Accueil / มาเฟีย / คลั่งรักเด็กซื่อ NC20+ / EP3 : หลอกล่อเด็กน้อย (2)

Partager

EP3 : หลอกล่อเด็กน้อย (2)

Auteur: Beefy Cat
last update Date de publication: 2025-11-12 17:58:26

วันต่อมา

16 : 45 น.

“พี่ว่าต้องเป็นเบอร์ของพวกโรคจิตแหงๆ กระหน่ำโทรมาเป็นสิบสายขนาดนี้ ฝันอย่าไปเผลอรับเชียวนะ บล็อกไปเลยยิ่งดี” น้ำขิงเอ่ยเตือนผู้ช่วยตัวเล็กด้วยความหวังดี เธอเคยโดนพวกโรคจิตก็กวนมาก่อน จึงไม่อยากให้เด็กสาวหน้าตาน่ารักอย่างฝันหวานต้องโดนเหมือนกับเธอ

“งั้นเหรอคะ...” ฝันหวานไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ว่าจะใช่อย่างที่พี่น้ำขิงพูดหรือเปล่า

เมื่อคืนมีสายแปลกๆ โทรเข้ามาเกือบยี่สิบสายแต่เธอไม่ได้รับเพราะกำลังอาบน้ำอยู่ พอออกมาอีกครั้งแล้วกำลังกดดูก็พบว่าเป็นเบอร์แปลกที่เธอไม่รู้จักมาก่อน จึงไม่กล้ากดโทรกลับเพราะคนปกติที่ไม่สนิทกันคงไม่กระหน่ำโทรมาหนักขนาดนี้ แถมช่วงนี้ก็ยังมีข่าวพวกแก็งคอลเซ็นเตอร์อยู่อีกด้วย

“เชื่อพี่เหอะ! ไม่งั้นก็รอให้มันโทรมาอีกครั้ง กดรับสายแล้วถามให้รู้เรื่องเลยว่าเป็นใคร ถ้าเกิดเป็นพวกโรคจิตจริงๆ ค่อยบล็อกทีหลังก็ได้”

“เอางั้นก็ได้ค่ะ แต่หนูหวังว่าคงจะไม่มีเบอร์นี้โทรเข้ามาอีก...” เธอเคยโดนผู้ชายตามตื๊ออยู่บ้าง แต่คงรับไม่ไหวถ้ามีโรคจิตโทรมาก่อกวนทุกวัน...

ฝันหวานนั่งรวบรวมข้อมูลที่จะต้องส่งให้กับน้ำขิงกับรุ่นพี่คนอื่นๆ ในแผนกอย่างตั้งใจ ตอนนี้ใกล้ถึงเวลาเลิกงานแล้วเธอจึงต้องเร่งทำให้เสร็จเพราะไม่อยากเป็นผู้ช่วยที่ไม่ได้เรื่อง งานที่เธอส่งให้ในตอนจัดทำเสร็จแล้วจึงตรวจแล้วตรวจอีกค่อยส่งไฟล์ไปให้น้ำขิง

“โอ้โห...ส่งมาเร็วจัง ทำงานไวเหมือนกันนะเราเนี่ย”

“แหะๆ...ผิดพลาดตรงไหนก็ช่วยบอกหนูด้วยนะคะ หนูจะรีบแก้แล้วส่งไฟล์ใหม่ ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกประมาณยี่สิบนาที”

“โอ้ยยย ไว้แก้ทีหลังเถอะ! ข้อมูลชุดนี้พี่ยังไม่รีบใช้ เดี๋ยวพี่ตรวจเสร็จค่อยบอกอีกทีพรุ่งนี้แล้วกัน ฝันรีบจัดการงานยิบย่อยของตัวเองเถอะ ไม่ต้องทุ่มให้พี่สุดตัวขนาดนี้ก็ได้” เธอไม่อยากกลายเป็นรุ่นพี่ใจโหดที่สั่งแต่งานให้ผู้ช่วยทำ อีกอย่างหน้าที่อื่นของฝันหวานเองก็มี และงานนี้ก็ไม่ได้เร่งด่วนอะไรเลยด้วย

