Share

บทที่ 10 แข่งแดร็ก

Penulis: นครแสงจันทร์
ชาร์ล็อตเดินออกจากเดอะเพิร์ลไปพร้อมกับแซคคารี

ไม่มีใครอยากพลาดการแสดงที่น่าตื่นเต้นนี้ ทุกคนจึงตามพวกเขาไปด้วย เดิมทีเดอะเพิร์ลที่แออัด จู่ ๆ ก็ว่างเปล่า เมื่อพวกเขาจากไป

บูกัตติ เวย์รอนรุ่นพิเศษสุดแพลตตินั่มของแซคคารี จอดอยู่ในที่จอดรถส่วนตัวของเขา เมื่อแซคคารีขึ้นรถ ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาก็มองออกไปนอกหน้าต่างรถ และพูดว่า "เธอจะแข่งกับฉัน แล้วรถของเธออยู่ไหนล่ะ?"

ชาร์ล็อตยังคงสงบและเธอก็ยิ้มมุมปากเล็กน้อย "รถฉันอยู่ที่บ้าน มันไม่ได้อยู่ที่นี่"

เธอเพิ่งคลอดลูกและยังอ่อนแอมาก เพื่อมาขอร้องให้ไบรสันช่วยพ่อของเธอ เธอยืนกรานที่จะนั่งแท็กซี่มาที่นี่

“โธ่เอ้ย! เธอไม่มีแม้แต่รถด้วยซ้ำ แต่เธอมาขอท้าคุณคอนเนอร์ เธอเป็นคนโง่เง่าเต่าตุ่นหรือไง?”

“นั่นเป็นการเคลื่อนไหวที่ไม่ชอบมาพากล เธอกำลังเล่นสกปรกกับคุณคอนเนอร์หรือเปล่า?”

“ไม่มีทาง! ไม่มีใครกล้าเล่นกลอะไรกับคุณคอนเนอร์หรอก เธอไม่กล้าทำอย่างนั้นแน่”

“ไม่จำเป็น ฉันคิดว่าชาร์ล็อต ซิมม่อนส์บ้าไปแล้ว คุณไม่ได้ยินเธอเรียกคุณคอนเนอร์ด้วยชื่อจริงที่ล็อบบี้เหรอ? แปลกที่คุณคอนเนอร์ไม่ได้ทำอะไรกับเธอเลย แต่เธอดันทำเรื่องไปไกลกว่านั้นอีก ฉันสงสัยจริง ๆ ว่าคุณคอนเนอร์จะตามใจเธอต่อไป...”

ผู้คนกำลังพูดถึงชาร์ล็อต

ชาร์ล็อตเมินเฉยต่อทุกสิ่งที่พวกเขาพูด เธอไม่สนใจแม้แต่คนที่อยากเห็นเธอขายหน้า เธอมองดูแซคคารีอย่างเฉยเมย “อย่ากังวลไปเลย คอนเนอร์ ฉันเป็นคนเดิมพันนี้กับนาย ฉันจะไม่ปล่อยให้มันผ่านไป ขอเวลาแปปหนึ่งนะ”

เธอหันหลังเดินตรงไปยังจุดจอดรถมอเตอร์ไซค์ที่อยู่ไม่ไกล

ซูเปอร์ไบค์สีทองจอดอยู่นิ่ง ๆ ในพื้นที่จอดรถ เมื่อไฟสีขาวที่ถนนส่องกระทบ มอเตอร์ไซค์ก็ส่องประกายเป็นประกายสีทอง

แม้ว่าชาร์ล็อตจะเป็นสาวไฮโซที่เป็นที่ต้องการตัวมากที่สุดในรอธเซย์ แต่เธอก็ไม่ใช่เด็กสาวประเภทเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ เธอชอบกีฬาผาดโผนหลายอย่าง รวมทั้งการแข่งมอเตอร์ไซค์ด้วย

ตอนชาร์ล็อตมาถึงเดอะเพิร์ล เมื่อไม่นานมานี้ เธอจึงจำมอเตอร์ไซค์คันนี้ได้ ว่าเป็นซูเปอร์ไบค์ชั้นนำของโลกหรือที่รู้จักในชื่อ "ไนติงเกล" ในทันที

เนื่องจากเดอะเพิร์ลมีมาตรการรักษาความปลอดภัยที่ดีเยี่ยม เจ้าของจึงไม่ได้ถอดกุญแจรถออกด้วยซ้ำ หลังจากลงจากรถ

ในขณะนั้น ชาร์ล็อตก็ขึ้นรถซุปเปอร์ไบค์และสตาร์ทรถ

“เฮ้ นั่นรถผมนะ! คุณเอาไปไม่...”

