ตอนที่ 3 นิ้วแสนร้ายกาจ

“ไม่มั้ง มาพิสูจน์ว่าจริงอย่างที่พูดมั้ย ถ้าอยากจะอาเจียนก็ปล่อยออกมาเลย เพราะฉันก็อยากลิ้มรสชาติเธอเหมือนกันว่าจะเป็นอย่างไร...” คีนจบเสียงของเขาเมื่อริมฝีปากเขาแนบปิดริมฝีปากของตะวันทันทีลิ้นร้ายไม่รีรอล้วงล้ำเข้าสู่โพรงปากที่เปิดทางแบบไม่ทันตั้งตัว ฝ่ามือแข็งแรงเลื่อนลงต่ำสอดเข้าไปในบิกินี่ชิ้นด้านล่างอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วเคลื่อนหายเข้าสู่โพรงสาวจากทางด้านหลัง ทุกอย่างรวดเร็วจนตะวันตั้งตัวไม่ทันกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองตอนนี้ มือทั้งสองของเธอพยายามที่จะผลักไสคีนให้ห่างจากตัวเธอ แต่นิ้วร้ายในตัวเธอขับเคลื่อนอย่างรวดเร็วจนโพรงสาวที่เขาเข้าไปอย่างง่ายดายชื้นจนคีน รับรู้มันเช่นกัน

            ตะวันไม่อาจควบคุมร่างกายและหัวใจที่เต้นถี่เร็วได้เลย เพราะแท้จริงแล้วเธอรอคอยสัมผัสแบบนี้จากคีนมานานหลายปี แต่เธอจะให้เขารู้ไม่ได้ว่าเธออยากตกเป็นของเขาที่เหลือเพียงแต่ร่างกายเท่านั้นที่เขายังไม่ได้จากเธอไป ซึ่งหัวใจของเธอเป็นของเขามาตลอดสิบปีนี้

            คีนที่ไม่ไร้ซึ่งประสบการณ์สวาท เขาย่อมรู้ว่าตะวันรู้สึกยังไงกับสัมผัสของเขา ถึงแม้คีนจะใจเร็วด่วนได้ ก็เขามักจะเจอผู้หญิงแบบนี้ รักสนุกแต่ไม่ผูกพัน ซึ่ง   คีนวัยสามสิบเขายังไม่จริงจังไม่มีเจ้าของหัวใจ เขาต้องการเพียงหญิงสาวบำบัดความใคร่ และตะวันก็ช่างน่าสนใจและประทับใจเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นเธอใกล้ๆ และตอนนี้เขาก็ต้องการผู้หญิงคนนี้เสียแล้ว เมื่อเธอเปียกชื้นยามที่นิ้วเขาสัมผัสเธอ      ถึงแก่นด้านใน คับแคบ ตอดรัดเขาทันที แต่ตะวันจูบไม่เก่งสักเท่าไหร่ เมื่อลิ้นร้ายเขาชอนไชดูดดื่มโพรงปากเธอ

            “หวานกว่าที่คาดไว้”  คีนกระซิบใกล้ริมฝีปากอิ่ม ที่แดงบวมของตะวัน

            “ปล่อยนะ!” ตะวันร้องออกมาเสียงไม่มั่นคง เมื่อนิ้วร้ายของคีนยังคงขยับอยู่ ทำให้ตะวันร้อนไปทั้งเรือนร่างจากด้านใน

            “ฉันช่วยเธอได้นะ...สวรรค์ชั้นสุดยอดรอเธออยู่” คีนไม่ยอมปล่อย แต่กลับเสนอเส้นทางความสุขให้กับตะวัน ที่ใบหน้าแดงก่ำอย่างชัดเจน

            “ไม่! ปล่อยนะ” ตะวันที่เสียงไม่มั่นคงเหมือนเดิม เธอกำลังเรียกกำลังใจอันแรงกล้า ถอยออกจากอ้อมแขนของคีน ที่ขยับเบียดร่างเธอแนบกับตัวเขามากขึ้น เพื่อที่ให้นิ้วร้ายแสดงศักยภาพความสามารถของเขาให้ตะวันได้รับรู้มากขึ้น

