยรักเหนือกาลเวลา
มู่หือ6.8K viewsรักเหมือนเดิม
กาลเวลา6.7K viewsการพบกันอีกครั้งดั่งสายฝนที่ยาวนาน
เจ้าตัวแสบ5.6K viewsหลังฉันตาย สามีนิติเวชก็เสียใจแทบคลั่ง
บุปผาร่วงโรย43.3K viewsเลื่อนจดทะเบียน 18 ครั้ง แล้วจะร้องไห้ทำไม
อู๋เปี๋ยซื่อ2.3K viewsจากกันในวันดอกไม้ผลิบาน
สการ์เล็ตเฟลม789 viewsแม่ทัพบีบให้รับภรรยาเอกร่วม ข้าเลยไล่ฟาดไม่ยั้ง
มู่หือ8.0K viewsอโศกเมื่อพบอีกครา
ข้าวปั้นไข่แดง18.0K views