เจ้าของรถมอเตอร์ไซค์ ลีวาย คาร์เตอร์ พูดด้วยความตื่นตระหนก ขณะพยายามขัดขวางชาร์ล็อต แต่ซาร่าห์ก็หยุดเขาไว้

“ลีวาย ชาร์ล็อตไม่ใช่สาวในฝันของคุณเหรอ? เธอแค่ยืมมอเตอร์ไซค์ของคุณ ทำไมคุณต้องหวงขนาดนี้ล่ะ”

ลีวายดูไม่เต็มใจ "ผมขอรถคันนี้จากพ่อมา 3 ปีกว่าจะได้มัน มันมีค่ามากจนผมไม่เคยขี่มันเร็วด้วยซ้ำ ผมจะปล่อยให้เธอใช้มันในการแข่งแดร็กได้ยังไง..."

“ก็ได้! งั้นถ้าชาร์ล็อตทำรถคุณพัง ฉันจะชดใช้ค่าเสียหายให้เอง ตกลงไหม?”

ลีวายจะพูดอะไรได้อีก?

เมื่อซาร่าห์เห็นชาร์ล็อตขี่ "ไนติงเกล" ไปที่รถของแซคคารี คอนเนอร์ ดวงตาของเธอก็เปล่งประกายด้วยความสำเร็จ

เหอะ!

ชาล็อต ซิมม่อนส์!

เธอชอบหลอกตัวเองจริง ๆ งั้นเหรอ?

ซาร่าห์ต้องการให้ทุกคนเห็นว่า ชาร์ล็อตจะขายหน้าและอับอายเพียงใด ด้วยตาของพวกเขาเอง

ผู้คุ้มกันของแซคคารีทำเครื่องหมายจุดเริ่มและเส้นชัยบนทางหลวง

บูกัตติ เวย์รอนที่หรูหราเป็นพิเศษและซูเปอร์ไบค์สีทองจอดอยู่หลังเส้นสตาร์ท

แซคคารีวางมือบนพวงมาลัยอย่างสงบ ขณะที่เขามองไปที่ชาร์ล็อตซึ่งอยู่นอกหน้าต่าง เขาพูดด้วยท่าทางขี้เล่นและดูถูกเหยียดหยามว่า "เธอไม่มีทางชนะหรอก ยังยอมแพ้ทันนะ"

ชาร์ล็อตต์เลิกคิ้วขึ้น "ถ้านายกลัวที่จะแพ้ นายก็ยังมีโอกาสหยุดการแข่งขันนี้นะ"

"..."

แซคคารีมองชาร์ล็อตด้วยความงุนงงครู่หนึ่ง วินาทีต่อมา ริมฝีปากอันบางเฉียบของเขาก็ยกขึ้นอย่างเย็นชา ในขณะที่เขาพูด “เดิมพันก็คือเดิมพัน จำไว้นะ แม้ว่าเธอจะเป็นผู้หญิง แต่ฉันก็ไม่อ่อนข้อให้หรอกนะ”

ชาร์ล็อตเม้มริมฝีปากและเงยหน้าขึ้น “‘งั้นก็ดี มีทีเด็ดอะไรก็เอาออกมาแล้วกัน!”

เกียร์ถูกตั้งไว้ในจุดสูงสุด และมอเตอร์ไซค์ก็กลายเป็นแสงสีทองเมื่อพุ่งไปข้างหน้า

ไบรสันชอบการแข่งรถมอเตอร์ไซค์ เพื่อติดตามไบรสัน ชาร์ล็อตได้เข้าร่วมทีมแข่งรถมอเตอร์ไซค์เมื่อ 4 ปีก่อน

ในช่วง 4 ปีที่ผ่านมา ไบรสันได้ตามเธอทุกครั้งที่เธอขี่รถ ตราบใดที่เขาอยู่กับเธอ เธอไม่เคยรู้สึกกลัวเลย เธอจะรู้สึกเหมือนเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลก ไม่ว่าเธอจะขี่มันเร็วแค่ไหน

แค่ครั้งนี้ ที่ชาร์ล็อตจะแข่งแดร็กโดยไม่มีไบรสัน และมันก็ต้องเร็วกว่าทุกครั้งที่เธอเคยขี่!

