บทที่ 5 | พินัยกรรม

คลับ ซิงฝู

บรรยากาศที่แสนจะครึกครื้นแสงไฟหลากหลายสีสาดส่องไปตามจังหวะของเสียงเพลงที่เปิดดังกระหึ่มไปทั่ว เหล่านักท่องเที่ยวตามโยกย้ายกันอย่างมีความสุขผิดกับอีกคนที่เอาแต่เหม่อเหมือนลืมเอาจิตใจมาเที่ยวด้วย

" หลิน!! "

" ............ "

" ไอ้หลิน!!!! "

กริ๊ง! มือเล็กรีบคว้าแก้วไวน์ทั้งสองด้วยความรวดเร็วเมื่อมันกำลังจะตกลงสู่พื้น ลี่หลินพ่นลมหายใจออกอย่างโล่งอกก่อนจะหันไปส่งยิ้มแห้งๆ ให้เพื่อนของเธอ

" เหม่ออะไร...ฉันเรียกตั้งนาน "

" คิดอะไรไปเรื่อยนั่นแหละ "

" คุณหนูจางลี่หลินมีเรื่องให้คิดมากด้วยเหรอ ห่ะ!!? "

" ฉันก็คนไหม "

อันหมิงพูดหยอกเพื่อนสนิทของเธอ มือเล็กยื่นแก้วที่ว่างเปล่าให้กับหนุ่มบาร์เทนเดอร์ก่อนจะรับแก้วใหม่มาชนแก้วของเพื่อน

" ปรึกษาอะไรหน่อยดิ "

" ว่ามา? "

" เมื่อตอนเย็นฉันเจอทนายจงที่บ้าน...."

ยังไม่ทันที่ลี่หลินจะพูดจบอันหมิงก็สวนขึ้นมาทันที มือเล็กควงแก้วไวน์ไปมาก่อนยกดื่มจนหมด

" ทนายมา!!ใครจะทำพินัยกรรมว่ะ? "

" พินัยกรรม? "

หญิงสาวถึงกับถามย้อนอีกครั้ง สีหน้าแห่งความสงสัยฉายแววออกมาก่อนจะยกเครื่องดื่มสีสวยกลืนลงคอตามเพื่อนไปติดๆ

" เอ้าหลิน! มันมีไม่กี่อย่างหรอกเว้ยที่ทนายจะมา ไม่มาทำพินัยกรรมใหม่ก็มาช่วยคนทำคดี "

" ............ "

ลี่หลินนิ่งไปพักใหญ่ก่อนจะหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้นมาแล้วต่อสายหาคนที่บ้าน เธอรอไม่นานคนที่อยากคุยด้วยก็รับสาย

" อยู่บ้านรึเปล่า "

" ครับคุณหนู! หลินอยากได้ภาพกล้องวงจรปิดช่วงห้าโมงเช้าจนถึงหกโมงเย็นตรงห้องนั่งเล่นปีกซ้ายนะ "

" ได้ครับ! "

หญิงสาวกดวางทันทีเมื่อสั่งงานเรียบร้อยแล้ว อันหมิงมองหน้าเพื่อนอย่างสงสัย เธอเอียงคอมาหาเพื่อนสาวเหมือนกำลังสะกดจิตให้อีกฝ่ายหันมา

" อะไร!!? "

" แกคิดจะทำอะไร...ลี่หลิน "

เสียงใสนิ่งเรียบแววตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยของเพื่อน ลี่หลินไม่ตอบมือเล็กรับเครื่องดื่มจากหนุ่มบาร์เทนเดอร์

" หลิน~นั้นมันผู้ชายที่แกลากเขาไปกินนิ "

" ฉันไม่ได้ลาก!! "

มือเล็กสะกิดแขนเพื่อนสาวที่นั่งข้างๆ ดวงตาคู่สวยของอันหมิงยังคงจับจ้องที่ชายหนุ่มรูปหล่อหน้าคมที่ยืนอยู่ไม่ไกล ลี่หลินขยับตัวเอียงเข้าหาเพื่อนของเธอก่อนจะสะกิดให้อีกฝ่ายเลิกมองชายหนุ่ม

" เลิกมองได้แล้วเดี๋ยวเขาก็รู้ตัวหรอก "

" ทำไม! ครั้งแรกไม่ประทับใจรึไงย่ะ...ถึงได้หลบหน้าเขาขนาดนั้น "

หญิงสาวค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมามองเพื่อนของเธอที่ตอนนี้เอาแต่นั่งจ้องหน้าเพื่อรอเอาคำตอบอย่างจริงจัง

