บทที่ 9

“โลกอนาคตนนี่น่ากลัวจริงๆ เลยนะ” เช้าวันต่อมาชายก็ได้รับข่าวที่น่าประหลาดใจ บริษัทผู้ค้าอาหารสำเร็จรูปรายใหญ่แห่งรัฐอดาเนียทำไข่ตุ๋นออกมาขายแล้ว บทวิจารณ์บอกว่ามันมีเนื้อที่เด้งสู้ฟันมากกว่าไข่ตุ๋นของเขาเล็กน้อย และมีรสชาติอร่อยพอๆ กับบะหมี่ถ้วยในตำนาน สำหรับเครื่องเคียงที่ให้มาก็เป็นเครื่องเคียงสังเคราะห์แบบที่พบได้ทั่วไปในอาหารสำเร็จรูป อย่างไรก็ตามสิ่งที่ส่งผลกระทบกับกิจการของครัวคุณชายมากที่สุดย่อมเป็นประเด็นเรื่องสารอาหาร เพราะใช้เครื่องเคียงสังเคราะห์ที่อัดแน่นไปด้วยสารอาหาร คุณค่าทางโภชนาการของไข่ตุ๋นของคู่แข่งจึงชนะไข่ตุ๋นจากครัวคุณชายไปได้อย่างขาดลอย

เพียงสองวันพวกเขาก็แกะสูตรออกมาได้นับว่าความสามารถของคนในโลกอนาคตไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

“เอายังไงดีนะ” ชายถามตัวเองพลางใช้นิ้วเคาะริมฝีปากอย่างครุ่นคิด กำลังผลิตของเขาในตอนนี้ไม่ถือว่ามากนัก และด้วยรสชาติที่ยังไม่มีใครเลียนแบบได้ก็ทำให้เขามีเปรียบอยู่เล็กน้อย แม้จะผ่านมาหลายพันปีแต่ธรรมชาติของมนุษย์ก็ไม่เคยเปลี่ยน หากสถานการณ์เอื้ออำนวยพวกเขาย่อมให้ความสำคัญกับรสชาติมากกว่าคุณค่าทางโภชนาการ ดังนั้นชายจึงมั่นใจว่าสินค้าของตนจะยังคงขายได้ แต่ครั้นจะนิ่งเฉยไม่ทำอะไรเลยเขาก็รู้สึกว่ามันไม่ค่อยจะเหมาะสมนัก

‘ยังไงก็คิดจะทำหลายๆ อย่างอยู่แล้ว ทำออกมาเร็วหน่อยคงไม่เป็นไร’ ชายบอกตัวเองแบบนั้นแล้วก็เริ่มลงมือทันที

วัตถุดิบหลักของอาหารชนิดใหม่ยังคงเป็นไข่ไก่ ด้วยเหตุนี้การผลิตอาหารอย่างที่สองจึงไม่กระทบต่อกระบวนการผลิตที่ตั้งไว้มากนัก เจ้าบลูแค่ต้องทำงานหนักกว่าเดิม จากที่ต้องเตรียมไข่ไก่หนึ่งพันฟองก็กลายเป็นหนึ่งพันห้าร้อยฟอง เจ้าพิงค์ที่ได้รับมอบหมายให้เตรียมเนื้อก็รับภาระมากขึ้น ส่วนเจ้าไวท์จากที่เคยเป็นผู้ช่วยของบิ๊กก็ถูกโยกมาทำหน้าที่หุงข้าวโดยเฉพาะ

ใช่ อาหารชนิดใหม่นอกจากจะมีไข่เป็นวัตถุดิบหลักแล้วยังมีข้าวอีกด้วย เพราะสิ่งที่ชายตั้งใจจะทำก็คือ “ข้าวไข่เจียวทรงเครื่อง” และครั้งนี้เขาตั้งใจจะทำออกมาถึงหกรสชาติ

อย่างไรก็ตามถึงจะเรียกว่าหกรสชาติแต่วัตถุดิบนั้นไม่ได้มากมายอะไรเลย อันที่จริงมันเป็นแบบเดียวกันกับไข่ตุ๋นเสียด้วยซ้ำ มีแค่ หมู ไก่ และแคร์รอต แต่ที่มีถึงหกแบบเป็นเพราะการจับคู่กันของวัตถุดิบเหล่านี้ในรูปแบบที่ต่างกันเท่านั้น โดยชายตั้งพื้นฐานเอาไว้สามอย่างประกอบด้วย ไข่เจียวธรรมดา ไข่เจียวหมูสับ และไข่เจียวไก่สับ จากนั้นเมื่อเติมแคร์รอตเข้าไปในไข่เจียวทั้งสามแบบก็จะได้ไข่เจียวทั้งหมดหกแบบ แน่นอนว่าจะต้องมีคนบ่นเรื่องคุณค่าทางโภชนาการ แต่ชายก็คิดว่ามันน่าจะแก้ไขได้ด้วยการตั้งราคา และต่อไปเขาอาจจะขายเครื่องเคียงสำหรับกินคู่กับข้าวไข่เจียวเพิ่มอีก

