ครามคนเลว

พี่ครามคนเลว

 Ep.1

หญิงสาวเดินบริษัทอย่างอารมณ์ดีเพราะวันนี้เธอมีงานครึ่งวันแต่ต้องหุบยิ้มกับเสียงที่ได้ยินทันทีที่เปิดประตูห้องเข้าไป

อู้ววว~ครามคะแพรี่เสียว~

อื้มส์~ เร็วหน่อยจะเสร็จแล้ว ซี๊ดดด~

แพรี่ก็จะเสร็จแล้วค่ะ อ๊าาาส์~

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ

เสียงเนื้อกระทบกันบวกกับเสียงครางของบอสหนุ่มไฟแรงกับแม่นางแบบสาวคู่ขาของเขาดังไปทั่วห้องทั้งสองเล่นบทรักกันโดยไม่ได้สนกับคนที่เข้ามา แต่ปกติเขาก็ทำอะไรไม่สนใจเธออยู่แล้ว หญิงสาวรีบหยิบแฟ้มเอกสารและแมคบุ๊คออกไปทำงานที่สวนสาธารณะข้างบริษัททันที นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เลขาสาวอย่างปอเช่เห็นบอสเล่นบทรักกับคู่ขาของเราแต่แทบจะทุกวันและแทบไม่ซ้ำคนด้วย

“ทำไมเราต้องมารับรู้อะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย”

ปอร์เช่บนพรึมพรัมคนเดียวเพราะเขาไม่สามารถไล่ถาพพวกนั้นออกไปจากหัวเค้าได้

เรา: โอ้ยยยย!!!บอสนะบอส ทำไมไม่ไปทำที่อื่นวะแล้วทำไมเราต้องเจอแต่เรื่องพวกนี้ด้วยเนี่ยยยย!

เราโวยวายขึ้นเพราะไม่มีสมาธิทำงานมีแต่ภาพบอสหนุ่มของเราเล่นบทรักกับคู่ขาวนเวียนอยู่ในหัว เราเก็บทุกอย่างแล้วมองธรรมชาติรอบๆเผื่อจะดีขึ้น เรานั่งทำงานจนเสร็จเลยกลับบริษัท

คราม: ไปไหนมา!!

ทันทีที่เปิดประตูเข้าห้องก็มีเสียงเย็นชาเข้ามากระทบโสตประสาททันทีพร้อมกับสายตาคมกริบ

เรา: ทำงานค่ะ!

คราม: ทำไมไม่ทำในห้องไปอ่อยผู้ชายรึไง!!

เรา: ในห้องมีเสียงเปรตร้องขอส่วนบุญฉันเลยไม่มีสมาธิทำงานค่ะบอส!

บอส: นี่เธอว่าฉันงั้นหรอ

เรา: คิดเองสิ

บอส: หึ!แล้วไหนล่ะงานเธอ!

เรา: ส่งให้แต่ล่ะแผนกเสร็จแล้วค่ะ! ขอตัวนะคะพอดีลาครึ่งวัน!

บอส: เชิญ!!

เราเก็บของแล้วขับรถกลับบ้าน ถึงเวลาก็ไปรับน้องแสนดีที่โรงเรียน

พระเอกแอดเลวแต่หัววันเลยเรื่องนี้

พี่ครามคนเลว

Ep.2

📲 เจมส์

ผม: มีไรมึง!

เจมส์: สัสทักทายเพื่อนได้ดีมาก!

ผม: แล้วมึงมีไร!

เจมส์: คืนนี้ไปดื่มกัน! ผับเดิม

ผม: ok !

#ผับ

หลังจากที่ไอ้เจมส์ชวนมาดื่มพอมาถึงเพื่อนๆก็มาครบกันแล้ว

คริส: สายว่ะ!

ผม: นิดหน่อยไหมวะ!

คริส: เลี้ยงนะมึง!

ผม: ตลอดไหมล่ะ! แล้วนี้ไอ้ห่าเจมส์ไม่คิดจะทักกูบ้างหรอ!

เจมส์: ขาดความอบอุ่นหรอมึง!

ไอ้เจมส์มันผละออกจากเต้าเด็กมันแล้วทักทายผม

ผม: ไอ้สัส!!

คริส:555 แล้วมึงเอาเด็กไหมวันนี้

ผม: ดึกๆวะ!

เจมส์: มีของมาใหม่! ข้างบนนะ

ผม: อืม!!