“หนูทำเสร็จหมดแล้วค่ะ...พี่ๆ มีตรงไหนให้ช่วยก็บอกมาได้เลยนะคะ” ฝันหวานพูดอย่างกระตือรือร้น เธออยากเป็นผู้ช่วยที่มีประสิทธิภาพ ไม่เป็นตัวถ่วงให้กับคนอื่น

“งั้นพี่วานเอานี่ไปส่งให้พี่หญิงฝ่ายบุคคลหน่อยแล้วกันนะจ๊ะ นอกนั้นก็ไม่น่ามีอะไรให้ทำแล้ว” 

 เสียงของปันปันเอ่ยขึ้น ฝันหวานจึงหันไปยิ้มรับอย่างเต็มใจ

“โอเคค่ะ เดี๋ยวฝันเอาไปส่งให้นะคะ”

มือเล็กรับเอกสารจำนวนหนึ่งมาถือไว้ แล้วเดินออกจากแผนกเพื่อเดินไปส่งให้พี่หญิงที่ตึก A

ซึ่งแผนกที่เธอทำงานอยู่ก็เป็นแผนกย่อยของบริษัท จึงแยกตัวออกมาอีกตึกหนึ่งซึ่งอยู่ห่างกันแค่นิดเดียว เดินไปไม่กี่นาทีก็ถึงตึกหลักที่เป็นหน้าเป็นตาของบริษัท นั่นก็คือตึก A ที่พนักงานใช้เรียกกันนั่นเอง

“พี่หญิงคะ พี่ปันปันฝากนี่มาให้ค่ะ” ฝันหวานเปิดประตูเข้ามายังแผนกบุคคล เดินตรงมายังโต๊ะที่พี่หญิงนั่งประจำอยู่

“วางตรงนี้เลยจ้ะ...เอ่อ...ชื่อน้องฝันหวานใช่ไหมนะ?”

“ใช่ค่ะ” เธอยิ้มกว้างอย่างน่ารัก ผู้ชายที่อยู่ในแผนกเห็นก็ทำหน้าเคลิ้มอย่างหลงใหล

“อ้อๆ พี่เกือบลืมชื่อเราแล้ว ทำงานเป็นยังไงบ้าง ปรับตัวได้หรือเปล่า?” หญิงถามเด็กสาวหน้าตาใสซื่ออย่างเอ็นดู ครั้งที่แล้วน้ำขิงพามาแนะนำเธอยังตะลึงกับความสวยน่ารักของเด็กใหม่ เกือบรับไหว้เด็กสาวแทบไม่ทัน

“ปรับตัวได้บ้างแล้วค่ะ พี่ๆ ก็ใจดีกับหนูมากเลย”

“ดีๆๆ ถ้ามีปัญหาอะไรก็ปรึกษาพี่ได้นะ”

“ขอบคุณค่ะพี่หญิง” ฝันหวานยิ้มรับ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปเพราะต้องไปเตรียมตัวกลับบ้าน

ตึ๊ง!

เสียงลิฟต์เปิดออก ร่างอวบอิ่มของฝันหวานจึงเดินเข้าไป ไม่ทันได้สังเกตว่ามีร่างสูงสง่าใช้ลิฟต์อยู่ก่อนแล้ว

“ทำไมไม่รับสาย”

เสียงทุ้มของแดเนียลเอ่ยถามคนตัวเล็ก ซึ่งมันปลายเสียงฟังดูห้วนๆ หน่อย อาจจะเป็นเพราะว่าหงุดหงิดที่เมื่อวานเธอไม่ยอมโทรกลับ แถมตอนนี้ยังทำเป็นเหมือนมองไม่เห็นเขาอีก

“!!” ฝันหวานสะดุ้งเล็กน้อย หันกลับไปมองร่างสูงแล้วก็ต้องเบิกตากว้างกว่าเดิม

แต่สิ่งที่เธอตกใจที่สุดก็คงเป็นเพราะประโยคคำถามก่อนหน้านี้

“ทำไมไม่โทรกลับ มัวแต่ทำอะไรอยู่?”