            คีนยิ้มออกมา เมื่อตะวันแนบใบหน้ากับแผ่นอกกว้างเขาสองแขนยึดจับเขาไว้เป็นหลัก เมื่อกระแสความเสียวซ่านแผ่กระจายไปทั่วร่างกายเธอแล้วตอนนี้ ตะวันหอบหายใจ เหงื่อแตก เมื่อเธอต้องยอมจำนนให้คีน ทำตามที่เขาต้องการกับร่างกายของเธอกับนิ้วแสนร้ายกาจของเขา การแนบชิดของร่างกายเขาและเธอทำให้ตะวันรับรู้ถึงสัญญาณความต้องการของคีนที่มันแผ่ขยายตัวเบียดแนบจนแทบจะแทรกตัวเข้าไปในร่างกายเธอทางหน้าท้องแบนราบของเธอ

            “คีน!!!!” เสียงทุ้มจากทางด้านหลังของคีน เรียกสติของตะวันกลับมา เธอผลักคีนออกได้อย่างง่ายดาย เมื่อคีนเองก็ได้ยินเสียงนั้นเช่นกัน

            ตะวันก้มหยิบเสื้อคลุมทันทีที่ได้รับอิสระจากคีน เธอวิ่งกลับเข้าไปด้านในโดยไม่หันมองเจ้าของเสียงทรงพลังนั้น เพราะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ฟิลิป ชอว์น 

            คีนกำมือตัวเองไว้ หันหลังกลับไปเผชิญหน้ากับเจ้าของเสียงนั้น ด้วยใบหน้าที่ราบเรียบไม่แสดงอารมณ์ใดๆออกมา และนี้ก็เป็นอีกอย่างที่ฟิลิปสอนเขาเองว่าอย่าให้ใครอ่านได้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

            “พ่อมีงานอะไรให้ผมทำเหรอครับ”

            “แกมายุ่งวุ่นวายกับตะวันทำไม”

            “ไม่ได้มาวุ่นวาย แค่มาทำความรู้จัก คนเคยรู้จักกันก็ต้องทักทายกัน”

            “ทักทายเหรอ” ฟิลิปย้ำถามสายตาหลี่มองคีน

            “ครับ”

            “ทักทายก็ทักทาย และฉันขอสั่งให้แกทำเพียงแค่นั้น ทักทายเท่านั้น อย่าแตะต้องตะวัน และฉันจะยินดีมากถ้าแกจะปฎิบัติกับตะวันเหมือนเมื่อก่อน”

            “แตะต้อง...ทำไมผมจะแตะต้องไม่ได้ เธอเป็นผู้หญิงของพ่อ เหรอ...ผมพึ่งรู้ว่าเดี๋ยวนี้พ่อพาผู้หญิงของพ่อเข้ามาที่บ้านแล้ว”

            “คีน! ฉันไม่เคยแหกกฎของตัวเอง ตะวันไม่ใช่ผู้หญิงแบบที่แกเข้าใจ แต่แกก็ไม่มีสิทธิแตะต้องเธอ นี่เป็นคำสั่ง...ถ้าแกทนไม่ได้จะไปค้างที่อื่นสักสี่ห้าวันก็ได้ เพราะตะวันจะอยู่ที่นี่แค่ไม่กี่วันเธอก็จะเดินทางกลับญี่ปุ่นทันทีหลังจากงานครบรอบหกสิบปีของฉัน” คีนคิ้วขมวดเข้าหากันอย่างไม่พอใจกับสิ่งใหม่ที่ได้รู้

            คีนได้แต่มองตามหลังพ่อที่เดินจากไปหลังจากตอกย้ำคำสั่งที่ไม่น่าฟังเลยสักนิดสำหรับเขา มันจะเป็นไปได้อย่างไรว่า คีน ชอว์น จะปล่อยให้ผู้หญิงที่เขาต้องการลอยนวลไปง่ายๆ

            “สี่ห้าวันอย่างงั้นเหรอ...ก็เพียงพอแล้ว” คีนเปรยออกมา พ่อไม่บอกเหตุผลอะไรเลย แต่คีนก็ไม่โง่พอที่จะขัดคำสั่งของฟิลิป “ฉันแตะต้องเธอไม่ได้ แต่เธอแตะต้องฉันได้นะ” คีนยกมือข้างที่สัมผัสหญิงสาวขึ้นมา กลิ่นความหอมน่าหลงใหลยังคงอยู่

            ตูม! คีนถอดเสื้อออกกระโดดลงสระน้ำ ออกกำลังกาย เขาต้องออกแรงให้บางอย่างในตัวเขาได้รับการผ่อนคลายเมื่อทุกอย่างไม่ได้เป็นไปตามคาดหมาย