ของที่ว่าก็ไอซ์แหละคับ ผมมันคนชอบลอง ชอบเที่ยว เที่ยวทุกอย่าง ผู้หญิงไม่ต้องพูดถึง!! พวกเรานั่งดื่มกันจนเที่ยงคืนเลยขึ้นข้างบนที่นี่เป็นผับพี่ไอ้คริสพวกผมจะมีห้องประจำเอาไว้อัพยาแล้วก็ซื้อบริการ วันนี้ดูท่าน่าจะได้สวิงเพราะเด็กมีคนเดียว เด็กไอ้คริสกลับไปแล้วเหลือแค่เด็กไอ้เจมส์ พวกเราทำประจำคับอย่าตกใจ

#ห้อง

พวกเรานั่งล้อมวงอัพยารวมถึงเด็กไอ้เจมส์ด้วย ถ้าไม่อัพยาคงรับพวกผม3คนไม่ไหวแน่นอน ตอนนี้เหมือนเด็กมันเริ่มครึมๆแล้ว 

เจมส์: วิถอดเสื้อผ้าดิกูมีอารมณ์แล้ว

วิเด็กไอ้เจมส์ค่อยลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าตัวเองออกจนหมด เอ็กซ์ดีผมชอบ วิค่อยค่เดินมานั่งตักไอ้เจมส์ในสภาพเปลือยเปล่าพร้อมเค้นหน้าอกตัวเองกัดปากยั่วพวกผมไปด้วย

คริส: ไม่ต้องยั่วพี่คับพี่จัดแน่นอน!

ไอ้คริสไม่พูดเปล่าจับขาวิลากออกมาทำให้วินอนหงายอ้าขาให้ด้วยร่านดีคงเป็นงาน

เคร้ง

ผมทิ้งขวดเชมเปญให้ไอ้คริส ลืมบอกอีกอย่างพวกผมมันเป็นพวกชาดิสด้วยสิ ไอ้คริสเอาขวดเชมเปญที่ผมโยนให้ยัดเข้าร่องเสียววิทันที

วิ: กรี๊ดดด อ๊าาส์ เร็วหน่อยค่ะ อ๊ะ อ๊ะๆๆ

คริส: จัดไป!

ปึก ปึก ปึก

เสียงขวดเชมเปญกระทบกับร่องเสียววิจนไอ้เจมส์เหมือนจะไม่ไหวจับวิคว่ำลงแล้วยัดท่อนเอ็นเข้าด้านหลังทันทีแล้วผลิกให้วิอยู่ด้านบนคนต่อไปจะได้เข้าได้สะดวก

ปึกๆๆๆ

ไอ้เจมส์กระแทกสอบเอวอย่างหนักจนเสียงดังไปทั่วห้องไอ้คริสคงทนไม่ไหวอีกคนเลยถอดเสื้อผ้าออกแล้วเสียบท่อนเอ็นเข้าร่องเสียววิทันที เห็นหนังสดขนาดนี้ทนไหวก็พระอิฐพระปูนแล้วคับ ผมถอดเสื้อผ้าออกแล้วเอาท่อนเอ็นให้วิอม พวกผมจัดสวิงกันจนสุขสมแล้วแยกกันกลับส่วนวิคงจะกลับไม่ไหว เพราพี่ครามคนเลว

Ep.3

 ปอร์เช่

แสนดี: มัมข๋าาาหนูไปทำงานกับมัมไม่ได้หรอคะ

เรา:ไม่ได้ค่ะหนูอยู่บ้านกับป้าอุ่นก่อนนะคะมัมไปไม่นานแต่ส่งงานก็มา

แสนดี: มัมข๋าาาา~

ป้าอุ่น: คุณหนูอยู่กับป้าอุ่นก่อนนะคะให้มัมไปทำงานค่ะ!

แสนดี:

เรา: แสนดีคะ!! หยุดร้องก่อนถ้าไม่หยุดร้องมัมไม่ให้ไปด้วยนะ!

เท่านั้นแหละค่ะเด็กน้อยแสนดียิ้มร่าทันที 

#บริษัท

หญิงสาวเลขาสุดสวยของบอสจูงมือเด็กน้อยแสนดีวัย4ขวบเศษเข้าบริษัทเพื่อส่งงาน วันนี้เธอลาพักร้อนยาวถึง3วันเลยเคลียร์งานด่วนมาส่งบอสของเธอ พอเข้าบริษัทก็มีแต่คนมอง

แสนดี: มัมคะ! ทำไมพี่ๆเขามองหนูเยอะจังคะ

เรา: พี่ๆเค้าไม่เคยเจอหนูไงคะ

แสนดี: สวัสดีค่ะพี่ๆทุกคน หนูชื่อแสนดีค่ะ เป็นลูกสาวของมัมปอค่ะ

เด็กหญิงปล่อยมือปอร์เช่แล้วสวัสดีทุกคนพร้อมแนะนำตัว น่าเอ็นดูจริงๆ ทุกคนต่างตกใจที่อยู่ๆเลขาสาวมีลูกแล้ว

เรา: ขอตัวนะคะ! ไปค่ะแสนดี

เราจับมือแสนดีขึ้นลิฟต์มาชั้นผู้บริหาร พอถึงแสนดีก็วิ่งเข้าห้องเลย 

ปั้ง

เรา: แสนดี!!!!

คราม: ใคร!!!

เสียงเข้มทักขึ้นทำเอาเรายืนตัวแข็งเลย เรารู้ว่าบอสไม่ชอบเด็ก ไม่ชอบความวุ่นวาย

เรา: ขะ ขอโทษค่ะบอส!

คราม: ฉันถามว่าใคร!!!!