" ไม่รู้! จำไม่ได้ภาพตัดไปตอนไหนก็ไม่รู้ "

" อะไรวะ....งั้นก็ไม่รู้ว่าครั้งแรก...รู้สึกยังไงอ่ะดิ "

อันหมิงถึงกับถอนหายใจอย่างรู้สึกเสียดาย มือเล็กกำลังจะยกแก้วไวน์ขึ้นมาดื่มแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นชายหนุ่มคนที่พวกเธอกำลังนินทาเมื่อครู่เดินตรงเข้ามาหาลี่หลิน เขาเอามือขึ้นมาทำสัญลักษณ์ไม่ให้หญิงสาวเสียงดังก่อนที่ชายหนุ่มจะค่อยๆ โน้มตัวลงเข้าไปใกล้ๆ กับใบหูของลี่หลินแล้วเป่าลมอุ่นๆ ใส่หูของเพื่อน

ฟู่!!

" อื้อ! "

จุ๊บ!

จู่ๆ ก็ลมอุ่นๆ ปะทะเข้าที่ใบหู ลี่หลินย่นคอลงอย่างอัตโนมัติ เธอหันมาทางต้นตอของลมแต่ก็ถูกแรงปะทะจากฝีปากหนาของชายหนุ่มแทน หญิงสาวดันตัวออกอย่างรวดเร็วแต่ก็ช้ากว่ามือหนาที่ดึงเธอเข้าสู่อ้อมกอด

" คุณหิรัญ!! "

" ^ _ ^ "

เพี๊ยะ!

" อุ๊ย! แสบ!! "

ลี่หลินฟาดมือลงที่ต้นแขนของคนชอบแกล้งอย่างแรงจนอีกฝ่ายต้องปล่อยอ้อมกอด มือหนาลูบๆ ถูๆ ตรงบริเวณที่ถูกมือเล็กฟาดลงมา ใบหน้าหล่องอแงเอาใจหญิงสาวตรงหน้าทันที คนตัวเล็กไม่สนใจหันกลับไปหาเพื่อนที่เอาแต่นั่งยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อชายหนุ่มหันมายิ้มให้เธอ

" แก! เขาชื่ออะไรเหรอ.....มองใกล้ๆ แล้วหล่อมาก "

" หิรัญ! ส่วนนี้เพื่อนหลิน....ชื่อหมิง "

เมื่อรู้จักชื่อเสียงเรียงนามกันแล้วทั้งสามคนก็พากันย้ายโต๊ะไปนั่งในโซนของ VIP ชายหนุ่มขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงเครื่องดื่มอันหมิงและลี่หลินในครั้งนี้ทำให้ทั้งสามคนเริ่มสนิทกันมากขึ้น

" คุณหิรัญ! วันนั้นยัยหลินอาละวาดใส่คุณไหมคะ "

" ไม่นะครับ....วันนั้นหลินร้อนแรงมากแถมหื่นใส่ผมด้วยครับ "

คนตัวเล็กถึงกับตาลุกวาวหันขวับมาหาชายหนุ่มทันที ดวงตาคู่สวยจับจ้องไม่ให้หิรัญพูดอะไรออกไปมากกว่านี้ แต่เหมือนว่าชายหนุ่มจะไม่ยอมฟังยังคงพยายามที่จะเล่าให้อันหมิงฟัง

" หยุดเลยนะ! คุณพูดไม่มีหลักฐานอย่ามากล่าวหาหลินนะ "

" ไม่ได้กล่าวหาและฉันก็มีหลักฐาน....ฉันยอมรับวันนั้นฉันสนใจเธอ ฉันเป็นฝ่ายเข้าหาเธอก่อนแต่ฉันก็ไม่คิดว่า...เธอจะกล้าหื่นใส่ฉันนะลี่หลิน "

ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะเปิดวิดีโอกล้องหน้ารถให้ กับอันหมิงได้ดู มันเป็นภาพที่เพื่อนของเธอกำลังลากชายหนุ่มขึ้นรถอย่างรวดเร็ว

" ยัยหลิน!!! ไหนบอกไม่ได้ลาก....แกนี่หื่นจริงๆ "

" ........... "

เมื่ออันหมิงดูวิดีโอจบเธอก็ยื่นโทรศัพท์มากับลี่หลินได้ดูบ้าง ดวงตาคู่สวยถึงกับเบิกกว้างอย่างตกใจก่อนจะหันไปจ้องเขม็งอย่างคาดโทษกับชายหนุ่ม

" ไอ้คุณหิรัญบ้า!! คุณเอาภาพมาจากไหน "