‘เอ หรือจะทำเครื่องเคียงออกมาพร้อมกันเลยดีนะ?’ เถ้าแก่มือใหม่เริ่มคิดหนัก ในหัวมีรายการเครื่องเคียงที่สามารถทำได้ง่ายๆ อยู่หลายอย่าง เป็นต้นว่าซุปไข่ หรือสลัดที่เพียงปรุงน้ำสลัดให้อร่อยก็เป็นอันใช้ได้ เรื่องการเก็บรักษาก็ไม่เป็นปัญหาอะไรเพราะเทคโนโลยีของโลกอนาคตก้าวหน้าเป็นอย่างมาก ขอแค่อาหารของเขาบรรจุอยู่ในภาชนะที่ปิดสนิทและแจ้งรูปแบบการเก็บรักษาที่ถูกต้องให้ผู้ประกอบการเครื่องขายอาหารอัตโนมัติก็เป็นอันเรียบร้อย

‘ขอดูผลการผลิตก่อนก็แล้วกัน’ ชายบอกตัวเองแบบนั้นแล้วก็หันไปให้ความสนใจกับการทำงานของหุ่นยนต์ต่อ

เมื่อมีอาหารชนิดใหม่เพิ่มมากระบวนการผลิตจึงต้องปรับเปลี่ยนอีกครั้งหนึ่ง เขาให้ไวท์เป็นผู้รับผิดชอบหลักในการทำไข่เจียวเพียงตัวเดียวเพราะขั้นตอนไม่ได้ซับซ้อนอะไร มันสามารถเริ่มงานด้วยการหุงข้าว ระหว่างนั้นบลูก็แบ่งส่วนผสมใส่หม้อมาไว้ให้แล้ว สิ่งที่เจ้าไวท์ต้องทำคือไปรับวัตถุดิบที่ถูกหั่นและสับเรียบร้อยแล้วมาจากพิงค์กับบิ๊ก จากนั้นก็เริ่มทอดไข่ ความจริงชายอยากใช้วิธีผสมเครื่องทั้งหมดลงไปก่อนจะตักแบ่งมาทอด แต่เมื่อคำนึงถึงมาตรฐานของอาหารสำเร็จรูปเขาก็จำต้องให้ไวท์ค่อยๆ ผสมส่วนผสมทีละกระทะแทนเพื่อให้ได้ปริมาณเครื่องที่เท่ากันทั้งหมด

อย่างไรก็ตามเพราะไวท์เป็นหุ่นยนต์การทำงานของมันจึงแม่นยำและรวดเร็ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อชายเตรียมกระทะไฟฟ้าเอาไว้ถึงสิบเอ็ดใบ ผิวหน้าของกระทะเคลือบสารกันติดอย่างดีเอาไว้ทำให้ไม่ต้องใช้น้ำมันเลยแม้แต่น้อย ขอเพียงควบคุมอุณหภูมิให้คงที่และพลิกไข่เมื่อถึงเวลาเพียงเท่านี้ก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว

เพื่อป้องกันอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันชายจึงให้ไวท์ใช้วิธีประกบกระทะแล้วคว่ำ ไม่ได้ให้มันร่อนกระทะหรือใช้ตะหลิวตามวิธีปกติ การทำเช่นนี้อาจจะทำให้เสียเตาและกระทะไปเปล่าๆ หนึ่งใบแต่ผลลัพธ์ที่ได้นั้นเป็นที่น่าพอใจ

ไวท์ทำงานอย่างต่อเนื่องไม่มีสะดุด มันสามารถทำไข่เจียวได้ทีละสิบจาน คุณภาพของอาหารที่ออกมาก็นับว่าใช้ได้เลยทีเดียว นับว่าผลการทำงานในวันนี้เป็นที่น่าพอใจอย่างมาก

ส่วนทางด้านหุ่นยนต์อีกสามตัว เพราะพวกมันต้องรอเวลาชายจึงตัดสินใจเพิ่มงานในส่วนของการทำเครื่องเคียงให้พวกมันอีกนิด งานที่เพิ่มมาคือการเตรียมสลัดผักกับซุปสำหรับซดให้คล่องคอ พิงค์มีหน้าที่จัดการกับเครื่องเคียงอยู่ก่อนแล้วมันจึงรับหน้าที่เตรียมผักที่จะใส่ในสลัดไปทั้งหมด โดยผักที่ชายเลือกประกอบด้วย กรีนโอ๊ค เรดโอ๊ค คอส และมะเขือเทศเชอร์รี ซึ่งทั้งหมดนับเป็นผักที่กินง่ายน่าจะเหมาะกับคนที่ไม่คุ้นเคยกับการกินผักสดมาก่อน