แสนดี: สวัสดีค่ะพี่ชาย! หนูชื่อแสนดีค่ะ เป็นลูกสาวของมัมปอ~ หนูรู้ว่าพี่ชายไม่ชอบเด็กแต่พี่ชายต้องชอบหนูค่ะ

อยู่ๆแสนดีก็วิ่งไปนั่งตักบอสที่ทำหน้ายักอยู่ อกอีแม่จะแตกแถมยังยิ่มร่าไม่มีท่าทีจะกลัวอะไรเลย

เรา: แสนดีมาหามัมค่ะ! ทำไมดื้อแบบนี้! 

แสนดี: พี่ชายข๋าาา~ มัมชอบดุหนูค่ะ

แสนดีทำหน้าอ้อนๆเอาหัวชบอกบอสอีก โอ้ยยยย! ลูกเอ้ย~~

คราม: อายุเท่าไหร่เราอ้อนเก่งขนาดนี้ หืม~~

เรา:

อีบอสมันผีเข้ารึไงร้อยวันพันปีไม่เคยชอบเด็กแต่วันนี้ดูรักเด็กชะงั้น

แสนดี: 4ขวบค่ะพี่ชาย

คราม: เด็ก4ขวบทำไมพูดเก่งจังหวะ!

เรา: อะ เอ่ออ ฉันเอางานด่วนมาส่งค่ะ ฉันลาพักร้อน3วันบอสคงทราบแล้ว หมดธุระฉันขอตัวก่อนนะคะ

 ไปค่ะแสนดี!!

แสนดี: ไปก่อนนะคะพี่ชายไว้แสนดีจะมาหาใหม่ จุ๊ป!!

ไม่พูดเปล่าแสนดียังรั้งคอบอสลงมาจุ๊ปแก้มอีก

คราม:  คับ~

เรารีบจับมือแสนดีออกมาทันที ขืนอยู่ต่อบอสอารมพี่ครามคนเลว

Ep.4

คราม

เลขาไม่อยู่งานทุกอย่างดูวุ่นวายไปหมดแค่3วันยังวุ่นวายขนาดนี้ถ้าไปนานผมบ้าตายแน่ๆแต่ทำไมตอนผมไม่อยู่งานไม่มีปัญหาวะ

เจมส์: ไอ้สัสพักบ้างนะมึง!

ผม: พักห่าอะไรล่ะงานกูยุ่งไปหมดแล้วเนี่ย!

คริส: นี่แค่3วันที่เลขาลาถ้าเค้าลาออกบริษัทมึงไม่เจ้งหรอวะ

ผม: สัส!! กูเรียกมาช่วยงานไม่ใช่มาแช่งกู!!

ครืดดดด ครืดดดดด

📲 ปอร์เช่

ผม: นี่เมื่อไหร่เธอจะมาทำงานห๊ะยัยเลขา เธอรู้ไหมงานยุ่งไปหมดแล้วเนี่ย!!

ปอ: ขอโทษนะคับ! พอดีปอไม่สบายตอนนี้อยู่โรงพยาบาลในอังกฤษผมเลยโทรมาลางานให้ปอคับ ปอคงลาจนกว่าจะหาย 

ผม: ว่าไงนะ!! อยู่อังกฤษ!! แล้วคุณเป็นใคร?? เลขาผมเป็นอะไร!!

ปลายสาย:ผมชื่อเปรมคับ! ส่วนปอแค่ไข้ขึ้นหลังจากเดินทางมาถึงอังกฤษได้ไม่นาน 

ผม: อะ อืม!! แล้ว....

ปลายสาย.: แด๊ดดข๋าาาา~~

ผมกำลังถามว่าแสนดีอยู่ไหนก็มีเสียงหวานๆดังขึ้นมาก่อนแต่เรียกปลายสายว่าแด๊ดงั้นหรอ! ผมตัดสายทิ้งทันที

ผม: แม่งเอ้ยยย!!!!!!

เคร้ง

ผมกวาดกองเอกสารที่กองเต็มโต๊ะลงพื้นจนหมด เพื่อนผมก็พากันมองผมตาเป็นมันเชียว

คริส: เป็นห่าอะไรวะไอ้คราม!

เจมส์: ไอ้สัสกวาดลงพื้นแล้วใครจะเก็บให้มึง!!

ผม: ไม่ทงไม่ทำแม่งล่ะ!! สัสเอ้ยย!!!

ตุบ

ผมเดินไปนั่งโซฟากับเพื่อนอย่างหัวเสีย แด๊ดแสนดีงั้นหรอ!?หึ!!พี่ครามคนเลว

Ep.5

ปอร์เช่

เรารู้สึกตัวขึ้นมาก็ปวดเนื้อปวดตัวไปหมด พอมองไปรอบๆนี่มันโรงพยาบาลหนิ

เฮีย: น้องตื่นแล้วหรอคะ??

เรา: อื้อ~เฮียเปรมแสนดีล่ะคะ

เฮีย: อยู่บ้านค่ะ แล้วหนูทำไมอาการหนักขนาดนี้ไม่ได้กินยาหรอหืม!!

