ตอนที่ 2 สระว่ายน้ำ

คีน เดินมาทางสายตาที่เขาจับจ้องอยู่ ระยะห่างที่เพียงสองสามเมตร สายตาของคีนเลื่อนมองหญิงสาวตรงหน้าไล่ลงต่ำและเลื่อนขึ้นมาจบที่ใบหน้าสวยใส น่ามองยิ่งนัก คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเพียงเล็กน้อย เพราะคีนรู้สึกคุ้นๆกับหญิงสาวตรงหน้าแต่ที่หน้าแปลกที่เขาจำเธอไม่ได้ ซึ่งไม่ใช่นิสัยทั่วไปของเขาที่จะหลงลืมความสวยงามของเพศตรงข้าม

            “เดี๋ยวนี้พ่อฉันพาหญิงบริการเข้าบ้านแล้วเหรอ” ตะวันนิ่ง สงบ ยับยั้งความไม่พอใจไว้ก้นบึ้งที่ลึกที่สุด ตะวันทำเพียงหันหลังให้กับคีน ชอว์น ที่เขาไม่เปลี่ยนเลยกับอากัปกริยาที่เขามีกับเธอ

            “หามิได้ครับท่าน คุณตะวันครับ” คนของฟิลิป เป็นฝ่ายชี้แจงรายละเอียดให้คีนได้รู้

            “ตะวัน ยายเด็กร่านคนนั้นเหรอ?” ตะวันที่ถึงแม้เดินไปตามขั้นบันไดจนมาถึงชั้นสอง แต่ประโยคร้ายกาจของคีนเธอก็ได้ยินชัดเจนปากอิ่มสีชมพูระเรื่อเม้มแน่น และพยายามบังคับตัวเองให้เดินต่อไปยังห้องพักของตน

            “ผมว่านายท่านคงไม่ชอบใจนัก ถ้าคุณคีนจะเรียกคุณตะวันแบบนั้น” โทนี่ มือขวาของฟิลิปเอ่ยอีกครั้งกับคีน ซึ่งคีนก็พยักหน้าอย่างขอไปทีกับคำติติงของโทนี่

            คีน เดินขึ้นบันไดที่ตะวันหายไปจากสายตาเขาแล้ว ซึ่งไม่แปลกเพราะห้องของคีนอยู่ชั้นสองเช่นกัน คีน หันมองซ้ายขวา รอยยิ้มปรากฎขึ้นเมื่อเขาเห็นประตูที่อยู่อีกด้านกำลังขยับปิด แสดงว่าตะวันพักห้องนี้สินะ! คีน เดินมาที่ประตูห้องพักของตะวัน เขาทำเพียงยิ้มให้กับประตู และเดินไปอีกทางที่เป็นห้องส่วนตัวเขา

            ตะวันที่ยืนอยู่หน้าประตู หูแนบกับประตูฟังเสียงฝีเท้าของคีนที่เดินจากไปแล้ว เธอตั้งใจให้คีนรู้ว่าเธอพักห้องนี้ต่างหาก ตะวันเดินกลับเข้ามาในห้องเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบชุดว่ายน้ำทูพีชสีเหลืองออกมา รอยยิ้มปรากฎบนใบหน้าของตะวันก่อนที่เธอเดินเข้าห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนมัน

            คีนกับรอยยิ้มทรงเสน่ห์บนใบหน้าที่สายตาเขาจับจ้องมองเงือกน้อยแสนสวยกำลังแวกว่ายอยู่ในสระว่ายน้ำในบ้าน

            “ในที่สุดเธอก็ว่ายน้ำเป็นจนได้” คีนเปรยออกมา เพราะภาพความทรงจำเมื่อสิบปีก่อน ที่ตะวันมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน คีนได้ช่วยเธอไว้ตอนที่เธอพลัดตกสระน้ำ คีนจำไม่ค่อยได้นักเพราะตอนนั้นเขาไม่คิดว่าตะวันจะเติบโตขึ้นมาและสวยน่ารักได้เพียงนี้ คีนไม่ได้รังเกียจสาวเอเชียแต่เขาแค่ไม่ประทับใจกับหญิงสาวเอเชียโดยเฉพาะหญิงไทยที่เหมือนกับแม่ของเขา คีนไม่รู้ว่าตอนนี้แม่ของเขาอยู่ที่ไหน แต่แม่ที่หักหลังพ่อเขาพยายามที่จะให้พ่อเขาเข้าคุกให้ได้ทำให้เขาไม่โหยหาผู้หญิงที่เป็นแม่เลยสักนิด และคีนไม่เข้าใจพ่อเลยที่จู่ๆ วันหนึ่งก็พาเด็กผู้หญิงชาวไทยคนนี้มาอยู่ที่บ้าน คีนไม่เคยสนใจแม้แต่จะชายตามองตะวันเลยสักนิด แต่ตอนนั้นที่ตะวันตกสระเขาแค่ไม่ยากให้มีคนตายในบ้านก็เท่านั้น จึงยอมโดดลงสระไปช่วยเธอขึ้นมา