สำหรับน้ำสลัดชายตั้งใจให้เป็นหน้าที่ของบิ๊กแต่ก่อนหน้านั้นเขาจะต้องสอนวิธีทำให้มันเสียก่อน

‘ของไม่ครบแฮะ...เอาเท่าที่ทำได้ก่อนแล้วกัน’ ชายบอกกับตัวเองหลังจากค้นหาวัตถุดิบในร้านค้ามาพักใหญ่ พอได้ของมาแล้วเขาก็เข้าครัวเตรียมทำน้ำสลัดทันที

สำหรับน้ำสลัดในคราวนี้ชายเลือกใช้น้ำสลัดครีมเพราะคิดว่าน่าจะถูกปากผู้บริโภค

“แต่แบบนี้ใช้ไข่เยอะเหมือนกันแฮะ” พอนั่งทบทวนสูตรน้ำสลัดแล้วชายก็พบว่าเขายังต้องใช้ไข่อีกจำนวนหนึ่ง แต่พอคิดดูแล้วว่าวันๆ หนึ่งเขาจะมีไข่ส่วนที่ไม่ได้ใช้อยู่เพราะแบ่งแล้วไม่ลงตัว ชายก็คิดว่าเขาสามารถนำไข่ส่วนนั้นมาใช้ได้

“คงต้องคำนวณให้ดีกว่านี้แฮะ” เขาบอกกับตัวเองระหว่างรอของมาส่ง ที่ผ่านมาชายไม่ใส่ใจกับไข่ส่วนที่เป็นเศษเหลือมากนัก แต่ในตอนนี้เขาคิดว่าควรจะคำนวณให้ละเอียดกว่าเดิม เพื่อที่ว่าในแต่ละวันจะได้ใช้ไข่ให้หมด

“เอาล่ะบิ๊ก ดูให้ดีแล้วก็จำปริมาณส่วนผสมเอาไว้ด้วยนะ” เมื่อวัตถุดิบสำหรับทำน้ำสลัดมาครบแล้วชายก็ออกคำสั่งกับหุ่นยนต์ผู้ช่วยทันที

เหตุที่ต้องสั่งให้บิ๊กประเมินปริมาณส่วนผสมเอาเองก็เป็นเพราะว่าชายไม่มั่นใจในความทรงจำของตัวเอง เขากะว่าจะค่อยๆ ปรับไปจนได้ส่วนผสมที่ลงตัวดังนั้นเพื่อให้ได้อัตราส่วนที่ชัดเจนบิ๊กจะต้องวิเคราะห์ในจุดนี้ออกมาให้ได้

ชายตอกไข่ใส่ชามโดยแยกไข่แดงกับไข่ขาวออกจากกัน เขาใช้วิธีง่ายๆ คือการแยกไข่ด้วยเปลือกไข่ แต่เมื่อให้หุ่นยนต์ลงมือทำเขาคงต้องให้พวกมันใช้หัวดูดแยกไข่แดงออกจากไข่ขาวในภายหลัง

ชายใช้ตะกร้อมือตีไข่แดงจนเนียนแล้วก็ปรุงรสด้วยเกลือกับน้ำตาล จากนั้นก็ค่อยๆ เติมน้ำมันพืชลงไป เขาเทน้ำมันลงมาเป็นสายขณะที่มือก็คนไม่หยุด พอส่วนผสมเข้ากันดีแล้วก็ใส่น้ำมะนาวปิดท้าย ชิมรสจนมั่นใจว่ากลมกล่อมก็หยุดมือ ความจริงเท่านี้ก็ถือว่าเสร็จแล้วแต่ชายไม่มั่นใจกับการใช้ไข่ดิบที่ไม่ผ่านความร้อนเขาจึงตัดสินใจที่จะทำต่ออีกขั้นตอนหนึ่ง

หม้อน้ำใบเล็กถูกนำมาตั้งบนเตา พอน้ำเดือดชายก็วางชามผสมลงไปด้านบนแล้วก็คนส่วนผสมไปเรื่อยๆ “ขั้นตอนนี้ระวังอย่าให้ไข่สุกจนเป็นก้อนนะ” เขากำชับบิ๊กพร้อมกับใช้ไม้พายปาดน้ำสลัดตรงขอบไปรวมกับส่วนอื่นๆ ทำแบบนี้อยู่ราวๆ ห้านาทีก็ยกชามผสมลงจากหม้อ