เรา: เฮียก็รู้อากาศที่นี่กับที่ไทยต่างกันราวฟ้ากับเหว หนูก็แย่สิ!

เฮีย:555เด็กน้อยของเฮีย~

เฮียลูบหัวเราเบาๆก่อนกระชับผ้าห่ม ห่มให้เรา

ก๊อกๆๆๆ

เฮีย: คับ!

พยาบาล: วัดไข้ค่ะ!

พยาบาลวัดไข้วัดความดันเสร็จบอกถ้าไม่มีไข้พรุ่งนี้น่าจะกลับได้ เรานี่ยิ้มแป้นเลย

เฮีย: ดีใจล่ะสิเด็กป่วยแต่ไม่อยากอยู่กับหมอ!

เรา: ก็แน่สิหนูไม่ชอบเอาชะเลย

เฮีย: พักผ่อนคับจะได้รีบหาย

เฮียห่มผ้าให้อีกรอบแล้วเดินไปนั่งทำงานที่โซฟาต่อส่วนเราก็นอนคิดอะไรเรื่อยเปลื่อย บางทีเราก็อยากถามนะว่าทำไมให้เราไปอยู่ไทยทั้งที่เฮียก็อยู่ที่นี่ เรามีกันแค่2คนพี่น้อง พ่อแม่เสียตั้งแต่เด็กเราดิ้นรนสู้ชีวิตในต่างแดนมาด้วยกันจนมีทุกวันนี้ เฮียบริหารบริษัทนำเข้าและส่งออกอันดับต้นๆของโลกซึงมีเราเป็นรองประธานแต่อยู่ๆเฮียให้เราไปเป็นเลขาให้กับประธานบริษัทหนึ่งซึ่งไม่ผ่านการสมัครใดๆทั้งสิ้น ถึงไทยก็เริ่มงานได้เลยแถมยังมีคนจ่ายเงินเดือนเราที่ไม่ใช่บอสครามอีกพอถามไปเฮียก็ได้แต่บอกว่าสักวันเราจะรู้เอง เราสบัดความอยากรู้ออกแล้วหลับตาหวังว่าเราจะรู้ทุกอย่างในไม่ช้านะ

เข้า

วันนี้หมอให้เรากลับบ้านได้ซึ่งมีแสนดีเด็กน้อยน่ารักมาคอยรับด้วย

#บ้าน

แสนดี: ยินดีต้อนรับมัมกลับบ้านนะคะ

เรา: น่ารักที่สุดค่ะ

เฮีย: ไปเข้าบ้านคับแม่ลูก ข้างนอกอากาศเย็น!

พวกเราเดินเข้าบ้านการ์ดนับสิบมายืนรอต้อนรับนี่ถ้าใครไม่รู้ก็คงคิดว่าบ้านมาเฟียแต่ก็ไม่เชิงเพราะที่นี่เฮียมีอิทธิพลพอสมควร

เรา: เฮียนับวันยิ่งทำตัวเหมือนมาเฟียนะ

เฮีย: ถ้าจะบอกว่าเฮียเป็นล่ะ

เรา: ฮะ เฮีย!!!!

เฮีย: เฮียขอโทษค่ะแต่ทุกอย่างมันบังคับให้เฮียเป็น!

เรา: ......

แสนดี: มัมข๋าาาาา~

เรา: มัมอยากพักค่ะ

เราเดินขี้นห้องเลยที่ไม่พูดอะไรออกไปไม่ได้โกรธเฮียหรืออะไรแค่ซ็อคกับเหตุการณ์ที่เกิพี่ครามคนเลว

Ep.6

คราม

นี่ผ่านมาเป็นอาทิตย์เลขาผมยังไม่กลับมาอีกส่วนงานไม่ต้องพูดถึงคับยุ่งเยิงมั่วชั่วกันไปหมด ตอนนี้ผมทำงานจนแทบจะไม่ได้พักเพราะเคลียร์เองทั้งหมด

ผม: เมื่อไหร่เธอจะกลับมานะ!

ปั้ง

คิดถึงฉันหรอคะบอส!!!

เสียงหวานๆดังขึ้นเมื่อมีคนเปิดประตูเข้ามมา เป็นใครไปไม่ได้นอกจากเลขาผม

ผม: กว่าจะมาได้!! มาช่วยเคลียร์ดิ

ผมชี้ไปยังเอกสารออกโตบนโต๊ะทำงานชึ่งมันเยอะมาก

ปอ: นี่ที่ผ่านมาบอสไม่ทำงานรึไงทำไมเยอะแบบนี้!!

ผม: อย่าบ่น!! เธอเล่นหายไปนานเอง!

ปอ:

ผมกับเลขาช่วยกันเคลียร์งานกองโตจนเสร็จภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ทำไมผมทำคนเดียวไม่เสร็จวะ

ปอ: บอสคะรีบเซ็นเถอะค่ะมัวแต่มองหน้าฉันวันนี้งานคงไม่เสร็จ!

