MasukShare
บทที่ 15/2 ยิงฉันสิ!
Tanggal publikasi:
2026-08-12 11:01:23เที่ยงเศษๆ กรธัชได้รับสายแปลกหน้าที่โทรเข้ามาระหว่างที่เขากำลังทะเลาะกับมารดาอย่างหนักหน่วง
เขาไม่อยากถอนหมั้นและอยากจะช่วยละพอ แต่มารดารักหน้ายิ่งชีพ เมื่อถูกคุณดินคุณอาชิปฏิเสธก็ไม่คิดจะยื่นมือไปช่วย กรธัชยิ้มเศร้าเมื่อมารดาเดินจากไปพร้อมถ้อยคำด่าทอ ‘แกมันโง่ โง่เหมือนพ่อแกไม่มีผิด!’ ชีวิตของกรธัชไม่เคยง่ายเลย เขาถูกมารดาบงการมาตลอดชีวิต “กรธัชรับสายครับ” เขารับสาย เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจตัวเอง (พลอยเองค่ะ ภรรยาชิงพลบ) กรธัชขมวดคิ้ว “คุณโทรมาทำไม มีอะไร” (อยากได้ตัวละพอไม่ใช่เหรอ) พลอยไพลินถูกชิงพลบขังไว้ในบ้าน โดยมีพินิจคอยเฝ้า (ฉันจะช่วยเอง) “คุณนะเหรอจะช่วยผม เพราะอะไร” เขาไม่ไว้ใจอีกฝ่าย กลัวว่าจะเป็นแผนลวง (เพราะฉันเกลียดเด็กนั่น อยากจะกำจัดมันไปให้พ้นทาง!) เธอไม่ปิดบังความริษยา “ผมจะเชื่อใจคุณได้ยังไง” เขาอยากช่วยละพอใจจะขาด แต่ก็ต้องรอบคอบ (เลิกลังเลได้แล้ว ฟังฉันนะ นายคิดเหรอว่าชิงพลบจะจับละพอมาดูเล่น เขาเป็นผู้ชาย นายก็น่าจะรู้ความคิดเขานี่) พลอยไพลินจี้ถูกจุด กรธัชเคยเผชิญหน้ากับชิงพลบมาก่อน สายตาของเขายามมองละพอแฝงเร้นความนัยบางอย่าง “แล้วคุณจะช่วยผมยังไง เท่าที่รู้ เวรยามของที่นั่นฝ่าเข้าไปไม่ได้ง่ายๆ” (ฉันจะล่อชิงพลบออกมา) พลอยไพลินมองท้องฟ้าขมุกขมัวด้านนอกหน้าต่าง เธอฟังพยากรณ์อากาศล่วงหน้ามาสองวัน พายุฤดูร้อนกำลังจะมา (เวลาฝนตกพายุเข้า คนงานส่วนหนึ่งจะยุ่งกับการดูแลไม้ ที่เหลือจะต้องหลบฝนหลบพายุเป็นธรรมดา นายลอบเข้ามาตอนนั้นได้) แผนการของพลอยไพลินไม่มีอะไรมาก เธอจะล่อชิงพลบออกมา เปิดทางให้กรธัช “ได้ ตกลง” กรธัชพูด เขาไม่หวังจะพึ่งมารดาอีกต่อไป ต่อจากนี้เขาจะลุยเอง กรธัชกลับห้อง เตรียมตัวสำหรับคืนนี้ “เดี๋ยวพ่อคุณก็มาแล้ว” ชิงพลบนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียง บนข้อมือของพลอยไพลินมีผ้าสีขาวพันไว้ เธอปลอดภัยแล้ว โชคดีที่แม่บ้านเข้าไปเห็นและพินิจก็พาเธอมาส่งโรงพยาบาลได้ทันเวลา ภรรยาในนามไม่ตอบ เธอเลือกที่จะเงียบ ชิงพลบไม่ชวนคุยอีก เขารอให้นายอำพลมา จะได้กลับเสียที อันที่จริงชิงพลบอยากจะรีบกลับไปเสียตั้งแต่ตอนนี้ แต่นายอำพลขอให้อยู่ก่อน กลัวว่าลูกสาวจะทำอะไรบ้าๆ อีก ใบหน้าของพลอยไพลินซีดแต่ก็เย่อหยิ่ง เธอเป็นคนรักหน้ารักศักดิ์ศรีจนชิงพลบไม่เคยคิดว่าพลอยไพลินจะคิดทำร้ายตัวเอง