“เอาล่ะ! ทีนี้นายลองทำดู” ชายกล่าวกับบิ๊ก เจ้าหุ่นตัวโตรับคำแล้วก็เข้ามาแทนที่ผู้เป็นนาย การเคลื่อนไหวของมันลื่นไหลไม่มีสะดุด ทั้งยังทำการผสมน้ำสลัดได้เร็วกว่าชายเสียอีก ตอนยกน้ำสลัดขึ้นเหนือหม้อน้ำมันก็สามารถควบคุมการเคลื่อนไหวและเนื้อสัมผัสของน้ำสลัดได้อย่างไร้ที่ติ น้ำสลัดในตอนท้ายมีเนื้อเนียนไม่มีไข่ที่สุดจนจับตัวเป็นก้อนเลยแม้แต่นิดเดียว

เท่ากับสลัดไม่มีปัญหาสินะ ชายบอกกับตัวเองแล้วก็ปล่อยให้พิงค์กับบิ๊กทำงานต่อไป พวกมันยังต้องบรรจุสลัดกับน้ำสลัดใส่บรรจุภัณฑ์อีก ระหว่างนี้เขาก็หันไปจัดการกับซุปเป็นอย่างสุดท้าย

บลูเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องซุปเครื่องเคียง หน้าที่ของมันก็แค่เอาผงปรุงรสมาผสมกับน้ำแล้วเอาไปต้มเท่านั้น และเพื่อให้เข้ากันกับชนิดของไข่ ชายจึงให้ทำซุปออกมาสามแบบ เหมือนกันกับที่ใช้ในไข่ตุ๋น เขาตั้งใจว่าวันต่อๆ ไปจะให้หุ่นต้มซุปในครั้งเดียวไปเลย ไม่ต้องมาทำซ้ำให้วุ่นวายแบบนี้อีก

“ก็มีทางไปรอดเหมือนกันแฮะ” ชายบอกกับตัวเองหลังจากเห็นผลลัพธ์ที่ออกมา วันนี้อาจจะขลุกขลักไปบ้าง แต่วันต่อๆ ไปย่อมราบรื่นกว่านี้แน่

๐๐๐

๒

เย็นวันนั้นโนเอลก็ได้รับพัสดุจากครัวคุณชาย เด็กหญิงเนอาถือกล่องมาหาพี่ชายด้วยสีหน้าตื่นเต้น วันนี้ทั้งคู่ยังไม่ได้กินอาหารเย็นและดูเหมือนว่ามันกำลังจะกลายเป็นมื้อพิเศษไปแล้ว

“คุณชายออกเมนูใหม่มาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?” โนเอลผู้ที่ยังลุกจากเตียงไม่ได้เอ่ยถามอย่างฉงน ครัวคุณชายเพิ่งออกสินค้าใหม่มาไม่ถึงสัปดาห์แต่กลับออกสินค้าตัวต่อไปมาแล้ว ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็เร็วเกินไป

“สงสัยเพราะถูกเลียนแบบแน่ๆ เลย” เนอาออกความเห็น เรื่องที่บริษัทกู๊ดมีลทำไข่ตุ๋นออกมาแข่งกับครัวคุณชายเป็นที่รู้กันทั่ว แถมพวกเขายังผลิตออกมาในปริมาณมากเสียจนใครๆ ก็ซื้อได้ โนเอลเองก็เพิ่งจะทำคลิปวิจารณ์ไข่ตุ๋นกู๊ดมีลไปเมื่อตอนเที่ยงนี้เอง

“นั่นสินะ” เด็กหนุ่มระลึกถึงรสสัมผัสของไข่ตุ๋นเมื่อตอนกลางวันแล้วก็คล้อยตามความเห็นของน้องสาวอย่างง่ายดาย

สองคนพี่น้องช่วยกันตั้งโต๊ะและจัดวางอุปกรณ์ต่างๆ ให้เข้าที่ เมื่อพร้อมแล้วพวกเขาก็เปิดกล่องพัสดุออกดูเพื่อที่จะได้รู้ว่าสินค้าใหม่ของครัวคุณชายคืออะไร

“ว้าว!” เนอาอุทานเมื่อเห็นอาหารกล่องใหญ่กว่าปกติ ดูภายนอกแล้วมันเหมือนกับชุดอาหารสำเร็จรูปสำหรับหนึ่งวันที่นิยมขายกันในตู้ขายอาหารอัตโนมัติ ตัวบรรจุภัณฑ์ประกอบด้วยถ้วยอาหารสำเร็จรูปขนาดกลางหนึ่งใบกับถ้วยขนาดเล็กอีกสองถ้วยวางซ้อนกันมาสองชั้นและรัดรวมกันด้วยพลาสติกที่ทำจากแป้ง

“อาหารชุด?” โนเอลอ่านข้อความบนฉลากพลางขมวดคิ้วสงสัย และตอนนั้นเองที่มีเสียงเตือนข้อความเข้าดังขึ้นพอดี เด็กหนุ่มตั้งค่าการแจ้งเตือนไว้กับผู้ส่งไม่กี่คนเท่านั้นและนั่นก็ทำให้เขารีบเข้าไปตรวจดูกล่องข้อความเข้าทันที

“คุณชายส่งมาเหรอพี่?”