เสียงเข้มเอ่ยถามอีกครั้ง เธอจึงได้สติ ขยับตัวออกห่างจากเขากว่าเดิมเล็กน้อยแล้วตอบคำถามไป

“ฉันไม่คิดว่าเป็นเบอร์ท่านประธานน่ะค่ะ ก็เลยไม่ได้รับ...ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ?” เธอเอ่ยถามเสียงใส ตอบไปตามความจริง ในใจรู้สึกผิดคาดอยู่มาก เพราะไม่คิดว่าเบอร์โรคจิตที่โทรมาจะเป็นเบอร์ของเขาไปได้

“มีงานพิเศษให้ทำน่ะ...เลิกงานรอกลับพร้อมฉันนะ เดี๋ยวพาไปดูสถานที่”

สายตาคมแอบสำรวจเด็กสาวที่ยืนเบียดตัวอยู่ขอบลิฟต์อย่างพอใจ

วันนี้เธอใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย กระโปรงไม่สั้นไม่ยาว ติดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวจนเกือบถึงเม็ดสุดท้าย แต่กลับทำให้เขารู้สึกว่ามันดูน่าค้นหาอย่างบอกไม่ถูก อยากจะรู้ว่าใต้เสื้อผ้านั่นร่างกายของเธอจะสวยงามเหมือนภายนอกหรือเปล่า

ให้ตายสิ...ยัยเด็กตุ๊กตาแค่ใส่ชุดธรรมดายังทำให้เขาจินตนาการไปไกลได้ขนาดนี้ ถ้าเกิดเปลี่ยนมาใส่เป็นชุดเมดน่ารักๆ สวมถุงน่องตาข่ายจะน่ากินแค่ไหนกันนะ

“งะ งานพิเศษอะไรเหรอคะ ทำไมต้องไปดูนอกสถานที่ด้วย?” เธอไม่เข้าใจจริงๆ ว่างานที่ว่ามันคืออะไร แล้วทำไมต้องรอให้เลิกงานด้วย

“เดี๋ยวก็รู้เอง...รับรองว่าเธอต้องถูกใจข้อเสนอในการทำงานนี้แน่ๆ” เขาตัดบท ลิฟต์ก็เปิดออกถึงชั้นที่เด็กสาวจะลงพอดี

ฝันหวานจึงไม่ได้ถามเขาให้แน่ชัด เพียงแค่ค้อมหัวให้ทีหนึ่งก่อนจะเดินกลับไปยังออฟฟิศที่ตนทำงานอยู่

“หึ...เธอเสร็จฉันแน่ยัยตุ๊กตา”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • คลั่งรักเด็กซื่อ NC20+   คลั่งรักเป็นพิเศษ 3 : ป่าป๊า & หม่าม้า NC20+ (3) [END]

    “อะ อ๊ะ อื้อออ...เร็วๆ เลยค่ะ หนูต้องรีบไปทำมื้อเย็นต่อ”“บอกมาก่อน ซี้ดดด...ว่าเสียวหรือเปล่า”“คนเจ้าเล่ห์...อะ อ๊าส์ สะ เสียวสิคะ...อูยยย เสียวจนจะไม่ไหวอยู่แล้ว” ฝันหวานตอบกลับไปเสียงกระเส่า พอนึกขึ้นได้ว่าแม่ครัวน่าจะยืนรอช่วยเธอทำอาหารอยู่ด้านนอก เธอก็พยายามครางให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่เวลาโดนเขากระหน่ำเข้ามาหนักๆ ทีไรก็เผลอลืมตัวครางลั่นทุกที“น่ารักที่สุดเลยคนดีของฉัน อ่าส์...แรงๆ เลยนะครับ อึ้! อึ้! อึ้!”พอได้คำตอบที่น่าพอใจเขาก็ดึงขาเรียวเกี่ยวเอวของเขาเอาไว้ จากนั้นจึงจ้วงแทงลำใหญ่เข้าไปไม่ยั้งจนเมียเด็กร้องเสียงหลง น้ำเสียวแตกกระเซ็นไหลเยิ้มเต็มหน้าขาปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!“อ่าส์ ใกล้แล้วที่รัก! ซี้ดดด...ใกล้แล้ว!”“อ๊ะ คุณแดน...อึก อ๊าส์! คุณแดนขา อะ อ๊ะ อ๊าาาส์~!”“ซี้ดดด...ใกล้แล้วคนดี อึ้! อึ้! โอ้ววววววว”ร่างสูงเร่งกระแทกเข้าไปถี่ยิบในจังหวะสุดท้าย ก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามเข้าไปในร่องเล็กคับแน่นมากมายจนล้นทะลักออกมาอีกเช่นเคย“อูยยย...รีบเอาออกเลยค่ะคุณแดน”มือเรียวเล็กดันบ่าแกร่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขาออกห่างอย่างเขินอาย เมื่อครู่เธอลืมตัวจนเผลอครางซะลั่นครัว ไ