ไบรสัน!

เธอสงสัย ว่าทำไมเธอถึงยังคิดถึงไบรสันโดยไม่ได้ตั้งใจ ทั้ง ๆ ที่เธอก็เลิกกับเขาไปแล้ว

ชาร์ล็อตพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อกำจัดความคิดที่วอกแวกเหล่านี้ และมุ่งความสนใจไปที่สภาพถนนแทน

แม้ว่าจะไม่ใช่ช่วงที่มีการจราจรหนาแน่น แต่ก็ยังมีรถหลายคันบนทางหลวง เมื่อความเร็วของรถมอเตอร์ไซค์ถึงขีดจำกัดสูงสุด ทิวทัศน์ข้างถนนก็เคลื่อนถอยหลังอย่างรวดเร็ว

เธอแซงรถไปทีละคัน ด้วยความเร็วสูง หากเธอไม่ใส่ใจมัน เธออาจจะล้มและได้รับบาดเจ็บสาหัสได้ แม้ว่าเธอจะพลาดเล็กน้อยก็ตาม

อย่างไรก็ตาม ชาร์ล็อตไม่ได้ชะลอความเร็วลงเลย!

นี่เป็นโอกาสเดียวของเธอ

เธอทำได้แค่ชนะเท่านั้น!

สายตาของผู้คนที่ดูหมิ่นชาร์ล็อตค่อย ๆ เต็มไปด้วยความไม่เชื่อหรือแม้แต่ความชื่นชม

ชาร์ล็อตเคยคิดว่าเธอจะสามารถทิ้งแซคคารีไว้ข้างหลังเธอได้ หลังจากที่พยายามอย่างหนัก

เธอไม่คิดว่าทักษะการขับรถของแซคคารีจะยอดเยี่ยมขนาดนี้

ในช่วงครึ่งแรกของการแข่งขัน แซคคารีแค่ผ่อนความเร็วและหยอกล้อเธอโดยขับรถอยู่ข้าง ๆ แต่ในช่วงครึ่งหลัง เขาเริ่มเร่งความเร็ว โดยนำเธอเป็นระยะทางประมาณครึ่งรถ

แซคคารีสามารถเอาชนะเธอได้อย่างไม่ต้องสืบ แต่เขาไม่ได้ทิ้งไปไกลจากเธอมาก เขาจะรักษาระยะห่างจากเธอประมาณครึ่งรถตลอด

มันเหมือนแมวกำลังเล่นกับหนูที่มันจับมา หนูจะต้องอยู่ระหว่างอุ้งเท้าของมัน...

เมื่อชาร์ล็อตสังเกตว่าเธอเข้าใกล้เส้นชัยมากขึ้นเรื่อย ๆ เธอก็ยิ่งสิ้นหวังมากขึ้นไปอีก

เธอรู้ดี

แซคคารีสมควรได้รับตำแหน่ง และเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะเอาชนะเขาได้เลย!

แต่เธอต้องการที่จะแพ้จริง ๆ เหรอ?

เธอจะต้องขอร้องวิกเตอร์ รัทเธอร์ฟอร์ด คนหน้าซื่อใจคดคนนั้น และกลายเป็นของเล่นของตาเฒ่าหัวงูงั้นเหรอ?

ไม่มีทาง!

เธอไม่ต้องการอย่างนั้น!

เธอต้องสู้!

เมื่อชาร์ล็อตเห็นว่ารถของแซคคารีกำลังจะเข้าเส้นชัย เธอก็ตัดสินใจหันหน้ารถมอเตอร์ไซด์ และพุ่งตรงไปที่รถของแซคคารีทันที
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • คลั่งรักสุดใจของนายCEO   บทที่ 300 คำเชิญของแอนนาลิต้า

