EPISODE 3

'ผมแลบลิ้นเลียริมฝีปากอิ่มที่เคลือบไปด้วยรสชาติของลูกอมรสโ'ปรด ก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปในปากเล็กแคบ ที่มีกลิ่นและรสชาติหวานละมุนของลูกอมเม็ดนั้น พลางดูดดื่มดุนดันริมฝีปากบาง อีกทั้งยังไล่ต้อนกวาดเอาลูกอมรสหวานในปากของเธอ'

"โห...แค่ฉากกินลูกอมก็โด่เลยเหรอลูก ท่าจะแซ่บอย่างที่ไอ้ตงว่าจริงๆ"

ผมนั่งอ่านนิยายอีโรติก ของนักเขียนนามปากกา มังกรพ่นพิษ ที่ไอ้ตงมันกดเพิ่มเข้าชั้นหนังสือในแอปพลิเคชันโทรศัพท์ให้ เพียงแค่สุ่มอ่านบางตอน โชกุนน้อยของผมก็ทำท่าจะแปลงร่าง จนผมไม่สามารถวางโทรศัพท์ลงได้ ยิ่งผมตั้งใจอ่านทุกฉากเด็ด ก็ยิ่งทำให้ผมหลงเข้าไปอยู่ในนิยายเรื่องนั้นมากขึ้น

'นิ้วเรียวเล็กลูบไล้ลงไปยังเนินสวาทของตัวเอง ก่อนจะสอดเข้าไปในหลืบกุหลาบแสนสวย พลางเขี่ยกลีบกุหลาบงามให้แบะออกจนเห็นเกสรสดฉ่ำ เพื่อเปิดทางให้ลิ้นร้อนของผมชำแรกเข้าไปตวัดไล่เลียได้อย่างถนัด พอลิ้นของผมแตะโดนจุดสำคัญ เธอก็ถึงกับครวญครางเสียงหวานเล็ดลอดออกมา'

"อา! มาแล้ว ซี้ด! "

ผมเผลอกอบกำไปที่ลำกายแกร่ง พลางลูบไล้ปลายมนเบาๆ เมื่อย่อหน้าที่เริ่มอ่านมันเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ และเสียวเสียดใจ จนผมเริ่มทนไม่ไหว

'ปากเล็กแคบที่ครอบครองท่อนแกร่งของผม ดูดดื่มและเลียปลายหยักของผมเบาๆ พลางชักมือเรียวเล็กขึ้นลง จนปลายกระบอกสีแดงโผล่ขึ้นมา เพื่อรอรับการแตะสัมผัสจากปลายลิ้นเล็ก ความเสียวซ่านสุดใจทำให้ผมถึงกับหลุดปากครวญครางชื่อเจ้าของปลายลิ้นออกมา'

"พะ...พี่นุ่มนิ่มครับ อา! ซี้ด! ออส์!"

แม้แต่ผมยังตกใจที่อยู่ๆ ก็เปล่งเสียงครางชื่อยัยนุ่มนิ่มออกมา ทั้งที่มือแกร่งกำลังชักรูดความแข็งตึงของตัวเองอยู่ แถมใบหน้าของเธอยังวนเวียนอยู่ในห้วงอารมณ์ของผมอย่างเย้ายวน รูปร่างอรชรผิวกายขาวเนียนสะอาด ทำให้ผมไม่อาจควบคุมอารมณ์ ที่กำลังอ่อนไหวอยู่ในตอนนี้ได้เลย

"พี่นุ่มนิ่ม ฮื่อ! อา! "

ความเสียวซ่านถึงใจเพียงได้ครางชื่อเธอ ทำเอาสิ่งที่ปั่นป่วนอยู่ภายใน ระเบิดพวยพุ่งขึ้นมาในที่สุด ผมนั่งหอบหายใจอยู่อย่างนั้นด้วยความตกใจ ตอนนี้เนื้อตัวของผมสั่นสะท้านไปทั้งร่าง เพียงแค่ภาพของเธอที่แทรกซึมเข้ามาในจินตนาการ ก็ทำเอาผมคลั่งได้ถึงขนาดนี้เลย

เช้าตรู่วันต่อมา...ผมเดินออกมาจากห้องเมื่อรู้สึกหิวมาก วันนี้เป็นวันหยุดผมขี้เกียจออกไปไหน เลยกะจะขังตัวอยู่ในคอนโดทั้งวันซะเลย ทีแรกก็กะว่าจะตื่นสายๆ สักหน่อย แต่ไม่รู้ว่าเมื่อคืนรีดน้ำออกจากตัวเยอะไปหรือเปล่า พอตอนเช้าถึงได้เพลียและหิวจัดขนาดนี้

