تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 7 | ไปจากที่นี่
تاريخ النشر:
2026-03-12 16:24:18เช้าของวันแข่งคัดเลือกนักกีฬาฟันดาบเพื่อเข้าไปเก็บตัวฝึกซ่อมในการแข่งขันในรายการใหญ่ๆ ของทีมชาติ เหล่านักกีฬาทุกรุ่นต่างมารวบตัวกันที่โรงยิมขนาดใหญ่ของเมืองซัวเถา
" หลิน! คุณหิรัญเขาจะมาเชียร์แกไหม "
" ไม่รู้!! ป๊าบอกช่วงนี้เขายุ่งๆ เรื่องสร้างคาสิโน่...ไม่น่าจะมีเวลามาหรอกมั้ง "
อันหมิงเพื่อนสาวคนสนิทมาร่วมเชียร์ลี่หลินทุกรอบ สองสาวนั่งคุยกันพักใหญ่ไม่นานการแข่งขันคัดเลือกตัวแทนเข้าทีมชาติก็ได้เริ่มขึ้น
" สู้ๆ นะ หลิน "
" ขอบคุณนะ ^ _ ^ "
อันหมิงสวมกอดลี่หลินเพื่อให้กำลังใจเพื่อนรัก เธอส่งยิ้มให้เพื่อนอีกครั้งก่อนที่จะขึ้นไปบนเวที การแข่งขันได้ดำเนินไปเรื่อยๆ จนถึงช่วงเวลาประกาศคนที่ได้เป็นตัวแทนของทีมชาติ
บริษัท จาง คอร์ปอเรชั่น จำกัด
" หยางเฟิงมันปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา อย่างที่นายบอกเลยครับ "
" อือ! ฉันแค่อยากปั่นประสาทมันก็แค่นั่นแหละ...เอ่อ!แล้วอาหลินเป็นยังไงบ้าง....วันนี้อีมีแข่งไม่ใช่เหรอ "
จางเฉินยื่นแฟ้มเอกสารที่เซ็นเรียบร้อยแล้วให้แก่เลขาคนสนิทของเขา คำถามของชายสูงวัยทำให้เลขาถึงกับมองหน้าของท่านรองประธานอย่างไม่แน่ใจ
" ฉันถามว่าผลการคัดเลือกของอาหลินเป็นยังไงบ้าง "
" อ่อ! ดีครับ คุณลี่หลินพึ่งได้รับคัดเลือกให้เป็นตัวแทนของทีมชาติครับนาย "
" ครั้งที่สามแล้วใช่ไหม.....ที่อาหลินอีได้ติดทีมชาติ "
" ครับ! จริงๆ คุณลี่หลินเธอเก่งอยู่แล้วไม่ต้องคัดเลือกก็ได้นะครับ "
ชายสูงวัยแอบอมยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อได้รับข่าวดีของหลานสาว มือหนายกแก้วกาแฟที่คุณเลขาพึ่งชงมาให้ขึ้นมาจิบเล็กน้อย ปล่อยให้เลขาได้พูดอธิบายรายละเอียดของการประชุมช่วงบ่ายต่อไป
20:30 น.
หลังจากการแข่งขันคัดเลือกได้จบลงจางเฉิงได้มารับลี่หลินและอันหมิงเพื่อนสนิทของลูกสาวไปเลี้ยงฉลองที่ร้านอาหารประจำโดยหลังจากทานเสร็จก็ได้ไปส่งอันหมิงที่บ้านของเธอ
" ไปเก็บตัวอาทิตย์หน้าแล้วใช่ไหม "
" อืออ แอบตื่นเต้นอยู่นะป๊า "
" ฮ่าๆๆ อะไรของลื่อ....ติดทีมชาติมาสองครั้งแล้วนะยังตื่นเต้นอีกเหรอ "
เสียงทุ้มหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ มือหนาขยี้หัวของลูกสาวอย่างมันเขี้ยว ลี่หลินเอียงตัวซบอกของผู้เป็นพ่ออย่างออดอ้อน เขาลูบศีรษะของลูกสาวอย่างแผ่วเบาก่อนที่รถคันหรูจะแล่นเข้าสู่ถนนทางกลับบ้านที่ค่อนข้างลึกและมืดสลัด
ครืด ครืด!!