    "บาดแผลทางอารมณ์ของนายท่านรองในวันนี้ค่อนข้างแย่ การดื่มน้ำอุ่นเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอที่จะบรรเทาอาการของเขาได้ เขาต้องการความสงบและเงียบ"ชาร์ล็อตดูเหมือนจะคิดได้ในทันที "ฉันไม่คิดว่าเขาจะเจ็บปวดขนาดนั้น เพียงเพราะเขาได้เจอกับแกริสันในวันนี้และทำให้นึกถึงลอร์เรน วันนี้เขาได้เจอกับลอร์เรนแล้วหรือยัง?""ลอร์เรน? ฮ่า!" ลูคัสยิ้มอย่างมีเลศนัย"นายหญิง ถ้าคุณสนุกกับการแต่งเติมความคิดแบบนี้ ทำไมไม่ลองขยายจินตนาการของคุณดูล่ะ?"ชาร์ล็อตเกือบจะสติหลุด"นายกำลังพูดอะไร?"ลูคัสหันกลับมา ส่งยิ้ม และขยิบตาให้เธอ "เอาล่ะ มีหลายคนเคยได้ยินข่าวลือว่านายท่านรองเป็นเกย์จริง ๆ ทำไมคุณไม่พิจารณาถึงความเป็นไปได้ที่แกริสันจะมีความรักที่แท้จริงกับนายท่านรองล่ะ? บางทีบาดแผลของเขาอาจจะถูกรบกวนอย่างมากเพราะเขารู้ว่าแกริสันหลงใหลในตัวคุณแค่ไหน?""นั่น... เป็นไปได้ยังไงกัน!?" ดวงตาของชาร์ล็อตเต็มไปด้วยความตกใจลูคัสยิ้มอย่างลึกลับ "ผมไม่รู้ คุณสามารถถามนายท่านรองได้เสมอ บางทีเขาอาจจะให้คำตอบกับคุณได้... โอ้!"เขาตะโกนขณะที่ชาร์ล็อตตบเข้าที่หัวของเขาเวลาไม่นานนัก ชาร์ล็อตก็กลับมาถึงเขตวิหารศักดิ์

  • คลั่งรักสุดใจของนายCEO   บทที่ 299 ชาร์ล็อต เธอนี่มันหมอดูชัด ๆ

    ชาร์ล็อตตกตะลึง "ไม่ใช่ว่าฉันจะมีพลังวิเศษนะ ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอีกสี่ปีข้างหน้า?" เธอและแกริสันมีสัญญาสิบปีระหว่างกัน ตอนนี้ก็หกปีแล้ว สัญญาจะครบกำหนดในอีกสี่ปี เธอจะแต่งงานกับเขาอย่างที่เธอพูดไว้หรือเปล่า?" แซคคารีถามด้วยสีหน้าจริงจังมาก"เฮอะ!" ชาร์ล็อตหัวเราะออกมาราวกับว่าเธอได้ยินเรื่องที่ตลกที่ใหญ่ที่สุดในโลก"ถ้านายกำลังจะพยายามเล่นตลก ก็ไม่จำเป็นต้องดูจริงจังขนาดนั้นก็ได้ จริง ๆ แล้วนายดูดีมากเลยนะเวลายิ้ม มาเถอะ ยิ้มหน่อย!"แซคคารีดูบูดบึ้งยิ่งกว่าที่เคย รูม่านตาน้ำแข็งของเขาที่จ้องมาที่เธอดูน่ากลัวยิ่งกว่าเดิมชาร์ล็อตเข้าใจทันทีว่าแซคคารีไม่ได้พูดเล่น ๆ กับเธอเลย!'พอได้แล้ว! เราแต่งงานกันมาเกือบสามเดือนแล้ว และฉันไม่เคยได้ยินแซคคารีพูดเรื่องตลกมาก่อน ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่าก้อนน้ำแข็งที่อยู่ในร่างกายของเขาเริ่มหลอมละลายตอนไหนกัน!'เธอส่ายศีรษะอย่างงุ่มง่าม"ถึงแม้ว่าแกริสันจะโง่เขลาพอที่จะรออยู่ที่สะพานนั้นเป็นเวลาสิบปี ฉันก็ไม่มีวันแต่งงานกับเขา ฉันบอกเรื่องนี้กับเขานับครั้งไม่ถ้วนตลอดหกปีที่ผ่านมา รวมทั้งวันนี้ด้วย แต่เขาก็ปฏิเสธที่จะฟัง มันเป็นเรื่อ