ตลอดเวลาสองปีที่แต่งงานด้วยกัน ชิงพลบไม่ได้ดูแลเธอดีกว่าหรือแย่กว่าดั่งในปัจจุบัน พวกเขาคุยกันเรื่องขอบเขตตั้งแต่แรก หรือเป็นเขาเพียงคนเดียวที่เข้าใจไปแบบนั้น พวกเราแต่งงานกันเพราะผลประโยชน์ ไม่มีอะไรมากกว่านั้น ชิงพลบอาจจะไม่ได้ทำหน้าที่สามีดีเด่น แต่เขาไม่เคยทำร้ายพลอยไพลิน เวลามีงานก็ควงกันไป แสดงให้คนทั่วไปเห็นว่าเป็นสามีภรรยากัน เท่าที่เขาทำให้ได้ แต่เรื่องความรู้สึก ยากจะฝืน ชิงพลบส่งข้อความบอกแม่บ้าน ใกล้มื้อเย็นแล้วให้ส่งกล่องข้าวไปที่บ้าน เขากลัวละพอจะหิว “นี่ก็เย็นแล้ว ผมจะกลับไปก่อน คุณพ่อคุณคงใกล้มาถึงแล้ว” ชิงพลบกะเวลา เขาออกไปตอนนี้ก็พอดีกับนายอำพลมาถึง อีกอย่างเขาไม่ได้ให้พลอยไพลินอยู่คนเดียว ทั้งนี้เธอไม่ใช่คนอ่อนแอ เขามั่นใจมากด้วยว่าเธอทำเช่นนี้เพราะมีแผนการบางอย่าง เพียงแต่เขาไม่อยากพูดหรือคาดคั้น เธอบาดเจ็บภายใต้การดูแลของเขา แสดงว่าเขาดูแลเธอไม่ดี ข้อนี้ปฏิเสธไม่ได้ “เดี๋ยวค่ะ ช่วยอยู่ต่ออีกหน่อยได้มั้ยคะ คุณพ่อยังมาไม่ถึงเลย” เวลาทุกนาทีล้วนมีค่า เธอจะถ่วงเวลาเขาเอาไว้ให้ได้นานที่สุด ชิงพลบยังไม่ทันได้พูด พินิจเข้ามาก่อน “นายครับ คุณจางขอเรียนสายด้วยครับ” คิ้วเข้มย่นเข้าหากันเล็กน้อย ปกติจางเหลียนไม่ติดต่อมาแบบส่วนตัวเช่นนี้ ไม่ว่าอะไรต้องผ่านหม่าติงอี้ แสดงว่าเรื่องที่จะคุยเป็นเรื่องด่วน เขารับโทรศัพท์มาจากพินิจ เดินเลี่ยงออกไปที่ระเบียงซึ่งสายฝนกำลังลงเม็ด “ครับท่าน...” เขารีบออกไปจึงไม่ทันเห็นว่าพลอยไพลินมีสีหน้าเช่นไร ไม่ถึงหนึ่งนาทีชิงพลบเดินกลับเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขามองไปที่คนเจ็บด้วยสายตาชนิดหนึ่งที่ชวนให้คนถูกมองขนลุกทั่วร่าง แผนการของเธอถูกเขาจับได้หมดแล้ว “เกิดอะไรขึ้นครับนาย” สีหน้าแบบนั้นทำเอาพินิจใจคอไม่ดี ชิงพลบคุยอะไรกับจางเหลียน พวกเขาคุยอะไรกัน “นายเฝ้าคุณพลอยอยู่ที่นี่ ฉันจะกลับปางไม้ก่อน ก่อนที่แผนของคุณพลอยจะสำเร็จ” เป็นอย่างที่ชิงพลบสงสัย แต่ไม่เคยคิดว่าจะออกมาในลักษณะนี้ พลอยไพลินร่วมมือกับกรธัช กรีดข้อมือ ล่อเขาออกมา เพื่อเปิดช่องให้ละพอได้หนี “อย่าไปเลยนะคะ ช่วยอยู่กับพลอยอีกสักหน่อยได้มั้ย?” เธอวอนขอ น้ำตารื้น ชิงพลบเอ่ยอย่างจริงจัง “ผมรู้ว่าคุณเจ็บปวด และมันก็คงมากพอที่จะทำให้คุณคิดได้สักทีว่าควรหยุดแล้ว พร้อมเมื่อไหร่เรามาเจรจาหย่ากันเถอะ” พลอยไพลินไม่ใช่คนไร้สติ ตอนนี้เธอน่าจะได้สติแล้ว “ฝากด้วยนะพินิจ” ยังไม่ทันที่ชิงพลบจะได้เดินออกไป เสียงสั่นเครือก็ดังขึ้นสะก่อน “คุณรักเด็กนั้นใช่มั้ยคะ! ตอบมาสิคะ คุณรักเด็กคนนั้นใช่มั้ย?!” แม้ชิงพลบจะแต่งงานแล้ว แต่เขาไม่เคยรักเธอ ท่าที การกระทำ คำพูด สายตา ทุกสิ่งทุกอย่างที่ชิงพลบมองหรือกระทำต่อละพอ ทำให้เธอริษยา เพราะเธอไม่เคยได้รับมันเลยสักครั้ง แม้แต่ครั้งเดียว หรือเศษเสี้ยวหนึ่งก็ไม่ “เปล่า” “เปล่าเหรอคะ” เขาปฏิเสธในทันที เรียกรอยยิ้มเย้ยหยันจากพลอยไพลิน เธอหัวเราะให้กับสิ่งที่แบอยู่ตรงหน้า “คุณรักเธอแล้วล่ะชิงพลบ รักแบบที่คุณไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ” รักหรือ? เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มแล้ว อายุอานามก็ปาเข้าไปเกือบจะสี่สิบอยู่รอมร่อ ผ่านเรื่องราวมามากมายนับไม่ถ้วน เรื่องรักๆ ใคร่ๆ จึงไม่ใช่เรื่องหลักหรือเรื่องใหญ่สำหรับคนในวัยอย่างเขา แต่ทำไมกันละ เขากลับรู้สึกหวั่นไหวกับคำพูดของพลอยไพลิน จะเป็นไปได้หรือ เขานะหรือ...จะรักละพอ เขายกยิ้มไม่เห็นด้วย เพราะเรื่องนี้มันไร้สาระสิ้นดี
Bab terbaru
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ ตอนพิเศษ
‘วันนี้มีสัมภาษณ์งาน อาจจะกลับค่ำหน่อยนะคะ’ ชิงพลบอ่านทวนข้อความเธอนับสิบครั้งได้ตั้งแต่ที่เธอส่งมาตอนเย็นๆ ไม่รู้ว่านาฬิกาคนเราไม่เท่ากันหรือเปล่า ทำไมตอนนี้เข็มสั้นเขามันชี้ไปที่เลขสิบสองแล้วแต่ละพอยังไม่กลับมา ครั้นจะโทรไปตามหรือส่งข้อความไป เขาก็กลัวเธอคิดว่าเขาจู้จี้ ดังนั้นจึงได้แต่นั่งรอเงียบๆ ในบ้าน จวบจนเขาได้ยินเสียงเครื่องยนต์แล่นผ่านรั้วบ้านเข้ามา เขารีบไปรอที่บันไดพร้อมกับซ่อนตัวในความมืด ด้วยนัยน์ตาวาววับ ละพอผลักประตูเข้ามาด้วยความระมัดระวัง เธอแต่งตัวด้วยชุดกระโปรงทับเสื้อสูทสีครีม ชิงพลบหรี่ตา เพราะดูเหมือนวันนี้เธอจะสวยน่ารักเป็นพิเศษ ความรู้สึกหึงหวงพุ่งขึ้นมากลางอก เขาค่อยๆ เผยตัวออกมาในความมืด รวบร่างเธอมาไว้ในอ้อมกอด “พี่พลบ! เล่นอะไรคะเนี่ย” ละพอตกใจจึงปล่อยของร่วงหมด “ทำไมกลับดึกขนาดนี้ แน่ใจนะว่าแค่ไปสัมภาษณ์งาน” น้ำเสียงเขาเข้มงวด พลางรัดเธอแรงๆ “ก็ใช่สิ หนูก็บอกแล้วไง แล้วทำไมพี่ยังไม่นอนอีก มันดึกแล้วนะคะ” ชิงพลบเคาะหน้าผากเธอ พอได้กลิ่นน้ำหอมหวานๆ ก็แอบกลืนน้ำลาย “รู้ว่าดึกแล้วทำไมยังกลับดึกขนาดนี้” “หนูนอนดึกได้ไม่เป็นไร แต่พี่นอนดึกไม่ได้ พี่อา