" คุณหิรัญโทรมา!! "
" รับสิลูก.....พี่เขาอาจโทรมาแสดงความยินดีก็ได้นะ "
ครืด ครืด!
โทรศัพท์ยังคงสั่นต่อเนื่อง มือเล็กกดรับสายตามที่จางเฉิงบอกทันทีแต่ยังไม่ทันที่ลี่หลินจะได้พูดอะไร จู่ๆ ก็มีรถSUVสีดำขับมาปาดหน้าก่อนจะหยุดรถกะทันหัน
เอี๊ยดดดด!!!!
" มีใครเป็นอะไรไหมครับ "
" ไม่มี!! "
คนขับรีบเหยียบเบรกกะทันหันเหมือนกันก่อนจะหันกลับมาถามไถ่เจ้านายทั้งสองที่นั่งอยู่เบาะด้านหลัง ลี่หลินส่ายหัวปฏิเสธเป็นพัลวันก่อนจะได้ยินเสียงของหิรัญที่ดังเล็ดลอดออกมาจากโทรศัพท์
" หลินเกิดอะไรขึ้น "
" มีรถตัดหน้าค่ะ "
เสียงใสที่ตอบกลับคู่สนทนาอย่างสั่นๆ ชายหนุ่มปลายสายจับเสียงที่สั่นเครือของหญิงสาวได้รีบถามกลับไปทันทีด้วยความเป็นห่วง
" ไม่เป็นอะไรกันใช่ไหม "
" ................... "
ดวงตาคู่สวยจับจ้องไปทางด้านหน้าเมื่อจู่ๆ ก็มีชายชุดดำสามคนลงมาจากรถ ปืนสั้นถูกยกขึ้นมาก่อนจะสาดกระสุนใส่รถของจางเฉิงอย่างอุกอาจ
ปัง ปังๆๆ!!!!!!
" กรี๊ดดดดดด ป๊า!!!! "
จางเฉิงดึงตัวลูกสาวเข้ากอดอย่างรวดเร็วก่อนจะพากันหมอบลงกับเบาะหลัง ห่ากระสุนถูกสาดเข้ามาในรถทำให้คนขับเสียชีวิตคาพวงมาลัยรถ กระสุนสามสี่นัดถูกยิงเข้าร่างกายของชายวัยกลางคน
" หลินเกิดอะไรขึ้น......ลี่หลิน!!! "
ตุ๊ด ตุ๊ด!!
สัญญาณถูกตัดไปอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินเสียงสุดท้ายของหญิงสาว หิรัญรีบบอกให้แท็กซี่ขับเร็วมากขึ้น ดวงตาคมจับจ้องไปตามทางเข้าบ้านของตระกูลจางก่อนจะพบกับรถยนต์คันหรูกับรถSUVที่เปิดไฟอยู่และมีชายชุดดำกำลังจะยิงใส่รถของจางเฉิงอีกครั้ง
ปี๊น ปิ้นๆ!!!
เสียงแตรของรถแท็กซี่ดังลั่นไปทั่วทำให้ชายชุดดำรีบเก็บปืนก่อนจะขับรถหลบหนีไปทันที คนขับแท็กซี่รีบโทรหารถพยาบาลและตำรวจเมื่อเขาตั้งสติได้
" หลิน!!!! "
" ............. "
หิรัญรีบลงมาจากแท็กซี่ทันทีเมื่อเสียงแตรดังขึ้น เขาวิ่งมาที่รถก่อนจะเปิดประตูออกอย่างรวดเร็ว ดวงตาคมเห็นคนขับที่เสียชีวิตอยู่เบาะประจำคนขับก่อนที่สายตาจะไปสะดุดกับจางเฉิงและลี่หลินที่อยู่เบาะหลัง
" คุณเฉิง....หลิน!! "
" หิรัญช่วยอาหลินก่อน "
ชายหนุ่มดันตัวออกจากเบาะด้านหน้าแล้วลงมาเปิดประตูหลังแทน จางเฉิงดันตัวลูกสาวที่ใกล้จะหมดสติออกจากโอบกอด หิรัญประคองตัวของลี่หลินก่อนจะกระชับเธอเข้าสู่อ้อมกอดของเขา
" อาป๊า!!! ฮือออ "
" หลิน!! ไปจากที่นี่แล้วอย่ากลับมาอีกนะลูก "
" ไม่ป๊า!!! อยู่กับหลิน ฮืออออออ "
