ตอนที่ี163สู่ขอ

เซิ่งเจี๋ยที่พยายามพยุงร่างกายตัวเองให้ตั้งตรงได้อย่างช้าๆ เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดจากการฟื้นคืนสภาพร่างกาย แต่ก็สามารถยืนได้อย่างมั่นคงขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าความรู้สึกจะยังไม่เต็มที่ก็ตาม เขาหยุดมองรอบๆ หุบเขาที่เต็มไปด้วยความมืดและความเงียบสงัด เสียงน้ำไหลเบาๆ จากที่ไกลๆ เหมือนเป็นสัญญาณให้เขาทราบว่า เขากำลังเดินมาถูกทางแล้ว

หายใจลึกๆ ก่อนจะพูดขึ้น

"ระบบ... บอกข้ามาทำอย่างไรจึงจะออกจากหุบเหวนี้ได้"

เสียงของเขาค่อยๆ ทุ้มต่ำ แฝงไปด้วยความกังวลที่ยังไม่สามารถหลุดออกไปได้

ทันใดนั้น ระบบก็ดังขึ้นมาอย่างชัดเจนพร้อมจอบางใสตรงหน้า

"ขอรับ ท่านผู้ใช้เซิ่งเจี๋ย ตอนนี้ท่านแข็งแรงพอแล้ว ระบบจะแนะนำวิธีออกจากหุบเหวแห่งนี้ขอรับ ท่านเพียงแค่เดินตามเส้นทางที่น้ำไหลลงไปยังด้านล่างไปเรื่อยๆ ตามหลักแล้วจะมีชุมชนบริเวณริมน้ำที่ท่านสามารถไปหาความช่วยเหลือได้" เสียงระบบมีความเป็นมิตร แม้จะไม่มีความรู้สึก แต่ในความรู้สึกของเซิ่งเจี่ย มันก็รู้สึกเหมือนการให้คำแนะนำจากผู้รู้จริง

เซิ่งเจี่ยพยักหน้าอย่างเข้าใจรู้สึกไม่มั่นใจนัก แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นมากนัก นอกจากต้องเดินตามคำแนะนำของระบบไป เขาหันไปมองทางน้ำที่ไ