นี่ผมเผลอมองเลขางั้นหรอ แต่เธอน่ารักมีเสน่ห์ดีไม่เหมือนใครยิ่งเวลาทำงานยิ่งมีเสน่ห์ ผมเซ็นเอกสารตรงหน้าจนหมดปอเดินออกไปข้างนอกพร้อมเอกสารคงเอาไปให้แต่ล่ะฝ่ายในบริษัทผมนั่งรอพรางพักสายตาไปด้วยจนปอกลับมา

ผม: ไปทานข้าวกันแทนคำขอบคุณ!

ปอ: บอสไม่ชวนก็ต้องไปค่ะเพราะเราต้องพบลูกค้าจากจีนและต่อด้วยคุณหวัง ช่วงบ่ายคงจบที่พบคุณหวังค่ะบอส

ผม:นี่เธอจะไม่พักบ้างรึไง!

ปอ: เวลาพักคือเวลาเลิกงานค่ะบอส! เจอกันที่฿฿เลยนะคะ

ปอเดินหยิบกระเป๋าพร้อมเอกสารออกไป ผมเลยเดินตามผู้หญิงตัวเล็กแค่นี้ทำไมเก่งจังวะ 

#ร้าน฿฿

พอผมมาถึงร้านปอคุยกับลูกค้าเสร็จแล้วกำลังกลับ อะไรวะผมแค่แวะหาที่ลงนิดหน่อยเองก็คนมันเครียด

ผม: เสร็จแล้วหรอ??

ปอ: บอสคิดว่าเสร็จรึยังล่ะคะ!!

ผม: ผมเสร็จแล้วนะ!

ปอ: เรื่องจรรไรนี่เก่งจริงๆส่วนเรื่องงานนี่ห่วยแตกที่สุดไม่รู้ว่าสร้างบริษัทขึ้นมาได้ยังไงหรือคอยแต่ให้คนอื่อนช่วยฉันจะบอกอะไรคุณให้นะคะ ไม่มีใครอยู่กับคุณได้ตลอดหรอกนะ คุณหัดมีความรับผิดชอบบ้างสิไม่ใช่ทำตัวเหลวไหลไปวันๆ คุณก็รู้ว่าลูกค้ากลุ่มนี้เรื่องมากแล้วยังทิ้งฉันรับหน้าคนเดียวอีก มันเหนื่อยนะเว้ย

ผม:.....

ปอเดินขึ้นรถขับออกไปแล้วคับผมยังอึ้งไม่หายกับคำด่าของเลขาแต่ลูกค้ากลุ่มนี้เรื่องมากจริง ปอทำงานมาทั้งวันมาเจอคนเรื่องมากอีกคงเหนื่อย พอผมคิดได้ว่ายังมีนัดกับคุณหวังผมก็รีบไปทันที

พี่ครามคนเลว

Ep.7

ปอร์เช่

ช่วงนี้งานก็จะหนักหน่อยเป็นช่วงต่อสัญญากับลูกค้า ต้องทำงานเช้าเลิกดึกดีหน่อยที่แสนดีอยู่กับเฮียที่อังกฤษเราเลยสะดวกในการทำงาน

ปั้ง

เรานั่งเคลียร์เอกสารกองโตอยู่ก็มีคนเข้ามา เป็นบอสกับเพื่อนๆ

คราม: อ่ะ!!

ยื่นกาแฟให้เรา

เรา: คะ????

คราม: กาแฟไง!!

เรา: ขอบคุณนะคะ

เรารับแก้วกาแฟมาแต่ไม่ดื่มนะเราไม่ดื่มกาแฟนี่ทำงานด้วยกันมาตั้งกี่ปีบอสไม่รู้รึไง เรานั่งทำงานเงียบๆบอสกับเพื่อนเขาก็นั่งคุยกันไป

คริส: คุณปอไม่ทานกาแฟล่ะคับไอ้ครามมันอุตส่าห์ต่อคิวซื้อตั้งนาน

เรา:ปอไม่กินกาแฟค่ะ ที่รับไว้เพราะมารยาท!

คราม: นี่ยังไม่หายโกรธฉันอีกหรอ

เรา: เปล่าค่ะ!! ขอตัวนะคะ

เราหยิบกระเป๋าพร้อมเอกสารเพื่อออกไปพบลูกค้าแต่ไม่ลืมหยิบแก้วกาแฟมาวางไว้ที่โต๊ะบอส

เรา: ฝากทานด้วยนะคะ! แล้วอย่าลืมเซ็นเอกสารให้เสร็จภายในวันนี้ด้วยนะคะ

คราม:ใครเป็นเจ้านายกันแน่วะ!!

เรา: ถ้าเลือกได้ฉันก็ไม่อยากมีเจ้านายแบบคุณหรอกค่ะ!!

เจมส์: อุ้ยย555

คราม

ปอเดินออกไปผมเลยลุกมาเซ็นเอกสารที่ปอเตรียมไว้ให้เยอะพอสมควร

คริส: เลขามึงนี่ดีจริงๆ เจ้านายแทบไม่ได้ทำอะไร

เจมส์: ดีเกินไปก็ไม่ดีมึงเห็นไหมไอ้คริสเลขาหายงานเต็มโต๊ะทันที!!