“ใช่ อธิบายเกี่ยวกับอาหารชุดใหม่น่ะ”

“ต้องอธิบายด้วยเหรอ?” เนอาขมวดคิ้ว อาหารที่ต้องการคำอธิบายเพิ่มเติมแบบนี้ชวนให้รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย เนอาคิดว่าอาหารควรจะเป็นอะไรที่เข้าถึงได้ง่าย แค่กินและมีความสุขกับมันก็พอแล้ว

“ก็นะ มันมีตั้งหกแบบนี่นา คุณชายคงคิดว่าทำคลิปห้าสัมผัสทั้งหมดจะวุ่นวายเกินไปก็เลยเขียนอธิบายมาให้เราเลือก”

“หกแบบ? ก็ทำหกคลิปก็ได้นี่นา”

“ใช่ แต่คงต้องค่อยๆ ทำล่ะนะ” โนเอลกล่าว เขาเองก็อยากทำคลิปวิดีโอของอาหารชุดทั้งหมด แต่ก็ทราบดีว่าหากเปิดอาหารชุดทั้งหมดแล้วย่อมกินไม่หมดแน่

“นั่นสิ...” เนอาคิดตามพี่ชายแล้วก็ทำหน้ามุ่ย ทว่าไม่นานเธอตบมือเสียงดังเมื่อนึกอะไรดีๆ ขึ้นมาได้ “ถ้างั้นเราก็เชิญลุงเคิร์ตกับคนอื่นๆ มากินข้าวที่บ้านสิ มีหกแบบก็หกคน มีหนู พี่โนเอล ลุงเคิร์ต แล้วอีกสามคนก็ครอบครัวของลุงเคิร์ตก็ได้นี่นา เราขอกินแค่คำสองคำแรกเท่านั้นเองไม่น่าจะเป็นอะไรนะ”

ข้อเสนอของเนอาฟังดูเข้าทีดังนั้นโนเอลจึงรีบติดต่อหาเคิร์ตทันที แน่นอนว่าอีกฝ่ายก็ตอบรับโดยไม่เสียเวลาคิดนานนัก และแล้วการถ่ายทอดสดชมอาหารของโนเอลก็เปิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง

“รีวิวอาหารชุดแบบใหม่ของครัวคุณชาย”

ชื่อการถ่ายทอดสดเรียกความสนใจจากผู้คนในสตาร์เน็ตเวิร์กได้เป็นอย่างดี โนเอลยังกล่าวเปิดรายการไม่ทันจบตัวเลขผู้ชมก็ทะลุหลักล้านไปแล้ว

“ครั้งนี้ครัวคุณชายออกอาหารชุดมาถึงหกแบบ แตกต่างกันไปตามไข่เจียวที่เป็นอาหารจานหลัก แต่โดยรวมแล้วไม่นับว่าต่างกันมากนัก วันนี้ผมจะรีวิวให้ครบทั้งหกแบบ โดยจะเริ่มจากไข่เจียวธรรมดา”

พร้อมกับพูดเด็กหนุ่มก็หยิบอาหารชุดมาวางในพื้นที่ออกอากาศ เขาแกะแถบรัดพลาสติกออกไปก่อนแล้ว และระหว่างจัดเรียงกล่องอาหารทั้งหมดบนโต๊ะเขาก็วิจารณ์ว่า “อาหารสำเร็จรูปชุดนี้ไม่ค่อยเหมาะที่จะกินระหว่างเดินทางสักเท่าไหร่ ผมแนะนำให้คุณหาโต๊ะนั่งกินดีๆ”

แน่นอนสิหลายกล่องแบบนี้ถือกินในยานคงวุ่นวายน่าดู

แต่ถ้ายานส่วนตัวมีโต๊ะเล็กก็ไม่น่าเป็นปัญหานะ

ถ้ามีอาหารเป็นชุดแบบนี้ฉันไม่รีบร้อนกินหรอกนะ มันต้องจัดโต๊ะแล้วนั่งกินสวยๆ สิ

เฮ้! ทำไมมั่นใจจังว่าอาหารหลายกล่องแบบนี้จะดี

นั่นสิ มันไม่มากไปหน่อยเหรอ? ปกติกินแค่กล่องเดียวก็อิ่มแล้วนะ

ครัวคุณชายเน้นอาหารโบราณนี่ ผมเคยได้ยินว่าคนโบราณบางกลุ่มชอบกินอาหารหลายๆ อย่างในมื้อเดียว