  • คลั่งรักสุดใจของนายCEO   บทที่ 298 ความฝันหรือว่าเป็นบ้า

    เป็นเวลาหนึ่งปีแล้วที่แซคคารีไม่เคยพบหรือติดต่อกับเขาเลย เขาคิดว่าความเย่อหยิ่งและถือตัวของแซคคารีนั้น จะทำให้แซคคารีไม่มีวันที่จะติดต่อกับเขาอีกเว้นแต่เขาจะเป็นคนเริ่มทำเช่นนั้นเอง มันทำให้เขาประหลาดใจที่แซคคารีเป็นคนทำลายกำแพงระหว่างพวกเขาเพราะเห็นแก่ชาร์ล็อต!แซคคารีช่วยพยุงแกริสันออกจากสะพานชาร์ล็อตรู้ดีถึงความสัมพันธ์ของแกริสันและแซคคารี ดังนั้นเธอจึงไม่แปลกใจที่พวกเขารู้จักกัน แต่สิ่งที่น่าแปลกใจนั้นก็คือ ในช่วงห้านาทีที่ผ่านมาตั้งแต่ที่แซคคารีช่วยพยุงแกริสันลงมาจากสะพานแล้วเดินไปยังรถของเจมส์สัน พวกเขาไม่พูดอะไรกันเลย แท้ที่จริงแล้วพวกเขาไม่แม้แต่จะมองหน้ากันด้วยซ้ำ...ดังนั้นพวกเขาจริงเดินไปด้วยกันด้วยใบหน้าที่เย็นชาในลักษณะที่แปลกประหลาดไปตลอดทาง ราวกับภูเขาน้ำแข็งสองลูกที่มาบรรจบกันที่ด้านหนึ่งชาร์ล็อตที่ยืนอยู่ข้างพวกเขา รู้สึกราวกับว่าเธอเสี่ยงที่จะถูกแช่แข็งตายเพราะพวกเขา ดังนั้น เมื่อพวกเขาลงมาจากสะพานแล้ว เธอจึงไม่เดินไปกับพวกเขาต่อ เธอหันหลังและมุ่งหน้าไปที่รถจองแซคคารีแทน"อ่า! คุณคอนเนอร์ ผมคิดว่าคุณจะไม่มาเจอคุณลาร์สันอีกแล้ว ช่างน่าประหลาดใจเสียนี่กระไร..." เ

  • คลั่งรักสุดใจของนายCEO   บทที่ 297 ความใจดีของแซคคารี

    ชาร์ล็อตหันกลับมาและเห็นแกริสันนั่งคุกเข่าบนสะพานโดยมีมือทั้งสองข้างของเขาพยุงตัวเองไว้กับพื้น ใบหน้าของเขาซีดเผือดและหน้าผากเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ แขนและขาของเขากำลังสั่น"ดูฉันตอนนี้สิ แค่เจ็บป่วยเล็กน้อยยังทำให้ฉันดูไร้ประโยชน์ขนาดนี้เลย ฉันยังเดินตรงไม่ได้ด้วยซ้ำ อย่าช่วยฉันนะ ฉันลุกขึ้นเองได้"เขาบังคับตัวเองให้ยืนขึ้น แต่เพราะเขาเจ็บป่วยและอ่อนแอมาก เขาจึงไม่สามารถยืนขึ้นได้เลยชาร์ล็อตเม้มริมฝีปากของเธอแกริสันคือความภาคภูมิใจของโรงเรียนมัธยมของพวกเขาในอดีต ไม่เพียงแต่เขาจะเป็นนักปราชญ์ที่ไม่มีใครกล้าแตะต้องเท่านั้น แต่เขายังเป็นความภาคภูมิใจและความสุขของคุณครูสอนพละอีกด้วย และเขาเคยทำลายสถิติการวิ่งระยะไกลอีกสองสามรายงานไม่น่าแปลกใจเลยที่เจมส์สันมาขอร้องเธอให้ช่วยพูดกับเขา แกริสัน แชมป์นักวิ่งที่ตอนนี้ป่วยจนแทบจะเดินไม่ได้!"หยุดฝืนตัวเองได้แล้ว มาเถอะ"ชาร์ล็อตเดิยมาอยู่เคียงข้างเขาและยื่นมือออกมาหาเขาแกริสันประหลาดใจกับการแสดงความรู้สึกที่กระทันหันจนน่าสับสนนี้ จากนั้นเขาก็คว้ามือของชาร์ล็อตไว้อย่างรวดเร็ว"ขอบคุณ!"แกริสันที่สุขภาพดีและแข็งแรงในตอนนี้ดูเหมือนชายชรา