  • คลั่งรักเด็กซื่อ NC20+   คลั่งรักเป็นพิเศษ 3 : ป่าป๊า & หม่าม้า NC20+ (2)

    “ว่าไงครับคนดี...ซี้ดดด อยากเอาไหม”“ทะ ทำไมต้องแกล้งถามหนูแบบนี้ด้วย”ใบหน้าหวานแดงก่ำอย่างหนัก ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันเล็กน้อยอย่างเขินอายกับประโยคคำถามของเขาที่เธอไม่เคยชินสักทีเวลาที่ได้ยิน“ก็อยากรู้ว่าหนูอยากเหมือนกันไหม...อ่าส์ ตรงนี้ของป่าป๊าอยากกระแทกเข้าไปข้างในตัวของหม่าม้าจะแย่” แดเนียลกระซิบข้างใบหูเล็ก ขบเม้มต้นคอขาวของเมียเด็กเบาๆ สอดมือเข้าไปในเสื้อยืดของเธอ แล้วสะกิดยอดอกเล็กจนมันแข็งชูชันเขาได้ยินเสียงครางหวานจากเมียสุดที่รักก็ยิ่งได้ใจ บีบขย้ำเต้าใหญ่อย่างหนักอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรูดซิป ควักลำเนื้อแข็งร้อนออกมาจากกางเกงอย่างอดใจไม่ไหวอีกต่อไป“ซี้ดดดด ว่าไงครับ...อยากให้เอาเข้าไปไหม”“อูยยย...ยะ อย่าแกล้งกันสิคะ” ฝันหวานครางเสียงสั่นอย่างมีอารมณ์ เขารู้ว่าเธอต้องการมันมากแค่ไหน แต่คนเจ้าเล่ห์ก็บังคับจะให้เธอพูดออกมาจนได้“ไม่ได้แกล้ง...อ่าส์ แข็งขนาดนี้จะแกล้งได้ยังไง” เขาเอ่ยพลางดึงกระโปรงของเธอขึ้นไปบนคอดกิ่ว แหวกกางเกงในเปียกแฉะของเธอออกไปไว้ด้านข้าง ก่อนจะสอดลำเนื้อยาวถูไถกลีบอวบอูมไปมา เร้าอารมณ์คนตัวเล็กจนเผลอแอ่นเนินเสียวเข้าหาอย่างลืมอาย“อื้อออ คนบ้า..

  • คลั่งรักเด็กซื่อ NC20+   คลั่งรักเป็นพิเศษ 3 : ป่าป๊า & หม่าม้า NC20+ (1)

    4 ปีต่อมา“ป่าป๊าค้าบบบ หม่าม้าอยู่หนายยย”เสียงเจื้อยแจ้วของ ‘วินเซนต์’ หรือ ‘วินซ์’ เด็กชายตัวน้อยวัย 3 ขวบเอ่ยถามผู้เป็นพ่อ แดเนียลที่เพิ่งกลับจากบริษัทและหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาได้ไม่นาน มองดูเจ้าตัวยุ่งที่กำลังปีนขึ้นมานั่งข้างๆ แล้วขมวดคิ้วหนาเข้าหากันเล็กน้อย“เรียกหาหม่าม้าอีกแล้วนะตัวแสบ ไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอหื้ม” เขาถามยิ้มๆ ก่อนจะยื่นมือไปลูบศีรษะเล็กนั่นอย่างอ่อนโยนวินเซ็นต์เป็นเด็กติดแม่มาก และขี้หวงมากด้วย วันๆ เรียกหาแต่ฝันหวานจนเขาแทบไม่ได้ส่งการบ้านเธอเลย กว่าจะกล่อมเจ้าตัวแสบให้เข้านอนได้ก็เลือดตาแทบกระเด็น บางครั้งเขาอยากไปสวีตกับเมียสองคนเลยพาเจ้าตัวยุ่งประจำบ้านไปฝากให้คุณแม่ของเขาดู แต่วินเซนต์อยู่ที่นั่นได้ไม่กี่วันก็ร้องไห้โยเยอยากกลับมาหาแม่แล้วสุดท้ายฝันหวานก็ทนห่างลูกชายไม่ไหวไปรับกลับมาที่บ้านตามระเบียบ เขาได้แต่ยกมือกุมขมับ อยากจะจัดหนักเมียรักสักหลายที แต่ก็ทำได้แค่ตอนที่เจ้าตัวเล็กหลับแล้วเท่านั้น เพราะตอนกลางวันเจ้าตัวเล็กแทบไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ฝันหวานเลย“ไม่ค้าบ ป๋มคิดตึ๋งหม่าม้าคับ อยากกอดดดด”ใบหน้ากลมขาวอวบบึ้งตึงเล็กน้อยที่ไม่เห็นหน้าผู้เป็นแม่มานา