กินหลายๆ อย่างในมือเดียว? ฟังดูวุ่นวายนะ

นั่นสิ เสียเวลาแย่เลย

ฉันเรียนประวัติศาสตร์อาหาร มันเป็นเรื่องจริงที่คนโบราณจะกินอาหารหลายอย่างในหนึ่งมื้อ บางกลุ่มจะกินคาร์โบไฮเดรตเป็นหลักแล้วมีเครื่องเคียงเป็นเนื้อสัตว์ ผัก และอื่นๆ ให้ได้สารอาหารครบ

ฟังดูโบราณจังเลย

ก็นั่นมันวิถีชีวิตโบราณนี่นา

แล้วแบบนี้มันจะดีเหรอที่เอาวิธีกินแบบโบราณมาให้พวกเรากินน่ะ

ผู้ชมเริ่มถกเถียงกันด้วยมุมมองของตนเองซึ่งเรื่องนี้ก็ไม่แปลกอะไรนักเพราะพวกเขาคุ้นชินกับการกินอาหารแบบง่ายๆ หากไม่ติดว่าพวกเขาต้องบริหารกรามและฟันบางคนก็อยากจะกินอาหารเหลวไปตลอดเลยด้วยซ้ำ

“เราจะเริ่มกันด้วยชุดไข่เจียวธรรมดา อ้อ! ผมลืมบอกไป ก่อนกินแนะนำให้นำกล่องอาหารที่มีจุดแดงบนฉลากไปอุ่นร้อนก่อนนะ” พร้อมกับพูดโนเอลก็เปิดฝากล่องที่ใหญ่ที่สุดออก ไอน้ำพวยพุ่งขึ้นมาจากด้านในทำให้อาหารนั้นดูน่ากินขึ้นหลายเท่า

หอมมาก! มันดูธรรมดาแต่กลิ่นหอมแบบนี้ทำให้โคตรหิวเลย

นั่นไข่คนหรือเปล่า?

นั่นสิเชฟชายเคยทำให้ดูนี่นา แต่มันแบนไปหน่อยนะ

“นี่เรียกว่าไข่เจียว” โนเอลอธิบาย จากนั้นก็เพิ่มเติมความคิดเห็นของตนไปว่า “ผมว่ามันคล้ายไข่คนนะ แต่ดูสิ มันติดกันเป็นแผ่นเดียวเลย แล้วก็มีรอยเกรียมมากกว่าด้วย”

จริงด้วยมันเป็นแผ่นเดียวกันเลย แล้วก็ดูแบนกว่าไข่คนจริงๆ

โอ้! พี่สาวไดแอนมาแล้ว ฉันรอรีวิวของพี่นะ!

แน่นอน ถ้ามันวางขายเมื่อไหร่ฉันต้องซื้อมารีวิวแน่!

ว่าแต่ว่าไข่เจียวแผ่นบางแบบนี้แล้วข้างในมีอะไรล่ะ?

นั่นมันข้าวนี่นา!

พร้อมกับที่ผู้ชมสังเกตเห็นสิ่งที่อยู่ใต้ไข่เจียว โนเอลก็อุทานออกมาอย่างตื่นเต้น “โอ้! ข้างใต้นี้มีข้าวด้วย เมื่อกี้มีคนบอกว่าคนโบราณมักจัดอาหารโดยมีคาร์โบไฮเดรตเป็นหลักใช่ไหม? ผมว่าครั้งนี้ครัวคุณชายคงจัดชุดอาหารแบบนั้น”

ไม่ผิดเลย ที่ฉันเรียนมาเป็นแบบนี้ล่ะ มีข้าวเป็นจานหลัก แล้วก็มีกับแยกต่างหาก ได้ยินว่าปัจจุบันในค่ายทหารก็ยังใช้ข้าวเป็นแหล่งพลังงานหลักนะ

ไม่จริงน่า ทหารควรจะฝังสารอาหารสิ

ใช่ๆ จะมาเสียเวลากินได้ยังไง

สารอาหารจะฝังแค่ช่วงที่ต้องไปปฏิบัติภารกิจ ตอนอยู่ในกองทัพพวกเราต้องกินอาหารตามปกติ

ใช่ๆ ไม่อย่างนั้นฟันและกรามของพวกเราคงเสื่อมสภาพไปแล้ว

โอ้! พลทหารมาเองเลย พวกคุณมีเวลาว่างเหมือนกันสินะ

แต่ข้าวรสชาติมันแย่ไม่ใช่เหรอ?