ผมเดินเข้ามาในครัวด้วยความแปลกใจ เมื่อเสียงกุกๆ กักๆ ดังออกมาจากในครัว ผมจึงเดินไปตามเสียงนั้น ก็ปรากฏร่างบางในชุดลำลอง ที่กำลังก้มจัดของในห้องครัวจนหัวยุ่งไปหมด บั้นท้ายนุ่มเด้งโด่งขึ้นอย่างยั่วยวน แถมกางเกงแม่งก็สั้นจัด จนเห็นขอบบั้นท้ายขาวจั๊วะเล็ดลอดออกมา เสื้อที่ใส่ก็สั้นพอกัน ก้มลงทีเปิดไปถึงกลางหลัง ผมถึงกับสตั้นไปกับภาพนี้หลายวินาที

"วันนี้วันหยุดไม่ใช่เหรอ ทำไมพี่ยังอยู่นี่"

"อ๋อ! วันนี้พี่ต้องทำความสะอาดห้องครัวน่ะ คุณโชหิวเหรอคะ ทำไมตื่นเช้าจัง"

"อือ...มีอะไรกินบ้าง ขอที่อร่อยๆ นะ"

"ตอนนี้เหรอ? อร่อยสุดก็พี่นี่แหละ รับสักชามไหมคะ อาจจะอร่อยถูกใจก็ได้นะ"

ผมจ้องมองร่างเล็กที่หันมาคุยกับผมด้วยสายตาหวาน ใบหน้าสวยชุ่มไปด้วยเหงื่อ ผมเผ้าก็ยุ่งเหยิง แต่แปลกที่ผมกับรู้สึกว่ามันช่างเซ็กซี่ขยี้ใจเหลือเกิน จนผมเริ่มรู้สึกปั่นป่วนในช่องท้อง อีกทั้งหัวใจก็เต้นแรงราวกับจะกระเด็นกระดอนออกมา

'ถ้าพี่เขาอยาก มึงก็เขี่ยให้เขาหน่อย'

คำพูดของไอ้ตงดังแทรกขึ้นมาในมโนจิตของผม จนภาพเมื่อคืนแทรกซ้อนเข้ามา ทำลายสมาธิและสติของผมจนกระเจิดกระเจิงไปหมด

" คุณ...คุณโช อ๊า! กรี๊ด! อย่านะคะ อ๊า! อ๊า เสียวจัง"

ผมดันให้ร่างบางนอนราบไปกับโต๊ะทำอาหาร ก่อนจะดึงกระชากเสื้อผ้าออกจากร่างนุ่มอย่างเร่งรีบ ร่างเปลือยเปล่าของเธอถูกผมตะโบมจูบลูบไล้ไปทั่วทุกตารางนิ้ว ก่อนจะก้มลงไปดูดเต้าอวบไซซ์พอดีตัวอย่างเมามัน

"พี่นุ่มนิ่มเป็นของผมเถอะนะ ผมทนต่อไปไม่ไหวแล้ว"

ผมจัดการถอดกางเกง งัดเอาหนอนน้อยที่กลายร่างเป็นงูอนาคอนดาออกมา ก่อนจะยัดเข้าไปในหลืบหอยมุกชมพูของเธอเต็มแรง พลางกระแทกกระทั้นเข้าไปในร่างเธออย่างสะใจ จนคนใต้ร่างถึงกับครวญครางดังลั่นห้องครัว

"อ๊า!อื้อ! คุณโชขา อ๊าส์! คุณโช..."

.

.

"คุณโช!!! "

เสียงตะโกนของเธอทำให้ผมตื่นจากภวังค์ ก่อนจะหันไปมองรอบๆ ตัว ถึงได้รู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันคือจินตนาการอันล้ำเลิศของผมเอง นี่ผมหมกมุ่นจนถึงกับยืนคิดเรื่องราวเป็นตุเป็นตะได้ขนาดนี้เลยเหรอ พอได้สติก็นึกละอายใจแทบอยากแทรกแผ่นดินหนี

"เป็นอะไรไปคะ? จ้องหน้าพี่ยังกะจะกินเลือดกินเนื้อ ดูสิเหงื่อออกเต็มเลย ไม่สบายหรือเปล่าคะ"

"มะ...ไม่...ผม...ผมสบายดี"

ผมพยายามถอยหนีมือของเธอ ที่กำลังพยายามเช็ดเหงื่อที่ผุดพราวเต็มใบหน้าของผม นี่ถ้าเธอรู้ว่าผมยืมหน้าเธอมาประกอบความเพ้อฝัน แถมยังมายืนคิดว่าได้ตะบี้ตะบันเธอต่อหน้าเธอแบบนี้ ยัยสาวใช้คนนี้ ยังจะขี้อ่อยอยู่อีกไหม