            คีนเปลี่ยนเสื้อผ้ามาสวมเพียงกางเกงว่ายน้ำและเสื้อยืดที่พร้อมถอดเหลือเพียงกางเกงว่ายน้ำสามส่วนลงสระน้ำได้ทุกเมื่อยามที่เขาต้องการ

            คีนเดินมาที่สระน้ำ ตะวันนอนอยู่บนเตียงผ้าใบริมสระกำลังพักจากที่ว่ายน้ำมาได้สักพัก

            “ขอโทษนะคะ ฉันไม่ทราบว่าคุณจะใช้สระน้ำ เชิญคุณตามสบาย...ฉันขอตัว” ตะวันขยับลุกนั่งบนเตียงผ้าใบ เธอเอื้อมไปหยิบผ้าคลุมเนื้อนิ่ม แต่...

            ควับ  คีนคว้าผ้าคลุมผืนนั้นไว้เช่นกัน ไม่ยอมให้ตะวันใช้มันปกปิดความงดงามของเธอต่อสายตาเขาได้ง่ายๆ

            “ฉันต้องแลกกับอะไร เพื่อให้เธออยู่ต่อ”

            “อยู่ต่อ? ที่สระน้ำเหรอคะ”

            “ใช่ ที่สระน้ำ”

            “เพื่อนเล่นน้ำมั้งคะ” คีนยิ้มสายตามองสำรวจเรือนร่างในชุดว่ายน้ำ          สีเหลือง ที่แทบจะแยกไม่ออกว่าตะวันสวมมันอยู่เมื่อสีผิวของเธอกลมกลืนไปกับชุด

            ตะวันยิ้มหว่านเสน่ห์ใส่คีน ที่สายตาเขาไม่ปิดบังความรู้สึกที่ตะวันอ่านได้ง่ายมาก ว่าคีนพึงพอใจเธอและคำตอบของเธอ แต่... “...ที่ไม่ใช่คนแบบคุณ” คีนเก็บรอยยิ้มทันทีกับประโยคต่อท้ายของตะวันที่กระชากผ้าคลุมหลุดจากมือของเขา

            “คนแบบฉันมันมีปัญหาอะไร” คีน ขัดขวางการจากไปของตะวันไว้ เขาไม่ชินกับการถูกปฎิเสธ

            “ค่ะ มีปัญหา เพราะฉันเกลียดใบหน้าที่มีเครารกๆ ฉันเกลียดสีผิวแบบนี้ ฉันเกลียดริมฝีปากและกลิ่นน้ำหอมประจำตัวคุณ เพราะฉันรู้สึกคลื่นไส้อยากจะอาเจียนเมื่อต้องอยู่ใกล้ๆคุณค่ะ คุณคีน” คีนดึงตะวันเข้าปะทะอกอย่างแรง เพราะเขาเป็นใคร เธอเป็นใคร ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าปฎิเสธเขา

            “ถ้างั้นก็อาเจียนออกมาตอนนี้เลย” คีนก้มหน้าเค่นเสียงพูดลมหายใจเขาเป่ารดใบหน้าของตะวัน ที่เงยหน้าเผชิญหน้ากับคีนอย่างไม่มียอมแพ้

            “ปล่อยนะ! เพราะฉันเริ่มจะสะอิดสะเอียนจนแทบจะทนต่อไปไม่ไหวแล้ว” ตะวันขัดขืนดิ้นรน เมื่อคีนเบียดเรือนร่างของเธอแนบแน่นกับเรือนกายของเขาที่ทำให้ตะวันสั่นสะท้านกับบางอย่างที่ดันแนบหน้าท้องแบนราบของเธอ