อย่าให้พูดเลยคุณ ฝันร้ายชัดๆ รสชาติเหมือนแป้งดิบ แล้วข้างในก็แข็งกว่ากระดูกอ่อนอีก

คำวิจารณ์ของพลทหารที่ถูกบังคับให้กินข้าวเป็นอาหารหลักฟังดูน่ากลัวก็จริง แต่เมื่อชายพับไข่เจียวไปด้านข้างเพื่อให้เห็นข้าวได้ถนัด ทุกคนก็พบว่าหน้าตาของมันไม่ได้แย่ เม็ดข้าวสีขาวคละกับสีแดงเข้มดูเต่งตึงน่ารับประทาน อีกทั้งยังมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยออกมาอีกด้วย

“ผมเคยได้ยินมาเหมือนกันว่าข้าวไม่ค่อยอร่อย แต่การคาดเดาย่อมไม่ใช่วิธีการหาคำตอบที่ดี เรามาชิมกันดีกว่า” ว่าแล้วโนเอลก็แบ่งข้าวกับไข่เจียวคำเล็กๆ ส่งให้น้องสาวที่อยู่นอกระยะการมองเห็นของกล้อง เด็กหญิงมีหน้าที่นำตัวอย่างอาหารใส่ลงในเครื่องจำลองรสชาติเพื่อให้ผู้ชมได้ร่วมชิมไปพร้อมกัน

ขณะที่เครื่องจำลองรสชาติกำลังทำงานโนเอลก็ตักข้าวเปล่าคำหนึ่งเข้าปาก ทันทีที่ข้าวสัมผัสกับลิ้นเด็กหนุ่มก็เบิกตากว้าง กลิ่นหอมของข้าวอบอวลในโพรงปาก และรสชาติของข้าวก็ไม่ได้เหมือนแป้งดิบอย่างที่ใครหลายคนเคยพรรณนาไว้

ในตอนแรกข้าวนั้นเหมือนจะไม่มีรสชาติแต่เมื่อโนเอลเคี้ยวไปเรื่อยๆ ความหวานของข้าวก็แผ่ซ่านไปทั่วทั้งปาก สัมผัสของข้าวที่รู้สึกได้จากการเคี้ยวก็ไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่คิด มันนุ่มก็จริงแต่บางครั้งก็รู้สึกถึงความกรุบกรอบ โนเอลอยากจะหยิบข้าวในปากออกมาดูด้วยซ้ำว่าทำไมมันถึงให้รสสัมผัสต่างกัน เพราะเท่าที่รู้สึกได้เขาไม่คิดว่ามันสุกไม่ทั่ว แต่เป็นลักษณะเฉพาะของข้าวมากว่า

“ข้าวนี่รสชาติไม่เลวเลยนะ เอาล่ะ ผมจะลองกินไข่เจียวดูบ้าง” เด็กหนุ่มวิจารณ์แล้วก็ตักไข่เจียวคำเล็กๆ เข้าปาก ไข่นั้นมีรสเค็ม ผิวนอกแข็งเล็กน้อยแต่ด้านในนุ่มแม้มันจะดูบางก็ตาม เมื่อลองกินพร้อมกับข้าวรสชาติที่ได้ก็เข้ากันได้ดีอย่างน่าเหลือเชื่อ

ทำไมข้าวนี่มันรสชาติไม่ห่วยเหมือนที่ค่ายล่ะ!

นั่นสิ ยิ่งเคี้ยวยิ่งหวาน แปลกจริง

ฉันว่ารสสัมผัสมันไม่เท่ากันนะ บางเม็ดนิ่มบางเม็ดแข็งๆ หน่อย มันสุกไม่ทั่วหรือเปล่า?

ผมว่ามันสุกนะ เพราะข้างในไม่มีแกนแข็งๆ เลย

มันเป็นธรรมดาของข้าวที่ยิ่งเคี้ยวจะยิ่งมีรสหวานเพราะน้ำลายย่อยแป้งเป็นน้ำตาลไงล่ะ ส่วนที่มันให้สัมผัสที่ต่างกันฉันคิดว่าคงเป็นเพราะพวกมันเป็นข้าวคนละแบบ

ผมไปค้นข้อมูลจากสถาบันมา ข้าวสีแดงคือข้าวที่ไม่ได้ขัดเปลือกหุ้มชั้นกลางออก เมื่อหุงออกมาแล้วมันจะแข็งกว่าข้าวขาว

“โอ้! สีแดงๆ นี่คือข้าวที่ไม่ได้ขัดเอาเปลือกหุ้มออกสินะ ผมเองก็เพิ่งรู้เลย” โนเอลผู้ได้อ่านข้อความของผู้ชมพูดอย่างประหลาดใจ แต่เขาก็ไม่ได้ตื่นเต้นกับข้าวนานนักเพราะยังเหลือเครื่องเคียงที่ยังไม่ได้เปิดอีก “เอาล่ะ ต่อไปเรามาดูเครื่องเคียงกันดีกว่า” พูดจบเขาก็เปิดฝาถ้วยอาหารที่เหลือ

ถ้วยแรกเป็นซุปใสที่มีเห็ดหอมกับแคร์รอตอยู่สองสามชิ้น และอีกถ้วยมีผักหลายชนิดใส่เอาไว้พร้อมด้วยซองบรรจุของเหลวหนึ่งซอง