ผม: สัส!!

คริส: ว่าแต่ทำไมเลขาดูไม่กลัวมึงเลยวะ

ผม: ก็คนของพ่อกู รับเงินจากพ่อกู แค่มาทำงานกับกูแค่นั้นเอง!!

คริส: อ่ออ!! 

ผมนั่งทำงานต่อพวกมันก็อัพยากันวันนี้ผมไม่ได้เอากับพวกมัน ไม่นานไอ้คริสเรียกเด็กมา 

ผม: นี่มึงจะมาเอาในห้องทำงานกูหรอวะ

คริส: หรือไม่เอา!!

ผม: ไม่หวะ! ตามสบาย

นั่นแหละคับพวกมันก็สวิงกันอยู่โซฟาผมนั่งทำงานนิ่งๆ จนพวกมันเสร็จกัน

ผม: รีบเก็บซากพวกมึงเลยนะปอกลับมาได้บ่นกูหูชาแน่ๆ

ปั้ง

มีคนเข้ามาเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเลขาผมสภาพห้องและสถานการณ์ตอนนี้ปอคงเหมารวมผมไปด้วยเพราะผมปลดกระดุมเสื้อออก3เม็ดพวกมันก็กำลังเก็บถุงยางที่ใช้แล้วกันอยู่

ปอ: ขอโทษค่ะ!! ไม่คิดว่าพวกคุณจะทำเรื่องอับปรีย์กันอยู่!

น่านว่าแล้วไงเลขาผมปากก็ไม่ได้ธรรมดาด่าทีเจ็บถึงใส้ติ่ง

เพื่อนผม:

ผม: ฉันไม่เกี่ยวนะ!!

ปอ: มันเรื่องของคุณหนิคะ!!

ปอเดินไปหยิบของแล้วออกไปเลย พวกมันก็เก็บห้องต่อผมทำงานเสร็จก็เข้าบ้านเลยช่วงนี้พ่อคิดถึงผมจนต้พี่ครามคนเลว

Ep.8

ปอร์เช่

เรานั่งทำงานเหมือนทุกวันแต่แปลกนี่ก็สายมากแล้วทำไมบอสยังไม่มาอีก เรามองนาฬิกามองแล้วมองอีกจนปาไปบ่ายโมงบอสยังไม่มาอีก โทรหาก็ไม่รับ ไลน์ก็ไม่ตอบเป็นอะไรไหมวะ เราเลยเก็บของแล้วตรงมาบ้านบอสทันที

#บ้านบอส

เรากดกริ่งหน้าบ้านไม่นานก็มีแม่บ้านมาเปิด

แม่บ้าน: มาหาใครคะ??

เรา: คุณครามอยู่ไหมคะ

แม่บ้าน: อยู่ค่ะ เชิญก้านในก่อนค่ะ

แม่บ้านเดินนำเราเข้าบ้าน บ้านหลังใหญ่ดี พอเข้ามาในบ้านก็เจออาคิงกับอาเดียร์นั่งดูทีวีกันอยู่

เรา: สวัสดีค่ะอาคิง อาเดียร์

อาคิง: อ้าวหนูปอ! มีอะไรรึเปล่า

เรา: พอดีมีเอกสารด่วนแต่บอสไม่ไปทำงานค่ะเลยต้องมาหาที่นี่ค่ะ

อาเดียร์: จ๊ะ!! ตาตรามอยู่บ้านเล็กโน่นน่ะลูก หนูปอเดินตามทางไปเลยเดี๋ยวก็เจอ!

เรา: ค่ะ

เราเดินตามทางเข้ามาบ้านเล็กที่อยู่หลังบ้านใหญ่ ข้างทางเต็มไปด้วยพันธ์ไม้นาๆชนิดชี่งเราชอบมาก มันดูร่มรื่นดี จนมาถึงบ้านเล็ก 

ก๊อกๆๆๆๆ

ก๊อกๆๆๆๆ

ก๊อกๆๆๆๆๆ

เราเคาะประตูอยู่หลายทีแต่ไม่มีคนมาเปิดเราเลยถือวิสาสะเดินเข้าบ้าน ภายในถูกตกแต่งสไตล์ยุโรปสวยมาก ทุกอย่างในบ้านดูดีมีราคาทั้งหมด เราเดินสำรวจบ้านแต่ไม่เจอบอสเลย เราจึงขึ้นชั้น2ของบ้าน แต่ต้องชงักกับเสียงที่ได้ยิน

ซี๊ดดดด~ 

ปึก ปึก ปึก 

กรี๊ดดดดดด~~

อ๊าาาส์ อ๊ะๆๆ อื้มมมส์

เป็นเสียงที่คุ้นเคยที่ได้ยินแทบทุกวันแต่วันนี้มันมีเสียงมากกว่า1คน เราเดินเข้าไปช้าๆจนถึงห้องโถงชั้น2ที่โล่งแต่ตอนนี้ไม่โล่งแล้ว เพราะผู้หญิงนับสิบนอนเปลือยเปล่า บางคนช่วยตัวเอง บางคนเล่นท่า69กับผู้หญิงด้วยกัน แล้วเราก็เจอกับคนที่เรากำลังตามหาที่เอากับผู้หญิงอยู่2คน นี่บอสทำอะไร

เรา: บะ บอส!!