  • คลั่งรักสุดใจของนายCEO   บทที่ 296 สะพานสายรุ้ง

    เนื่องจากเขาไม่ได้รับการตอบรับใด ๆ จากแซคคารี ลูคัสจึงดึงโทรศัพท์ออกมา เปิดข้อมูลมี่เขาพบ และยื่นให้แซคคารีดู"ฟังนะครับ แกริสันมอบช่อดอกไม้ให้นายหญิงคอนเนอร์ 237 ช่อ เขียนจดหมายรัก 698 ฉบับ และสารภาพความรักที่เขามีต่อเธอ 1,966 ครั้งในช่วงหนึ่งภาคการศึกษา และอาจจะมากกว่านั้นหากเราพิจารณาถึงช่วงเวลาที่ไม่มีใครรู้หรือช่วงเวลาที่ไม่สามารถติดตามได้"แซคคารียังคงอยู่ในภาวะตึงเครียด ดวงตาของเขามืดลงจนน่ากลัวลูคัสทำได้เพียงพยายามปลอบเขา"แต่ถึงอย่างนั้น นายหญิงคอนเนอร์ก็ยังไม่ไปไหน เธอเคยล้อเล่นกับเขาด้วย... โดยการขอให้เขารอเธออยู่ที่สะพาน นั่นหมายความว่าแกริสันเป็นเพียงของเล่นที่ขาดไม่ได้สำหรับเธอ" "นายพูดอะไร?" ในที่สุดแซคคารีก็พูดขึ้นลูคัสจดจ่ออยู่กับข้อมูลในโทรศัพท์ของเขาอย่างเต็มที่ เขาไม่ได้สังเกตว่าการจ้องมองของแซคคารีนั้นลดลงกลายเป็นแสงสะท้อนสันทรายที่เยือกเย็น เขายังคงอธิบายต่อไป "เอ่อ พูดตามตรงนะครับ สำหรับนายหญิงคอนเนอร์แล้ว แกริสันเป็นเหมือนพี่ชายที่คอยดูแลเธอที่มีสถานะเดียวกับทิฟฟานี่ มิลเลอร์นายหญิงคอนเนอร์ไม่สนใจเขาเลยจริง ๆ เมื่อเธอเล่นกับเขาเสร็จแล้ว เธอจะ... แอ๊ะ!"

  • คลั่งรักสุดใจของนายCEO   บทที่ 295 แซคคารีอยู่ที่นี่

    ดังที่กล่าวไว้ ไม่ว่าชาร์ล็อตจะปฏิเสธแกริสันอย่างโหดร้ายสักกี่ครั้ง เขาก็ไม่เคยยอมแพ้และยังคงไล่ตามเธอด้วยความมุ่งมั่นเมื่อหกปีที่แล้ว โรงเรียนของพวกเขาได้จัดทัศนศึกษามาที่ "สะพานสายรุ้ง" แกริสันได้สารภาพและมอบจดมายรักให้กับชาร์ล็อตที่สะพานสายรุ้งแห่งนี้ต่อหน้านักเรียนจำนวนมากเนื่องจากไม่มีทางเลือกอื่น ชาร์ล็อตจึงชี้ไปที่ "สะพานสายรุ้ง" และพูดว่า "เอาล่ะ แกริสัน คุณบอกว่าคุณจะไม่ยอมแพ้ใช่ไหม? ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณจะต้องมาที่สะพานแห่งนี้ทุกวันและรอฉันสองชั่วโมง ไม่ว่าฝนจะตกหรือแดดออก ถ้าคุณสามารถรักษามันไว้ได้เป็นเวลาสิบปีโดยที่ไม่ล้มเหลว หลังจากผ่านไปสิบปี ฉันจะแต่งงานกับคุณและเป็นภรรยาของคุณ"ชาร์ล็อตเดินจากไปทันทีหลังจากนั้น และเธอก็โยนจดหมายรักที่แกริสันมอบให้เธอลงไปในแม่น้ำด้วยชาร์ล็อตรู้สึกโล่งอกที่แกริสันจะต้องยอมแพ้เมื่อได้ยินสิ่งที่เธอพูดไป เพียงเพราะว่าเธอไม่เคยคาดหวังตั้งแต่แรก แต่แกริสันโดดเรียนทุกวันและมารอเธอที่สะพานสายรุ้ง โดยไม่คำนึงถึงสภาพอากาศ เขาทำแบบนี้มาหกปีแล้ว..."ที่นี่อากาศหนาวและชื้น และเธอค่อนข้างอ่อนแอ แค๊ก... ดังนั้นเธอควรกลับไปเดี๋ยวนี้" เสียงท

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status