โนเอลชี้ไปที่ถ้วยใส่สลัด บอกว่า “นี่เรียกว่าสลัดผัก มันเป็นอาหารอย่างเดียวที่ไม่ต้องอุ่นร้อน ในฉลากเขียนไว้ว่าคุณแค่ต้องราดซอสที่เรียกว่าน้ำสลัดลงไปแล้วก็กินได้เลย มันดูง่ายใช่ไหม? ผมก็ว่าอย่างนั้นแหละแต่เดี๋ยวเราจะมาลองชิมรสชาติกัน”

เด็กหนุ่มแบ่งน้ำสลัดใส่ถ้วยเล็กที่เตรียมไว้ พร้อมกับแบ่งผักอย่างละชนิดใส่ลงไปด้วย จากนั้นก็ทำแบบเดียวกันกับซุปเห็ดหอมแล้วมอบให้เป็นหน้าที่ของเนอา ส่วนตัวเองก็คลุกน้ำสลัดกับผักให้เข้ากันและเริ่มชิม

กลิ่นหอมแบบผลไม้และรสชาติเปรี้ยวนำของน้ำสลัดทำให้เขารู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก ผักสดที่คิดว่าจะขมก็กลับหวานอย่างน่าประหลาด ส่วนมะเขือเทศเชอร์รี่นั้นแน่นอนว่ามีรสเปรี้ยวอมหวาน มันค่อนข้างจะเข้มข้นไปสักหน่อย แต่พอลองกินสลับกับข้าวไข่เจียวเขาก็พบว่ามันเข้ากันได้ดีมากๆ ส่วนซุปนั้นเมื่อกินแล้วก็ทำให้รู้สึกคล่องคอขึ้น ไม่ต้องพูดถึงรสชาติกลมกล่อมและหอมกลิ่นเห็ดหอมเลยด้วยซ้ำ

“ตอนนี้ผมเริ่มจะเข้าใจความหมายของอาหารชุดแล้วล่ะ” โนเอลกล่าวกับผู้ชมของเขา หลังจากชิมอาหารครบทั้งหมด “ข้าวไข่เจียว สลัด และซุป แต่ละอย่างมีรสชาติเฉพาะของตัวเอง ผมว่าทุกคนที่ได้ชิมก็คงทราบแล้ว แต่อาหารเหล่านี้เมื่อกินสลับกันไปมาจะยิ่งอร่อยขึ้น เรียกว่าเป็นประสบการณ์แปลกใหม่ไม่รู้จบ ต่อให้มื้อต่อไปผมต้องกินอาหารชุดนี้อีก แต่หากเปลี่ยนลำดับการกินประสบการณ์ที่ได้รับย่อมไม่เหมือนเดิม”

ฉันเห็นด้วยกับโนเอลนะ ไข่เจียวค่อนข้างเค็มพอกินพร้อมข้าวแล้วรสชาติกลับกลมกล่อมกำลังดี แต่เพราะมันเป็นของแห้งกินมากๆ น่าจะฝืดคอมีน้ำซุปอร่อยๆ มาให้กินด้วยนับว่าดีมาก แล้วก็รสชาติเปรี้ยวของสลัดฉันว่ามันเอาไว้กินล้างปากตบท้ายมื้ออาหารได้ดีเลย

พี่ไดแอนสุดยอดไปเลย แค่ไฟล์ห้าสัมผัสพี่ก็วิจารณ์ได้ขนาดนี้แล้ว

ใช่ๆ สลัดนี่เหมือนจะง่ายไปหน่อยแต่น้ำสลัดมันอร่อยและทำให้สดชื่นมากๆ เลย ขอแค่มีซอสนี่ฉันก็ทำอาหารกินเองได้แล้ว

นั่นสิ น้ำสลัดนี่ดูทำไม่ง่ายเลยนะ อยากให้มีขายจัง

เอาสลัดไปคลุกกับข้าวก็น่าจะอร่อยนะ

โอ้! สหายนายคิดได้ยังไง ฉันเองก็อยากลองทำบ้าง

พอเหล่าผู้ชมถูกจุดประกายด้วยประสบการณ์แปลกใหม่ในการกินพวกเขาก็ตื่นเต้นกันเป็นอย่างมาก และคลิปวิดีโอวิจารณ์อาหารของโนเอลก็กลายเป็นดาวเด่นในสตาร์เน็ตเวิร์กอีกครั้ง แน่นอนว่าครัวคุณชายย่อมได้รับผลประโยชน์ไปด้วย ถึงขั้นที่ว่าชายต้องซื้อหุ่นยนต์ตัวเล็กมาเพิ่มอีกสี่ตัวกลายเป็นขบวนการสายรุ้งไปเลยทีเดียว

๐๐๐