มือเล็กของหญิงสาวคว้ามือของจางเฉิงเอาไว้แล้วบีบมันแน่นขึ้นไม่ยอมปล่อย มือหนาอีกข้างของชายวัยกลางคนรีบคว้ามือของหิรัญก่อนจะยัดบางอย่างใส่มือของชายหนุ่ม
" พาหลินไป!!!แล้วอย่าให้พวกมันรู้ว่าหลินยังมีชีวิตอยู่ "
" คุณเฉิง!!! บอกผมใครเป็นคนทำ "
" รีบไป......ไปหาอาไป๋.....อีจะชวนลื่อกับอาหลินให้ออกไปจากที่นี่ "
มือหนาลูบใบหน้าและเช็ดน้ำตาของลูกสาวออกอย่างอ่อนโยน น้ำตาของผู้เป็นพ่อไหลออกมาอย่างสุดกลั้น ดวงตาคมค่อยๆ ปิดลงพร้อมกับสติที่ดับลงของจางเฉิง
" อาป๊า!!!! ไม่เอา...อยู่กับหลิน ฮืออออป๊า!!! "
" หลิน~ ไปเถอะ!! "
" ไม่เอาหลินจะอยู่กับป๊า ฮืออ!! "
ชายหนุ่มพาลี่หลินออกมาจากรถทันทีเมื่อได้ยินเสียงของรถพยาบาลและตำรวจดังมาแต่ไกล จางลี่หลินต้องยอมปล่อยมือของจางเฉิงแล้วเดินออกมา หญิงสาวหยุดนิ่งไปก่อนจะล้มลงมือหนาคว้าตัวของเธอไว้ได้ทันก่อนจะพบว่าคนตัวเล็กก็ถูกยิงเหมือนกัน เขารีบกดห้ามเลือดที่ท้องของลี่หลินทันที
" หลิน!! เธอถูกยิง....ทำไมไม่บอก!! "
" คุณหิรัญเก็บเอาไว้นะ......อย่าให้หายเด็ดขาด ฮึก "
" ไม่หลิน!! เธอห้ามเป็นอะไรเด็ดขาด...ฉันสั่งเธอได้ยินไหม "
" ............... "
ลี่หลินกระชากสร้อยหยกของเธอออกอย่างแรงก่อนจะยัดใส่มือของชายหนุ่ม หิรัญรับมาแล้วยัดใส่กระเป๋ากางเกงอย่างรวดเร็ว มือหนาช้อนอุ้มคนตัวเล็กขึ้นในท่าเจ้าสาวแล้วรีบขึ้นแท็กซี่ที่จอดรออยู่ทันที
أحدث فصل
คลั่งรักลูกเลี้ยง บทที่ 63 | แต่งงานกันนะ END
บรรยากาศเงียบสงัดเมื่อทุกคนแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อนไม่ต่างจากเจ้าของบ้าน หิรัญและหมอทิมพากันพยุงร่างกายกลับขึ้นมาที่ห้องของตัวเองด้วยความยากลำบากเพราะอาการเมาหนักไม่ต่างกันแต่เหมือนคนที่จะยังพอมีสติอยู่บ้างก็คงเป็นหมอทิม" ไอ้รัญ! แล้วบอกจะไม่ดื่มเยอะไง "" หื้ม! ไม่ได้ขนาดนั้น....ปล่อยๆ กูกลับห้องเองได้ "เสียงทุ้มแหบพูดกับเพื่อนอย่างแผ่วเบามือหนาตบหน้าอกแกร่งของทิมเบาๆก่อนจะดันตัวออกจากเขาแล้วเปิดประตูเข้าห้องนอนของตัวเองอีกฝ่ายถอนหายใจเบาๆก่อนจะเดินออกไปอีกทางเพื่อกลับห้องแกร๊ก!!ความเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศขนาดใหญ่ภายในห้องนอนปะทะเข้ากับร่างกายกำยำเมื่อชายหนุ่มย่างก้าวเข้าไป มือหนาปลดเสื้อผ้าออกทุกชิ้นอย่างรวดเร็วก่อนจะค่อยๆ หย่อนตัวลงแช่น้ำในอ่างขนาดใหญ่ที่ถูกเตรียมเอาไว้แล้ว หิรัญใช้อาบน้ำไม่นานเขาก็เดินออกจากห้องโดยมีแต่กางเกงบ็อกเซอร์เท่านั้นที่ปกปิดท่อนล่างไว้ร่างกายกำยำค่อยๆ แทรกตัวเข้าไปด้านในผ้าห่มผืนใหญ่อย่างเบามากที่สุด