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ 20/4 ดอกกุหลาบยังบานสะพรั่ง
“แล้วยังไงคะ พี่ไปเจอเขาทำไม” ละพอเป็นห่วง กลัวว่าเขาจะเข้าไปเกี่ยวข้องอะไรกับผู้มีอิทธิพลอีก (เรื่องนี้คุยทางโทรศัพท์ไม่สะดวก เอาไว้พรุ่งนี้เราค่อยมาถามได้มั้ย) “โถ ไม่เอาสิ หนูกำลังอยากรู้เลย อ่านกระทู้บนเน็ตอยู่เนี่ย เรื่องของบริษัทของเอริคที่ถูกฟ้องร้อง ดูท่าจะเป็นเรื่องใหญ่มาก” (ทำไมต้องสนใจเขาขนาดนั้นด้วย เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเราหรอกเขาก็แค่มาสะสางเรื่องในอดีต) “แสดงว่าเขาแค่มาและจะไปใช่มั้ยคะ” เธอละเอาไว้ในฐานที่เข้าใจว่าเขามาเพื่อเก็บกวาดอิทธิพลที่หลงเหลือของจางเหลียนโดยเฉพาะแล้วจะไปเอง (ไม่แน่ใจเหมือนกัน เอริคเป็นคนเดายาก) “เขาไม่ได้คิดร้ายอะไรกับพี่ใช่มั้ย?” (ไม่จ้า) แม้จะไม่นับเป็นมิตร แต่ก็ไม่ใช่ศัตรูแน่นอน “ดีแล้วค่ะ ได้ยินแบบนี้หนูก็สบายใจ” (พี่ไม่ทำกายภาพแล้ว เดี๋ยวพี่ไปหา) “พี่มาหาไม่ได้ หนูอยู่หอ” ชิงพลบหัวเราะ (ถ้าพี่ต้องการสะอย่าง ไม่มีอะไรขวางพี่ได้หรอก) ละพอเฝ้ารอการมาเยือนของชิงพลบด้วยใจจดจ่อ เธออาบน้ำแต่งตัว อยู่ในชุดน้อยชิ้นที่เขาชื่นชอบ “สวยขนาดนี้ คิดจะทำให้พี่คลั่งตายเหรอครับ” นัยน์ตาโลมเลียมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า “ค่ะ หนูจะทำให้พี่คลั่งตาย” ละ
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ บทที่ 20/3 ดอกกุหลาบยังบานสะพรั่ง
“ก็ได้ค่ะ สัปดาห์หน้าหนูจะไปหาพี่แน่ๆ สัญญาเลย” ละพอวางสาย เดินกลับเข้าไปหาเพื่อน กลางเดือนกรกฎาคม ละพอมีนัดทานข้าวกับพี่รหัส เธอส่งข้อความไปบอกชิงพลบเพื่อรายงานเขา เขาตอบกลับมาทันที ‘ทานให้อร่อยนะ’ “รอนานมั้ยคะพี่ ขอโทษที่สายนะคะ” ถึงจะรีบมาแค่ไหน แต่ก็สายจนได้ “ไม่เลย มาสิ มานั่งทานกันเถอะ คงจะหิวกันมากแล้ว” เขาผายมือไปเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เพราะข้างๆ มีเจจับจองแล้ว “งั้นไม่เกรงใจแล้วนะคะพี่ เร็วๆ พอนี่ รีบๆ นั่ง ฉันหิวจนแทบจะกินช้างม้าวัวควายได้ทั้งครอกแล้ว” “เจ เธอพึ่งผ่าไส้ติ่งนะ กินอาหารอ่อนๆ ได้อย่างเดียว” ละพอห้ามเมื่อเพื่อนตักน้ำจิ้มสามรสมารอท่า “แต่มาร้านชาบูแล้วไม่กินหมูกับน้ำจิ้มแซ่บๆ ได้ยังไงล่ะพอนี่” เจนจบกระเง้ากระงอด “เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวก็ได้กลับไปนอนหยอดน้ำเกลือเหมือนเดิมหรอก” เธอเปลี่ยนถ้วยน้ำจิ้มให้ทันที “โถพอนี่ ขอสักวันเถอะ เธอไม่รู้หรอกว่าตลอดสัปดาห์มานี่ฉันชอกช้ำแค่ไหน กินแต่ข้าวต้มก็ไม่ไหวปะ ใช่มั้ยคะพี่” คนที่ร้องโอดครวญว่ากำลังจะตายตอนไส้ติ่งแตกน่ะ หายไปแล้ว “เอาแค่พอประมาณแล้วกัน” เธอเลื่อนถ้วยน้ำจิ้มกลับไปให้ เจนจบกระดี๊กระด๊าดีใจยกใหญ่ รถยนต์คันห