คราม: อ๊าาาส์~ เธอมีอะไร อื้มมมส์~ ปอถึงมาที่นี่ อ๊าาส์~~

พูดกับเราแต่เอวยังกระแทกมังกรใส่ร่องรักกับผู้หญิงไม่หยุด 

คราม: หรือมาที่นี่ อ๊าาาส์~ อยากลองหรอหืม!! อื้มมมส์~

ปึกๆๆๆๆ ตับๆๆๆๆ

เรา: 

คราม: มาสิ!! อ๊าาส์~ สนุกนะ! 

เรา: อะ เอ่อ!! เอกสารค่ะฉันต้องส่งบริษัทในเคลือพรุ่งนี้เช้า!! ขะ ขอตัวนะคะ

เราวางเอกสารแล้วรีบวิ่งออกมาเลย ทำไมเราต้องมาพบเจออะไรที่ระยำแบบนี้ด้วย ถึงจะเคยเห็นบอสเอากับผู้หญิงบ่อยแต่ที่Ep.9

พี่ครามคนเลว

คราม

📲 กริ้งงงง กริ้วงงงงง

ผม: อื้ม!!

คิว: ไอ้สัสคราม!! อีก20นาทีประชุมมึงอยู่ไหนวะ!!

ผม: กูไม่เข้าแค่นี้นะ!!

ตุ๊ดๆๆ

ผมกดวางสายจากน้องชายสุดที่รักที่วันๆเอาแต่ทำงาน จนผมเบื่อมันคุยกันทีไรเรื่องงานต้องมา ผมกวาดสายตามองรอบๆที่เมื่อวานผมจัดปาร์ตี้ยากัน ตอนนี้ผู้หญิงพวกนั้นยังนอนเปลือยเกลื่อนอยู่เลย อ๊าาส์ มังกรผมมันเริ่มอีกแล้วไง จัดสักคน2คนคงดี  

#บริษัท

ตอนนี้บ่งบอกเวลาถึง11:30น. ที่ผมพึ่งจัดเด็กเสร็จแล้วเข้าบริษัทพร้อมเอกสารที่เลขาผมเอาไปให้ที่บ้านเมื่อวาน

ดิว: บอสคะ!!

ผม: ว่าไง!!

ดิว: ไปทานข้าวกันไหมคะจะเที่ยงแล้ว ช่วงนี้เราไม่ได้เจอกันเลยนะคะ

ผม: ตามมา!!

ผมรู้แหละว่าดิวต้องการอะไร คนมันเคยๆกันอยู่ แล้วเธอก็แช่บมากเรื่องบนเตียง ผมเดินนำดิวจนถึงห้องทำงาน ทุกครั้งที่มีอะไรกับใครผมใช้แค่ที่โต๊ะกับโซฟาในห้องทำงานเท่านั้นคับ ปอไม่อยู่ทางสะดวก

ผม: จัดการมันสิ!!

ดิวเดินเข้ามาแล้วนั่งลงตรงหน้าผมหน้าดิวอยู่ระหว่างเป้าพอดี ดิวค่อยๆปลดเข็มขัดแล้วงัดมังกรออกมาอม จนรู้สึกเสียวไปทั้งตัว ผมเลยถอยหลังไปนั่งโซฟา มือก็กำผมดิวเพื่อระบายความเสียว

ผม: อื้ม~เร็วอีก

บ๊วบ บ๊วบ บ๊วบ จ๊วบๆๆ

ผมกระเด้งเอวสวนขึ้นใสปากดิวจนแตกดิวจัดการทำความสะอาดให้ผมเรียบร้อย 

ผม: ขึ้นสิ!!

ผมหยิบห่อฟรอยออกมาจากกระเป๋าแล้วสวมเกาะป้องกัน ผมไม่เคยพลาดหรอกคับเรื่องพวกนี้ จากนั้นดิวก็ขึ้นขย่มผมจนมีคนเข้ามา เป็นใครไปไม่ได้นอกจากเลขาผม

ปอ: เหอะ!!!

ผม: ดิวออกไป!!

ดิว: อ๊ะ ทำไมคะ ดิว อื้อ~ ยังไม่เสร็จเลย

ตับ ตับ คับ

ดิวยังขย่มผมต่อ ผมผลักออกแต่ดิวเกาะแน่นเกิน ผมเลยกระแทกสวนขึ้นรัวๆเลย

ปึก ปึก ปึกๆๆๆๆๆ 

ดิว: กรี๊ดดดดด~ บอสคะดิวเจ็บ !!