" เอามาจากแท็กซี่นั่นแหละ......เอามาเป็นหลักฐานให้เธอดูไงว่าวันนั้นฉันไม่ได้เป็นฝ่ายอ่อยเธอ..ฝ่ายเดียว "

ใบหน้าหล่อที่เคยเคร่งขรึมแต่พออยู่ใกล้กับลี่หลินและได้แกล้งเธอ เขาก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุขต่างจากเมื่อก่อนที่เอาแต่หน้านิ่งไม่ชอบกับใครสุงสิงแม้กระทั่งกับผู้หญิงที่เมื่อเสร็จกิจแล้วเขาจะออกมาก่อนเสมอ

ณ. บ้านตระกูล จาง

ห้องนั่งเล่นปีกซ้ายของบ้านสองพ่อลูกกำลังนั่งหน้าเคร่งเครียดอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ หยุนมองหน้าพ่อของเขาอย่างกังวล จางเฉินเงยหน้าขึ้นจากหนังสือพิมพ์แล้วมองหน้าลูกของเขาอย่างสงสัยเพราะเห็นอีกฝ่ายจ้องตนอย่างไม่ละสายตาเหมือนกำลังจะถามอะไรบางอย่าง

" มีอะไรจะถาม...ก็ถามมาจ้องอยู่นั่นแหละ!! "

" ป๊า!!แน่ใจนะ....ว่าสิ่งที่เราทำอยู่ อาเจ็กอีจะจับไม่ได้ "

" วันๆ มันเอาแต่ทำงานไม่มาเช็กบัญชีหรอก....ลื่ออย่าคิดมากเลย อั้วสั่งอะไรก็ทำไปเถอะ "

ชายสูงวัยปิดหนังสือพิมพ์ก่อนจะวางลงบนโต๊ะกลางอย่างแรง แล้วเดินขึ้นห้องนอนชั้นสองทิ้งให้ลูกชายตัวดีนั่งเคร่งเครียดอยู่บนโซฟาเหมือนเดิม

ห้องทำงานชั้นสองปีกขวา

" เอกสารที่ส่งให้ตรวจสอบรึยัง "

" รู้คนทำแล้วครับ.....ตอนนี้กำลังรวบรวมหลักฐานอยู่ครับ "

" ดี!! อั้วอยากให้จัดการด่วนแล้วก็อย่าประเจิดประเจ้อเดี๋ยวฝั่งนั้นจะรู้ตัว "

เมื่อสั่งงานกับคนสนิทที่ไว้ใจได้เสร็จเรียบร้อย มือหนากดวางสายก่อนจะวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะทำงาน จางเฉิงเอียงหลังพิงกับเก้าอี้อย่างหมดเรี่ยวแรง

ก๊อก ก๊อก!

" ป๊า!! หลินเข้าไปได้ไหม "

" เข้ามาเลย "

ตี๊ด!

เสียงของประตูนิรภัยดังขึ้นเมื่อได้รับการปลดล็อก ลี่หลินเดินตรงมาหาผู้เป็นพ่อก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานมือเล็กยื่นไอแพดมาให้จางเฉิงมือหนาหยิบแว่นตาขึ้นมาใส่เพื่อจะได้มองเห็นชัดๆ

" อะไร! "

" ป๊า!ดูเองดีกว่า.....หลินให้คนแอบเจาะระบบกล้องวงจรปิดของห้องนั่งเล่นปีกซ้าย "

ชายวัยกลางคนรับไอแพดจากมือของลูกสาวก่อนจะกดเล่นวิดีโอภาพที่เห็นทำให้จางเฉิงถึงกับนิ่งไปสักพัก มือหนากำเข้าหากันแน่นก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาใครบางคน

" เรื่องวันนี้.....ลื่ออย่าไปพูดที่ไหน...เข้าใจไหมอาหลิน "

" เข้าใจแต่ป๊า....ทำแบบนี้มันผิดกฎหมายไม่ใช่เหรอ "

" เดี๋ยวป๊าจัดการเอง "

ลี่หลินพยักรับอย่างเข้าใจ เธอออกจากห้องทำงานของจางเฉิงไปเงียบๆ ปล่อยให้ผู้เป็นพ่ออยู่ทำงานต่อ

บ้านตระกูลจางที่ทั้งสองฝั่งแยกกันอย่างชัดเจน ระบบต่างๆ ของบ้างหลังนี้จะมีการเข้ารหัสทั้งหมดและแน่นอนว่าทั้งฝั่งซ้ายขวาไม่สามารถเข้าถึงกันได้โดยไม่ได้รับอนุญาตมีเพียงแค่ห้องอาหารกลางเท่านั้นที่บุคคลภายในบ้านสามารถเข้าหากันได้