คลั่งรักลูกเลี้ยง บทที่ 62 | มิตรภาพ
ในที่สุดก็มาถึงวันที่รอคอยหลังจากเรียนจบมานานวันรับปริญญาก็มาถึง ชุดครุยถูกหยิบขึ้นมาสวมใส่ให้ลี่หลินอย่างเรียบร้อยใบหน้าหล่อระบายยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจเมื่อได้เป็นคนสวมใส่ชุดอันมีเกียรติให้แก่หญิงสาว" ขอบคุณนะคะ "" มีของขวัญให้ด้วยนะ.....อยากให้หลินเป็นคนแรกก่อนจะไปรับดอกไม้จากคนอื่น "ลี่หลินหันกลับมาส่งยิ้มให้ชายหนุ่มพร้อมกับน้ำเสียงที่ออดอ้อน หิรัญกุมมือของเธอเอาไว้แน่น ดวงตาคมหยาดเยิ้มยังคงมองใบหน้าสวยหวานอย่างภาคภูมิใจก่อนที่เขาจะค่อยๆ ล้วงมือเอาไปหยิบบางอย่างภายในเสื้อสูท" สั่งทำเลยนะ.....ชอบไหม "" ชอบค่ะ มันสวยมากเลย "สร้อยข้อมือขนาดเล็กจี้ตัวอักษรLHซ้อนด้วยรูปหัวใจตรงกลางฝังเพชรมากกว่าสองร้อยเม็ดถูกสวมใส่ให้กับหญิงสาว ลี่หลินระบายยิ้มอย่างชอบใจกับของขวัญที่หิรัญมอบให้เธอ ชายหนุ่มส่งยิ้มกลับมาพร้อมกับดึงคนตัวเล็กเข้ามากอด" สวัสดีครับป๋า "" อื้อ "เสียงทุ้มของจินและเต๋า
คลั่งรักลูกเลี้ยง บทที่ 61 | รักเหมือนกัน NC
" ป๋า! หลินอยากกลับบ้านแล้ว "" ไอ้หมอยังไม่อนุญาตเลย....ให้หายดีกว่านี้ก่อนตกลงไหม "ท่าทีงอแงออดอ้อนของคนตัวเล็กหิรัญถึงกับระบายยิ้มออกมาอย่างชอบใจมันทำให้เขารู้สึกสบายใจมากยิ่งขึ้นเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเริ่มหายดีแล้ว ดวงตาคมจับจ้องใบหน้าสวยหวานของเธอก่อนจะป้อนผลไม้ของโปรด" หมดจานเดี๋ยวพากลับเลย ตกลงไหม "" หลอกล่อเป็นเด็กเลยนะ "ลี่หลินเอาแต่จ้องหน้าของหิรัญไม่ยอมทานผลไม้ที่เขาป้อนให้ ใบหน้าสวยมุ่ยลงด้านความเบื่อหน่ายกับการอยู่ที่โรงพยาบาล เสียงทุ้มอ่อนลงออดอ้อนหญิงสาวอีกครั้งจนคนตัวเล็กยอมทาน" ก็เมียป๋ายังเด็กอยู่ไงครับ "" อื้อป๋า~ "หิรัญหันไปวางจานผลไม้ลงที่โต๊ะข้างๆ เตียงก่อนจะหันกลับมาเห็นสีหน้าที่ยังคงงอนชายหนุ่ม มือหนาหยิกแก้มทั้งสองข้างของเธออย่างมันเขี้ยวก่อนจะค่อยๆ โน้มตัวลงจูบที่หน้าผากมนของเธออย่างแผ่วเบาก๊อก ก๊อก!เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำให้ทั้งสองที่กำลังหยอกล้อกันอยู่รีบหันไปทางป
คลั่งรักลูกเลี้ยง บทที่ 60 | คิดถึง