  • คลั่งรักเด็กซื่อ NC20+   คลั่งรักเป็นพิเศษ 2 : หลงเมีย NC+ (2)

    “ใครจะกล้าดุคนดีหืม?”คนคลั่งรักคลี่ยิ้มอ่อนโยน ก้มลงฟัดแก้มนิ่มเธอไปอีกหลายทีก่อนจะพยุงร่างอวบอิ่มที่เริ่มหน้าท้องนูนพาไปนั่งที่โซฟาตัวยาวมุมห้องอย่างระมัดระวังทุกย่างก้าว จนฝันหวานอดหัวเราะออกมาไม่ได้กับจริงจังและกังวลเกินเหตุของเขา“เดินช้าขนาดนี้ กว่าจะถึงโซฟาก็เลิกงานพอดีสิคะ”“ยังไงก็ต้องระวังไว้ก่อนสิครับ”“แต่หนูเพิ่งจะท้องได้แค่ห้าเดือนเองนะคะ”ตอนนี้หน้าท้องของเธอก็นูนขึ้นมาไม่ได้มากนัก ขยับตัวก็ไม่ได้ยากกว่าเดิมเท่าไหร่ แต่ท่านประธานสุดที่รักของเธอก็ยังคงประคบประหงมราวกับว่าเธอท้องแก่ก็ไม่ปาน“จะกี่เดือนก็ต้องระวังอยู่ดี หนูอย่าดื้อสิครับ” แดเนียลดุคนตัวเล็กอย่างไม่จริงจังนัก พอพยุงเธอนั่งลงบนโซฟาแล้วเขาก็จัดการย่อตัวลงด้านหน้า แล้วนวดฝ่าเท้าให้ว่าที่คุณแม่อย่างขะมักเขม้นเช่นทุกวันอย่างเคยชิน ฝันหวานเห็นแบบนั้นก็ระบายยิ้มอย่างอารมณ์ดี เอนหลังพิงโซฟาตัวนุ่มมองสามีด้วยสายตารักใคร่คุณแดนน่ารักจัง...พอเขานวดไปได้สักพัก มือปลาหมึกก็เริ่มลูบไล้ขึ้นมาเรื่อยๆ ตามโคนขาอ่อนของเธอ ฝันหวานสะดุ้งเล็กน้อยๆ เมื่อนิ้วหนาเริ่มเปลี่ยนมานวดคลึงตรงเนินเนื้ออวบอูมผ่านกางเกงในตัวบางจนเธอหลุดคร

  • คลั่งรักเด็กซื่อ NC20+   คลั่งรักเป็นพิเศษ 2 : หลงเมีย (1)