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ บทที่ 20/2 ดอกกุหลาบบานสะพรั่ง
เช้าวันถัดมาข่าวการปลิดชีพตัวเองภายในเรือนจำของจางเหลียนติดหน้าหนึ่งทุกสำนักข่าว พัศดีผู้เห็นศพคนแรกให้การว่าช่วงเวลาประมาณตีสามกว่าๆ เห็นความผิดปกติของจางเหลียนจากกล้องวงจรปิด ครั้นพอเร่งรีบไปดูก็พบว่าจางเหลียนเสียชีวิตแล้ว เขาตายเพราะโขกศีรษะกับพื้นแข็งๆ ในห้องขังจนตาย ตำรวจไม่คิดจะสืบสวนหาสาเหตุต่อ สรุปคดีเพียงว่าจางเหลียนเครียดจนฆ่าตัวตาย “พ่อคะ อาหารพร้อมแล้วพี่อาชิให้มาตามค่ะ” ละพอขึ้นมาเรียก บ้านหลังใหญ่ครึกครื้นขึ้นมากเมื่อคนในครอบครัวเดินทางมาเยี่ยมหา “แล้วหนูล่ะ?” “หนูทานทีหลังค่ะ ตอนนี้ต้องป้อนข้าวพี่พลบก่อน” พี่พลบ! ฟังแล้วหัสดินทร์แสลงหูนัก อย่างชิงพลบนะ แก่เกินจะเรียกพี่แล้ว! “ไอ้พลบแขนด้วนเหรอ หนูจะต้องไปปรนนิบัติพัดวีอะไรขนาดนั้น” หัสดินทร์รู้สึกว่าชิงพลบมันแอบปิดบังอะไรบางอย่างอีกแล้ว แต่เขายังไม่มีหลักฐานเลยไม่กระโตกกระตาก “โธ่ ก็พี่พลบยังไม่หายดีนี่ค่ะ ไปก่อนนะคะ” ละพอจับถาดอาหารตรงไปหาชิงพลบ เธอยกมือเคาะสองสามทีให้เขาทราบว่าเธอมาแล้ว ชิงพลบนั่งอยู่ที่โต๊ะอย่างเรียบร้อยด้วยรอยยิ้มกว้าง “ขอบคุณครับ” เขาอ้าปากรับอาหารอย่างสุขใจ กระทั่งละพอป้อนเรียบร้อยแล้วถ
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ บทที่ 20/1 ดอกกุหลาบบานสะพรั่ง
ระยะเวลายี่สิบนาทียาวนานไม่รู้จบสิ้น ละพอลงจากรถแท็กซี่อย่างรีบเร่งก่อนจะวิ่งฉิวเข้าบ้านชิงพลบโดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า ชิงพลบต้องอยู่ในบ้านแน่ๆ พวกจิ๊กซอว์เหล่านั้นพึ่งถูกวางขายไม่นานนี่เอง “มีอะไรกันหนู ทำไมวิ่งหน้าตั้งมาแบบนั้น” พฤกษ์เดินออกมารับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “เขาอยู่ไหนคะ?!” ละพอจับมือคุณอาหมอมากุม “บอกหนูมาเถอะค่ะ เขาอยู่ที่ไหน หนูอยากเจอเขา ให้หนูเจอเขาเถอะนะคะ!” “หนู พลบเขา…” “หนูไม่เชื่อ! เขายังอยู่ หนูรู้สึกได้” คุณอาพฤกษ์มีท่าทีอึกอัก แต่สุดท้ายก็ยิ้มพ่ายแพ้แล้วเอ่ย “ดอกกุหลาบยังบานอยู่ ไปดูสักหน่อยสิ” กลิ่นดอกกุหลาบหอมระริน