หิรัญเดินเข้ามายังท่าเรือร้างด้วยท่าทางมาดนิ่งดวงตาคมแผ่รังสีอาฆาตมองไปรอบๆ อย่างไม่สามารถคาดเดาได้ถึงแม้ว่าเขาจะอ่อนเพลียเป็นอย่างมากก็ตาม มือหนาถือปืนกระบอกสีดำเอาไว้แน่นเดินเข้ายังตึกร้างอย่างช้าๆแปะ แปะ!!เสียงตบมือแบบเยาะเย้ยดังขึ้น ดวงตาคมจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาเย้ยหยัน คินส์ค่อยๆ ลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างช้าๆ เดินเข้ามาประจันกับหิรัญอย่างไม่กลัวสองหนุ่มมองหน้ากันอย่างไม่ยอม คินส์แค่นเสียงออกมาอย่างชอบใจมือหนายกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูก่อนจะโน้มตัวลงเอ่ยชมอีกฝ่าย" มาตรงเวลาดี "" หลินอยู่ไหน "ชายหนุ่มไม่ได้สนว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรเขาเอ่ยถามหาหญิงสาวทันที ก่อนจะเห็นเดชาเดินออกมาพร้อมกับปืนที่จ่อศีรษะของลี่หลินเอาไว้คินส์แค่นเสียงหัวเราะออกมาอย่างสะใจเดินเข้าไปหาผู้เป็นพ่อแบบนิ่งๆแกร๊ก" หยุดอยู่ตรงนั้น...ถ้าไม่อยากให้เมียมึงตาย....แล้วก็วางปืนลงด้วย "หิรัญกำลังจะพุ่งตัวหาคนรักแต่ก็ต้องชะงักเมื่ออีกฝ่ายปลดเซฟตี้ขอ
คลั่งรักลูกเลี้ยง บทที่ 59 | อย่ามาเล่นลิ้น
เสียงเด็กๆเริ่มดังงอแงมากขึ้นใบบัวและดวงดาวพยายามปลอบขวัญเด็กให้เงียบลงพร้อมช่วยกันแก้มัดให้เด็กๆคนอื่นๆมีเพียงลี่หลินและเด็กผู้ชายอีกสองสามที่โตกว่ากำลังช่วยกันพยายามหาทางออก" พี่! พวกเราจะเอายังไงกันดี....มันไม่มีช่องว่างให้หนีเลย "" พี่ครับ! ตรงนี้เราน่าจะออกไปได้นะครับ "เสียงเล็กของสองเด็กชายทำให้ลี่หลินหันมามองทั้งสองคนด้วยความเอ็นดู หญิงสาวนั่งย่อตัวลงลูบศีรษะของเด็กทั้งสองอย่างอ่อนโยนก่อนที่ดวงดาวและใบบัวจะเดินเข้ามาส่งยิ้มอ่อนๆให้เด็กชายสองคนเล็กน้อย" นี่ครับ! ตรงนี้ "" ...... "นิ้วเล็กๆชี้ขึ้นไปที่ช่องหน้าตาด้านบนที่มีแสงไฟจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามาก่อนจะหันมาบอกสามสาวอย่างไร้เดียงสา ลี่หลินยิ้มให้เด็กชายเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆหาทางปืนลังไม้ขึ้นไปด้านบน" คุณหลินระวังตกนะคะ "" ช้าๆ ค่ะ ข้างบนเป็นยังไงบ้างคะ "ดวงดาวพยุงตัวของลี่หลินลงจากลังไม้มากมายที่วางกองอยู่ท่วมหัวเสียงใสเ
คลั่งรักลูกเลี้ยง บทที่ 58 | ห่วงหน้าพะวงหลัง
ณ.ลานบรรจุตู้บริษัทXXในเครือของอัครกาญบริเวณที่ดินอันโล่งกว้างมีตู้คอนเทนเนอร์มากมายหลากหลายวางเรียงรายรอรถเข้ามาเอาตู้ออกไปส่งยังท่าเรือและบริษัทต่างๆ ข้างกันมีลานตู้เปล่าที่กำลังรอการบรรจุสินค้า" ไหนพ่อบอกว่า...ให้ผมพาหลินมาแค่เอามาตกลงเรื่องธุรกิจกับป๋าหิรัญไม่ใช่หรอแล้วนี่มันอะไร "" หึ! ธุรกิจสะอาดกูไม่สนแล้ว....ลูกค้าทางจีนอยากได้แบบนี้...