ปึกๆๆๆๆ 

ผมไม่ได้สนกับเสียงครวญคราญดิวอยากแตกผมก็จัดให้ ผมกระแทกต่อจนผมกับดิวเสร็จ ดิวคงระบมหลายวันเพราะหนักๆเน้นๆทุกดอก ทุกการกระทำของผมมีเลขายืนกอดอกมองอยู่ตลอด ผมจัดแจงใส่กางเกงดิวก็Ep.10

พี่ครามคนเลว

ปอร์เช่

หลังจากดูหนังสดจบเราเตรียมตัวออกไปเคลียร์งานข้างนอก เพราะงานนำเข้าเริ่มมีปัญหา มีบอสเดินตามมาติดๆ

เรา: บอสเดินห่างๆฉันหน่อยสิ!

คราม: ทำไม! อบอุ่นดีออก!

เรา: ให้ฉันพูดตรงๆไหมคะ?

คราม: อะไร!!!

เรา: ฉันเหม็นฉาบกลิ่นน้ำกามของพวกคุณ รู้แล้วก็ออกห่างจากฉันด้วยค่ะ!!

คราม:......

เรารีบเดินนำบอสแต่พอหันกลับมาไม่เจอบอสแล้วหรือเราพูดแรงไปวะ เราไม่ได้สนใจบอสแต่รีบเช็คงานเคลียร์ออเดอร์ลูกค้าต่อ

📲เฮียเปรม

เรา: ค่ะเฮีย!

เฮียเปรม: ทำอะไรอยู่คะ

เรา: เคลียร์งานเฮียนะสิคะ ของรอบนี้มีปัญหาแต่เฮียไม่ต้องห่วงนะคะปอเคลียร์ได้สบาย!

เฮียเปรม: จะโทรมาบอกเรื่องนี้แหละ! ไม่ไหวให้บอกจะได้ส่งคนไปช่วย!

เรา: ค่ะ

วางสายจากเฮียเราทำงานจนเสร็จก็ปาไปเกือบ4ทุ่มแล้ว ยิ่งนัดเพื่อนไว้อยู่ จะทันรึเปล่าก็ไม่รู้

#ผับ

เราเดินเข้าผับด้วยความรีบจึงชนอกเกร่งใครก็ไม่รู้

ปึก

เรา: อ๊ะ!! ขอโทษค่ะ!

..:เดินยังไงของเธอ!!

เรา: บอส!!! ขอโทษค่ะฉันรีบเลยไม่ทันได้มองทาง

คราม: แล้วเนี่ยแต่งตัวอะไรของเธอ!!

แค่เราใส่กางเกงขาสั้นสีขาวกับบราสายเดี๋ยวเอวลอยดันนมขึ้นเท่านั้นเอง

เรา: ไม่อยากรู้เรื่องของคนอื่นนะคะบอส!!

คราม: นี่เธอว่าฉันเสือกงั้นหรอ??

เราเบ้ปากไหวไหล่แล้วเดินออกมาเลย จนมาถึงโต๊ะเพียงฝันเพื่อนเราแต่บอสยังตามมาติดๆ

เจมส์: หายไปไหนมาวะไอ้คราม!

เรา: อยู่โต๊ะเดียวกันหรอเพียงฝัน!

ฝัน: ก็เออนะสิลำคานชิบหาย!!

คริส: เงียบปากไปคับ

เรารีบเดินไปนั่งข้างๆเพียงฝันทันที

เรา: มึงเหลามาดิอีฝัน!!

ฝัน: เอามาตัวดิ!!

เราควักกระเป๋าหยิบบุหรี่ให้มัน มันรับไปจุดแล้วดูดอย่างสบายใจ

เรา: มึงรีบเหลามาอีสัสลีลา!!

ฝัน: นายคริสอะไรนั่นเป็นคู่หมั้นกู!!

เรา: มึงยอมได้ไง!!

ฝัน: กูรอมึงอยู่!!

เรา:!!!!!

ฝัน: มึงพร้อมเมื่อไหร่บอกกูได้ตลอด!

เราไม่ตอบอะไรแต่หยิบบุหรี่ขึ้นมาดูด แต่รู้สึกเหมือนมีคนมองตลอด

....:ปอ!!!

คายยยยยย คายยมาทักน้องออกไป

อีครามอีผัวเลวเกินจะบรรยายแล้วจริงๆบ้านหลังนี้เหมือนผู้หญิงโดนยา บอสทำแบบนี้พ่อแม่ไม่รู้รึไง เลวสุดๆองให้เข้าบ้านทุกวัน

เหมือนผัวจะแคร์เลขานะคะรู้ตัวบ้างไหมน๊าาาา

ยังไงคะบอสครามเจอเลขาด่าถึงกลับไปไม่เป็นเลยพ่อเอ้ยย!!ดขึ้นแค่นั้นเองเมื่อก่อนเฮียเกียจมาเฟียแต่วันนี้เฮียกับเป็นชะเอง

อาการแปลกๆนะว่าไหมคะพี่ครามณ์แปลปรวนได้ฆ่าแสนดีทิ้งแน่ๆ 

ไม่ชอบเด็กแต่ชอบแสนดีใช่ไหมคะะพวกผมเล่นหนักพอสมควร

สุดจะบรรยายจริงๆอีพี่คราม