ละพอก้าวเดินอย่างระมัดระวังไปทางสระ พุ่มดอกสีแดงสดยังคงบานสะพรั่งอย่างงดงาม ชิงพลบนั่งรับลมอยู่บนศาลา เขาสวมชุดสบายๆ ในมือแกร่งมีอาหารเม็ด ครั้นเขาโยนลงไปในน้ำ ฝูงปลาแหวกว่ายกันเข้ามาแย่งชิงอาหารกันจนน้ำสาดกระเซ็น ละพอผ่อนฝีเท้า เพื่อสังเกตการณ์ ก่อนจะพบว่านัยน์ตาชิงพลบไม่มองสิ่งใดเลย เหมือนเขามองไม่เห็น “คุณอาหรือครับ?” ละพอไม่ตอบ เธอยืนร้องไห้มองเขาเหมือนคนโง่ “ปล่อยผมไว้แบบนี้สักครู่เถอะ ผมไม่เซ่อซ่าตกสระหรอก” เพราะไม่มีเสียงตอบกลับ ช
คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+ บทที่ 19/3 ไม่ได้กลับขึ้นฝั่ง
ละพอได้ยินมาว่าชิงพลบไม่ใช่หลานชายคนโปรด ความดื้อรั้นและหัวแข็งของเขาสร้างความบาดหมางให้เขาและคุณตา สุดท้ายชิงพลบออกจากบ้านไปอยู่เมืองนอกเมืองนาตั้งแต่เด็ก ทว่าด้วยความเป็นคนดื้อรั้น ไม่ยอมคน ทำให้ชิงพลบไปได้สวยในเส้นทางที่เลือกเดิน บางทีหากไม่เกิดเรื่องร้ายขึ้นกับน้องชายของเขา ชิงพลบคงกลายเป็นซีอีโอหนุ่มไฟแรง หรืออภิมหาเศรษฐีไปแล้ว ชิงพลบยอมทิ้งชีวิตที่เขาก่อร่างสร้างตัวมาอย่างอุตสาหะเพื่อกลับมาแก้แค้นให้น้องชาย และเพื่อเธอ ละพอเดินมาหยุดอยู่ตรงห้องนอน ความเป็นชิงพลบยังคงซึมลึกอยู่ในเตียงและข้าวของเครื่องใช้ ราวกับเขาอยู่ที่นี่ และจากไปก่อนเธอจะมาเพียงไม่กี่นาที บนโต๊ะยังมีจิ๊กซอว์ที่เล่นค้างไว้ เขาคงชอบเล่น ในห้องมีงานที่เขาต่อครบถ้วนแล้ววางไว้สองสามภาพ “สวัสดีจ้ะ” ละพอหันไปตามเสียง ชายวัยประมาณห้าสิบปลายๆ แต่ดูอิ่มเอิบและสุขภาพดียืนยิ้มจนเห็นเส้นตีนกาอยู่ตรงกบประตู “สวัสดีค่ะคุณหมอ” ละพอพนมมือไหว้ “เรียกว่าอาก็ได้ อาเป็นอาของพลบกับเพลิง” ศาสตราจารย์พฤกษ์เป็นญาติที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวของชิงพลบ เห็นว่าอีกฝ่ายเป็นจิตแพทย์ชื่อดัง “พลบเล่าเรื่องหนูให้อาฟังบ่อยๆ
Anda juga akan menyukai
Gardener คนสวนของคุณหนู
กาสะลอง94.4K Dibacaคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี111.3K Dibacaรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว412.2K Dibacaหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.7K Dibacaสามีที่ฉันเก็บได้จากคืนฝนตก
แอมมี่193 Dibacaประธานลี่ ไว้อาลัยภรรยาที่รัก
ลี่ถิงเชิน29.2K Dibacaเมียลับอุ้มรัก
ณิการ์235 Dibacaเล่ห์หัสดิน (ซีรีส์บ้านไร่ / หัสดิน VS ธารธารา)
MOONY MAY45 Dibaca