มันราคางาม "เสียงโวยวายของครามดังลั่นไปทั่วห้องสำนักงานเมื่อรู้ว่าผู้เป็นพ่ออย่างเดชาจะเอาเพื่อนสาวของเขามาขายรวมกับเด็กคนอื่นๆ ที่ถูกหลอกมาจากสถานที่เด็กกำพร้า ชายหนุ่มแทบทรุดลงพื้นเมื่อได้ยินเสียงทุ้มพูดออกมาอย่างบ้าคลั่ง" ผมจะไม่ยอมให้พ่อทำแบบนี้อีก "" ไอ้คราม....มึงอย่าเยอะ....กูบอกแล้วใช่ไหมว่าให้นึกถึงครอบครัวเป็นหลัก "คินส์ลุกพรวดขึ้นจากโซฟากำลังจะออกจากห้องแต่ก็ถูกมือหนาของคินส์พี่ชายคว้าเอาไว้เสียงทุ้มพูดข่มขู่น้องชายเอาไว้ ชายหนุ่มนิ่งไปพักใหญ่ก่อนจะสะบัดตัวออกอย่างแรง เขาเดินออกจากห้องสำ
คลั่งรักลูกเลี้ยง บทที่ 45 | น่ารักจังเลย
รถคันหรูแล่นเข้ามาในบริเวณบ้านด้วยความเร็ว ลี่หลินที่ได้ยินเสียงของรถยนต์ที่คุ้นเคยดีดตัวลุกขึ้นจากโซฟาตัวใหญ่วิ่งออกมารอชายหนุ่มที่ห้องโถงอย่างรวดเร็ว ใบหน้าสวยแตกตื่นยืนลุ้นรอฟังข่าวจากเขา" หลิน!! "" ป๋า! เป็นยังไงบ้างคะ.....เจ็บตรงไหนไหม.....
คลั่งรักลูกเลี้ยง บทที่ 42 | รักมากที่สุดเลย NC ++
เมืองซัวเถาณ.บ้านตระกูลหยวนห้องทำงานขนาดใหญ่ที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงามเครื่องทองและเครื่องปั้นดินเผาราคาแพงมากมายถูกจัดวางอัดแน่นเต็มตู้โชว์ ชายสูงวัยนั่งจิบกาแฟอยู่บนโต๊ะทำงานอย่างสบายใจ ดวงตาคมไล่มองหุ้นของบริษัทจางที่กำลัง
คลั่งรักลูกเลี้ยง บทที่ 41 | เตรียมงานสำคัญ
ณ.บ้านกิติกร รถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาในบริเวณบ้านอย่างรวดเร็วตรงเข้าไปยังโรงจอดรถที่อยู่ไม่ไกลจากตัวบ้าน มือหนาที่เต็มไปด้วยรอบเหี่ยวย่นเปิดประตูรถพร้อมโยนกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ให้แก่ชายหนุ่มชุดดำที่เดินมาประกอบ ดวงตาคมมองเข้าไปในบ้านก่อนจะเดินก้าวเข้
คลั่งรักลูกเลี้ยง บทที่ 14 | ฉันรักนาย
" สรุปว่ามึงจะให้น้องเรียนที่นี่ใช่ไหม "" เอ่อ!! ใกล้ๆ กูจะได้...ไปรับส่งได้ "" งั้นเดี๋ยวกูจัดการเรื่องเอกสารให้........กูพอจะคุยกับอธิการบดีได้อยู่ "" ขอบใจ.....ได้เรื่องแล้วบอกด้วย "
قد تعجبك أيضًا
คู่หมั้นมาเฟีย
มดตัวจี๊ด8.6K وجهات النظرพิษรักคุณหมอมาเฟีย
มดตัวจี๊ด85.6K وجهات النظرรักปักใจ (เอญ่า x ฮันเตอร์)
dragonred2410.4K وجهات النظرเมียมาเฟีย
มดตัวจี๊ด29.5K وجهات النظرBAD GUYS พิษรัก มาเฟียแฟนเก่า
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.151 وجهات النظرรอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย
ม้าน้ำสีเงิน491 وجهات النظرROMRANคนเลว
อิแย้ม554 وجهات النظرOne Night Stand คู่นอนคืนเดียว
KhanomThai Story400 وجهات النظر