    ร่างอวบอิ่มในชุดเดรสคลุมท้องสีขาวค่อยๆ ย่างเท้าเข้ามาในบริษัทใหญ่ยักษ์ท่ามกลางเสียงซุบซิบและสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมาที่เธอ แต่ถึงอย่างนั้น ใบหน้าน่ารักราวกับตุ๊กตาของหญิงสาวก็ยังคงไว้ด้วยรอยยิ้มบางประดับไว้ตลอดเวลา ก่อนจะกวาดสายตาไปปะทะเข้ากับร่างบางของพนักงานหญิงสองคนที่เดินมาทางนี้อย่างพอดิบพอดี“สวัสดีค่ะพี่น้ำขิง สวัสดีค่ะพี่มิน” ฝันหวานฉีกยิ้มกว้าง ยกมือไหว้ทักทายรุ่นพี่ที่เคยทำงานด้วยกันอย่างอารมณ์ดี“ฝันนนน คิดถึงจังเลยยย”“โอ๊ยยย ไม่ต้องไหว้เลย คนกันเองทั้งนั้น”เสียงทั้งสองสาวเอ่ยด้วยความดีใจ ครั้งล่าสุดที่ได้คุยกันก็เป็นตอนงานแต่งสุดอลังการของรุ่นน้องคนสวยกับท่านประธาน หลังจากนั้นก็ไม่ได้เจอหน้ากันอีกเลย เนื่องจากแดเนียลให้ฝันหวานออกจากงานและอยู่ที่บ้านแทน“ไปๆ ไปหาที่นั่งคุยกันดีกว่า พี่พักเที่ยงพอดีเลย เดี๋ยวเลี้ยงข้าวอร่อยๆ”“นั่นสิ ไม่ได้เจอกันนานเลย ว่าแต่ตอนนี้ฝันว่างหรือเปล่า”“เอ่อ...พอดีฝันมาหาคุณแดนน่ะค่ะ ตอนนี้คงไม่สะดวก”ริมฝีปากอวบอิ่มคลี่ยิ้มบางตอบกลับไป และสองสาวก็ไม่ทำให้รุ่นน้องในแผนกเก่าต้องลำบากใจแต่อย่างใด ช่วยกันพยุงร่างอวบอิ่มที่เริ่มมีหน้าท้องนูนออกมาพ

  • คลั่งรักเด็กซื่อ NC20+   คลั่งรักเป็นพิเศษ 1 : ครอบครัว (2)

    “อึก...ฝันครับ”“คะ คุณแดนร้องไห้ทำไมคะ” ฝันหวานหันมาหาสามีของตนที่กำลังนั่งน้ำตาไหลพรากอยู่ข้างๆ กันบนโซฟาด้วยสีหน้าปวดใจ“หรือว่าคุณแดนไม่อยากมีลูกแล้ว...”“มะ ไม่ใช่แบบนั้นครับ อึก...ฉันแค่ดีใจ ดีใจเหลือเกินที่หนูท้องลูกของเรา” แดเนียลกลั้นก้อนสะอื้นเอาไว้พร้อมดึงคนตัวเล็กขึ้นมานั่งบนตักอย่างทะนุถนอม เขาสวมกอดเธอเอาไว้หลวมๆ พลางลูบหน้าท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยอย่างรักใคร่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงได้อารมณ์อ่อนไหวขนาดนี้สาเหตุคงไม่พ้นแพ้ท้องแทนเมียเหมือนที่แม่เขาพูดเอาไว้อย่างไม่ต้องสงสัย!“ดีใจก็อย่าร้องไห้สิคะ แบบนี้หนูไม่ชินเลย”เห็นเขายังร้องไห้ไม่หยุด ใบหน้าหวานจึงหันกลับไปสบตากับสามีสุดที่รักพร้อมจูบซับน้ำตาที่ไหลลงมาตรงปลายคางของเขาเบาๆ แล้วเอ่ยถ้อยคำที่ทำให้หัวใจแกร่งอุ่นซ่านไปทั้งดวง“หนูรักคุณแดนนะคะ...เรามาสร้างครอบครัวที่มีแต่ความสุขด้วยกันนะ”“ครับ...อึก ฉันก็รักหนูมากๆ เลยรู้ไหม” แดเนียลยิ้มทั้งน้ำตา เธอเห็นเขาทำหน้าตลกก็หลุดขำออกมาเล็กน้อย ไม่คิดเลยว่าท่านประธานหน้าน้ำแข็งในตอนนั้นจะอ่อนไหวได้มากถึงขนาดนี้คุณแดนน่ารักจัง...“อื้อ...หยุดร้องไห้ก่อนดีไหมคะ เดี๋ยวเบ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status